X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Στοκάρισμα

Posted by Constantina Delimitrou στο Μαρτίου 26, 2013

Πάει τέλειωσε κι αυτό, νομίζω ότι τώρα μπορώ να πάρω μια κάπως πιο μεγάλη ανάσα, παρόλο που οι τράπεζες είναι ακόμη κλειστές εδώ και παρόλο που τα ντουλάπια μου δεν κλείνουν από τις αηδίες που ψωνίζαμε με τα λεφτά που είχαμε για τους λογαριασμούς του μήνα, από το φόβο μας μη ξεμείνουμε. Βέβαια, μόνο όταν περάσει η καταιγίδα και κάνεις να ανοίξεις τα ντουλάπια σου καταλαβαίνεις τί σημαίνει τρικυμία εν κρανίω, μικροαστικός πανικός και σύνδρομο κατοχής αλά νεοελληνικά. Γιατί ο παππούς μου μπορεί να στοίβαζε γάλατα και ζάχαρες, - μια φορά και καρπούζια ο έρμος - εμείς όμως οι ένδοξοι απόγονοι στοιβάξαμε λιόσπορους και κοκακόλες. Ω, ναι! Να σε χαιρετάει η Ευρώπη, να σου χαμογελούν οι τουρκαλάδες, να ζεις σε νησί χωρίς ψάρια, να σε θερίζει η πείνα κι εσύ τι στοκάρεις για φαί; Λιόσπορους και κοκακόλες. Σου λέει, τι θα κάνω όλη μέρα στην κατοχή; Στην τηλεόραση θα τη βγάζω. Άσε που θα έχει και τρελά ματσάκια με έκτακτα και εισβολές και βομβαρδισμούς και αποφάσεις και ψηφοφορίες, να μην έχω κάτι να μασουλήσω;

Ευτυχώς οι ντόπιοι ήταν πιο ψύχραιμοι από εμάς, που τους συστήναμε βέβαια ψυχραιμία, γιατί “παιδιά έλεος, τα ‘χουμε ξαναπεράσει, ψυχραιμία θέλει και λογική και θα περάσουν, σιγά” χωρίς βέβαια να έχουμε κάνει τον κόπο να ρίξουμε μια ματιά στα δικά μας ντουλάπια με τα τρία λιβάδια λιόσπορους αλλά η παράνοια του Εχθρού και εδώ η ίδια, για άλλη μια φορά σε ριπλέι, προσαρμοσμένη φυσικά στην γεωγραφία της περιοχής: η Μέρκελ, οι Ρώσοι, ο Σακάτης, οι Οβραίοι, οι Τούρκοι και φυσικά, όλα κατέληγαν στο κλασικό τζιαι εμείς οι μαλάκες που αυτό κι εκείνο και το άλλο. Και δώστου έκτακτα δελτία και δώστου άλλη μια μικρή βολτούλα στο σούπερ μάρκετ γιατί γαμώτο ξέχασα να πάρω μουστάρδες και κέτσαπ και πώς θα τρώω τα χοτντογκ και τα μακαρόνια μου μέσα στην κατοχή και πάμε και μια βόλτα στο χόουμ σέντερ γιατί έχουν μια φοβερή προσφορά για καλύματα, τί τέλεια θα είναι να μην σκονίζονται τα έπιπλα του κήπου όταν θα πέφτουν οι μπόμπες.

Και να μην τα πολυλογώ, μια χαρά ήρεμοι είμαστε πια, φάγαμε μέχρι και το τελευταίο μας σεντ, το σπίτι είναι φίσκα, η κρίση πέρασε και εγώ από το πρωί που άνοιξα τα ντουλάπια σπάω το κεφάλι μου πώς στο διάολο θα μαγειρεύω έναν μήνα όλες αυτές τις ασυνάρτητες και ασύνδετες αηδίες που πήγε ο εγκέφαλός μου και στόκαρε. :)


Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

6 Σχόλια to “Στοκάρισμα”

  1. marina said

    Μέρες ειχα να γελάσω,ασε που σε ξαναβρήκα μέσα απο το γελαστικό στυλ σου,
    και βέβαια τίποτα δεν τελείωσε,αλλά οπως λες, θα συνηθίσουν και στην Κύπρο ,οπως και εμεις οι Ελλαδίτες συνηθισαμε, να μας κλέβουν…. για το καλό μας.
    Το κουτί της Πανδώρας ανοιξε και εγω μαζί με σένα θα θυμηθώ πως την εποχή του πολέμου στον Κόλπο ,η μητέρα μου-παιδί του πολέμου του ΄40-,ειχε τόσο πανικοβληθεί που αγόρασε τόσα χρήσιμα κ άχρηστα που αρκεί να σου πω οτι 3χρόνια μετά τα απορρυπαντικά δεν ειχαν τελειώσει..!!!

  2. Astero said

    Και μ΄αρέσει που πήγατε στην Κύπρο για καλύτερα υποτίθεται. Δεν θα μας αφήσουν γωνιά στον πλανήτη… Τι να πω, κουράγιο βρε κορίτσι, και οι λιόσποροι κάνουν καλό στην όραση λέει η γιαγιά μου, οπότε μασουλάτε άφοβα!

  3. Χαχαχαχαχαχα μα λιόσπορους; Τα ποπ κόρν δεν τα τρώτε δηλαδή; ;p;p
    Μια αγκαλιά από μένα, σε σένα και το μωρό σου.Που πρίν λίγο καιρό σου έγραφα ότι μετακόμισες σε μια χώρα με μεγαλύτερη ασφάλεια και πολύ σύντομα διαψεύστηκα με άσχημο τρόπο.Η μόνη μας ασφάλεια είναι ο εαυτός μας και (ίσως) η οικογένειά μας. Σου ζητώ συγγνώμη.Να΄σαι καλά!

  4. Tzina said

    Σου λέει με τόσο λιόσπορο θα κορακιάσω η γυναίκα, ας πάρω μπόλικες κόκα κόλες νά’χω να πορεύομαι, σωστήηηηηηηη🙂

  5. heliotypon said

    Με τον λιόσπορο κάτι βάζεις στο στομάχι σου. ‘Εστω με την κόκα κόλα, έχει ζάχαρη, είναι κάτι σαν να σου βάζουν ορό! Εδώ, στην ένδοξη πατρίδα, σε ώρες (κατά φαντασία) κρίσεων, πριν 2-3 δεκαετίες, όταν άδειαζαν τα μαγαζιά, στοίβαζαν κούτες με χαρτί υγείας, που απ’ ό,τι ξέρω δεν τρώγεται (από ανθρώπους, anyway).

  6. …γουστάρω που ξέρεις να θυμώνεις! Γουστάρω, που καταφέρνεις να κρατάς συνδεδεμένη την ρουφιάνα καρδιά με το τσογλάνι του κερατά, τη λογική, να επιτρέπεις αυτό το ζευγάρωμα χωρίς απολύτως καμμία «προφύλαξη» και να γράφεις στα παλιά σου υποδήματα άμα και αν κάτι…γκαστρωθεί. Βασικά αυτά γράφονται για παλιότερο ποστ σου, που δεν επιδέχεται πιά σχόλια, αλλά το ίδιο κάνει.

    φιλικά

    Γιώργος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s