X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

  • --------
  • Σελιδοδείκτης

  • Εγγραφή

  • Συμπληρώστε το mail σας για να λαμβάνετε εκεί τις ενημερώσεις του blog.

    Μαζί με 649 ακόμα followers

  • Kaltsovrako @ flickr

  • Τρέντι κλικς!

  • SheBlogs!

    SheBlogs!
  • RSS SheBlogs Feed

    • Οργάνωσε τις κλωστές κεντήματος σου – Free PDF Οκτώβριος 8, 2017
      Τύπωσε το δωρεάν PDF του SheBlogs για να οργανώσεις όμορφα τις κλωστές κεντήματος που διαθέτεις ώστε να μη μπλέκονται μεταξύ τουςThe post Οργάνωσε τις κλωστές κεντήματος σου – Free PDF appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Έφτασε η εποχή για να φροντίσετε τα ξύλινα έπιπλα κήπου Σεπτεμβρίου 14, 2017
      Λατρεύουμε τα ξύλινα έπιπλα κήπου και τα χαιρόμαστε όλο το καλοκαίρι, τώρα που φθινοπωριάζει όμως πρέπει να τα φροντίσουμεThe post Έφτασε η εποχή για να φροντίσετε τα ξύλινα έπιπλα κήπου appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Pesto alla Genovese, το πέστο της Tiziana Σεπτεμβρίου 8, 2017
      Φτιάχνουμε Γενοβέζικο πέστο! μια αυθεντική ιταλική συνταγή που εκτός από βασιλικό, μυρίζει μεσόγειο σε όλο της το μεγαλείο!The post Pesto alla Genovese, το πέστο της Tiziana appeared first on SheBlogs.eu.
      Giannis Charpantidis
    • Σπουδή πάνω στο κρητικό πιλάφι Σεπτεμβρίου 6, 2017
      Το κρητικό πιλάφι είναι ένα τα πιο γνωστά πιάτα της κρητικής κουζίνας και η Καλλιόπη το μαγειρεύει με βασικό συστατικό το άρωμα των παιδικών της αναμνήσεωνThe post Σπουδή πάνω στο κρητικό πιλάφι appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Kalliopi Fountoulaki
    • Παντζάρια σε βάζο Σεπτεμβρίου 1, 2017
      Σκεφτήκατε ποτέ να διατηρήσετε παντζάρια σε βάζο για να έχετε έτοιμη σαλάτα ή μεζέ οποιαδήποτε στιγμή;The post Παντζάρια σε βάζο appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Τι είναι τα hashtags, πώς και που τα βάζουμε στο Internet Αύγουστος 28, 2017
      Ακόμα κι αν δε ξέρεις τι είναι τα hashtags, σίγουρα έχεις δει στην τηλεόραση τις περίεργες λεξούλες με το καγκελάκι. Ας δούμε τι είναι τα hashtagsThe post Τι είναι τα hashtags, πώς και που τα βάζουμε στο Internet appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Πιτιά Καρπάθου Αύγουστος 25, 2017
      Ξέρεις τι είναι τα πιτιά Καρπάθου; Εγώ όχι. Αλλά ξέρει η αναγνώστρια μας η Άννα και μας στέλνει τη συνταγή της για να μάθουμε και να τα δοκιμάσουμεThe post Πιτιά Καρπάθου appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Πως να κρατήσεις τους φίλους σου όταν αποφασίσεις να κάνεις παιδάκι Αύγουστος 22, 2017
      Όταν αποφασίζεις να κάνεις ένα παιδάκι η ζωή σου αλλάζει. Αν δε θέλεις να αλλάξουν και οι φίλοι σου, θα πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι κάποια πράγματαThe post Πως να κρατήσεις τους φίλους σου όταν αποφασίσεις να κάνεις παιδάκι appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Μεσογειακή μελιτζανοσαλάτα Αύγουστος 22, 2017
      Πειράζουμε τη μελιτζανοσαλάτα για να της προσθέσουμε μέσα κι άλλες καλοκαιρινές γεύσεις για να ξεφύγει από τα συνηθισμέναThe post Μεσογειακή μελιτζανοσαλάτα appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Φτιάξε Μπακάλικα Πικάντικα Πιπεράκια σε βάζο Αύγουστος 20, 2017
      Γέμισαν οι λαϊκές αγορές με μικρά , πράσινα, πικάντικα πιπεράκια! Πάμε να φτιάξουμε πικάντικα, μπακάλικα πιπεράκια σε βάζα για να έχουμε για όλη την επόμενη χρονιά.The post Φτιάξε Μπακάλικα Πικάντικα Πιπεράκια σε βάζο appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου

Η Ωραία Ελλάς

Posted by Constantina Delimitrou στο Σεπτεμβρίου 25, 2012

Μου λες πώς φτάσαμε ως εδώ, άλλοτε πραγματκά ελεύθερε πολίτη δημοκρατικής χώρας και σκέφτομαι πως ήρθε η στιγμή να σου πω ένα κακό παραμύθι, ένα από τα πολλά με κακή αρχή, κακή μέση και τέλος ίδιο με το δικό μας.

Μια φορά κι έναν καιρό, στ’ αλήθεια όμως, υπήρχε και υπάρχει μια μικρή περιοχή μέσα σε μια ελεύθερη χώρα, άλλοτε κλεισμένη με μια μπάρα, τώρα όχι, μα τόσο καλά κρυμμένη, που λίγοι ξέρουν γι’ αυτήν. Οι άνθρωποί της, εντελώς απομονωμένοι από τον πολιτισμό, θεόφτωχοι και σκορπισμένοι σε χωριουδάκια μέσα σε αφιλόξενα και παγωμένα βουνά. Αν πάρεις το αυτοκίνητο για να κάνεις μια βόλτα στα χωριά του τόπου αυτού, θα δεις άγονη γη, φυτεμένη με πολλές ξεκάρφωτες μαρμάρινες προτομές ηρώων με το ζόρι, πολλά σκουπίδια και αρκετά ζευγάρια μάτια να σε παρατηρούν στα κρυφά. Μέχρι να φτάσεις σε κάθε χωριό, εκεί που θα ‘πρεπε να έχει πεζοδρόμιο στην άκρη του δρόμου, θα δεις χωραφάκια το πολύ 1x2, προσεκτικά περιφραγμένα με σπάγγους και πού και πού, λίγα μεγαλύτερα χωράφια που οι κάτοικοι οργώνουν υπομονετικά με βόδια και αλέτρι. Κι αν μπεις μέσα στα χωριά και είσαι τίποτα συλλέκτης, θα βρεις άπειρους θησαυρούς, όπως χειροκίνητες αντλίες σε βενζινάδικα άλλης εποχής.

Κουβέντες με τους κατοίκους όμως, να μην περιμένεις. Θα σε δουν, θα χαιρετάνε λες και είσαι κάποιος επίσημος και μετά θα χωθούν στα σπίτια, θα τρέξουν στα παράθυρα και θα σε κοιτάνε απ΄τις κουρτίνες μέχρι να φύγεις. Κι αν πεις να μπεις στα λιγοστά μαγαζιά τους με τα γραφικά ελληνικά ονόματα όπως “Η Ωραία Ελλάς” ίσως σοκαριστείς από την έλλειψη εμπορεύματος, χώρια που μάλλον δεν θα καταλάβουν την γλώσσα σου αλλά θα παραμείνουν ευγενικοί και πολύ πρόσχαροι, πάρα πολύ πρόσχαροι, όσο ευγενικός και πρόσχαρος είναι κάποιος που φοβάται πολύ.

Τη δουλειά των γιατρών στον τόπο αυτόν, την κάνουν κάτι γραφικοί με βοτάνια και προσευχές και τα περισσότερα αγόρια που πάνε στρατό, περνούν τους πρώτους μήνες θητείας στα νοσοκομεία για να φτιάξουν δόντια, κόκκαλα και σπλάχνα που έχουν ρημαχτεί.

Στο δημοτικό σχολείο θα δεις καμιά 500αριά ταλαιπωρημένα πιτσιρίκια, στοιβαγμένα ανά 5 στα λιγοστά θρανία, χωρίς θέρμανση, φυσικά. Διδάσκονται δύο γλώσσες και μιλάνε μια άλλη, τη δικιά τους, όσα από αυτά τα παιδιά τουλάχιστον, θα αντέξουν να συνεχίσουν σε ένα τόσο αφιλόξενο σχολείο, διότι το σύνηθες είναι να τα παρατούν.

Το ταξίδι σου πρέπει να λήξει κάπως απότομα όταν έρθει το φορτηγό με τη ντουντούκα. Μπορεί να μην καταλαβαίνεις τη γλώσσα αλλά ξέρεις ότι δεν είσαι ευπρόσδεκτος άλλο εκεί, καθώς η αγωνία όλων, όσων μαζεύονται βιαστικά στο κέντρο του χωριού, σε διώχνει. Εκεί, η ντουντούκα είναι ο τρόπος να ανακοινώνει η διοίκηση της χώρας κάθε νέα οδηγία για τη ζωή των ανθρώπων αυτών και ο στρατός, ο τρόπος για να το επιβάλλει. Δεν χρειάζεται να μάθεις άλλα, απλά σκουπίζεις τα μάτια και επιστρέφεις στον πολιτισμό σου, σίγουρη πια ότι τα φώτα όλων των πολιτισμών καίνε κάρβουνο, πάντοτε πολύ καλά κρυμμένο.

...και ζήσανε αυτοί πολλά και ‘μεις περισσότερα...

[Από το οδοιπορικό μου στα Πομακοχώρια της Ξάνθης, το 2008]


Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

Advertisements

5 Σχόλια to “Η Ωραία Ελλάς”

  1. Astero said

    Κατ’αρχήν χάρηκα που ξανάγραψες, αλλά να σου πω την αλήθεια περίμενα κάτι ανάλαφρο και μου ‘κανες την καρδιά περιβόλι νυχτιάτικο! Παρ’ όλα αυτά, εξαιρετικό κείμενο. Ελπίζω να μην είναι και προφητικό (η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και τα σχετικά)…

  2. jay said

    μα καλά βρε παιδί μου πως και σου ήρθε να ανασύρεις αυτό το κείμενο έτσι στα καλά καθούμενα…… η κατάσταση στην μουσουλμανική μειονότητα σήμερα είναι άριστη όσον αφορά τα δικαιώματά τους. Βρε μπας και άρχισες τις κακιές παρέες εκεί κάτω στην Κύπρο με τίποτα κωλόφατσες από τους απέναντι; χαρτζιλίκωμα;

  3. anisixos said

    Γεια
    αν θες διαβασε το ποστ μου :
    http://anisixosblog.blogspot.gr/2012/10/blog-post_21.html

    θελω τη γνωμη σου σαν μπλογκερ. εσυ πως θα ενιωθες στη θεση μου; θα ενιωθες το ιδιο; εχεις περασει ποτε την ιδια φαση με μενα; να σου λειπουν εντονα πραγματα απο το παρελθον; και πως το αντιμετωπισες και πηγες παρακατω;

    απαντα αν θες στο ποστ μου.

    ευχαριστω.

  4. marina said

    Εγω παλι δεν νομιζω οτι εχει τιποτα αλλαξει εκει,προς το καλυτερο.Οι διηγησεις οσων ταξιδεψαν μεχρι τα πομακοχωρια ειναι αποκαρδιωτικες.
    Ξεχασαμε; μας εβαλαν να ξεχασουμε;μας βολευει ετσι;
    Νομιζω πως σαν λαός ειμαστε αδιαφοροι κι’ας λεμε πολλες ενωτικές κουβεντες στις παρελασεις.
    Λυπαμαι που δεν εχω χρηματα να παω,γιατι σε λιγο θα κλαιω για μια ακομα ‘χαμενη πατριδα’.

  5. heliotypon said

    Η ίδια εικόνα (στο περίπου) υπήρχε κάποτε και πριν από τα πομακοχώρια, σε απόμακρα, καθαρώς «ελληνικά» χωριά. Με κύρια διαφορά τις γλώσσες: Μία αντί δύο. Η ντοπιολαλιά συχνά ακατάληπτη στον μουσαφίρη. Η ντροπή εκεί κι αυτή, το κλείσιμο, η περιέργεια, κλπ. Χωρίς μηχανική μπάρα, αλλά με νοητές «μπάρες» πολλών ειδών. Σήμερα είναι (φαινομενικά) αλλιώς. Εξομοίωση στον τεχνικό «πολιτισμό» με μόνη διαφοροποίηση τη βαρειά προφορά. Οι ψυχολογικές αποστάσεις παραμένουν!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s