X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Phantom limberal

Posted by Constantina Delimitrou στο Ιουλίου 17, 2009

Ποτέ δεν ήθελα να το καταπιώ αυτό με τους καναπεδάκηδες. Δεν κόλλαγε ρε παιδάκι μου αυτή η όμορφη θεωριούλα ότι κάποιος θα κάτσει κάποτε στον καναπέ και για όλη την υπόλοιπη ζωή του θα μασάει παθητικά προπαγάνδα και ψέμα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά πως θα τον έπειθαν κιόλας ότι αν ας πούμε πετάει το τηγανισμένο λάδι του στα σκουπίδια αντί της λεκάνης, θα ήταν αρκετό για να χριστεί αυτομάτως ενεργός πολίτης και θα σώσει και τις θάλασσες από τη ρύπανση.

[Το πρώτο πράγμα που έμαθα στο νήπιο ήταν η υπέροχη και εκπαιδευτικότατη όπως προέκυψε ιστορία του λαδοπόντικα που λατρεύει το λάδι και το κλέβει βουτώντας την ουρά του στον τενεκέ. Ναι, μετά τη γλείφει. Λέτε άμα πετάξετε το λάδι στις λεκάνες να αφήσουν έστω και μια σταγονίτσα οι λαδοπόντικες και τα κάθε είδους ζωύφια, για να ρυπάνει τον πλανήτη; Και ειδικά αν το έχετε αρωματίσει τηγανίζοντας καλαμαράκια; :D]

Ανακεφαλαίωση: καναπές + ακινησία + πλύση εγκεφάλου + ψέμματα νηπιαγωγείου = ενεργός πολίτης.
Στέκει; Ούτε ένα δίχρονο δε θα το 'τρωγε. Διότι αυτά τουλάχιστον που ξέρουμε για την ανθρώπινη φύση λένε ότι έστω μια μικρή μερίδα θα πάταγε το off, θα ζωνώταν φυσεκλίκια και θα 'παιρνε αμπάριζα ό,τι έβρισκε μπροστά της. Όμως δεν είχαμε ούτε σίριαλ κίλερς (μόνο σκέτα σίριαλ), ούτε έναν ανατινιάρη, ούτε καν μία αεροπειρατεία να σου δείξει ότι οκ, οι περισσότεροι έχουν κουνουπίδια στον εγκέφαλο αλλά υπάρχουν και ελάχιστοι που αντιδρούν και είναι λίιιιγο πιο δύσκολο να τους ξεριζώσεις την όποια λογική, τουλάχιστον πριν σε πάρουν μαζί τους.

Όλα αυτά, μέχρι που υπέπεσε στην αντίληψή μου ένα ωραιότατο πείραμα. Διάβασε προσεκτικά. Παίρνεις ένα τσεκούρι και κόβεις το χέρι μιας γιαγιάς με αρθριτικά. Πέρα από το πολύ αίμα και το απορημένο βλέμα της γιαγιάς, συμβαίνει και το εξής απίθανο. Τα ακρωτηριασμένα νεύρα που καταλήγουν πια στο πουθενά θα στέλνουν για καιρό κουκουρούκου σήματα στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα η γιαγιά να πιστεύει ότι συνεχίζει να έχει χέρι. Κι ας μην το βλέπει. Κι ας ξέρει ότι της το 'κοψες. Και όχι μόνο αυτό, αλλά επειδή είχε αρθριτικά θα την πονάει κιόλας, πολλές φορές για χρόνια. Το σύνδρομο phantom limb είναι εντελώς υπαρκτό, καραμπινάτη “ασθένεια” του εγκεφάλου και σιγά – σιγά αρχίζει να μας μαθαίνει πράγματα λένε, που ούτε είχαμε φανταστεί (και σιγά μη τη γλιτώνατε χωρίς να προσπαθήσω να τα φανταστώ εγώ :P).

Κόβω και το δικό μου χέρι λοιπόν, ότι αυτό ακριβώς έχουν πάθει και οι καναπεδάκηδες. Άμα κάθεσαι πολύ καιρό στον καναπέ, μουδιάζεις ολόκληρος, ψοφάς. Ο εγκέφαλος όμως συνεχίζει να παίρνει σήματα ότι είσαι περδίκι. Και όχι μόνο αυτό, αλλά με την βοήθεια των σκουπιδοερεθισμάτων είναι γεγονός για σένα ότι είσαι ενεργός (πολίτης), πείθεσαι ότι σχεδόν έχεις γίνει σούπερ μαν. Τα πόδια σου, τα βλέπεις και τα νιώθεις ενεργά, είσαι σίγουρος ότι τα χέρια σου κάνουν κάθε μέρα ανακύκλωση και πως ψήφισαν τους σωστούς πολιτικούς, άσε που είσαι οικολόγος απ΄τους λίγους αφού αγαπάς την φύση στα ντοκυμαντέρ. Το δε κεφάλι σου κοντεύει να κάψει φλάντζες απ΄την πολλή σκέψη ποιο θα είναι το επόμενο που θα ψωνίσεις και ποιος θα σου δώσει την επόμενη πιστωτική. Μέχρι σουντόκου κάθεσαι και λύνεις γιατί σου 'πανε ότι έτσι αποφεύγεις το Αλζχάιμερ μην τυχόν και χάσει η ανθρωπότητα τέτοιο λαμπρό μυαλό. Η ζωή σου είναι εντελώς γεμάτη παρεκτός από τις στιγμές που ψάχνεις κανάλι και η οικογένειά σου, γύρω σου στον καναπέ κι αυτή, το ίδιο ευτυχισμένη.

Και παρόλα αυτά, παρόλη την υπέρογκη δουλειά που λένε τα νεύρα σου στον εγκέφαλο ότι κάνεις, εσύ απορείς όταν ανοίγεις τη γαμώπορτα να βγεις έξω, γιατί με τόση δουλειά που ρίχνει ο καθένας μας, γιατί με τόσους ενεργούς πολίτες και τόση πάλη, το κωλοχανείο που ζούμε βρίσκεται ακόμα στο μαύρο του το χάλι.
Έλα μου ντε, γιατί;



Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

Advertisements

8 Σχόλια to “Phantom limberal”

  1. Sourotiri said

    Ενταξει, ειχα παρα πολυ καιρο να διαβασω τοσο γαματο ποστ 🙂

    Προσκυνω το μεγαλειο σου 🙂

    [Μπαι δε γουεη, νομιζω οτι μετα τους «καναπεδακηδες» θα πρεπει να αρχισουμε να μιλαμε και για τους «καρεκλακηδες» ή μαλλον τους «φεησμπουκακηδες». Οχι μαλακα, επειδη το γκρουπ «Σωστε τα ζωα απο την κακοποιηση» εφτασε τα 100.000.000 μελη ΔΕΝ σημαινει οτι εκανες και τιποτα…]

  2. spizaetos said

    Σοβαρότητα και υπευθυνότητα χρειάζεται από τον καθένα. Αλλά τέτοιες αρετές δεν διαθέτουμε.

  3. Ναι ο κόσμος έχει μπλέξει λιγάκι στο μυαλό του τα πράγματα, το τί χρειάζεται πραγματική δράση, πως ο καθένας μπορεί να βοηθήσει σοβαρά κλπ…

    Καλά Sourotiri το facebook με αυτά τα γκρουπάκια έχει χαζέψει πολύ κόσμο!

  4. Polykarpos said

    Psilikatzou μου έγραψες πάλι.
    Πολύ όμορφο… Θα αναμεταδόσω

  5. giannis said

    Εγώ παλιά καταλάβαινα πως όσοι κάνουν κάτι σε αντίθεση με αυτούς που κάθονται, λέγονται ακτιβιστές (δηλαδή πολίτες που δραστηριοποιούνται, active). Τώρα αυτός ο όρος είναι συνώνυμος με βίαια επεισόδια, ματ, αντι-εξουσιαστικές δράσεις κτλ. Οπότε τώρα ο όρος έχει μια αρνητική χροιά. Έτσι τώρα η μόδα είναι ο «ενεργός πολίτης», πολύ πιο θετικός όρος.

    Η τηλεόραση από την μια μεριά προσπαθεί να σε γεμίσει με τύψεις και από την άλλη μεριά σου προτείνει τρόπους να ξεφύγεις από αυτές. Έτσι δημιουργείται ένας κύκλος που στο τέλος αφήνει τον καταναλωτή ευχαριστημένο για τα προϊόντα που ψώνισε (βιολογικά, οικολογικά, φυσικά κτλ) στην διπλάσια τιμή από την συνηθισμένη.

    Στην πραγματικότητα, όσοι κάθονται στον καναπέ δε σημαίνει ότι είναι τεμπέληδες, ανεύθυνοι, ζώα, βλάκες ή κακοί άνθρωποι. Ο κάθε άνθρωπος έχει τα όριά του, και εγώ έχω τα δικά μου. Έχω ήδη αρκετά προβλήματα να διευθετίσω στον δικό μου προσωπικό μικρόκοσμο, δουλειά, λογαριασμοί, παιδιά, δάνεια, φίλοι, κοινωνικές υποχρεώσεις, γραφειοκρατικές υποχρεώσεις. Δεν γίνεται να γυρίσω σπίτι μετά την δουλειά, και να ξαναφεύγω για να λάβω μέρος σε διάφορες εκστρατείες.

    Όμως, με τον τρόπο που ζούμε την εγωιστικά δική μας μικρή καθημερινότητα, μπορούμε να επιβαρύνουμε ή όχι την φύση με απόβλητα, ρύπους, ή να σπαταλήσουμε περισσότερους ή λιγότερους φυσικούς πόρους. Το πόσες συσκευές έχουμε χωρίς λόγο στο ρεύμα, με ποιο τρόπο και πότε χρησιμοποιούμε το αυτοκίνητο, το τι αγοράζουμε (με την έννοια της ποσότητας και της χρησιμότητας), και γενικά οι πάρα πολλές επιλογές που μπορούμε να κάνουμε όσο κοιτάμε την ζωούλα μας, είναι πολύ σημαντικές, πάρα πολύ σημαντικές.

    Μπορεί να μην είμαστε όλοι ενεργοί πολίτες, τουλάχιστον όμως, το να είμαστε ευαισθητοποιημένοι είναι πολύ καλύτερο από το να είμαστε απλώς κάφροι.

    ΥΓ.
    Δεν περνώ πολλές ώρες στον καναπέ, αλλά στον υπολογιστή :p

  6. Sourotiri ο στρατός φταίει. Μειώθηκαν οι απαιτήσεις σου. 😛
    [btw ακριβώς αυτό σκεφτόμουν αμέσως μόλις το έγραψα. Χειρότεροι είμαστε εμείς με τα ποντίκια και φατσοβιβλία και τα φιλανθρωπικά κλικς]

    Spitzaetos εδώ δεν έχουμε τα αυτονόητα τις αρετές ψάχνεις;

    Ιοκάστη λίγο έως πολύ. Δυστυχώς.

    Polykarpos θενκς και καλή επιτυχία στο ταξίδι του βιβλίου σου στο εξωτερικό! 🙂

    Giannis οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος είναι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: