X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Safety paradox

Posted by Constantina Delimitrou στο Μαΐου 12, 2010

Έχει μείνει ελάχιστο χρονικό διάστημα πια μέχρι να βάλω πάλι τη ζωή μου σε μια σειρά για να στρώσει το κεφάλι μου και να βγάζουν νόημα όσα θέλω να γράψω. Απ΄την άλλη, είναι τόσο γαμημένα παρόν το χάος κάθε μέρα, που μετά βίας αντιστέκομαι σε μια γερή κούπα εσπρέσσο κατά τις 2 τη νύχτα και ολονύχτιο γράψιμο δίχως αύριο. Και πάλι όμως, δε με φτάνει για να ξεκαθαρίσω πρώτα σε μένα τί φταίει για αυτό το βαρέλι που λέγεται Ελλάδα - τίγκα στα σκατά που λέγονται Έλληνες. Ή μάλλον το έχω ψιλοξεκαθαρίσει αλλά ψάχνω εκείνες τις λέξεις που θα σοκάρουν περισσότερο μπας και το φχαριστηθώ.

[Ένα μικρό ενσταντενέ από το Ίκα της Νϊκαιας σήμερα το πρωί: Πέντε πέντε ασθενείς καλούνται στα μικρά δωματιάκια – ιατρεία όπου μία νοσοκόμα καταγράφει τα παραπεμπτικά και μία άλλη διαδοχικά παίρνει αίμα από όλους. Με βρώμικα νύχια, χωρίς γάντια, χωρίς στο ενδιάμεσο έστω να πλυθεί ή να ρίξει λίγο οινόπνευμα στα χέρια της. Σε σχετική διαμαρτυρία μου για αυτό (αλλά και για ένα κάρο πράγματα που με ταλαιπώρησαν χωρίς να κάνω τελικά όλες τις εξετάσεις) οι απαντήσεις από τις νοσοκόμες ήταν πολλές: “είμαι 37 χρόνια στο επάγγελμα εγώ”, “ξέρεις τι τραβάμε κάθε μέρα;”, “εγώ κινδυνεύω από έιτζ και ηπατήτιδες, όχι εσείς”, “τι αντισηψίες μου λες, αυτά θα τα δεις μόνο στα ιδιωτικά εργαστήρια”, “ποιό οινόπνευμα και γάντια, δε βλέπεις; Το δημόσιο δίνει μόνο φωτιστικό οινόπνευμα για τις αιμοληψίες”, “βρώμικα νύχια; Δεν ανεχόμαστε τέτοιες προσβολές”, “γάντια; Και πώς θα ψηλαφίσω την φλέβα με τα γάντια;”.
Και τί δεν άκουσα. Για κάθε φράση τους θα μπορούσα να γράφω δέκα post απαντήσεις. Και υπ΄όψιν, μία από τις νοσοκόμες που θίχτηκε ήταν εκείνη που χθες (εννοείται ότι τραβιέμαι πάνω από μία ημέρα για δύο κωλοεξετάσεις) έφαγε παρατήρηση γιατί κάπνιζε φάτσα φόρα. Και σε αυτό είχε απάντηση: “στον τρίτο όροφο είναι το εργαστήριο και γι' αυτό καπνίζουμε, τί δουλειά είχατε να έρθετε εκεί;”. Μάλιστα.]

Θα μπορούσα να εξιστορώ μέρες τα κουφά που μου τυχαίνουν όλο αυτό το διάστημα μπλογκοαποχής αλλά θα έρθει η στιγμή όλων τους και μάλιστα πακέτο με τις καταγγελίες/ διαμαρτυρίες που σκοπεύω να χώσω σε ένα κάρο υπηρεσίες που συναλλάσσομαι. Αυτός είναι ο τρόπος που τουλάχιστον εγώ έχω επιλέξει για να συνεισφέρω ενάντια στο μικρό κομματάκι σκατοσύνης που μου αναλογεί.

Αυτό όμως που θέλω να σημειώσω μην το ξεχάσω, είναι μια παράξενη διαπίστωση από όλα αυτά. Τελικά σκέφτομαι πως δεν πρέπει να φταίει τόσο πολύ ο φόβος για την ανεργία, η ανασφάλεια και όλα όσα επικαλείται συνήθως η αφρόκρεμα της σκατοσύνης, κυρίως όταν απολογείται για τις λαμογιές της. Για να το κάνω πιο λιανά, πες ρε παιδάκι μου ότι αύριο ένας από μηχανής θεός, μας μάζευε κι εμάς και μας έλυνε για πάντα το οικονομικό πρόβλημα δίνοντας στον καθένα μας μια αξιοπρεπή και σχετικά καλοπληρωμένη δουλίτσα χωρίς φόβο απόλυσης. Μιλάω για όλη την Ελλάδα δηλαδή. Θα έλυνε κάτι αυτό; Μπορεί η εργασιακή και οικονομική ασφάλεια από μόνη της να αλλάξει ποτέ τα μυαλά της κάθε μουρλοπαντιέρας, που θεωρεί ας πούμε, πως αν με διώξει σήμερα και με ξαναφέρει την επόμενη μέρα στην υπηρεσία της, θα εργαστεί λιγότερο και θα κάνει σωστότερα την δουλειά της; Υπάρχει ποτέ περίπτωση να εξαφανιστεί ως δια μαγείας η βλακεία και η λαμογιά απ΄τα πετσιά μας ή π.χ. να αρνηθεί κάποιος μίζα, ρουσφέτι, φακελάκι, πιασοκώλιασμα;

Καταλήγω πως δεν είναι καθόλου η ανάγκη που μας κάνει παράλογους, μίζερους, βολεψάκηδες και εν τέλει κλέφτες και αναξιοπρεπείς. Αν ήταν έτσι, η θαλπωρή της μονιμότητας και η έλλειψη φόβου για την ανεργία θα μας έκανε όλους σωστότατους επαγγελματίες και κυρίως, πιο ανθρώπινους. Κυρίως αυτό.

Φυσικά, μέχρι να το διαπιστώσουμε θα τρώμε στην μάπα κάθε λογής επιχειρήματα του κώλου:
“Είμαι 37 χρόνια στο επάγγελμα εγώ!”
Και σε ανεχόμαστε ακόμα;

“Ξέρεις τι τραβάμε κάθε μέρα;”
Μήπως να αλλάξεις δουλειά να δεις τη γλύκα;



Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

20 Σχόλια to “Safety paradox”

  1. «Θυμηθήστε μου, να σας υποστηρίξω στην επόμενη απεργία σας, γαμημένοι» ήταν η καλύτερη ατάκα, πάλι σήμερα. Μου το αναγνωρίζεις ελπίζω, όπως θα ήθελα να μου αναγνωρίσεις την πολεμική ετοιμότητά μου απέναντι τους, από το να με κατηγορείς κάθε φορά πως είμαι έτοιμος σα λαγωνικό στο πρώτο στραβομούτσουνιασμά τους.

    Θυμήσου αυτο που σου είπα το πρωί. Την αξία του «Άσε κάτω τη σακούλα κυρά μου. Δε πουλάω άλλο» και ποιός μπορεί να την επικαλεστεί και ποιός όχι.

  2. Debby said

    Αχ! Αχ!!!! Δεν ξέρω αν είμαι εκτός θέματος αλλά θα πω ότι μου έρχετε στον νου.
    Μέχρι τώρα αν είχα να κάνω οποιαδήποτε συναλλαγή με το δημόσιο πάντα μα πάντα έβγαινα εκτός εαυτού από αυτήν την αίσθηση που μου δημιουργούσαν ότι εγώ κάτι δεν έκανα καλά! Και ξέρεις γιατί? Γιατί ΕΓΩ και εσύ και ο κάθε ένας έκανε την δική τους δουλειά. Προχθές πήγα να βγάλω ένα πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης. Αντί να σηκωθεί η υπάλληλος που με εξυπηρετούσε να πάει στο διπλανό γραφείο να πάρει τις υπογραφές που ήθελε και να γυρίσει να μου δώσει το αντίγραφο μου έγινε το ανάποδο. Έδωσε σε μένα τα χαρτιά μαζί και το δικό της αντίγραφο και πήγα εγώ στο διπλανό γραφείο να πάρω τις υπογραφές και να γυρίσω πίσω να της δώσω το δικό της αντίγραφο! Απίστευτη εξυπνάδα. Αλλιώς πως θα την κάνει και πέντε από την ώρα που τελειώνει το ωράριο εξυπηρέτησης του κοινού? Να αναφέρω ότι όση ώρα με εξυπηρετούσε κουτσομπόλευε με ένα άσχετο άτομο που βρισκόταν πίσω από τον γκισέ ή είναι περιττό?
    Έπρεπε εσύ να πεις στην νοσοκόμα τα αυτονόητα? Εκείνη που δουλεύει εκεί και μέχρι προχθές τουλάχιστον έπαιρνε 3 φορές πάνω τον μισθό του ιδιωτικού υπαλλήλου δεν ήξερε να αιτηθεί ή και να απαιτήσει ακόμα, αυτά που ήταν απαραίτητα για να μπορεί να κάνει την δουλειά της σωστά?
    Δυστυχώς στην Ελλάδα υπήρχαν μεγάλες ανισότητες μεταξύ των ατόμων που δούλευαν για το δημόσιο και τους άλλους που δούλευαν στον ιδιωτικό τομέα. Σε κάθε τομέα. Στην περίθαλψη? Η μέρα με την νύχτα. Όλα πληρωμένα χωρίς πολλά πολλά. Στις παροχές? Αν γεννούσες πληρωνόσουν κανονικότατα σαν να δούλευες τουλάχιστον για δύο χρόνια και η θέση σου σε περίμενε. Που συνέβαιναν αυτά στον ιδιωτικό τομέα? Στα επιδόματα, στις αυξήσεις και στα κατώτερα όρια μισθών? Καμία σχέση. Υπήρχε μια αίσθηση ότι άμα μπεις στο δημόσιο έδεσες τον γάιδαρο σου γιατί εν ολίγοις έκανες ότι ήθελες. Κανένα αφεντικό. Οι καφετέριες μετά τις 12,30 είναι τίγκα εξαιτίας τους.
    Συμφωνώ λοιπόν ότι δεν είναι θέμα ανασφάλειας αυτή η αντιεπαγγελματική συμπεριφορά . Είναι απλά θέμα ζαμανφουτισμού. Εμένα ο εαυτός μου με ενδιαφέρει και κανείς άλλος. Δυστυχώς είμαστε μια χώρα γεμάτη εγωιστές.

    • stonerfreak said

      Γιατί σ’ αυτή τη χώρα έχουμε μανία να τα ισοπεδώνουμε όλα προς τα κάτω; Αν δηλαδή κάποιος δουλεύει σε ανθρωπινότερες συνθήκες εργασίας (άσχετα αν οι περισσότεροι κάνουν κατάχρηση εις βάρος μας), πρέπει σώνει και καλά να τον υποβιβάσουμε στη μιζέρια μας, εμείς οι κότες που δεν τολμάμε να το παλέψουμε για ν’ ανέβουμε λίγο ψηλότερα.

      • Debby said

        Λάθος κατάλαβες αγαπητέ-ή Stonerfreak. Δεν επιθυμώ για κανένα να ζήσει την «δική μου μιζέρια». Αν μπορούσα θα αγωνιζόμουν για να απολαμβάνουν όλοι τα προνόμια εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων. Δυστυχώς όμως εμείς όλοι του ιδιωτικού τομέα δεν έχουμε «εργαλεία» για να πολεμήσουμε για αυτά. Είμαστε σαν τον φτωχό συγγενή που περιμένει να του δώσουν κάτι για να αναθαρρήσει. Αν απεργήσουμε μας περιμένει απόλυση. Αν δεν υπάρχει συνδικαλιστική οργάνωση ή σωματείο πίσω μας για να προστατέψει εμάς και τα δικαιώματα μας (που συνήθως δεν υπάρχει) είμαστε χαμένοι.
        Και αναρωτιέμαι… Χρόνια τώρα τα συνδικαλιστικά όργανα των εργαζομένων απεργούσαν για να έχουμε ΟΛΟΙ οι εργαζόμενοι καλύτερες συνθήκες εργασίας… αλλά όμως δεν ήταν για ΟΛΟΥΣ. Ήταν μόνο για ΚΑΠΟΙΟΥΣ… Τώρα πως περιμένουν να έχουμε συλλογικό νου ΟΛΟΙ για ΟΛΟΥΣ?
        Δυστυχώς αυτή την δύσκολη φάση είμαστε ο καθένας μόνος του.
        Δεν μου αρέσει και εμένα που ακούω να ξεσπαθώνουν τώρα όλοι εναντίων των δημοσίων υπαλλήλων ενώ τόσα χρόνια έκαναν μόκο γιατί το όνειρο τους ήταν να μπουν στο δημόσιο και δεν γινόταν να καταφερθούν εναντίον του ονείρου τους. Όμως τα κακώς κείμενα πρέπει να λέγονται. Έστω και αργά.

  3. stefanos said

  4. Lina said

    τι να πω τώρα που σε καταλαβαίνω, αλλά κάθε μέρα τρώω στη μάπα το τσουβαλιασμά μου με τέτοια ζώα μόνο και μόνο επειδή μας πληρώνει το γαμημένο το κράτος;

    • vasvoe said

      αυτό είναι ενα πρόβλημα, «το κράτος» δεν υπάρχει, δεν μας πληρώνει «το κράτος», «το κράτος» είναι ένα αόριστο άυλο άβουλο επικύνδυνο κατασκεύασμα/ εξιλαστήριο θύμα/ αποδιοπομπαίος τράγος, εμείς είμαστε το «κράτος», εμείς οι φορολογούμενοι μας πληρώνουμε, μας εξυπηρετούμε, μας αηδιάζουμε…

  5. marina said

    ‘Χτυπησες φλεβα’ , ειμαι σιγουρη πως θα δεις δεκαδες παραπονα για αδιαφορια και πολλες φορες ,τεμπελια στο δημοσιο.
    Που λετε φιλοι, απο τον γραφειο που δουλευω, στειλαμε με υπηρεσιακη αλληλογραφια στο ΙΚΑ [ετσι μας το ειχαν ζητησει] ενα δικαιολογητικο. Καπου ‘χαθηκε’ και μετα απο εβδομαδες οταν ρωτησα γιατι δεν εχουμε απαντηση, η υπαλληλος μου ειπε οτι το συγκεκριμενο υποκαταστημα ΙΚΑ δεν θελει υπηρεσιακη αλληλογραφια και το χαρτι μας περιμενει εκει να το πρωτοκολλησουμε χερι-χερι !!![ουτε λογος βεβαια να μας ενημερωσουν τηλεφωνικα].
    Να πω το κλασικο ,μακαρι να καταργηθει η μονιμοτητα?? παντα πρεπει να υπαρχει καποιος να φοβομαστε για να κανουμε καλλιτερα την δουλεια μας?

  6. Amelie Law said

    τη ρημάδα τη μονιμότητά μου μέσα…😦

  7. Τα διαβάζω αυτά και φαντασιώνομαι ότι μπουκάρω με φωτιές και ρόπαλα. Δεν αντέχεται αυτή η κατάσταση. Και το χειρότερο είναι ότι ΔΕΝ βάζουμε μυαλό. Οι περισσότεροι δηλαδή. Γι’ αυτό μαθημένοι χρόνια τώρα στη μαλακία, πως να την αφήσουν πίσω; Μαλακία είναι αυτή. Τόσα χρόνια έκαναν για να την αποκτήσουν. Αίσχος. Με έφτιαξες πρωί-πρωί. Που να γεράσουμε κιόλας και να θέλουμε όλη την ώρα να τρέχουμε στα ΙΚΑ και στις μαλακίες. Να σου πω, τώρα που το σκέφτομαι, μπορεί να μην υπάρχει ούτε ΙΚΑ ούτε τίποτα όταν θα έχουμε γεράσει εμείς. Να κι ένα καλό!

  8. anlu said

    Πάντως το «διαίρει και βασίλευε» το φτιάξανε καλά. Αυτή τη στιγμή έχουν δαιμονοποιήσει τους δημόσιους υπαλλήλους και δίνουν σε όλους το ελέυθερο να τους βαράνε. Αύριο θα βρούν άλλη ομάδα να δαιμονοποιήσουν κι αύτω προοδεύει η επιστήμη της «κυβερνητικής».
    Όσο για το ΙΚΑ…τα συλληπητήριά μου, αν και όπως λέει η κωλλόγρια, θα πάψει να υπάρχει οσονούπω😉

  9. amelinia said

    Μου’χει τύχει κι εμένα όταν πήγα να μου πάρουν αίμα να λέει η νοσοκόμα σε όλο το κόσμο (εννοείται ότι η πόρτα ήταν ορθάνοιχτη και παρακολουθούσαμε όλοι τη διαδικασία όλων όσων προηγούνταν) «μα δεν έχεις φλέβα εσύ! που είναι η φλέβα;» Όταν έφτασε η σειρά μου της λέω δηλαδή όλοι έχουμε χάλια φλέβες ή φταις εσύ που δε ξέρεις να πάρεις αίμα? Κι άρχισε να φωνάζει ότι της επιτέθηκα την ώρα της δουλειάς της και τι είμαι εγώ κι άλλα τέτοια. Εννοείται ότι στο τέλος μου έσπασε τις φλέβες κι είχα ένα μήνα ολόμαυρο το χέρι και τούμπανο. Ήταν κι αυτή μια με 30+ χρόνια υπηρεσίας.

    Γι’αυτό πες τα ψιλικατζού, χώστους τα! Ό,τι και να γράψεις τους αξίζει!

  10. koulpa said

    μια και δεν εχω προστατευομενα μελη.. μπορω να επιλεξω να παιθανω απο γρυπη ασιτια η υπερκοπωση πριν χρηαστει να ελθω σε επαφη με αυτη τη πραγματικοτητα.. :):)
    την καλησπερα μου :):)

  11. Αχ πες τα!! Δεν λέω, μερικοί δουλεύουν, αλλά είναι τόσοι πολλοί αυτοί που όχι μόνο δεν δουλεύουν αλλά είναι και γαϊδούρια που οι φωτιές και τα ρόπαλα που αναφέρει η Κωλόγρια ακούγονται πολύ καλή ιδέα. Πηγαίνω στο ΙΚΑ την γιαγιά μου καμιά φορά και ο τρόπος με τον οποίο φέρονται στους ηλικιωμένους με εξοργίζει.

    anlu ποιος το δαιμονοποίησε το δημόσιο; Ας μην βολευόταν ο καθένας και ας μην κατέληγε να ξύνεται όλη μέρα και να είναι και αγενέστατος για να μην υπήρχε αντίδραση.. Τώρα όταν στους 500 οι 2 δουλεύουν ε σόρυ αλλά δεν θα τους υποστηρίξω κιόλας…

  12. vasvoe said

    Υπάρχει ποτέ περίπτωση να εξαφανιστεί ως δια μαγείας η βλακεία και η λαμογιά απ΄τα πετσιά μας ή π.χ. να αρνηθεί κάποιος μίζα, ρουσφέτι, φακελάκι, πιασοκώλιασμα;

    χλωμό το κόβω. προτείνω να αυτοπυρποληθείτε ένας ένας για να τελειώνουμε. όποιος δεν έχει τόσο ακραίες τάσεις μπορεί και να πάει μετανάστης στη ταζμανία.

  13. Stragali said

    Ολοι οι αθωοι postαρουν εδω…
    αχαχααχαχαααα……

    …Τι κανεις ψιλικατζου μου?
    εχω μεινει μερικα χρονια πισω (εκει που τα ειχες μουτζωσει).
    Σχωρα το σαρκασμο μου, αλλα εχω βαρεθει να διαβαζω κριτικες και σχολια αθωων και ανυποπτων πολιτων.
    Τελικα ισως ειμαι ο μονος που απο πιτσιρικας εχω ζητησει ρουσφετι και εχω λαδωσει και εχω παρανομισει σ’αυτη τη χωρα.

    ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΠΑΝΑΓΙΕΣ….

    Ρε ου ρε!

  14. Σωτηρης Παστακας said

    τελικα ο Γιωργος Μιχος κανει τις υποκλοπες τους εκβιασμους και τις κατασκοπιες.

  15. Estrella said

    Τί να σου πώ γλυκιά μου, δεν ξέρω. Για κάποιους ίσως η σταθερότητα μιας δουλειάς και η σιγουριά ενός καλού μισθού, μήνας μπαίνει-μήνας βγαίνει ίσως και να έκανε καλό. Αλλά σίγουρα οι περισσότεροι άνθρωποι (και όχι μόνο Έλληνες), δεν είναι ποτέ ευχαριστημένοι με αυτά που έχουν και έτσι έχουμε καταντήσει ότι έχουμε καταντήσει. Αυτή η απληστία ρε παιδί μου κάποιων να θέλουν και άλλα και να βαριούντε με όλα μας έχει φτάσει στο αμήν. Και δυστυχώς ναι, οι δημόσιοι υπάλληλοι κατέχουν ένα μεγάλο ποσοστό σε αυτή τη παρτίδα.

    Καλά τους κάνεις λοιπόν.

  16. Guyz σόρι, δεν βρήκα τον χρόνο να απαντήσω στον καθένα σας ξεχωριστά, όμως θέλω να πω ένα πραγματάκι κυρίως για αυτό που είπε η Lina που ξέρω πολύ πολύ καλά ότι είναι από τα λίγα παιδιά που δεν αξίζει το τσουβάλιασμα.
    Δυστυχώς Λινάκι, το τσουβάλιασμα δεν πέφτει επειδή όλοι οι δημόσιοι πληρώνονται από το κράτος. Καθόλου αυτό. Το τσουβάλιασμα πέφτει συνήθως επειδή σε όλα τα στραβά που έχω συναντήσει στο δημόσιο, δεν βρέθηκε ποτέ ένας “σωστός” δημόσιος υπάλληλος να κράξει τους συναδέλφους του, να με βοηθήσει, να κάνει κάτι να αλλάξει αυτό το χάος. Το ότι κάποιος δεν μιλάει, για μένα μεταφράζεται ως ανοχή και διαιώνιση της αγενούς τεμπελοσύνης των υπολοίπων.
    Να σου δώσω ένα παράδειγμα. Είσαι π.χ. σε ένα κατάστημα και ένας υπάλληλος αρνείται να σε εξυπηρετήσει/ είναι αναιδής/ σε διώχνει (που είναι δύσκολο να συμβεί αλλά τεσπά). Υπάρχει ποτέ περίπτωση να μην τρέξουν οι συνάδελφοι να σου βουλώσουν το στόμα πριν φτάσει το περιστατικό παραπάνω, ή στην χειρότερη να μην έρθει ο προιστάμενος να λύσει επιτόπου το πρόβλημα ή εν τέλει, να την γλιτώσει φτηνά ο αγενής/τεμπέλης; Μόνο στο δημόσιο έχεις τέτοιες συμπεριφορές και πλήρη ακαμψία από τους καλούς αλλά μη διαμαρτυρόμενους συναδέλφους. Εδώ δηλαδή που η μονιμότητα θα έπρεπε να επιφέρει πλήρη ελευθερία συνετισμού στους “σωστούς” κάνει το ακριβώς αντίθετο: τους γαΐδουροποιεί. Δεν είναι ακόμη ένα παράδοξο αυτό;
    Καταλήγω πως μια χαρά είναι τα κείμενα μη τσουβαλοποίησης και συμπαράστασης στα «αδέλφια μας τους δημοσίους» αλλά στην πράξη εγώ βλέπω ένα ακόμη τέλειο γρανάζι της σάπιας Ελλάδας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: