X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Lαϊκούρες

Posted by Constantina Delimitrou στο Σεπτεμβρίου 25, 2013

Πέρασε πολύς καιρός από την τελευταία φορά που θέλησα να γράψω, όχι γιατί δεν ήθελα ακριβώς, αλλά γιατί δεν έβρισκα το λόγο να το κάνω. Και συνεχίζω να μην το θέλω. Παρόλα αυτά, η καθημερινή μου ασχολία με τα κοινωνικά δίκτυα (εργάζομαι από το σπίτι μέχρι το πέρας της μητρικής άδειας) δεν με αποξένωσε τελείως από τους κύκλους μου και κυρίως μου έδωσε λίγους ακόμη λόγους να γράψω κάνα δυο σκόρπια χωρίς να τσιγγουνεύομαι τον χρόνο που σπαταλώ στην οθόνη αντί ας πούμε να δουλεύω, να νοικοκυρεύω ή να νταντεύω.🙂

Έγιναν πάρα πολλά, τέρατα και σημεία τα λες, από πολύ καλά έως πολύ κακά, πράγμα που πλέον κάνει το σκρολάρισμα ενός λεπτού – αν υποθετικά συνδεόμουν με ένα καρδιογράφημα – μια εντελώς επικίνδυνη ασχολία. Πολλή χαρά, απερίγραπτη ευτυχία και συγκίνηση μαζί με λύπη, οδυρμό και απελπισία. Μια ροδιά στο ποντίκι και κινδυνεύεις, ειδικά αν πάτησες τα σαράντα και λέγεσαι επίσημα μεσήλικας πια.

Είναι όμως μερικές παρατηρήσεις που μου κάνουν εντύπωση στην νέα κοινωνική μας ζωή που τρέχει συνδεδεμένη με τις ροδιές του ποντικιού και είπα να τις καταγράψω για να δικαιολογήσω τη φήμη μου ως γραφιάς, υλατζού, σοσιαλμιντιού και μη ξεχνιόμαστε, σιτεμένη. Ξεκινώ από τα κουλ στα κοινωνικά δίκτυα για να μπορώ να το ξεφτιλίσω μετά.

Ομορφιά. Ο άσχημος -σύμφωνα με τα όποια  πρότυπα-,  αν γράψει κάτι της προκοπής θα πάρει μπράβο, πολλά ενθαρυντικά μηνύματα, θα ανέβει στα μάτια μας και θα του δώσουμε πολλή περισσότερη σημασία, κάτι που μέχρι τώρα δεν συνέβαινε. Η ομορφιά ενός ανθρώπου πλέον δεν είναι μόνο εξωτερική. Μπορείς να «δεις» και έναν άσχημο πανέμορφο πια.  Γιατί δε σε νοιάζει αν έχει φαλάκρα, κοιλάρα, μεγάλη μύτη ή ότι άλλο θεωρείται «τράτζικ». Αντίθετα, το πορνίδιο με τα χιλιάδες λάικζ στη φωτό του, ξέρεις ότι πρόκειται για απλά εξωτερική ομορφιά και κάνεις λάικ για να γαμ… πηδ… φλερτάρεις;  Δικαιότερο και δίνει σε όλους δικαίωμα στην ευτυχία. Ακόμη και στους γέρους. Η εσωτερική ομορφιά, το μυαλό και το χιούμορ πλέον υπερπηδούν το χάσμα γενεών.

Χάσμα γενεών. Ξέχασέ το. Το γκαπ μεταξύ μεγάλων και μικρών, κυρίως γιατί οι πρώτοι ζούσαν σε διαφορετική κοσμάρα από τους δεύτερους δεν υφίσταται πια. Η γριά, η θεία, η μαμά δεν θα πάει στην εκκλησιά. Το πολύ πολύ να κάνει κάνα λάικ σε σελίδα μοναστηριού. Δεν φοράει διαφορετικά ρούχα γιατί το νιουζ φιντ έχει τα ίδια ισόπ για όλους. Δεν έχει άλλα ήθη γιατί τα τερματίζουμε όλοι μαζί πια. Δεν θα φτιάξει φανουρόπιτα αλλά κι αν το κάνει, θα ανεβάσει τη συνταγή και θα σκίσει στα λάικζ. Θέλω να πω, ότι όσο μεγαλώνεις διαδικτυακά, τόσο πιο κουλ γίνεσαι στα μάτια των πιτσιρικιών, άλλωστε έχεις ήδη μαζέψει περισσότερους φρεντς. Γνωρίζεις περισσότερο κόσμο, έχεις πει περισσότερα, το ρανκ σου είναι ψηλάκαι  άρα αντί για ξενέρωτη θεούσα που δεν_μας_καταλαβαίνει είσαι το εισιτήριο του άβγαλτου νιάτου στη σόσιαλ λεωφόρο της επιτυχίας.

Επιτυχία. Δεν έχει σημασία εάν την έχεις. Αρκεί να την δηλώνεις συχνά. Νέιμ ντρόπινγκ, αγγλικούρες, έξυπνα φρασάκια που έκλεψες από εκεί που δεν θα υποψιαστεί κανείς, οι κατάλληλες διασυνδέσεις, οι κατάλληλες φωτογραφίες, πέντε-έξι γύρω σου που μοιράζεστε την ίδια αποστολή χιψτεροποίησης του εαυτού σας και δατς ιτ. Εδραιώθηκες ακόμη κι αν από κοντά δεν αντέχεσαι. Έφτιαξες το καλούπι σου και το απλά το χτίζεις.

Καλούπι. Το άσχημο με την εικονική μας ταυτότητα, πλαστή ή όχι, είναι πως… υπάρχει. Είσαι ας πούμε, επιτυχημένος, δεξιός, σου αρέσουν τα ταξίδια, πηδάς συχνά, σκορπάς φράγκα. Το καλούπι λοπόν αυτό που έβαλες τον εαυτό σου, ο τρόπος που λανσαρίστηκες πρέπει τηρείται και να συντηρείται ευλαβικά αλλιώς χάνεις σε συνέπεια και άρα δημοφιλία. Πρέπει κάθε δημοσιευμένη στιγμή της ζωής σου να ακολουθεί το παραπάνω ποιηματάκι. Δύσκολο και μικροαστικό.

Μικροαστισμός. Στο μεγαλείο του. Ακόμη κι αν πλέον οι κοινωνικές μας υποχρεώσεις περιορίζονται σε κάποια λάικ και μερικές λέξεις,  ακόμη κι αν γλιτώσαμε το ατέλειωτο κυνήγι δώρων, εντούτοις δεν παίζει να τα παραλείψεις. Ελέγχεσαι σε ποιον ευχήθηκες, σε ποιον όχι, μετριούνται οι παρουσίες και οι απουσίες σου, παρεξηγιέσαι πιο εύκολα (γραπτός ο λόγος, γαρ). Δεν μπορείς να πεις ήμουν άρρωστος, εκτός πόλης, δούλευα. Ξέρουν όλοι τι έκανες και πλέον, ακόμη κι αν το ωράριό σου είναι υπερφορτωμένο για τις άλλοτε επισκέψεις, τώρα δεν έχεις δικαιολογία που δεν πάτησες το λαικοκουμπί. Μέρα νύχτα, δεν έχει σημασία, οφείλεις να παραστείς. Άλλωστε είμαστε πλέον όλοι ανοιχτά 24 ώρες το 24ωρο και χτίζουμε αναμνήσεις.

Αναμνήσεις. Η φυσική λειτουργία του εγκεφάλου να εξαλείφει τις άσχημες αναμνήσεις πλέον δεν είναι εφικτή μέσω των κοινωνικών δικτύων και της καταγραφής των περισσοτέρων στιγμών της καθημερινότητάς σου. Ο γκόμενος που χώρισες, αν δεν είσαι αρκετά μικροαστή να τον μπλοκάρεις, θα είναι διαρκώς εκεί να σου θυμίζει τα πάντα. Μια παραπάνω λέξη που αντάλλαξες με κάποιον, ένα χάλια κούρεμα βρε αδελφέ, θα σε συνοδεύει δια παντός και θα σου υπερφορτώνει τον εγκέφαλο κάθε φορά που ένας στάλκερ πατά το λάικ θυμίζοντας στο νιουζφίντ σου τα χάλια σου. Επιστημονικές μελέτες που έκανα δείχνουν ότι αυτή η υπερμνήμη θα κάνει δυσκολότερη την ευτυχία, ειδικά όσων γενεών από εσάς έχουν καταγραφεί οι γκάφες της εφηβείας και θα σας εξοντώνει πριν τα σαράντα σας.

Ευτυχία. Δεν υπάρχει. Στα κοινωνικά δίκτυα εννοώ. Οι μόνιμα ευτυχισμένοι στα κοινωνικά δίκτυα είναι για μένα, όπως αυτοί με το μόνιμα και εξωπραγματικά νοικοκυρεμένο σπίτι. Ύποπτοι. Για μια γιγάντια λίστα πραγμάτων. Ναφ σεντ.

Αθωότητα. Αυτή τη λέξη θα τη βρεις μόνο στο λεξικό. Όχι στο δικό μου.😉

7 Σχόλια to “Lαϊκούρες”

  1. merketta said

    ωραία τα συνοψίζεις, ίσως βοηθήσει η αποτύπωση που μας φέρνει μπροστά την καμπούρα μας …

  2. koulpa said

    ωωωω και έγραψες.. και άνοιξες τα σχόλια!!🙂🙂
    στα περισσότερα συφωνώ.. βέβαια.. ο καθένας μας για τον εαυτό του κρατά μιά ξεχωριστή θέση.. έτσι κι εγώ.. ξεκίνησα το μπλογκινγκ.. κατά ένα μέρος για να καταγράψω όσα ξεχνάω.. και κατά ένα άλλο.. για να μπορώ να ελέγξω στο μέλλον την πορεία της σκέψης μου.. οι φίλοι μου σε όλα τα κοινωνικά δίκτυα είναι λίγοι και καλοί.. παλιοι.. και τους περισσότερους τους έχω γνωρίσει κι από κοντά.. και το εκπληκτηκότερο.. χωρίς να έχω απογοητευτεί.. γενικά δεν αναζητώ την επιτυχία.. και η ευτυχία μάλλον έχει να κάνει με εσωτερικές ψυχολογικές διαδικασίες..🙂🙂
    την καλησπέρα μου καλή εβδομάδα και καλή χρονιά🙂🙂
    (να πάρειει τους υπόκοσμους δεν εχω καταφέρει ακόμα να τους αποκτήσω και να τους διαβάσω!! ξεχνάω.. αν και ξεχασιάρης είμαι επίμονος.. θα το κάνω και θα τοποθετηθώ)

    • κατά λάθος άνοιξα τα σχόλια αλλά οκ, έπρεπε να υπάρχει γραπτή επισήμανση πως το κείμενο δεν σε αφορά προσωπικά. 😛
      [τσεκ μέηλ ;)]

      • koulpa said

        xaxaxaxa μα δεν ήμουν σαφής; αφορά όλους μας.. αλλά κι εγώ όπως κι όλοι οι άλλοι.. κοιτώ των άλλων την καμπούρα..🙂🙂
        ωωωωωωωωωωωωωωωωω είσαι θεά (όχι μουσακάς (που δε θα ήταν απαραίτητα κακό)) ευχαριστώ παραπαραπολύ! θα τοποθετηθώ συντόμως🙂🙂
        την καλησπέρα μου🙂🙂

    • merketta said

      … η ευτυχία μάλλον έχει να κάνει με εσωτερικές ψυχολογικές διαδικασίες..🙂🙂 …

  3. Astero said

    Ε καλά αφού τα άνοιξες κατά λάθος δεν σχολιάζω, λέω μόνο ότι χαίρομαι που επανήλθες!🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: