X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Πέη day

Posted by Constantina Delimitrou στο Ιανουαρίου 12, 2011

Τώρα που οι καιροί το επιβάλλουν για φορμάτ, ριστάρτ, ριμπούτ και γενικά δηλαδή όλα αυτά τα ταλαιπωριακά που κάνουν οι γκομπιουτεράδες για να σου καταστρέψουν μια και καλή το ήδη κατεστραμένο πισί προτού το πάρεις απόφαση να αγοράσεις καινούργιο, κι ενώ ο Γκλέτσος μάχεται στα χαρακώματα, κάθομαι και σκέφτομαι αυτά που φάγαμε μαζί με τον Πάγκαλο. Αυτά που εκείνος τρώει ακόμη προφανώς κι εγώ αναπολώ με νοσταλγία. Τα κότερα, τα ταξίδια, τα ξύδια, τις σπιταρώνες, τις χλίδες και όλα όσα ζήσαμε στο έπακρο και τώρα καλούμαι να πληρώσω. Με τόκους.

Θα μου πεις, τα έφαγες κι εσύ όλα αυτά; Θα σου πω όχι αλλά δεν έχει σημασία, μπροστά μου ήταν ας τα έτρωγα ή ας έκανα κάτι αντί απλά να γκαρίζω όταν έβλεπα τους άλλους να τα τρώνε. Τώρα το μόνο που μένει είναι τουμπεκί και να πληρώσω τον λογαριασμό μαζί με αυτούς που το άπλωσαν το ξεράδι. Και όχι, δεν είναι άδικο αυτό. Είναι απλή καλή λογική. Είχαμε μια μεγάλη σοκολατένια τούρτα και τώρα δεν την έχουμε. Είτε την φάγαμε όλοι, είτε οι μισοί και οι άλλοι μισοί τουμπεκιάσαμε. Εμένα το ίδιο μου κάνει. Θα πληρώσω με χαρά μαζί σας, μόνο και μόνο για να μάθετε άλλη φορά ότι τρώτε δεν τρώτε, είστε όλοι κλέφτες και θα έρθει η στιγμή που θα πληρώσετε μαζί με μένα.

Είναι ακριβώς η ίδια λογική με όοοολους αυτούς που τώρα τον πίνουνε. Δες για παράδειγμα τις πίπες που τρώνε οι δημόσιοι υπάλληλοι. Που φωνάζουν και σκούζουν ότι μη μας βρίζετε, μην μας έχετε στη μπούκα, ρε 'σεις δεν είμαστε όλοι λαμόγια, μην τσουβαλιάζετε, δεν ταλαιπωρούμε όλοι τον κόσμο, δεν παίρνουμε όλοι τρεις μισθούς και δέκα επιδόματα, δεν... δεν. Αγαπητοί μου, μην σκούζετε, το τσουβάλιασμα έχει βάση. Έχει πάει κανείς μας στις δημόσιες υπηρεσίες και αφού εισπράξει τά άπειρα καφριλίκια, σηκώθηκε έστω ΕΝΑΣ απ΄αυτούς τους “σωστούς” να κράξει τους συναδέλφους του; Ποτέ. Άρα τσουβάλιασμα. Όταν έτρεχα στις υπηρεσίες ακόμη και με την κοιλιά τούρλα, δεν είδα έναν από τους “σωστούς” να τα βάλει με τις δεκάδες των αργόσχολων. Δεν είδα κανέναν να σηκωθεί και να πει μπάστα μανταμίτσα αυτοί είναι λαμόγια, ούστ από ΄δω κοπρόσκυλα, έλα εδώ να σου κάνω τη δουλειά. Άρα τσουβάλιασμα.
Τα ίδια και με τους πολιτικούς. Όταν άκουγα από όοοοολους ότι κάποιοι τα παίρνουνε δεν είδα έναν να σηκωθεί να πει τα παίρνει ο τάδε, ο τάδε κι ο τάδε. Πώς να μην τσουβαλιάζω τώρα; Γιατί να μην τσουβαλιάσω; Άμα ήξερα ότι ο διπλανός μου έχει κλέψει το σύμπαν είναι δυνατόν βλέποντας καθημερινά τα δεινά των θυμάτων του να μην κάνω κάτι γι' αυτό; Είναι δυνατόν να μην είμαι το ίδιο λαμόγιο εάν δεν πω τίποτα; Άρα τσουβάλιασμα.
Οι αγρότες; Ήρθε κανείς να μου πει ότι ξέρεις κάτι, η επιδότηση που πήρε ο τάδε και ο τάδε είναι μουσαντένιες γιατί πρόκειται για λαμόγια; Μπα. Άρα τσουβάλιασμα. Κ.ο.κ.

Τσουβάλιασμα, λαϊκισμός, γιούχα, γκλέτσοι και γενικά όλα αυτά τα τζιζ πράγματα που δεν ανέχεσαι νηφάλιος παρεκτός κι αν δεν έχει μείνει σε δουλειά ούτε ένας φίλος σου, για δείγμα. Αν τις γιορτές που πέρασαν αντί να ρωτάς όλους "τί δώρο πήρες", έφτασες να ρωτάς "αποζημίωση πήρες";

Τσουβάλιασμα και πέη day και μάλιστα με μεγάλη μου χαρά.



Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
Αρέσει σε %d bloggers: