X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Τρύγος

Posted by Constantina Delimitrou στο Σεπτεμβρίου 24, 2009

Δίπλα στη δουλειά μου έχει ένα χωράφι αμπέλια. Σήμερα είχαν τρύγο. Αληθινό όμως, όχι από εκείνους τους γιαλαντζί τρύγους που κάναμε παλιά στις αυλές μας, άμα είχαμε κάνα ψωράμπελο και φύτρωνε καμιά ρόγα στο τόσο και παραφυλάγαμε μη μας τη φάει κάνας πειναλέος σπουργίτης, για να την κόψουμε ντε και καλά στην εποχή της και να διαπιστώσουμε μετά, ότι η γεύση της έφερνε σε βραστό κοτόπουλο με κουκούτσια.

Ο τρύγος αυτός, είχε καμιά δεκαριά εργάτες με τα μπογαλάκια τους, πατσαβουράκια δεμένα κόμπο με κολατσιό και τα στρογγυλά μεγάλα παγούρια από φελιζόλ στημένα στη σειρά, απ΄ αυτά που κουβαλάγαμε παλιά στις εκδρομές. Ήταν πολύ περίεργο. Λίγα βήματα πιο πέρα ήταν η μεγάλη πόρτα για το γραφείο και αυτοί, έχοντας ήδη δουλέψει απ΄το ξημέρωμα, ετοιμάζονταν για πικ νικ δίπλα στο φορτηγάκι με την εντυπωσιακή σοδειά. Καμιά τριανταριά τελάρα τίγκα στα τσαμπιά. Στο τσακ ήμουν να στριφογυρίσω την τσάντα στον αέρα, να την σαβουρντίσω στο κεφάλι οποιανού πέρναγε και να πάω να βουτήξω στ' αμπέλια, να λερωθώ όσο θέλω και μετά να πάω να κάτσω στην κουρελού. Δεν θα το κούναγα ρούπι μέχρι να τους φάω όλα τα ψωμοτύρια και να τους αδειάσω τα παγούρια με τα παγωμένα νερά. Μέχρι και τα αστεία τσεμπέρια με τον κόμπο πίσω θα φόραγα στο κεφάλι άμα μ' άφηναν για μια μέρα να γουρουνιάσω στο χωράφι τους.

Μετά από λίγο, άρχισε βρόχα. Μέσα από το τζάμι στο γαμιστερό γραφειάκι μου, μια κοίταγα το χωράφι και μια τα άσπρα νύχια μου. Ρε μια μανία που μ΄έπιασε. Ήθελα να πάω να τα χώσω μέσα στις λάσπες μέχρι να γίνουν κατάμαυρα και χαρούμενα πάλι. Μετά ήρθε ένα brief, τρία mail, ένα conference και κάτι άλλα με δύσκολες λέξεις και μετά άρχισε ο πανικός. Όταν έφτασα το απόγευμα στ' αμάξι τα αμπέλια δεν είχαν άλλα σταφύλια. Με έπιασαν τα νεύρα μου. Ούτε κλαράκι δε θα 'σπαγα άμα τα μάζευα εγώ. Άσε που δε θ' άφηνα ρόγα για ρόγα. Θα έκοβα τα τσαμπιά, θα τα καθάριζα προσεκτικά, ίσως να τα γυάλιζα και λιγάκι και μετά θα τα έστρωνα όμορφα στα τελάρα με ρυζόχαρτο ανάμεσα στην κάθε στρώση όπως έμαθα όταν ήμουν πωλήτρια να βάζω στα ακριβά κουστούμια για να φαίνονται πιο ακριβά.

Μέχρι να φτάσω σπίτι είχα στήσει μια θεαματικότατη σταφυλοέκθεση με προβολείς, φωτεινές πινακίδες και σταφυλοζογκλέρ με ρόγες. Είχα συντάξει την ομιλία έναρξης, είχα πλέξει την κορδέλα εγκαινίων από αμπελόφυλλα και έψαχνα όνομα για το μεγάλο γεγονός του Τρύγου Του Χωράφιου Δίπλα Στο Γραφείο Μου, όταν ένας μαλάκας ταξιτζής άρχισε τις κόρνες γιατί δεν πήρα χαμπάρι το φανάρι που άναψε πράσινο. Κι όλα αυτά γιατί δε με πήρανε εργάτρια στον τρύγο. Ευτυχώς αύριο είναι Παρασκευή. Το σουκου θα τη βγάλω με τα γλαστράκια μου και μάλιστα χωρίς γάντια να ξεχαρμανιάσω.
Τώρα που βρήκα και φάρμακο για τις κάμπιες, τις μελίγκρες και τ' άλλα τα μαλακισμένα μαμούνια που μου κάτσιασαν το νυχτολούλουδο θα τους αλλάξω τον αδόξαστο. Σατανικό φάρμακο. Κι αυτουνού του έβγαλα όνομα. Ινδιάνικο. Το ονόμασα “κάτι να βρωμάει, κάτι να γλιστράει, κάτι να ψοφάει”. :D

Φάτε τη σκόνη μου τώρα ακατάδεκτοι τρυγητές με τα αστεία τσεμπεράκια σας, τα δροσερά παγουράκια σας και τα δεμένα σπιτικά φαγάκια σας που έχετε το θράσος να μας τα κουνάτε επιδεικτικά όταν εμείς οι άχρωμοι, κουρασμένοι, πλαδαροί άνθρωποι πάμε σ' αυτό που λέμε δουλειά.



Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

Advertisements

12 Σχόλια to “Τρύγος”

  1. xamogelo said

    πωπω ακούγεται βάσανο βρε ψιλικατζου!!! να είσαι στο γραφείο σου και οι άλλοι έξω;;; :-p

  2. glam said

    «…..για μια μέρα να γουρουνιάσω στο χωράφι τους.»
    Για καμιά ωρίτσα καλά θα ήταν… μετά αρχίζουν τα «…φτου κολλούν τα χέρια …» «.. ωωωχ η μέση μου» “ τι τσιμπάς ρε;; (σε σφήκες, μέλισσες κλπ)” 🙂

    Πάω να φτιάξω την συνταγή, έχω μια πορτοκαλίτσα κατσιασμένη…..πολύ ευαίσθητα αυτά τα δικά μου τα ξινά, ενώ του γείτονα ….μια χαρά!

  3. Μα που δουλεύεις;;;

  4. kammeno tost said

    Δεν ξέρεις τί μου θύμισες… Αξέχαστες εποχές. Τώρα δεν έχουμε αμπέλι…

  5. magica said

    έχεις βγάλει πατάτες ποτέ; όχι από τη σακούλα, από το χώμα. Εκεί να δεις πάρτυ στον εγκέφαλο. Σαν μαζεμένα kinder έκπληξη είναι η συγκομιδή της πατάτας.

  6. ritsmas said

    πολυ μου ηρεσε το στησιμο του κομματιού. Φιλια μικρό

  7. xamogelo άσε, λες και ήμουν σχολείο ήταν που παρακαλάγαμε για εκδρομή. 🙂

    glam εεεε…. λες; 😛
    (περιμένω εντυπώσεις από τη συνταγή. Εγώ πάντως τα μπριζόλιασα πάλι σήμερα. 🙂 )

    Ιοκάστη στο Γέρακα. Διαβατήριο χρειάζομαι κάθε πρωί για να πάω εκεί κάτω.

    Kammeno Tost άσε, έγραφα και θυμόμουν ένα σωρό πράγματα. Γαμώτο.

    Magica ναι αλλά δε δίνεις λινκ να δούνε τις πατατούλες σου που είναι γαμάτες! Όντως αυτό το ζήλεψα.

    Ritsmas τιμή μου! Φιλιά. 🙂

  8. επαρχιώτης! said

    και η πραγματικότητα τόσο μακρυά!

  9. Οταν τα βλέπεις σαν ξέσπασμα για μία διαφορετική ημέρα ή σαν περιστασιακή απασχόληση όλα φαντάζουν ωραία. Στα αναγνωστικά της εποχής μου παρουσίαζαν τους αγρότες χαρούμενους και γελαστούς να τραγουδάνε και να χορεύουν στον τρύγο κι εγώ σαν παιδί αναρωτιόμουν γιατί οι δικοί μου δεν το έκαναν, αλλά αντίθετα συχνά γκρίνιαζαν για την κούραση και ενίοτε υπήρχαν και καυγάδες… Ο,τιδήποτε αποτελεί κανονική δουλειά έχει κούραση. Το μόνο πολύ καλό και θετικό στις αγροτικές δουλειές όπως και σε όλες τις χειρωνακτικές, ότι δεν κουράζεις το μυαλό, αλλά το σώμα. Κατά τα άλλα βράστα φιλενάδα. Εκείνοι ονειρεύονται τη δική σας δουλειά γραφείου και εσείς τη δική τους 🙂 Εχω περάσει και από τρύγο και μάζεμα καπνού τα καλοκαίρια, ως τα 23 μου, και κάτι ξέρω μάλλον…

  10. An-Lu said

    Πιό κάτω έχω κι εγώ αμπέλια ορίτζιναλ! Να σου στείλω κοφίνια και σβανά για να τρυγήσεις 😉

  11. Εκεί κάπου στα Μεσόγεια μεγάλωσα και αυτές οι εικόνες μου είναι πολύ οικείες!!!:)
    Και ναι σαφώς και θα προτιμούσα να λεώνω τα χέρια μου και να είμαι χαρούμενη από το να έχω 3 brief, ένα brainstorming και μία καινούρια καμπάνια να βγει on air…

    Τις καλησπέρες μου

    Ολγα

  12. despina said

    Αχ Κωνσταντίνα! Κάθε φορά που «πέφτω» σε κάποιο κείμενό σου, με παίρνεις απ’ το χέρι και με ταξιδεύεις σε κόσμους άλλους, ξεχασμένους. Σε ευχαριστώ πολύ. Μην σταματάς να γράφεις! Λίγοι άνθρωποι έχουν τέτοιο ταλέντο και ικανότητα. …Και όλοι οι υπόλοιποι εμείς το έχουμε ανάγκη! Να είσαι καλά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: