X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Ένα βήμα ακόμη

Posted by Constantina Delimitrou στο Νοεμβρίου 30, 2011


Δεν έχω ακόμη συνειδητοποιήσει τί μου συμβαίνει. Οι μέρες κυλούν γρήγορα όπως συμβαίνει συνήθως στις μεταβατικές εποχές μου. Όταν γίνονται αυτές οι πολύ μεγάλες αλλαγές - ορόσημα που θα έχω ελπίζω χρόνο να τις σκεφτώ μετά, μπας και χωνέψω τί πήγα και έκανα και πόσο θα κότευα αν τις σκεφτόμουν ένα τσικ παραπάνω. Ο μπαμπάς λείπει έναν ολόκληρο μήνα και ήδη μας έμοιασε σαν χρόνος. Εκείνου, του φάνηκε σαν δύο.

Η μέγιστη θεραπεία για τον πανικό είναι λέει, να τον κάνεις κομματάκια τόσο μικρά, που να μη τα βλέπεις σχεδόν και να τα πάρεις μετά ένα-ένα και να τα κοροϊδέψεις. Μέχρι να μη σε ενοχλούν. Κουράστηκα να βγάζω τη γλώσσα στις φρίκες και να γελάω με τους μπαμπούλες μου κι ας τους έχω πετσοκόψει όσο δεν παίρνει.

Δεν ξέρω τί να πρωτοευχηθώ. Μέχρι πριν λίγο καιρό ήθελα ταυτόχρονα να πάγωνε ο χρόνος για πάντα όσο ήμασταν όλοι μαζί, καλά, κι ας έπαιζαν θύελλες ακριβώς έξω από την πόρτα. Αλλά ήθελα και να πάω τον χρόνο μπροστά, ίσα μέχρι τη στιγμή που θα καταφέρναμε τα βασικά. Ένα σπίτι, λίγη ρουτίνα, κανέναν να απειλεί την γαλήνη μας και λίγες ώρες κάθε μέρα ξέγνοιαστες για παιχνίδια. Τώρα ξέρω ότι δεν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο. Όχι εδώ. Αυτό που κυρίως θέλω τώρα είναι να είμαστε όλοι μαζί πάλι, καλά. Σκέτο. Το ξέρω ότι θα αργήσει αυτή η στιγμή αλλά θα την περιμένω.

Το νέο μας σπίτι έχει λέει, εργαλεία για τον πανικό. Έχει αυλή και λεμονιές και μανταρινιές και βεράντα. Έχει γειτονιά απ΄τις παλιές και θάλασσα και πολύ ήλιο. Ανάσα.
Μέχρι τότε, γεμίζω κούτες, κομματιάζω ότι με τρομάζει και ψάχνω κουράγιο να πω αντίο σε ανθρώπους, γειτονιές, διαδρομές και εικόνες.

Προς το παρόν, αυτά.


Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

17 Σχόλια to “Ένα βήμα ακόμη”

  1. Εύη said

    Αχ φιλενάδα (έστω και διαδικτυακή μόνο, κι ας μην τα λέμε συχνά) νά ‘ξερες πόσα θα ήθελα να σου πω! Έχω νιώσει από παιδί πολλές φορές τέτοιους ξεριζωμούς (λόγω δουλειάς του πατέρα μου ήμασταν τσιγγαναριό). Κάποτε το χαιρόμουν κιόλας και ως ενήλικη το επιδίωκα συστηματικά, είτε με τόπους, είτε με δουλειές, είτε με ανθρώπους. Τώρα μένω 16 χρόνια στον ίδιο τόπο και μου φαίνεται αδιανόητο. Ωστόσο δεν είναι αυτό το σημαντικό, αλλά το γιατί ξεριζώνεσαι… Μας γύρισαν πίσω στο 60. Κι όλο και περισσότερες οικογένειες χωρίζονται (όχι χωρίζουν, άλλο αυτό, ίσως επιλεγμένο), όλο και περισσότεροι άνθρωποι ξεριζώνονται. Κι όλο και περισσότεροι ζούμε με έναν μόνιμο κόμπο στο λαιμό. Ξέρω τι έχεις περάσει από πρώτο χέρι και τελικά αποζημιώθηκες (ευτυχώς). Το παιχνίδι της χαράς δεν μπόρεσα ποτέ μου να το παίξω, παρ’ ότι μικρή διάβασα όλα τα βιβλία της Πολυάνας και άλλες τέτοιες παπαριές. Θα ήθελα να μπορώ να σου πω πως όλα γίνονται για καλό, αλλά δεν είμαι σίγουρη. Ξέρω πως θά’ θελες η μαγουλίτσα σου να περπατήσει τις ίδιες με σένα στράτες, τις καλές, να απολαύσει την αγάπη των παππούδων, να μη χρειαστεί να «προσαρμοστεί» σε ξένους τόπους. Σου εύχομαι να είστε γεροί κι είμαι σίγουρη πως θα τα καταφέρετε. Η αγάπη σας κι η δύναμη της ψυχής σας θα σας θωρακίσουν ακόμα πιο πολύ, είμαι σίγουρη. Καλή τύχη και … keep walking…

    Υ.Γ.: Και θά ‘θελα κάποτε για όλους αυτούς τους 10 εκατομμύρια άλυτους κόμπους στο λαιμό, κάποιος να ντραπεί (τι λέω τώρα η ανόητη), κάποιος να ζητήσει συγγνώμη. Δε ζητάω καλύτερα κανένα λαχείο; Πιο πιθανό είναι. Τέλος πάντων. Καλή τύχη και πάλι και φιλιά στη μαγουλίτσα.

  2. stelios said

    Με το καλό να ξαναβρεθείτε. Όλα θα πάνε καλά.

  3. An-Lu said

    Καλή αρχή για ολους σας κοριτσάρα μου!

  4. sadine said

    Καλημερούδια. Μην φοβάσαι τίποτα, έχεις δύναμη που ούτε την έχεις φανταστεί. Γιατί είσαι μανούλα. Και δεν υπάρχουν ξένοι τόποι πουθενά. Το σπίτι σου μπορεί να είναι παντού, η καρδιά σου θα είναι πάντα εκεί που εσύ θες. Θα το δεις🙂 Keep walking.

  5. DaisyCrazy said

    Με το καλό να μας έρθεις στη Λεμεσό🙂
    Ελπίζω να σου αρέσει. Αλλά και να μη σου αρέσει έχεις πάντα την επιλογή να γυρίσεις!
    Όλα να πάνε όπως τα θες εύχομαι.

  6. Snowball said

    Σου εύχομαι να πάνε τα πράγματα όπως τα θες…
    Εκεί που πάτε είναι τόσο όμοια με εδώ αλλά και τόσο διαφορετικά αλλά δεν είναι άσχημα (κάτι ξέρω…😉 )…
    Αν χρειάζεσαι κανένα tip ρώτα, το έχω πει και του καλτσόβρακου αλλού, αν και βλέπω ότι ετοιμάζεται ήδη η ντόπια επιτροπή υποδοχής…🙂

  7. […] X-PSILIKATZOY […]

  8. Το «Καλά» κρύβεται εκεί που είναι το «μαζί» παρέα με την «αγάπη»! Καμιά φορά αργεί να κάνει κούκου τζα, αλλά όσο πιστεύεις στο «μαζί», τσουπ! Ξεπροβάλει!

    Όλα θα πάνε καλά!

  9. Mika said

    Μετά απο τόσα χρόνια που σε διαβάζω και ενίοτε, στα μεγάλα σου γεγονότα, κάνω και μια εμφάνιση γιατί πια σκάω και θέλω να σου εκφράσω αυτά που νιώθω, δεν μου αρέσει που έρχομαι τώρα. Την τελευταία φορά σου ευχήθηκα για την κόρη σου με μεγάλη χαρά και τώρα θυμώνω που εμφανίζομαι σε τούτη τη στιγμή. Λυπάμαι πραγματικά. Και συγχρόνως χαίρομαι που το παλεύεται με αυτό το τρόπο.
    Τι να πω…να είστε γεροί και δυνατοί. Να βάλετε ασπίδα την οκογένεια σας που με τόσο κόπο αποκτήσατε και να μην αφήσετε κανέναν να σας διασπάσει.
    Καλή αρχή και όλα θα πάνε καλά!

  10. Αιθήρ said

    Καλή τύχη, μέσα από την ψυχή μου! Ίσως χρειαστεί να το κάνω και εγώ αυτό, μου δίνει κουράγιο η προσπάθειά σου.

  11. Ευχαριστώ θερμά για τις ευχές σας παιδιά.
    Καλό κουράγιο σε όσους θα το αποτολμήσουν και ακόμη μεγαλύτερο σε όσους μείνουν πίσω. Εδώ θα ‘μαστε πάντως να τα λέμε. 🙂

  12. Ο εκ παραλληλίας γνωστός σας said

    Κυρία Δελημήτρου,

    Μη τηρώντας την υπόσχεση μου κατά την τελευταία μας επικοινωνία, έχω καθυστερήσει υπερβολικά να σας καταθέσω την άποψη μου σχετικά με το τελευταίο σας μυθιστόρημα. Ίσως λόγω υπερβολικού φόρτου εργασίας, ίσως γιατί -τουλάχιστον εμένα- με έχουν ξεπεράσει οι εξελίξεις στον τόπο μας, ίσως γιατί δεν γνωρίζω τι θα μου φέρει η επόμενη ημέρα. Ίσως γιατί το να συζητάς για λογοτεχνία σε μια εποχή που η επιβίωση έχει πάψει να είναι αυτονόητη φαντάζει εκτός τόπου.

    Τώρα μου αρκεί να «διαβάζω» μόνο… η κριτική περισσεύει.

    Ήθελα απλά να σας εκφράσω την συμπαράσταση μου στις δύσκολες στιγμές που βιώνετε εσείς και η οικογενεία σας.

    Δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτε. Το καινούργιο είναι εξίσου όμορφο και θελκτικό όσο και το παλιό. Απο την άλλη πλευρά πάλι το παλιό είναι εξίσου τρομακτικό όσο και το καινούργιο. Εσείς είστε ο καταλύτης που θα μετατρέψει τα πράγματα απο απειλητικά, άγνωστα και αβέβαια σε γνώριμα, δημιουργικά και σίγουρα.

    Σας εύχομαι στην καινούργια σας αρχή αισιοδοξία, υγεία και δημιουργικότητα.

    Με εκτίμηση

    Ο εκ παραλληλίας γνωστός σας

    ΥΓ Έστω και αν δεν σας αρέσει ο πληθυντικός αριθμός

    • Ευχαριστώ θερμά για τον κόπο που κάνατε να γράψετε την κριτική σας, πραγματικά την χρειαζόμουν τέτοιες μέρες. Αντεύχομαι τα καλύτερα και ελπίζω το επόμενο βιβλίο να σας το στείλω εγώ, με αφιέρωση.

      Ευχαριστώ και πάλι! 🙂

  13. Marina said

    Δηλαδη φευγετε; καταλαβα καλα ε;;
    λογω της μικρης σας, που σας αναγκαζε σε αλλα ωραρια-κ δεν συχνοεγραφες-, ξεχναγα να περασω κ απο το μπλογκ σου.(μαλλον το ιδιο παθανε κι’αλλοι).Ξαφνιαστηκα..
    Ζορια ε;; αλλα εσυ δεν ‘μασας’.—μετα απο αυτα που εγραψες στο βιβλιο σου—,αλλωστε η Κυπρος μακρυα ειναι;
    Ειναι ομως καλυτερα. Οταν με το καλο βολευτειτε και μας ξαναγραψεις να δεις που θα εχεις πολλα θετικα να μας πεις.
    Ποοοολλλες ευχες,ακομα περισσοτερα φιλια,τα καλυτερα ερχονται….

  14. Ολα θα πάνε καλά. Φιλιά στο κουκλί σου.

  15. ellinida said

    Ησύχασε κοριτσάκι, όλα θα πάνε καλά, θα δεις!

  16. Mamouthi said

    Καλή επιτυχία κι όλα να πάνε καλά. Κι όταν τακτοποιηθείτε με το καλό, να επανέλθεις στο Blog. Φιλιά στο κουκλάκι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s