X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΓΙΑΔΕ

Posted by Constantina Delimitrou στο Νοέμβριος 12, 2007

Κάτι μικρά πραγματάκια πάνω στους ανθρώπους που αγαπώ, κάποτε με έκαναν πύραυλο. Κι ενώ το κεκέδισμα του μικρού υποχώρησε νωρίς (κι ευτυχώς από πιο νωρίς μπορούσα κι εγώ να πω το σίγμα) όλα τα υπόλοιπα έμειναν ίδια κι απαράλλαχτα. Με μια διαφορά όμως. Τώρα τα λατρεύω. Άσε που τα προκαλώ κιόλας.

Η μάνα μου, με το παραμικρό χτυπάει τις παλάμες της στα γόνατα και φωνάζει πολλές φορές «αχού το παιδάκι μου»!
Η γιαγιά διακόπτει κάθε είδους συζήτηση, χτυπώντας σε στον ώμο και λέγοντας πολλές φορές το χαρακτηριστικό «γιάδε» μέχρι να γυρίσεις να την κοιτάξεις, ώστε να σε ρωτήσει συνήθως κάτι για τον θρύλο.
Ο μπαμπάς, οτιδήποτε καινούργιο κι αν συμβεί στην ζωή μου, αρχίζει και τελειώνει τις φράσεις του με αλλεπάλληλα «πρόσεχε».
Τέλος, ο μικρός, σε κάθε παρατήρηση που του κάνω είτε για κάτι που φοράει, είτε (συνήθως) για την κοτσίδα του που την αφήνει μες την ψαλίδα, απαντάει στάνταρ «στ΄αρχίδια μου» ενώ όταν του λέω κάτι που έκαναν άλλοι, η απάντηση είναι «στ΄αρχίδια σου».

Όταν πηγαίνω στο πατρικό μου, είναι η καλύτερη του άντρα μου. Κάθεται και χαζεύει τα χούγια της οικογένειας και γελάει σα βλαμμένο.

Ένας χαρακτηριστικός διάλογος, πάει κάπως έτσι:

Μαμά: Τί κάνετε παιδάκια μου; Είστε καλά;
Εγώ: Τα ίδια ρε μαμά. Άσε, χάλασε πάλι το πλυντήριο και μέχρι να ΄ρθει ο τεχνικός θα κοψομεσιαστώ να τα πλένω στο χέρι.
Αδελφός: Στ΄αρχίδια σου.
Γιαγιά: Γιάδε… γιάδε…
Μαμά: Αχού το παιδάκι μου!
Μπαμπάς: Πρόσεχε. Αυτοί οι τεχνικοί είναι λέρες.
Γιαγιά: Γιάδε… γιάδε…
Μαμά: Κάτσε βρε μαμά, τί θες; Αφού μιλάμε!
Γιαγιά: Ο Ολυμπιακός πότε παίζει γιε μου;
Σύζυγος: Την Κυριακή.
Μαμά: Πες ρε παιδί μου κι εσύ τίποτε στον αδελφό σου να την δώσει τη μηχανή. Τρώει τόσο κρύο, θα αρπάξει καμιά πούντα!
Εγώ: Ναι βρε ηλίθιο. Καλά λέει η μαμά! Το κορίτσι σου δεν το σκέφτεσαι;
Γιαγιά: Γιάδε…
Αδελφός: Στ΄αρχίδια μου.
Μπαμπάς: Μικρέ, θα τις φας, πρόσεχε!
Μαμά: Αχού το παιδάκι μου!
Γιαγιά: Γιάδε…
Μαμά: Έλα βρε μάνα. Τί ΄ναι πάλι;
Γιαγιά: Θα κερδίσουμε.
Σύζυγος: Άσε μη το γρουσουζέψουμε.
Γιαγιά: Γιάδε…
Μαμά: Τί λες βρε μάνα;
Γιαγιά: Για την Κυριακή λέω. Θα τους σκίσουμε τους κουρέλες.
Αδελφός: Στ΄αρχίδια μας.
Μπαμπάς: Ας προσέχαμε.

λοβ διζ γκάιζ! 😀


Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

Advertisements

42 Σχόλια to “ΓΙΑΔΕ”

  1. Pan said

    Μη πα και δώσει την μηχανή…

  2. Ondairos said

    Απίστευτοι όλοι :P…(πάμε γιαγιά με χίλια /thumbsup)

  3. στ αρχιδια σου.

    εγω με τον αδερφο σου ειμαι.
    μια χαρουλα ειστε.

  4. sourotiri said

    😀 Thumbs up σε ολους!!!

  5. Eρμε Καλτσό…ένα γκολάκι πήγες να βγάλεις και κέρδισες τη dream team for ever!!!

    Συνεχίστε έτσι παιδιά μου, στ’αρχίδια σας!

  6. Λίνα said

    έχεις πολύ βαρετό μπλογκ

    χαχαχχααχχαχαχαχαχαχαχχααχαχαχαχ!!! (μαλακίστηκα η χιώτισσα βραδιάτικα!)

  7. dimolog said

    Φαντάζεσαι πως θα ήταν τα πράγματα με μια μικρή αλλαγή ρόλων; Κάπως έτσι ίσως…

    Εγώ: Τί κάνετε παιδάκια μου; Είστε καλά;
    Μαμά: Τα ίδια. Άσε, χάλασε πάλι το πλυντήριο και μέχρι να ΄ρθει ο τεχνικός θα κοψομεσιαστώ να τα πλένω στο χέρι.
    Γιαγιά: Στ΄αρχίδια σου.
    Αδελφός: Γιάδε… γιάδε…
    Εγώ: Αχού το παιδάκι μου!
    Μπαμπάς: Πρόσεχε. Αυτοί οι τεχνικοί είναι λέρες.
    Αδελφός: Γιάδε… γιάδε…
    Εγώ: Κάτσε βρε μαμά, τί θες; Αφού μιλάμε!
    Αδελφός: Ο Ολυμπιακός πότε παίζει;
    Σύζυγος: Την Κυριακή.
    Εγώ: Πες ρε παιδί μου κι εσύ τίποτε στη γιαγιά σου να την δώσει τη μηχανή. Τρώει τόσο κρύο, θα αρπάξει καμιά πούντα!
    Μαμά: Ναι βρε ηλίθιο. Καλά λέει η μαμά! Τη μασέλα σου δεν το σκέφτεσαι;
    Αδερφός: Γιάδε…
    Γιαγιά: Στ΄αρχίδια μου.
    Μπαμπάς: Μικρέ, θα τις φας, πρόσεχε!
    Εγώ: Αχού το παιδάκι μου!
    Αδελφός: Γιάδε…
    Εγώ: Έλα βρε μάνα. Τί ΄ναι πάλι;
    Αδελφός: Θα κερδίσουμε.
    Σύζυγος: Άσε μη το γρουσουζέψουμε.
    Αδελφός: Γιάδε…
    Εγώ: Τί λες βρε μάνα;
    Αδελφός: Για την Κυριακή λέω. Θα τους σκίσουμε τους κουρέλες.
    Γιαγιά: Στ΄αρχίδια μας.
    Μπαμπάς: Ας προσέχαμε.

    στιλ λοβ διζ γκάιζ;

  8. sadrina said

    Δεν ξέρω αν το προσέξατε… αλλά είστε μια ωραία ατμόσφαιρα! 😀

  9. Μια χαρά κειμενάκι αλλά και πάλι χάνω το point. Δηλαδή μου θυμίζει λίγο Ψαθά (αν θυμάστε…). Καλή προσπάθεια πάντως για την ηλικία σου. Παλεψέ το.
    http://koukios.wordpress.com

  10. Manos S. said

    Γιαδε που είστε όλοι Ολυμπιακοί…

  11. Mike said

    Th mhxanh DEN TH DINW.- Kai an th dwsw telika, 8a parw ena 1000 h ena 1100 na goystarw.-

    Sta arxidia moy an arpaksw kammia poynta… (Ekleisa 12etia mhxanovios, opOte twra einai arga gia poyntes… Gia kammia Poynta Beach, to syzhtame ;))

    Thn kopela moy th skeftomai ka8hmerina… (Den mporw na katalavw ti sxesh exei h kopela moy me to na dwsw th mhxanh moy)

    Sta arxidia soy gia to plynthrio…
    Sta arxidia soy poy ton hpie o Gayros…

    Den th mpaleyw kastano… Prwiniatika…
    den exw kai Internet spiti…
    8elw diakopes…
    kai Internet…
    Ta (k)leme…

  12. Μαρία απο Ρόδο... said

    Είσαι τόσο μα τόσο τυχερή που έχεις κοντά σου τους ανθρώπους που αγαπάς…Να είσαι πάντα καλά να χαιρόσαστε την τρυφερότητα και την αγάπη σας…
    Καλημέραααααα

  13. vildanden said

    Από τη Λέσβο (aka Γκασμαδία) κατάγεσαι; Το «γιαδε γιαδε» μου έχει μείνει από τον καιρό που «φαντάριαζα» εκεί :-Ρ

  14. Πάνος said

    Διαμαντάκι!

  15. Α.Χ. said

    …και τα μυαλά στο μπλέντερ!!!

  16. anisixos said

    Ψιλικατζου πες σε αυτον τον πρεζα να μην ασχολειται με τα προσωπικα μου και την οικογενεια μου.Εμενα δε με ακουει 😦

  17. sourotiri said

    Ουαααααααα ψιλικατζου πες και στον Κωστακη τον φιλο μου να μην μου τρωει το σαντουιτς στο διαλλειμα στο σχολειο γιατι μετα εγω πειναωωωωωωω ουααααααααααα, εμεναααα δεν με ακουειιιιιι :(((((((((((((((((((((

  18. An-Lu said

    Χαχαχαχα!
    Απιστευτουά!
    😀

  19. προσκυνάω…!!!

  20. tsopanis said

    Η μορφή της οικογενείας πρέπει να ναι η γιαγιά πάντως…
    Με γυαλάκι «μισό», με κέντημα στο χέρι και αυτί που ακούει τα πάντα, για να επέμβει στην κουβέντα… 😆
    Μας τα χαλάει που ναι γαβράκι όμως 😉

    υγ:μη τη δώσει τη μηχανή 😉

  21. Μιλάμε ότι είμαι αδελφός σου.

  22. yo!reeka's said

    εεεεετσι! οικογενειακός σουρρεαλισμός σε όλο του το μεγαλείο!

  23. χαχαχαχ.. έτοιμοι για σήριαλ..

  24. Όλο αυτό το σκηνικό γιατί μου ξυπνά συνειρμούς της ταινίας ‘Festen’ (ελλ. ‘Οικογενειακή γιορτή’) του Thomas Vinterberg;
    http://en.wikipedia.org/wiki/The_Celebration

  25. Ααααα δε θέλω κουβέντα για το σόι μου! 🙂

    Nα απαντήσω μόνο στο αδελφάκι μου (σχόλιο 11)ότι όπως είδες κι εγώ δεν την παλεύω κάστανο. Στ΄αρχίδια σου bro. 😀

  26. pavlos said

    Κάτι τέτοιοι διάλογοι είναι που μας φέρνουν πιο κοντά. Εγώ θυμάμαι την ατάκα της δικής μου της γιαγιάς που ήταν «που κακό να μην σ’ εύρει» και την έλεγε πάντα όταν θύμωνε.

  27. franky said

    Καταπληκτικό…
    Λίγο πολύ, παρόμοιες ιστορίες ζούμε, ή έχουμε ζήσει στο παρελθόν σε οικογενειακές στιγμές…
    Να είσαι καλά! Μόλις ξεκουράστηκα!

  28. Fallen Angel said

    Απιστευτοι ειστε… Μια χαρα οικογενεια…
    Το μονο ελλατωμα(κανεις δεν ειναι τελειος) ειναι τι ολο το σοι σου ειναι Ολυμπιακοι. Μα καλα, γιατρο του ΙΚΑ δεν εχει κανεις να γινει καλα?
    Μας εφτιαξες το κεφι, γειτωνισσα…

  29. Alximsit said

    Είπα και εγώ, τώρα το παζλ συμπληρώθηκε…
    πολλά χαιρετίσματα από εδώ κάτου…

  30. Mika said

    Να χαίρεσαι τους ανθρώπους σου και να αισθάνεσαι τυχερή που τους έχεις κοντά σου!! Είστε super!
    Μου λείπουν και εμένα πολύ οι δικοι, και ειδικά τα αδερφάκια μου που μένουνε Ρόδο.

  31. aeipote said

    Τέλειο!

    Καλό απόγευμα.

  32. Idάκι said

    Πανέμορφη εικόνα :))

    (είστε για δέσιμο οικογενειακώς, ήρθε κ έδεσε ο καλτσό, και σε πάω μέχρι δεσίμ… εεε τρέλας)

  33. Φανή said

    ωραια οικογενεια!!!!! keer walking!!!

  34. Κερνάω τραπέζι με όλη την οικογένεια.

    η όλοι ή τίποτα…

    ΥΓ. Εναλλακτικό: Στη γιαγιά το blog, για μια βδομάδα

  35. Dyolf said

    instant classic.

    Τρελό γέλιο

  36. Astrel said

    Καλά ε πέθανα στα γέλια- γαμεί το φάμιλι.

  37. Afroditos said

    Ntin ntin ntin 😀

    p.s: Filia apo ton Ebro!

  38. Afroditos, που ΄σαι ρε ξαδελφάκι;;;;;; Ναι,ρε ξέχασα το ντιν ντιν ντιν!!!! (ωχ, θα το δει ο m και θα λιώσει)!!! Φιλιά πολλά στον Έβρο και καλός πολίτης (κοντεύεις ε; ). Μάκια!!! 😀

    Καλημέρες παιδιά, συνεχίζει το πήξιμο. Τα ξαναλέμε σύντομα ελπίζω. 🙂

  39. ntina said

    kalimera.. den tha s apasxoliso polu.. apla exo na sou po pos gnorisa to site sou apo to filaki.gr… eisai gamiseta… exeis para polu gelio… na eisai kala… eisai gamati sinexise etsi… xaxaxa… giagia: st arxidia mas…
    xaxaxa
    i giagia sou…. trelokomeio ki auti na fantasto… idia esu…
    xaxaxa…. kai pali kalimera!!!

  40. Γιώργης Χολιαστός said

    Από την Αμερική με αγάπη.

    Γράφτηκε στα αγγλικά για να διαβαστεί-και διαβάστηκε-σε βδομαδιάτικη συγκέντρωση λογοτεχνών της Νέας Υόρκης, όπου πήρε και το πρώτο βραβείο.
    Αυτή είναι η μετάφρασή του στα ελληνικά.
    ΟΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ
    Ήτανε η τρίτη φορά που την είδα.
    Πέρασε από μπροστά μου αγκαλιασμένη με τον εραστή της.
    Με κοίταξε.
    Και διάβασα στην πρώτη σελίδα των ματιών της:
    «Καταδικασμένο το αφτέρωτο πουλί. Kαταδικασμένο το αμύριστο λουλούδι. Καταδικασμένος ο ανάστραφτος κεραυνός. Καταδικασμένο το αφίλητο στόμα.
    Καταραμένοι εκείνοι που ανθούν μόνο όταν
    ποτίζονται με γυναίκα.
    Καταραμένοι εκείνοι που γι αυτούς η μόνη μελωδία είναι η φωνή της γυναίκας.
    Καταραμένοι εκείνοι που γι αυτούς η κοιλιά της
    γυναίκας γεννάει όχι παιδιά αλλά επιθυμίες.
    Καταραμένοι όσοι ριγούν όταν βλέπουν ένα κοκαλάκι για τα γυναικεία μαλλιά.
    Καταραμένοι εκείνοι που βλέπουν στο γυναικείο στόμα μόνο μια φωλιά τού έρωτα.
    Καταραμένοι όσοι φλογίζονται στο άγγιγμα ενός γυναικείου ρούχου.
    Καταραμένοι αυτοί που γδύνουν τη γυναίκα με τα μάτια τους.
    Καταραμένοι εκείνοι που βλέπουν την Άνοιξη μόνο στα χείλια της γυναίκας.

    Ευλογημένοι αυτοί που νιώθουν ευτυχία και μακριά από τη γυναίκα.
    Ευλογημένοι όσοι δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε στη θέα ενός αγκαλιασμένου ζευγαριού.
    Ευλογημένοι όσοι μπορούν να αντικρύσουν ένα γυναικείο εσώρουχο χωρίς να λιποθυμήσουν.
    Ευλογημένοι οι ηλίθιοι.
    Ευλογημένοι οι χαζοί
    Ευλογημένοι οι κενοί.
    Ευλογημένοι oι γελοίοι.
    Ευλογημένοι αυτοί που δεν μπορούν να δώσουν περισσότερα οπό όσα μια γυναίκα μπορεί να πάρει.
    Ευλογημένοι οι διαλεχτοί των γυναικών.

    Καταραμένοι αυτοί που σ’ ένα ποτήρι βλέπουν το έτοιμο ρόδο της γυναίκας.
    Καταραμένοι αυτοί που προσεύχονται στο γυναικείο στήθος.
    Καταραμένοι εκείνοι που η ελπίδα τους για
    αιωνιότητα βρίσκεται ανάμεσα στους γλουτούς της γυναίκας.
    Καταραμένοι εκείνοι που όταν μια γυναίκα σκύβει βρίσκονται νοερά πίσω της.
    Καταραμένοι αυτοί που βλέπουν τον κόσμο μέσα από τη γωνία δυο γυναικείων μηρών.
    Καταραμένοι αυτοί που για κείνους ένα γυναικείο φόρεμα είναι ο τοίχος που τους κρύβει τον παράδεισο.
    Καταραμένοι εκείνοι που ο θεός είναι γι αυτούς δυο σάρκινες, άσπρες, ζεστές, στρογγυλές, τρυφερές μπάλες μέσα σε μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα.
    Καταραμένοι εκείνοι που η ζωή τους είναι ένας κύκλος που για κέντρο του έχει το γυναικείο σώμα.

    Ευλογημένοι εκείνοι που αρκούνται στο γυναικείο χαμόγελο.
    Ευλογημένοι όσοι μπορούν μια φορά τουλάχιστο την ημέρα να έχουν το νου τους λεύτερον από την τυραννία της γυναίκας.
    Ευλογημένοι όσοι μπορούν και συνυπάρχουν με τις απραγματοποίητες επιθυμίες τους.
    Ευλογημένοι οι ηλίθιοι.
    Ευλογημένοι οι χαζοί.
    Ευλογημένοι οι κενοί.
    Ευλογημένοι οι γελοίοι.
    Ευλογημένοι αυτοί που δεν μπορούν να δώσουν περισσότερα από όσα μια γυναίκα μπορεί να πάρει.
    Ευλογημένοι οι διαλεχτοί των γυναικών.

    Καταραμένοι εκείνοι που λένε ότι ο θεός υπάρχει.
    Γιατί θεός δεν υπάρχει.
    Γιατί αν ο θεός υπήρχε δε θα υπήρχαμε εμείς.
    Και δε θα ήμασταν εδώ τώρα
    ικετεύοντας για ένα χάδι
    ζητιανεύοντας ένα φιλί
    ελπίζοντας για ένα άγγιγμα
    λαχταρώντας ένα βλέμμα συμπάθειας
    αναζητώντας μιαν αιτία για να ζήσουμε
    πεθαίνοντας για ένα ψίχουλο αγάπης.

    Γιατί αν ο θεός υπήρχε
    δε θα ήμασταν εδώ τώρα
    τόσο στριμωγμένοι και όμως τόσο μακριά ο ένας απ’ τον άλλο
    τόσο γελαστοί και τόσο έτοιμοι να σκοτώσουμε ο ένας τον άλλο
    τόσο ευγενικοί και τόσο απότομοι
    τόσο γλυκομίλητοι και όμως τόσο γεμάτοι δηλητήριο ο ένας για τον άλλο.

    Γιατί αν ο θεός υπήρχε
    δε θα ήμασταν εδώ τώρα
    τόσο φτωχοί σε χαρά
    τόσο γεμάτοι με θλίψη.

    Γιατί αν ο θεός υπήρχε
    δε θα ήμασταν εδώ τώρα
    με τις τσέπες μας γεμάτες υποκρισία
    με τα χέρια μας γεμάτα υποκρισία
    με τις καρδιές μας γεμάτες υποκρισία.

    Γιατί αν ο θεός υπήρχε
    δε θα ήμασταν εδώ τώρα
    κλεισμένοι πριν ανοίξουμε
    βυθισμένοι πριν ανατείλουμε
    ξεραμένοι πριν ανθίσουμε
    μισημένοι χωρίς να έχουμε πρώτα αγαπηθεί.
    Νεκροί πριν να ζήσουμε.
    Γιατί αν ο θεός υπήρχε
    δε θα ήμασταν εδώ τώρα
    μόνοι.
    Καταδικασμένος ο αριθμός που δε μετρήθηκε.
    Καταδικασμένο το αθέριστο χωράφι. Καταδικασμένη η βροχή που δεν έπεσε.
    Καταδικασμένο το αταξίδευτο καράβι, Καταδικασμένα τα ανύμνητα ύψη. Καταδικασμένο το αχάϊδευτο κορμί».

    Γιώργης Χολιαστός

  41. ζωή said

    πολύ τρελός διάλογος- λάτρεψα..
    η μεγάλη ελληνική οικογένεια έχει και τις πλάκες της!

  42. liakada said

    Λυπάμαι που σε πήρα είδηση μάλλον αργά, αφού βγαίνεις από το blog και ίσως δεν ξαναγράψεις. Χάρηκα πάντως ότι κατάφερα να διαβάσω από σένα. Έχεις πολύ δίκιο, ότι η ανωνυμία και το γράψιμο από το ίντερνετ φέρνει κοντύτερα ανθρώπους διαφορετικούς, που αλλιώς δεν θα υπήρχε περίπτωση να συναντηθούν!Να πετύχουν όλα τα «ιατρικά» σου εύχομαι, να είσαι γερή πάντα και να χαίρεσαι και να σε χαίρονται οι δικοί και όχι μόνο! Και η δική μου γιαγιά έλεγε, «μπα κακό που να μην σ’έβρει»!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: