X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Έπικ

Posted by Constantina Delimitrou στο Απριλίου 25, 2014

 
Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στο The Greek Cloud | 21.03.2014
 
Παραλίγο να με πείσουν ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της κοινωνίας είναι τα κλειστά και γερασμένα μυαλά. Γενικά δηλαδή, το υπεράνω προς τη γριά και τον γέρο, θα σου δείξει ένα τσικ το στίγμα της εποχής. Άμα λέει εκλείψουν όλα αυτά τα βαρίδια και καθαρίσει η Ελλάδα από τα κολλημένα μυαλά του χθες, σωθήκαμε. Και λες για κάτσε, η κάθε γριά έχει τον Ζορζ κομμωτή τα τελευταία τριάντα χρόνια, το ένα και μοναδικό μαγαζί που της κόβει τον καφέ, το άβα για τα πιάτα που δεν το αλλάζει με τίποτα και το σύμπαν της το ανοξείδωτο με τον Κώτσο βασιλιά σε κορνίζα από πάνω. Που άμα πας να της πεις κάτι θα σε γανιάσει πρώτα μέχρι να το βάλει στο κεφάλι της αλλά μετά παίζει και να το δουλέψει, έστω όσο της κόβει. Το κύριο πρόβλημα δεν είναι ο γέρος και η γριά, ούτε τα γερασμένα κεφάλια.
 
Κάτσε να στο πάω μια από Λαμία μεριά. Η διπλανή μου στο σχολείο, ήθελε τη γνώμη μου στα πάντα. Και την ακολουθούσε κιόλας. Κολακευόμουν στην αρχή μέχρι που διαπίστωσα πως δεν ρωτούσε μόνο εμένα αλλά και τη μισή τάξη. Και τη μαμά της. Και τη γιαγιά της. Φτάναμε στην αυλή του σχολείου το πρωί και η διάθεσή της έκανε μονοπεταλιές ανάλογα την καλημέρα του καθενός στα πηγαδάκια. Από τότε το πήρα απόφαση. Το κύριο πρόβλημα της χαζογκόμενας είναι το ανοιχτό κεφάλι. Όχι το ανοιχτό μυαλό, έχει διαφορά.
 
Αν έχεις το κεφάλι σου κλειστό τουλάχιστον θα φιλτράρεις με το μάτι το σκουπίδι. Για τα άλλα, τα πιο σοβαρά αφήνεις τον εγκέφαλο να πιάσει δουλειά, ανοιχτός-κλειστός δεν έχει σημασία, αρκεί να έχεις βάλει πρώτα το κλειστό κεφάλι να ξεσκαρτάρει. Γιατί άμα πιττώνεις τον εγκέφαλο με λέζα θα σου σιχτηρήσει, θα μπατάρει και στο τέλος θα σου πει ένα δεγαμιέται και θα τους αφήσει όλους να αλωνίζουν εκεί μέσα.
[Κι αυτό δεν είναι και πολύ κακό αν σκεφτείς πόσο τέλεια τα περνάνε οι χαζογκόμενες. Οκ, με εξαίρεση μερικά παραπάνω σκαμπανεβάσματα στη διάθεση κι ένα τσικ περισσότερο δράμα]
 
Όταν όμως μιλάμε για κύμα χαζογκομενίασης και μαζική δημιουργία πραγματικότητας τότε αρχίζουν τα ανοιχτά κεφάλια και ανταγωνίζονται τα κολλημένα στην επικινδυνότητα. Καλά τα εμβόλια; Παπαπα! Θανάσιμα! Πάρε λίγο από αρνητές εμβολιασμών και νεκρούς από γρίπες. Καλός ο διορισμός στο δημόσιο; Τέλειος! Α, όχι! Α, ναι! Και πριν αποφασίσεις πάρε μια Αριστερά να διαδηλώνει υπέρ των δημοσίων. Καλή η δημοκρατία; Μπα, μάλλον κακή. Ναι, ναι κακή! Πάρε λίγο από φασισμό και λίγο ναζιζμούλη στη Βουλή. Μας ψεκάζουν; Μπα! Ναι, μας ψεκάζουν. ΜΑΣ ΨΕΚΑΖΟΥΝ! Τώρα εξηγείται γιατί έχουμε αποβλακωθεί! ΚΡΑ.
 
Πράγματα που τα ‘χες μέσα σου βαλμένα στη σειρά, έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Ποια κρίση, αρκεί μονάχα πλέον ένα μη κολλημένο χαζογκομενάκι να στα αμφισβητήσει για στα πάρουν για πάντα. Ο γέρος κι η γριά, όσο κολλημένοι και να ‘ναι, έχει ο καθένας από έναν καπνό να φουμάρει. Εγώ κι εσύ όμως, ούτε ιερό ούτε όσιο. Πρέπει εμείς και οι αξίες μας να συστηνόμαστε ξανά από την αρχή, κάθε πρωί:
-Καλημέρα σας τί κάνετε, λέω σήμερα να πάρω το δικαίωμά μου στις εκτρώσεις πίσω.
-Ω, καλημέρα και σε εσάς, τί θα λέγατε να επαναφέραμε την θανατική ποινή;
-Τί υπέροχη ημέρα παιδιά! Ας ξανασυζητήσουμε λιγάκι την ισότητα, δεν μου πολυκάθεται τελικά!
-Ναι, ναι και την ιατρική! Τί λαμόγια, ας τους καταργήσουμε!
Δεν είναι κρίση αυτό, η μέρα της μαρμότας είναι. Στο πιο ελληνικό. Η μέρα της Λερναίας Ύδρας. Δε φτάνει δηλαδή που την ξαναζείς αλλά παλεύεις και με πιο πολλά κεφάλια και δη υδροκέφαλα, για τα ίδια και τα ίδια κι άντε φτου κι απ΄την αρχή. Και θα παλεύεις όπως φαίνεται εσαεί καθώς η λύση δεν είναι να ανοίξουν μερικά κεφάλια τελικά, είναι να κλείσουν. Και να πήξουν. Με ό,τι πρόλαβε να έχει μέσα το καθένα, μα να κλείσουν κάποτε αλλιώς την ξέρεις, μία είναι η θεραπεία, κόβεις και καις. Ούτε θα ασχοληθεί να στ’ ανοίξει κανείς ούτε να στα κλείσει. Σκάει ένας Ηρακλής μια ωραία πρωία, στα κόβει, ρίχνει κι έναν καυτηριασμό και πάρε ανθρωπότητα έναν ωραιότατο έπικ άθλο. Έπικ.
 
Η Ύδρα.
 

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
Αρέσει σε %d bloggers: