X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

oh life

Posted by Constantina Delimitrou στο Φεβρουαρίου 6, 2011


Όταν λέω “πάω για καφέ” χοντρικά εννοώ ότι θα βγάλω τα παπούτσια μου και θα παίζω με τις κάλτσες μέσα σε μικρά πολύχρωμα σπιτάκια τίγκα στις μπάλες ή ότι θα κυλιέμαι σε ατέλειωτες κίτρινες μοκέτες γεμάτες φουσκωτά. Όταν βγαίνω από το σπίτι μετακομίζω ολόκληρο νοικοκυριό και συνήθως αγοράζω άλλο τόσο στον δρόμο γιατί σίγουρα κάτι ξέχασα. Μπορώ πια να πλένω στοίβες πιάτα χωρίς το παραμικρό γκλιν και κάθετι που κάνω στολίζεται με χαζογκριμάτσες και ό,τι παιδικό τραγούδι ξέρω ή φτιάξω επιτόπου. Μπουσουλάω αντί να περπατάω και μυρίζω κωλάκια κάθε τρεις και λίγο μήπως έγινε το θαύμα και δεν το πήρα είδηση. Μετράω μεζούρες, κόβω μικροσκοπικά νυχάκια και γίνομαι παπί από μια τόση δα μπανιερίτσα. Δεν μπορώ να δω ειδήσεις, δεν μπορώ να διαβάσω εφημερίδα, δεν αντέχω να ακούω άσχημα νέα.

Θέλω μόνο κίτρινα παπάκια, πολύχρωμα μπαλάκια, ροδάκια που σβουράνε, αρκουδάκια χαμογελαστά. Κοιμάμαι με ένα ποδαράκι κολλημένο πάνω μου που με ξετρυπώνει όπου κι αν κουρνιάσω και ξυπνάω με δυό δάχτυλα μέσα στα ρουθούνια μου και ένα χεράκι μπερδεμένο στα μαλλιά. Κάνω τη δίαιτα του λεπτού τρώγοντας ότι προλάβω μέχρι την επόμενη αγκαλίτσα και μπορώ να κάνω κυριολεκτικά τα πάντα με το ένα χέρι. Μπορώ να διπλώσω ρουχάκια όσο μικροσκοπικά κι αν είναι και να βρω τα ζευγάρια σε καλτσάκια όσο το μικρό μου δάχτυλο. Μπορώ να μείνω άγρυπνη για μερόνυχτα ολόκληρα και χωρίς καφέ να παίζω στα πατώματα μέχρι να κάνουν τα γόνατά μου μελανιές. Να περνάνε μέρες μέχρι να με δω στον καθρέφτη, να μαθαίνω με ένα άκουσμα το πιο δύσκολο παιδικό τραγούδι και να φτιάχνω πυργάκια με μαξιλάρια στο λεπτό.
Όλα τα μπορώ. :D



Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
Αρέσει σε %d bloggers: