X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ίνερ πισ

Posted by Constantina Delimitrou στο Ιουλίου 23, 2009

Κοιτώντας λίγο πίσω και παρατηρώντας αυτά που με ανησύχησαν ή με χαροποίησαν πολύ στο παρελθόν, αρχίζω και συνειδητοποιώ ότι το “κατσάδιασμα” που έριξα πριν καιρό σε έναν περίφημο σεμιναριάρχη και εξαιρετικά υπομονετικό άνθρωπο, δεν έπρεπε να το είχα ρίξει και σόρι δηλαδή αλλά ήταν πολύ παράξενο αυτό που μου ΄πε για να το καταπιεί η μυαλουδάρα μου χωρίς κρας τεστ.
Μου είχε πει λοιπόν ότι η αντίδραση και τα συναισθήματά μας στα εξωτερικά ερεθίσματα (εάν δεν μιλάμε για ερεθισματάρες) δεν έχει να κάνει με αυτά καθεαυτά τα ερεθίσματα αλλά με το πόσο καλά ή όχι νιώθουμε εμείς τη δεδομένη στιγμή. Το εσωτερικό μας θερμόμετρο συγκεκριμένα το είχε ονομάσει. Για να το καταλάβω καλύτερα, μου είχε πει να ψάξω περίπου παρόμοιες περιπτώσεις στο παρελθόν και να μετρήσω το τότε θερμόμετρό μου και τις αντιδράσεις μου για να καταλάβω τι εννοεί. Εντάξει έβαλα τα γέλια για το “θερμόμετρο” και για τις εκφράσεις που χρησιμοποιούν συνήθως στα σεμινάρια όπως “βρες ένα αγαπημένο μέρος και πήγαινε με το μυαλό σου” και “ας χαϊδέψουμε το εσωτερικό μας παιδί” αλλά τελικά την έφαγα τη φόλα για τα καλά.

Σήμερα στο ξεκάρφωτο μου ήρθαν δύο τρακαρίσματα που είχα παλιά. Εντελώς κουκουρούκου ήμουν και στα δύο. Το ένα συνέβη εκείνη την χαρακτηριστική εποχή που θυμάμαι καλά και που το θερμόμετρό μου έλεγε άριστα 10. Έτυχε λοιπόν μια μέρα και μου τράκαραν τον τσίφτη. Το πίσω φανάρι λιάδα και ένα καρούμπαλο ΝΑ. Ε, η αντίδρασή μου ήταν να βγω με γέλια και να πω στον τρομοκρατημένο γερούλη να χαλαρώσει και να αφήσει τις αστυνομίες και τις ασφάλειες. Επέμενε ο άνθρωπος να με αποζημειώσει έστω με μετρητά και τον αποτέλειωσα λέγοντάς του πως ό,τι χαλάει στα σαραβαλάκια όπως ο τσίφτης δεν κοστίζει πάνω από πεντοχίλιαρο, σιγά το φοβερό δηλαδή και τον αποχαιρέτησα βιαστικά. Μέχρι την τελευταία φορά που κοίταξα πίσω μου από τον καθρέφτη, ο γερούλης στεκόταν στη μέση του δρόμου αποσβολωμένος και με κοίταγε σαν ούφο. Θα μου πεις αυτά πήγαινε πέστα στο δεύτερο τρακάρισμα κάνα χρόνο μετά, στον ταρίφα που έπεσε πάνω μου και μας άκουσε όλη η Καλλιθέα αλλά οκ, τώρα που το σκέφτομαι ήταν μια γαμωεποχή που τώρα μπορώ να το παραδεχτώ ότι το θερμόμετρό μου είχε πέσει κάτω του μηδενός.

Ο σεμιναριάρχης είχε δίκιο ο άνθρωπος. Από σήμερα κατέληξα πως είναι γαμάτη θεωρία και την μοιράζομαι γιατί θέλω να της προσθέσω ένα κατιτίς που επίσης ανακάλυψα σήμερα. Όσο κοιτάω πίσω, παρατηρώ πως όσο μεγαλώνω ανεβαίνει ένα τσικ το εσωτερικό μου θερμόμετρο. Πρέπει αντικειμενικά να συνωμοτήσουν όλα τα παράλληλα σύμπαντα για να χαρώ πια σαν τη χαζή ή να γαμηθεί ο Δίας για να γίνω έξαλλη από θυμό ή νεύρα. Που γαμιέται συχνά δηλαδή αλλά τέλος πάντων δεν είμαι πια τόσο πολύ έρμαιο των εξωτερικών συνθηκών όπως πρόσφατα ανακάλυψα ότι ήμουν. Και είναι ρε παιδάκι μου λίγο ασφάλεια αυτό, είναι λίγο ανακούφιση, είναι σαν να έχεις καταφέρει να στήσεις μέσα σου ένα ιγκλού που μπορεί απ΄έξω να βαράνε καταιγίδες και χιονοθύελλες, μπορεί να είναι φτιαγμένο μόνο από πάγο αλλά άμα έχεις καταφέρει να χωθείς μέσα καλά, απλά τις ακούς να λυσομανάνε και δεν κινδυνεύεις τόσο από το κρύο. Καλά που και που σου φεύγει κάνα παγότουβλο αλλά έχεις μάθει σχεδόν πως να βουλώνες τις τρύπες πια.

p.s. Τώρα το πως ανεβάζεις το ρημάδι το θερμόμετρο είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία. Πρέπει λέει να βρεις το αγαπημένο σου μέρος για να ταξιδεύεις συχνά εκεί με το μυαλό σου και ναι, σωστά καταλάβατε, να μην ξεχνάς να χαϊδεύεις το εσωτερικό σου παιδί. :D



Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

14 Σχόλια to “ίνερ πισ”

  1. Βασικά δεν νομίζω ότι είναι τόσο θέμα ηλικίας όσο εμπειριών. Όταν δηλαδή έχεις φάει τόσα σκατά κι έχεις περάσει από πολλά δύσκολα κανάλια, όσο σπασμένα κι αν είναι τα νεύρα σου, αρχίζεις να θεωρείς λιγότερο σημαντικά την βλακεία που σου είπε ο τάδε ή ένα αναίμακτο τρακάρισμα! Κι εσύ ειδικά δεν έχεις περάσει λίγα! 😦

  2. Estarian said

    Αντί να χαϊδεύεις το εσωτερικό σου παιδί, μερικές φορές βοηθάει το να χαϊδεύεις κανα εξωτερικό 22χρονο τουριστάκι. Μιλάμε για και γαμώ τις ψυχοθεραπείες..

  3. Magissa δεν είναι ακριβώς έτσι, μάλλον είναι αρκετά λιγότερο ρομαντικό αυτό που συμβαίνει. Οι αναποδιές δεν σε ατσαλώνουν όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, ίσα ίσα. Απλά επειδή τουλάχιστον ξέρεις ότι δεν τις αντέχεις, τις αποφεύγεις όπως ο διάολος το λιβάνι. Και επίσης συμβαίνει και το δεύτερο που είπες, σιγά δηλαδή μην κάθεσαι να σκας για την παραμικρή μαλακία. 🙂

    Estarian φαντάζεσαι τι θα είχε να πει ο Φρόυντ για την περίφτωσή σου, έτσι; 😀

  4. Καλημέρα!
    Καταρχήν, όταν διάβασα τον τίτλο του ποστ νόμιζα ότι μιλάει για εσωτερικό κατούρημα. Και λέω τι είναι πάλι τούτο; Στρώθηκα λοιπόν να διαβάσω για να μορφωθώ, μη μπας και περιέγραφες ξέρω γω καμιά καινούρια μέθοδο που ανακουφίζονται οι αστροναύτες στο διάστημα,αλλά τελικά έχεις γράψει κάτι πολύ καλύτερο:).
    Η θεωρία του εσωτερικού θερμομέτρου βάσιμη μου φαίνεται. Αλλιώς αντιμετωπίζεις τις αναποδιές όταν είσαι σε καλή φάση γενικά κι αλλιώς άμα γαμιέται ο Δίας. Αλλιώς χρωματίζονται τα πράγματα μέσα σου.
    Και το εσωτερικό τσικ που λες το νιώθω κι εγώ. Ίσως είναι η άμυνα που μας προικοδότησε η φύση. Σου λέει, μεγαλώνουν που μεγαλώνουν βιολογικά και κάποια στιγμή αρχίζουν να χάνουν τις αντοχές που είχαν 18ρικα, μη τους βάλω και στο τριπάκι να ανεβοκατεβαίνει και το συναισθηματικό τους κάθε τρις και λίγο και κάψουν όλο το σύστημα! Αλλά γαμώτο μου λείπει που μπορούσα με το παραμικρό να νιώσω τρελά χαρούμενη όταν ήμουν μικρότερη 😦
    Και συμφωνώ ότι δεν έχει να κάνει τόσο με τις δυσκολίες που περνάς. Οι δυσκολίες δεν κάνουν τον άνθρωπο σοφότερο, απλώς δυσκολεμένο. Σόρι για το σεντονάκι μου!

  5. stelios said

    Θα συμφωνούσα μόνο αν κάναμε την παραδοχή ότι το εσωτερικό θερμόμετρο εξαρτάται και αυτό από εξωτερικά ερεθίσματα και μάλιστα από τη συσσώρευσή τους: πέφτει όταν έχεις συσσωρεύσει πολλή πίεση, πολλά και βαριά προβλήματα με απλά λόγια, ανεβαίνει όταν ξαλαφρώνεις. Και είναι φυσικό ένα άσχημο (μικρο)γεγονός να σου περάσει απαρατήρητο όταν η συσσωρευμένη πίεση είναι μηδέν ή να σε τσακίσει όταν η συσσωρευμένη πίεση είναι στα κόκκινα. Μία σταγονίτσα μπορεί να ξεχειλίσει το ποτήρι, που λέει και ο λαός – αρκεί να είναι φουλ γεμάτο. Και άρα, το εσωτερικό θερμόμετρο δεν πέφτει με χάδια στο εσωτερικό παιδί, αλλά όταν λύνονται παραγματικά τα πραγματικά προβλήματα.

    Διαφορετικά διατρέχουμε τον κίνδυνο να αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας σαν μόνιμα τρελό. Να απενοχοποιούμε ό,τι μας συμβαίνει ή το πλαίσιο στο οποίο ζούμε και να εσωτερικεύουμε το φταίξιμο. Είναι φρικτά καταπιεστικό αυτό. Καταλήγεις στο σημείο να απαγορεύεται στην κυριολεξία να διαμαρτυρηθείς για οτιδήποτε, γιατί θα σε πουν τρελό, υστερικό κ.λπ. Δεν θα έπρεπε να μας φταίει τίποτα εξωτερικό. Για όλα φταίμε εμείς ατομικά και η θετική ή μίζερη στάση μας.

  6. stelios said

    Είμαι pending ή σπαμ;

  7. renata said

    Έτσι είναι, κούκλα μου. Άμα είμαστε εμείς καλά και το σύμπαν να γ@μηθεί, θα το δούμε πιο ελαφρά! 😉 Το ζόρι είναι πως να φτιάχνουμε το ιγκλού ν’ αντέχει γερά!

  8. Kokkinoskoufitsa άμα σε έβριζα θα το είχες καταλάβει. 😛

    Στέλλιο, έχε χάρη ρε φίλε που είμαι κομμάτια αλλιώς θα σου ‘γραφα ένα διπλοσέντονο όλο δικό σου. 😛 Πάντως πέρα από την πλάκα, έχεις δίκιο. Διάβαζα προχθές ένα άρθρο που έλεγε πόσο επικίνδυνο είναι να «χαϊδεύεις» τον εαυτό σου όταν δεν το αξίζει και σε τι ψυχολογικά προβλήματα μπορεί να σε ρίξει κάτι τέτοιο. Φυσικά ισχύει και το αντίθετο (αναίτιο μαστίγωμα). Γενικά δηλαδή η πραγματική πραγματικότητα δεν είναι κάτι που επιλέγεις εάν θα λάβεις υπόψη σου, αντίθετα με αυτό που πιστεύουν κάτι προχώ ζεν ατομάκια. 😀

    Renata εγώ πάντως πήγα χθες και πήρα τρία τριαξονικά παγότουβλα από ένα σινεμά εδώ πιο κάτω. Κοινώς να μην ξεχνάμε να γελάμε πολύ, όσο πιο συχνά μπορούμε. 😉
    (σοβαρά τώρα, όσοι μπορείτε ΤΡΕΧΑΤΕ ΝΑ ΤΗ ΔΕΙΤΕ, έχω πάθει κωλόπλακα με την υπερτεράστια κωμωδία Hangover και τον πλέον αγαπημένο μου κωμικό που θα εκθειάσω μια από αυτές τις μέρες, όποτε βρω που είναι η κουζίνα να φτιάξω έναν ρημαδοκαφέ) 😀

  9. dimitris-r said

    Α, τώρα κατάλαβα τι λάθος έκανα ως τώρα ο βλαξ.
    Χάιδευα το εσωτερικό μου θερμόμετρο και κοίταζα στα μάτια το εσωτερικό μου παιδί….
    Θα επανορθώσω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: