X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

μαρς ατακ

Posted by Constantina Delimitrou στο Φεβρουαρίου 21, 2012

Μέχρι χθες, όποτε έλεγα στους δικούς μου ότι σκεφτόμαστε να φύγουμε από την Ελλάδα, δεν σηκώνανε κουβέντα. Όχι πως θα τους ρωτούσα δηλαδή, αλλά πραγματικά έβγαιναν από τα ρούχα τους που δε λέγαμε να βάλουμε στα κεφάλια μας ότι δεν υπάρχει ζωή της προκοπής έξω από δω, πόσο πολύ βάρβαρο είναι “να σε τρώει το σαράκι του τόπου σου”, πώς θα ζήσουμε μακριά από τους δικούς μας, τί τραβήξανε στη Γερμανία και άλλα. Όλα αυτά, μέχρι πριν λίγους μήνες. Λίγο μετά, η απόφασή μας είχε παρθεί, όχι ότι είχαμε και ιδιαίτερο χρόνο να κάτσουμε να σκεφτούμε τί πάμε να κάνουμε, όπως και να ‘χε όμως, έπρεπε να το ανακοινώσουμε. Με το εισιτήριο στο χέρι, λίγο πριν φύγει πρώτος ο Τάσος για τα “ξένα”, πήγαμε να τους το πούμε.

Χαμός! Το τί γλέντια και χαρές, δε λέγεται. Έπεσα από τα σύννεφα. Λέω, κάτσε μη δε καταλάβανε καλά. Άρχισα τα μαμά, μπαμπά, ε... μισό λεπτό, δεν πάμε στη Σαλαμίνα, στην Κύπρο πάμε. Εκεί, κάτω από την Τουρκία, εκεί που μιλάνε τραγουδιστά, που τρώνε χαλούμι αντί για φέτα και που θα μας βλέπετε το πολύ δυο φορές το χρόνο; Και δώστου γέλια και χαρές αυτοί! Και λέω, τί έγινε, δε θα τους λείψω, ούτε ένα τόσο δακρυάκι για το παιδάκι τους που θα κάνουνε μαύρα μάτια να το ξαναδούν; Για το εγγονάκι τους; Βέβαια στην πορεία τα κλάματα ήρθαν και δεν έχουν φύγει ακόμη, αλλά ακριβώς εκείνη η στιγμή ήταν που άρχισαν τα μέσα μου να χωνεύουν λίγο καλύτερα την κατάσταση. Τότε ήταν που συνειδητοποίησα ότι τα πράγματα είναι πολύ πιο σύσκατα απ΄όσο τα νόμιζα. Αν οι γονείς μου, η Αισιοδοξία με την Ελπίδα, οι μόνοι πεντακάθαροι απόγονοι των λουλουδόπαιδων που ξέρω, δεν περίμεναν κανένα απολύτως μέλλον στην Ελλάδα, τότε η απόφαση να τα μαζέψω και να φύγω, ήταν λιγότερο εξωπραγματική απ΄όσο νόμιζα ως τότε.

Οι υπόλοιποι φυσιολογικοί άνθρωποι γύρω μας δεν ήταν τόσο άνετοι. Οι ενστάσεις έπεφταν βροχή. Κάποιες φορές προβληματιζόμασταν και κάποιες άλλες προσπαθούσαμε με τη λογική να τις αντικρούσουμε. Έπρεπε να απαντήσω από τα πιο απλά πράγματα όπως εάν θα βρίσκουμε φέτα και νεσκαφέ, μέχρι τα πιο δύσκολα όπως τί θα κάνω εάν δεν μ’ αρέσει η Κύπρος, πως θα αντέξω με τόσο ήλιο και ζέστη, πώς θα συνεννοούμαι αν όλοι μιλάνε κυπριακά. Έρχομαι τώρα και σκέφτομαι ότι όλες αυτές οι ενστάσεις δεν ήταν άκυρες, απλά δεν ήταν του αναγκασμένου να φύγει. Ήταν του ανθρώπου που μόλις του ανακοίνωσαν ότι υπάρχουν εξωγήινοι στο παραδιπλανό σύμπαν και προσπαθεί να το χωρέσει στο κεφάλι του. Θα είναι φιλικοί; Μήπως τρώνε γατάκια; Κι αν κλείσει η σκουληκότρυπα; Και τα φωτόσπαθα; Πού τα πας τα φωτόσπαθα; Δεν είναι τυχαίο, για να έχει γίνει τέτοιος ντόρος, σίγουρα οι εξωγήινοι έχουνε φωτόσπαθα!

Ε, και είπα αφού έχω λίγο χρόνο ξεκούρασης ανάμεσα στις ολοήμερες μάχες με τα φωτόσπαθα, να σετ θινγκς στρέιτ (όπως επιβάλλει η παράδοση για εκείνους που περνάνε την άλλη όχθη αλλά ποτέ δεν κάνουν τον κόπο τα ρεμάλια να ειδοποιήσουν όσους έμειναν πίσω) ότι υπάρχει όντως Ζωή πέρα από τον Καναπέ και κυρίως για τις προθέσεις της:

Δαναοί μη φοβού! ΔΕΥ ΚΑΜ ΙΝ ΠΙΣ.

Γιορζ τρούλι,
η καλαμαρού!*

*σοβαρά, έτσι με φωνάζουν εδώ. :D


Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

21 Σχόλια to “μαρς ατακ”

  1. Polykarpos said

    όπου να ναι θα καταφθάσουμε και εμείς…

  2. Ντίνα, Τάσο, Αγγελικούλλλλα,

    …σας αγαπάμε βρέ!

    Ένας απο τους…εξωγήϊνους 🙂

  3. Γεια σου καλαμαρού! Σε διαβάζω με τον καφέ μου όποτε βρίσκω χρόνο εδώ και λίγες μέρες που σε ανακάλυψα! Έμεινα γιατί ψάχνω κι εγώ http://profanws8adunatisw.blogspot.com/2012/01/blog-post_208.html την επόμενη πατρίδα μου και η Κύπρος είναι στις επικρατέστερες. Εύχομαι να σας έρχονται όλα βολικά και καλή ευκολία στη νέα σας ζωή. Σε ευχαριστώ για το παράθυρο που μου ανοίγεις «στη νεα μου πατρίδα» και θα είμαι εδώ να σε ενισχύω να συνεχίσεις.

  4. j95 said

    Τεχνικά είναι σα να προκρίνεις για λύση να μεταναστεύσουμε όλοι στην Κηφισιά. Πλούσιο μέρος, πάρα πολύ μικρό όμως. Όσοι πήγαν αυτό το μήνα ήδη τα βρήκαν τρομερά πιο σκούρα.

    • τεχνικά προτείνω να απογαλακτιστείτε. το πού θα πάτε και εάν σας παίρνει, έχει να κάνει καθαρά με το κομμάτι εκείνο του άη κιού σας που συνδέεται με τη διορατικότητα. 😛

      • ggk said

        Ψυχραιμία!!! δε γίνεται να φύγουν όλοι και σίγουρα δε γίνεται να πάνε όλοι στην Κύπρο lol

        πολύ καλά κάνεις και τα λες αυτά γιατί όντως υπάρχει μεγάλος φόβος για το τι θα συναντήσει ο μετανάστης εκεί που θα πάει. Βέβαια άλλο η Κύπρος και άλλο π.χ. η Ολλανδία. Είναι πιο περίπλοκο το θέμα.

        Ο απογαλακτισμός όμως είναι άλλο πράγμα και είναι το πιο δύσκολο από όλα. Είμαι από οικογένεια μεταναστών που δεν έπαψαν ούτε μία ημέρα να μιλάνε για την παλιά τους χώρα. Τα τελευταία 6 χρόνια που δε ζω με τους γονείς μου συνειδητοποίησα πόσο κουραστικό ήταν αυτό για εμένα. Μου αρέσει πολύ που επιτέλους μαθαίνω τα νέα της χώρας που ζω, που δεν τρώω φαγητά από συνταγές της παλιάς χώρας κτλ. κτλ.

        Όπως και να έχει παιδιά σας χαίρομαι και εύχομαι να είστε πάντα τόσο χαρούμενοι, τολμηροί και αισιόδοξοι!! σας φιλώ

  5. Margo said

    ‘Εχει μεταναστεύσει εκεί ο αδελφός μου (12 χρόνια τώρα) μιας και ως ερευνητής επιστήμονας στην Ελλάδα δεν χωρούσε.. έχει πολλούς φαίνεται! Στην Κύπρο τον άρπαξαν στην κυριολεξία και σήμερα (ο τυχερός) είναι μια χαρά!
    Εύχομαι να σας πάνε όλα καλά!!!

  6. Πολύκαρπε, επαναλαμβάνω, μη φοβού! 😛

    Pelloplasman κρύψε το φωτόσπαθο, τρομάζεις τον κόσμο! 😛

    Georgina, καλή επιτυχία, έχει τρελλή κούραση το εγχείρημα αλλά αξίζει. -12 κιλά μετράω από τον Νοέμβρη που άρχισε η μετανάστευση και δε λέω να τα ξαναπάρω. Όχι ότι δεν προσπαθώ βέβαια! 🙂

    Margo, έχεις πολύ δίκιο. Εντελώς αχρείαστοι είναι στην Ελλάδα οι επιστήμονες και δη οι ερευνητές. Μπράβο στον αδελφό σου!

  7. Εν πολλά όμορφα στην Κύπρον. Φκάνουν χαλούμιν τρομερόν τζαι ζιβανίαν. Άσε που τζαι ο Σαρκοζυ τζαι η Μερκελ εχουν καλες σχεσεις με τον Χριστοφκια τζαι εν που θα φτάξει μνημόνιο που δα.

    Ευκές που καρδιάς

    Λονδίνο Κίκος Κίκου ακα SykoFantiS

  8. Καλή τύχη εύχομαι στη νέα αρχή!

  9. cghera said

    Καλή αρχή. Και μην το βάζεις κάτω.

  10. An-Lu said

    Τα πραγματα ειναι καλυτερα, φτανει να αποφασισει κανεις να τα κανει καλυτερα! Πολλα-πολλα φιλια και σους τρεις σας😉

  11. atheofobos said

    Ελπίζω να μην ρωτήσατε πηγαίνοντας εκεί αν ξέρει κανείς καμιά βίλα που να νοικιάζεται; !!
    Να περάσετε καλά και να καταφέρετε να επιζήσετε από τις προσκλήσεις των Κυπρίων σε φαγητό.
    Οι περισσότεροι έχουν βάλει σκοπό να μας εξοντώσουν με τα συνεχή πιάτα που έρχονται αδιάκοπα!

  12. stelios said

    Δεν είναι πως είναι δύσκολα τα ξένα – που είναι! αλλού περισσότερο, αλλού ακόμη περισσότερο, αλλού πολύ περισσότερο. Είναι που η μετανάστευση μας παίρνει τους πιο άξιους ανθρώπους, τους πιο δημιουργικούς, που δεν παραδίνονται στη μοίρα χωρίς λυσσαλέα μάχη. Έτσι μένουμε όλο και περισσότεροι μαλάκες πίσω, που θα αναγκαστούμε να σηκώσουμε τον αγώνα για την αλλαγής αυτής της χώρας.

    Για αυτό εύχομαι καλή επιστροφή…

  13. Χαίρομαι που διαβάζω πως είσαστε καλά και χαρούμενοι, Κωνσταντίνα! Χαιρετισμούς στον Καλτσόβρακο.

  14. anisixos said

    ΕΧΕΙΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΜΠΛΟΓΚΟΠΑΙΧΝΙΔΟ!!
    http://anisixos.blogspot.com/2012/03/blog-post_15.html

  15. demon said

    Καλαμαρού, εγώ επιστρέφω στην Αθήνα μετά από 1 ολόκληρο χρόνο στην Μεγαλόνησο. Τα ίδια σκατά με την Ελλάδα συμβαίνουν κι εδώ, πίστεψέ με μη σου πω και χειρότερα. Εδώ οι «αχινοί» τα ‘χουν όλα λυμένα. Υποτίθεται. Η γη της παραπλάνησης. Το νησί της υπεροψίας, της σνομπαρίας, του ρατσισμού, της ματαιοδοξίας, της ανυπαρξίας. Του φόβου. Γυάλινη ζωή. Κλειστή. Κι όποιος τολμά να σκεφτεί το αντίθετο, σφάλλει. Εδώ είναι το τί-πο-τα, από πολλές απόψεις. Λυπάμαι, αλλά δεν άντεχα να μην τα πω, για να ξέρεις τι σε περιμένει.

    • Κοίτα, θεωρώ ότι σε οποιονδήποτε τόπο κι αν πας αυτά τα στοιχεία υπάρχουν. Ένα παραπάνω στην Ελλάδα της κρίσης που το τελευταίο διάστημα τουλάχιστον για μένα, δεν αντεχόταν. Και συνήθως, αυτό δεν καταλαβαίνουν οι περισσότεροι. Αν έρχεσαι από “πόλεμο” η απλά αποφάσισες να ζήσεις κάπου αλλού. Στη δική περίπτωση τουλάχιστον ήταν εσπευσμένη φυγή λόγω “πολέμου”.

      Στο δια ταύτα τώρα έχω ίσως μια διαφορετική κοσμοθεωρία. Χτίζω τη ζωή και τους ανθρώπους γύρω μου όπως εγώ τους θέλω, αφού φυσικά φροντίσω να μπορώ να έχω την επιλογή. Πίστεψέ με, στην ηλικία μου μπορώ σχετικά καλά να κρίνω τί μου χρειάζεται και τί όχι και συγκεκριμένα για την Κύπρο δεν έχει χρειαστεί ακόμη να απορρίψω πολλά πράγματα. Σε αντίθεση φυσικά με την Αθήνα που τελευταία δεν έβρισκα άνθρωπο ή στοιχείο της καθημερινότητας που να αντέχεται. Και λίγα λέω.
      Άρα, όλα είναι υποκειμενικά. 🙂

      Εύχομαι πάντως να βρεις σύντομα τον τρόπο ζωής και τους ανθρώπους που ψάχνεις. Σου πω, στο Άγιο Όρος πήγες; 😛

  16. demon said

    Δεν κατάλαβα με ειρωνεύεσαι κιόλας; Δηλαδή, έτσι απαντάς στη βιωματική μου αλήθεια, με απαξίωση, κατεδαφίζοντάς την; Άκου στο Άγιο Όρος, λες και δεν ξέρεις ότι εμάς μόνο απ’έξω μας αφήνουν να το βλέπουμε;

    Μόνο έναν κανόνα έχω στη ζωή μου, Κωνσταντίνα, να σέβονται τα συναισθήματά μου και εσύ μόλις τα τσαλαπάτησες. Τι να πω, ειλικρινά κάτι τέτοια με βγάζουν από τα ρούχα μου, τι να πρωτοπώ; Έννοια σου και δε φταίει κανείς άλλος, εγώ φταίω που φιλοτιμήθηκα να σε προειδοποιήσω για αυτά που σε περιμένουν εδώ που ήρθες βγάζοντας τη ψυχούλα μου, ώστε να μη βρεθείς προ εκπλήξεων και πεις μετά ότι δεν σου είπε κανείς τίποτα.

    Η κλασική παγίδα, πάντα έτσι την πατάω. Αλλά μια μέρα θα θυμάσαι αυτά που σου είπα και τότε θα καταλάβεις. Και μη νομίζεις ότι είσαι σε θέση να μου δώσεις και συμβουλές με την αστεία «κοσμοθεωρία» σου, όταν φτάσεις στην ηλικία μου τα ξαναλέμε.

    Τι άλλο να πω, θα έπρεπε να ντρέπεσαι, αστοιχείωτη κατσίκα, ούτε αγγλικά δεν ξέρεις και τα γράφεις με ελληνικούς χαρακτήρες, η πολιτική ανάλυση για το τι μέλλει γενέσθαι σε μάρανε που μας ζητάς και τα ρέστα! Μ’αρέσει που κάποτε μιλούσες για την αναγκαιότητα της επανάστασης και άλλα τέτοια δακρύβρεχτα… ας γελάσω, μια αθυρόστομη, φιλοχρήματη μικροαστή είσαι που επιθυμείς διακαώς να ανεβείς κοινωνική τάξη λόγω κόμπλεξ. Ε, λοιπόν, από σήμερα σταματάω να σε διαβάζω, έστω και στη ζούλα. Αυταπάτες τέλος.-

    • βασικά πλάκα πήγα να κάνω και τίποτε από τα παραπάνω που μου καταλογίζεις. τεσπα

    • … για χαλάρωσε κοπελιά.

      Τί απωθημένα είναι αυτά που βγάζεις, ξαφνικά και μάλιστα σε κάτι που δεν κατάλαβες;

      Αν θες συμβουλή…. Μην αλλάζεις χώρες….
      Ασ’ το!

      Ψυχολόγους (για να μην πω καμιά άλλη ειδικότητα) χρειάζεται να αλλάξεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s