X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

  • --------
  • Σελιδοδείκτης

  • Εγγραφή

  • Συμπληρώστε το mail σας για να λαμβάνετε εκεί τις ενημερώσεις του blog.

    Μαζί με 648 ακόμα followers

  • Kaltsovrako @ flickr

  • Τρέντι κλικς!

  • SheBlogs!

    SheBlogs!
  • RSS SheBlogs Feed

    • Έφτασε η εποχή για να φροντίσετε τα ξύλινα έπιπλα κήπου Σεπτεμβρίου 14, 2017
      Λατρεύουμε τα ξύλινα έπιπλα κήπου και τα χαιρόμαστε όλο το καλοκαίρι, τώρα που φθινοπωριάζει όμως πρέπει να τα φροντίσουμεThe post Έφτασε η εποχή για να φροντίσετε τα ξύλινα έπιπλα κήπου appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Pesto alla Genovese, το πέστο της Tiziana Σεπτεμβρίου 8, 2017
      Φτιάχνουμε Γενοβέζικο πέστο! μια αυθεντική ιταλική συνταγή που εκτός από βασιλικό, μυρίζει μεσόγειο σε όλο της το μεγαλείο!The post Pesto alla Genovese, το πέστο της Tiziana appeared first on SheBlogs.eu.
      Giannis Charpantidis
    • Σπουδή πάνω στο κρητικό πιλάφι Σεπτεμβρίου 6, 2017
      Το κρητικό πιλάφι είναι ένα τα πιο γνωστά πιάτα της κρητικής κουζίνας και η Καλλιόπη το μαγειρεύει με βασικό συστατικό το άρωμα των παιδικών της αναμνήσεωνThe post Σπουδή πάνω στο κρητικό πιλάφι appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Kalliopi Fountoulaki
    • Παντζάρια σε βάζο Σεπτεμβρίου 1, 2017
      Σκεφτήκατε ποτέ να διατηρήσετε παντζάρια σε βάζο για να έχετε έτοιμη σαλάτα ή μεζέ οποιαδήποτε στιγμή;The post Παντζάρια σε βάζο appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Τι είναι τα hashtags, πώς και που τα βάζουμε στο Internet Αύγουστος 28, 2017
      Ακόμα κι αν δε ξέρεις τι είναι τα hashtags, σίγουρα έχεις δει στην τηλεόραση τις περίεργες λεξούλες με το καγκελάκι. Ας δούμε τι είναι τα hashtagsThe post Τι είναι τα hashtags, πώς και που τα βάζουμε στο Internet appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Πιτιά Καρπάθου Αύγουστος 25, 2017
      Ξέρεις τι είναι τα πιτιά Καρπάθου; Εγώ όχι. Αλλά ξέρει η αναγνώστρια μας η Άννα και μας στέλνει τη συνταγή της για να μάθουμε και να τα δοκιμάσουμεThe post Πιτιά Καρπάθου appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Πως να κρατήσεις τους φίλους σου όταν αποφασίσεις να κάνεις παιδάκι Αύγουστος 22, 2017
      Όταν αποφασίζεις να κάνεις ένα παιδάκι η ζωή σου αλλάζει. Αν δε θέλεις να αλλάξουν και οι φίλοι σου, θα πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι κάποια πράγματαThe post Πως να κρατήσεις τους φίλους σου όταν αποφασίσεις να κάνεις παιδάκι appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Μεσογειακή μελιτζανοσαλάτα Αύγουστος 22, 2017
      Πειράζουμε τη μελιτζανοσαλάτα για να της προσθέσουμε μέσα κι άλλες καλοκαιρινές γεύσεις για να ξεφύγει από τα συνηθισμέναThe post Μεσογειακή μελιτζανοσαλάτα appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Φτιάξε Μπακάλικα Πικάντικα Πιπεράκια σε βάζο Αύγουστος 20, 2017
      Γέμισαν οι λαϊκές αγορές με μικρά , πράσινα, πικάντικα πιπεράκια! Πάμε να φτιάξουμε πικάντικα, μπακάλικα πιπεράκια σε βάζα για να έχουμε για όλη την επόμενη χρονιά.The post Φτιάξε Μπακάλικα Πικάντικα Πιπεράκια σε βάζο appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Τι είναι η κατηγορία Go Social – Φτιάξε καφέ Αύγουστος 19, 2017
      Το σκεπτικό μου πίσω από τη δημιουργία της κατηγορίας Go Social του SheBlogs. Τι σκέφτομαι και γιατί την δημιούργησα.The post Τι είναι η κατηγορία Go Social – Φτιάξε καφέ appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου

Ο ΜΙΣΟΚΩΛΑΚΗΣ

Posted by Constantina Delimitrou στο Οκτώβριος 12, 2007


Όταν με ρωτούσαν μικρή ποιό είναι το αγαπημένο μου παραμύθι, έλεγα καμιά Σταχτομπούτα, τίποτα Χιονάτες και γενικά ό,τι μέινστριμ και πολίτικαλ κορέκτ ήταν στην μόδα, γιατί το αγαπημένο μου παραμύθι δεν μπορούσα να το ξεστομίσω. Δηλαδή, μια χαρά μπορούσα αλλά μετά τις πρώτες χαστούκες ή τα κοροιδευτικά γέλια, αποφάσισα ότι ο εγκέφαλος της γιαγιάς ήταν πολύ διεστραμμένος για να εφεύρει τον «Μισοκωλάκη» και να με κάνει ρεζίλι όπου βρεθώ κι όπου σταθώ.

Αφού το είχα ακούσει εκατοντάδες φορές σε ό,τι παραλλαγή και με όση σάλτσα μπορείτε να φανταστείτε είπα, δεσποινίδα πια, να το αφήσω πίσω μου για πάντα. Τα παιδικά μας χρόνια πρέπει να είναι γεμάτα ζαχαρένιες, συννεφένιες αναμνήσεις και να συνδέονται με παραμύθια γεμάτα βασιλοπούλες, κακιές μάγισσες, καλές νεράιδες και όχι… κώλους. Πέρασαν τα χρόνια και το ξέχασα.

Λίγο καιρό πριν ένα φιλαράκι ανέβασε μια συνέντευξή του στο μπλογκάκι του και εκεί που λέω α, την ψωνάρα για να δούμε τί είπε να κουτσομπολέψουμε μετά, διαβάζω αυτό:


“Ποιον είχατε πρότυπο όταν είσαστε παιδί;
Το Μισοκωλάκι, ο ήρωας ενός μυκονιάτικου παραμυθιού”


Έμεινα Κάγκελο!!! Ο Μισοκωλάκης ήταν κατάδικός μου, απόρροια του διεστραμμένου μυαλού της γιαγιάς μου… ή μήπως όχι; Ένοιωσα τόσο πολύ χαρούμενη για τον φίλο μου, πρώτα πρώτα για το θάρρος του να πει την απαγορευμένη λέξη του παραμυθιού – ταμπού και δεύτερον θα το ξανάκουγα που το ΄χα μισοξεχάσει! Του ‘γραψα ένα ξετρελαμένο σχόλιο και περίμενα να μου γράψει το παραμύθι. Περίμενα… περίμενα….

Και μου ΄στειλε ένα τούβλο. Πέταξα απ΄τη χαρά μου! Ένα χορταστικότατο βιβλίο ΝΑ! με δυό cd παρακαλώ, γεμάτο παραμύθια, όλα ανθρώπινα, γήινα και ικανοποιητικά σπλάτερ. Ονομάζεται «Λουδοβίκου Ρουσέλ – Παραμύθια της Μυκόνου» που το έχει επιμεληθεί ο Παναγιώτης Κουσαθανάς από τις εκδόσεις Ίνδικτος. Έχει μέσα δύο ολόκληρες βέρσιον του Μισοκωλάκη μου κι ένα σωρό άλλα πανέμορφα παραμύθια στην Μυκονιάτη διάλεκτο (έχει και γλωσσάρι) καθώς και όλη την ιστορία του φιλέλληνα Γάλλου Ρουσέλ που τα συγκέντρωσε και τα διέσωσε όταν είχε επισκεφτεί τη Μύκονο, για να βρεθούν τώρα στα χέρια μου με την επιμέλεια και σημειώσεις του Παναγιώτη Κουσαθανά.

Ξεκινώντας να διαβάζω το βιβλίο, η απορία μου παρέμενε όμως. Αν η γιαγιά μου, που ήταν απ΄τη Σύρο ήξερε τον Μισοκωλάκη, πώς γίνεται να είναι «Μυκονιάτικο Παραμύθι»; Ε, λοιπόν η εξήγηση είναι απλή. Τα παλιά τα χρόνια, μιλάμε πολύ πριν τις τηλεοράσεις, υπήρχαν κάτι τύποι που γύριζαν από τόπο σε τόπο λέγοντας παραμύθια και κερδίζοντας έτσι τα προς το ζην. Κάπως έτσι διαδίδονταν και περνούσαν από στόμα σε στόμα, από γενιά σε γενιά, χωρίς λογοκρισία και επιρροές από παραμύθια άλλων χωρών, φτάνοντας έτσι από κάποιους παραμυθάδες στην Σύρο στ΄αφτιά της γιαγιάς μου και μετά σ΄εμένα.

Το παραμύθι μου είναι τελικά παμπάλαιο και ταξίδεψε πολύ για να το αφήσω να ξεχαστεί λοιπόν. Πάρτε μια ιδέα, στην αυθεντική διάλεκτο φυσικά:

“Μια φορά κι έναν καιρό ήτανε μια γριά κι ένας γέρος. Η γριά ήτανε πολύ τεμπέλα κι ούλη μέρα ήκου’ες από τ’ς δύο το ίδιο βιολί:
-Σκούπισε, γέρο.
-Σκούπισε, γριά.
Κι αλέστα τα ίδια:
-Σκούπισε γέρο.
-Σκούπισε, γριά.
Μια μέρα, εκεί που εσκούπιζεν ο γέρος βρίσκει ένα μπενταράκι. Η γριά εζηλέψενε και την άλλη μέρα πιάνει το φρόκαλο για να σκουπίσ’ και βρίσκει ένα εικοσαράκι.
-Τί να πάρομε γέρο, με τα λεφτά που βρήκαμε;
-Αν πάρομε, γριά μου, λαχανάκια, θα ρίξομε τα φυλλαράκια. Αν πάρομε ψαράκια, θα ρίξομε τα κοκκαλάκια. Αν πάρομε αχινουδάκια, θα ρίξομε τα αγκαθάκια. Αν πάρομε φυστικάκια, θα πετάξομε τα μισά. Εγώ λέου, γριά, ν’αγοράσομε κουκκάκια.
-Καλά τα λες γέρο.
Πά’ η γριά, αγοράζ’ εφτά κουκκάκια. Την ώρα που τα ‘χενε και τα ξεφ’τίλεζενε στο νταβά, λέει του γέρου:
-Ε, και να ‘χαμε, γέρο μου, τόσα παιδάκια όσα κουκκάκια έχει ο νταβάς!
Δεν προφταίνει να τα πει και, να, και παρουσιάζονται μπροστά τωνε έξε παιδάκια σαν τα κρύα νερά, και μαζί κι ένα Μισοκωλάκι. Το Μισοκωλάκι ήτανε το στερνό μισό κουκκάκι που ξεφ’τίλιζεν’ η γριά.”

Το παραμύθι συνεχίζει με τη Μαριωρή που ήθελε με λίγα λόγια να πηδήξει τον Μισοκωλάκι κι αυτό είναι κάτι που κατάλαβα τώρα (η γιαγιά έλεγε «κουτουπώσει» κι εγώ νόμιζα ότι θα τον πλάκωνε στις μάπες) και το αγαπημένο μου κομμάτι είναι όταν μετά από μια σελίδα περιπέτειες, ο Μισοκωλάκης για να γλιτώσει από την Μαριωρή ανέβηκε ψηλά στη στέγη:

“-Μισοκωλά-α-α-ακι, Μισοκωλά-α-α-ακι, δεν κατεβαίνεις να φάμε, που ‘χω όμορφο φαί στο ‘σ’κάλ;
-Και γιατί δεν ανεβαίνεις εσύ εδώ που ‘ναι πιο ωραία, κερά-Μαριωρή;
-Είνταμ’ω’ν’ ανέβω, Μισοκωλάκι, που ‘μαι γριά κι ανήμπορη και μονομάτα;
-Βάλε χίλια-δυό ‘σ’κάλια, το ΄να πάνω στ΄άλλο, και θ΄ανέβεις.
Βάνει η κερα Μαριωρή τα ‘σ΄κάλια, πα’να σκαρφαλώσ’, πάρ΄τηνε χάμω! Πάνε και τα ΄σ΄κάλια εχτός κάνα-δύο, θρύβουλα γενήκανε.

-Πέ’μου, είνταμ’ω’ν’ ανέβω, Μισοκωλάκι, που ‘μαι γρια και άρρωστ’.
-Βάλε χίλια-δυό κουτάλια, το ‘να πάνω στ΄άλλο, και σκαρφάλωσε κερά-Μαριωρή.
Βαν’ η γρουσούζα η Μαριωρή τα κουτάλια,ξαναπέφτ’ και γένεται σουρός-κουβάρ’.
-Είνταμ’ω΄ν΄ανεβώ, Μισοκωλάκι, που ΄μαι γριά κι αδύναμη;
-Βάλε χίλια-δυό μαχαίρια, καλά ακονισμένα, το ‘να πάνω στ΄άλλο κι ανέβα.
Βάν’ η Μαριωρή τα μαχαίρια, πά’νά σκαρφαλώσει, βροντιέται χάμω και την κάνουν τα μαχαίρια λειανά λειανά κομμάτια»

Η Μαριωρή γίνεται χίλια κομμάτια έχοντας περάσει όλα αυτά τα βασανιστήρια που η γιαγιά βλέποντας τα γέλια μας σε κάθε προσπάθειά της να ανέβει στην στέγη, πρόσθετε και μια καινούργια δοκιμασία. Εκτός από τα τσουκάλια, τα κουτάλια και τα μαχαίρια, πρόσθετε και πηρούνια και καρφίτσες, ενώ το μάγκνουμ της ήταν πάντα τα πυρωμένα τούβλα. Όσο πιο σακατεμένη η Μαριωρή τόσο πιο πολύ γυαλίζανε τα μάτια μας στο «ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα».

Άει σιχτήρ, θα βάλω τη γιαγιά να μου το ξαναπεί.-

Δημήτρη και Φραντζέσκα, ευχαριστώ πολύ. 🙂


Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

Advertisements

31 Σχόλια to “Ο ΜΙΣΟΚΩΛΑΚΗΣ”

  1. karpidis said

    Πολύ καλό.

  2. zardoz said

    ΚΛΑΠ,,,.ΚΛΑΠ,..

    ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ
    ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ
    ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ
    ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ

    ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ
    ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.ΚΛΑΠ.!

  3. βρε μισοκωλάκι! το ξεσκόνισες το τούβλο; κι έβαλες κι απόσπασμα; :-DDD

  4. Λίνα said

    τελικά όλα τα παραμύθια έχουν πολλή βία και αγρια χαρά… =ΡΡ

  5. Μαρία απο Ρόδο... said

    Και εμείς διαβάζαμε Αντερσεν και αδελφούς Γκρίμ;;;;;;;;;;;;;Αυτό είναι αδικία ρεεεεεεεεεε!!!!!!!!!! Μαμάαααααααααααααααααααααα ……Τώρα θα δει τι θα πάθει….!
    Καλημέρα, φιλιά!

  6. dimitris-r said

    Ε, ρε γλέντια!
    Το Μισοκωλάκι έγινε ποστ.
    Βρέθηκε μια μεγάλη παραμυθού να το περάσει στα κατάστιχα της Μπλογκόσφαιρας.
    Κωνσταντίνα σ’ αγαπάμε εδώ.
    Ευχόμαστε να μη γίνεις ποτέ X-Paramythou. Ποτέ, ακούς;
    Α, κι επειδή είσαι καλό παιδί:

    …ξέρω παραμύθια να σου πω
    ένα σακί γεμάτο
    γι αυτό πάρε τον Τάσο σου
    κι ελάτε παρακάτω.
    Τώρα που γλύκανε ο καιρός
    κι ανθίζει η μαρίδα
    και λάκισαν οι διάφοροι
    που τρώγαν’ συναγρίδα…

    Φιλιά ρε και να ξέρεις, με τον τρόπο σου ανέστησες και τη δικιά μου γιαγιά.
    Σ’ ευχαριστώ γι αυτό το τελευταίο.

  7. Κι ο παππούς μου στην Κεφαλλονιά μας διηγούνταν τον κουτσοκώλη!Τον έχουμε ηχογραφήσει να μας το αφηγείται!
    Ο γέρος και η γριά ενώ βράζανε κουκιά συζητούσαν με παράπονο οτι δεν είχαν κάνει παιδιά, η γριά ευχήθηκε να ζωντάνευαν τα κουκιά,η επιθυμία της πραγματοποιείται, όμως είναι πολλά και τους εξαντλούν όλα τα φαγιά, η γριά με έναν κόπανο τα σκοτώνει και της ξεφεύγει ένα μισοφάσουλο που κρύβεται κατω απ’ το τραπέζι.Τον δέχονται και του αναθέτουν να φυλάει μια συκιά.
    Μόνο που μια γριά δρακόντισσα ήθελε να τον φάει και προσπαθούσε να τον κατεβάσει απο την συκιά! Τον κατεβάζει και τον οδηγεί σπίτι της οπου αφήνει την παλαβή κόρη της να τον φουρνίσει, όμως ο πονηρός κουτσοκώλης προσποείται οτι δεν ξέρει πως να κάτσει στο φουρνόξυλο και η παλαβή κόρη κάθεται αυτή για να του δείξει, με αποτέλεσμα να την φουρνίσει. Καθώς επέστρεφε η δρακόντισσα γίνεται ο εξής διάλογος πολλ΄ς φορές:

    -Τον έψησες;
    -την έψησα!
    Η δρακόντισσα πεθαίνει βλέποντας την κόρη της νεκρή και ο κουτσοκώλης γυρνά μυαλωμένος στην συκιά!
    Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα… ΧΖΖΖΖΖ ΧΖΖΖΖΧ ΖΖΖΖ.

  8. dimitris-r said

    @hannibal Ante Portas
    Να ‘σαι καλά!
    Η Κωνσταντίνα έβαλε την πιο light παραλαγή του Μισοκωλακιού.
    Εξάλλου μην ξεχνάμε ότι ο αφηγητής είχε μπροστά του «ξένον άνθρωπο» που κατέγραφε με λατινικούς χαρακτήρες και σύμβολα για να έχει και τη χροιά της ντοπιολαλιάς.
    Στο βιβλίο είναι κι άλλη παραλλαγή κι εγώ έχω στο αρχείο μου πολύ πιo hard core εκδοχές.
    Γιατί όπως είπε και η Λίνα παραπάνω:
    «τελικά όλα τα παραμύθια έχουν πολλή βία και άγρια χαρά…»

  9. pavlos said

    Αχ μου θύμησες το παραμύθι με την Αμερσούδα, που μου λέγανε μικρό παιδί στην Μυτιλήνη. Τελικά εκείνα τα χρόνια τα παλιά και τα καλά, οι άνθρωποι μιλάγαν μεταξύ τους και οι γιαγιάδες λέγαν παραμύθια. Τώρα τα παιδιά γεννιούνται με το κοντρόλ στο χέρι.

  10. Φανή said

    Εμένα η γιαγιά μου γιατί δεν μου έλεγε τέτοια παραμύθια; Ε;

  11. Anna said

    ΚΑλά μιλάμε ενθουσιάστηκα τόσο πολύ που έριξα τον καφέ πάνω μου!!!
    Και μένα η γιαγία που είναι απο Σέρρες μου έλεγε ένα παραμύθι μόνο που τον πρωταγωνιστή τον λέγανε «ο-μισός-ο-κώλος» (ή ο-μισός-ο-γκώλος!) και σε κάποια φάση καταφέρνει να γλιτώσει απο τον δράκο που έτρωγε ανθρώπους (και να σώσει και τους συντρόφους του!) σκαρφαλώνοντας με ενα σουγιαδάκι στο ταβάνι ή στην οροφή… δεν είμαι σίγουρη! Πάντα μου έκανε μεγάλη εντύπωση αυτό το κομμάτι! Μέτα βέβαια αφου αρχισα να βλέπω παιδικά με τον spiderman, σταμάτησα να το θεωρω τόσο αξιοπερίεργο!

    Πάντως και μένα ήταν το αγαπημένο μου παραμύθι! Κάθε φορά έλεγα πες μου γιαγια τον μισό-τον-κώλο!!!

    Την τελευταία φορα που της ζητήσα να μου το πεί… μου είπε οτι και εγώ μεγάλωσει πια και εκείνη δεν το θυμάτε! Γαμώτο… θα ήθελα να το ηχογραφήσω!
    Να σαι καλά πάντως που με γύρισες σε εκείνη την εποχή…

  12. An-Lu said

    Τέλειο!
    Εμένα μου ελεγε η γιαγιά μου στάνταρ δυο παραμύθια, αλλά τα κρατάω για το δικό μου ευλόγιον!

  13. Πωπω πολύ αίμα ρε παιδί μου… 🙂

  14. Τα παιδιά των πόλεων αισθανόμασταν πάντα μια σιγουριά και άνεση (όλα ήταν καλύτερα πριν απο καποιες δεκαετίες στη πόλη σε σύγκριση με τα χωριά)Κανένας λογικός άνθρωπος δε θα σκεφτόταν να αλλάξει την σιγουριά της αστικής ζωής με κάποια τυχοδιωκτική αναζήτηση στην περιφέρεια, το αντίθετο ήταν πάντοτε το φυσιολογικό και επόμενο.Από τότε πέρασαν αρκετά χρόνια, η ζωή στις πόλεις υποβαθμίστηκε σημαντικά, η «γειτονιά » χάθηκε, οι παρέες σκορπίσαν.Τα τελευταία χρόνια μελαγχολώ που δεν έχω ενα χωριό, οποιοδήποτε χωριό, να κάνω Ανάσταση να δώ δυό παλιόφιλους, να θυμηθούμε τα παλιά.
    Διαβάζοντας τον άγνωστο σε μένα Μισοκωλάκι αισθάνθηκα την ίδια μελαγχολία μιάς παιδικής ηλικίας που χάσαμε όλα εμείς τα παιδιά που γεννηθήκαμε στο τσιμέντο και μεγαλώσαμε ρουφώντας καυσαέριο.
    Όσο για τις γιαγιάδες μας και να το γνώριζαν ήταν αδύνατον να μάς διηγηθούν ένα τέτοιο παραμύθι. Τόση βία, σεξ, αίμα έπρεπε να γίνουν delete…Αυτό τον ρόλο θα τον έπαιζαν λίγο αργότερα ο Ταραντίνο και ο Αλμοδοβάρ…

  15. patsiouri said

    Η γιαγιά μου μου έγραφε ημερολόγιο…μόνο για μένα! Δεν το έμαθα ποτέ, όσο ήταν εν ζωή…μου το άφησε όταν πέθανε. Εχει πολλά-πολλά παραμύθια μέσα που τα είχαμε σχηματίσει οι δυό μας…
    Το κακό είναι πως αυτό το τετράδιο δέ μπορώ να το ανοίξω…αντέχω ότι να’ναι εκτός από αυτό…καληνύχτα και δώσε ένα μεγάλο-μεγαλο φιλί στη γιαγιά όταν την ξαναδείς!

  16. anisixos said

    Δε μπορω να το πιστεψω οτι αυτο ειναι απο τα πιο δημοφιλη μπλογκ…

  17. Λίνα said

    μας το χεισ ξαναπει ρε φιλήσυχε, το ξέχασες;

  18. doremi said

    Xixixixixixixixi!!! 😀 ΕΛΕΟΣ…

  19. exfianci said

    ρε παιδια εγω ήξερα για ένα τραγουδι που έλεγε μεσα «Το μισοκωλάκι το Παριανό»…
    Πολυ καλο το βρίσκω που ταξιδεύουν έτσι τα παραμύθια!

  20. Τανίλα said

    To άλλο κουλό είναι ότι όταν ήμουν εγώ μικρή, ενώ ουδέποτε έχω ακούσει μέχρι σήμερα περί παραμυθιού με το Μισοκωλάκη, φωνάζανε ΕΜΕΝΑ μισοκωλάκι, λόγο πολύ μικρού κώλου.

  21. Νά ‘ναι άραγε στερεοελλαδίτικη εκδοχή του ίδιου παραμυθιού η προ αμνημονεύτων διήγηση της γιαγιάς μου και από την οποία δεν θυμάμαι πια παρά σπαράγματα, όπως η δοκιμασία στην επίδοξη γρια και φαφούτα νύφη, να μασήσει και κόψει ένα καραβόνημα με τα ούλα; «Παλικάρι-παλικάρι το πλιατσίκωσα το ράμα».

  22. σαλονατος said

    μπείτε στο http://www.tosalonakitouaxillea.blogspot.com διαβάστε και αφήστε αν θέλετε σχόλιο.ευχαριστώ

  23. zoaki said

    Τι αιμα ειναι αυτο βρε παιδι μου!!!! Ουτε θριλερ να ήταν τα βασανιστηρια της Μαριωρης!!

  24. Εσύ ζεις, δεν σε φοβάμαι.

  25. Idάκι said

    Τι τέλειο παραμύθι!! Ο Μισοκωλάκης δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από τα γνωστότερα παραμύθια και η Μυκονιάτικη ντοπιολαλιά (τελικά όλα τα νησιά μοιάζουν… το διάβαζα με Σαμιώτικη αξάν και το ιδιόλεκτο είναι παρόμοιο) το πλουτίζει ακόμη περισσότερο… τώρα θα ήθελα και τη γιαγιά μου να το διηγηθεί δίπλα στο τζάκι με κάστανα…

    Κι εγώ προσπαθώ να πείσω τον πατέρα μου να μου διηγηθεί/γράψει ένα που μας έλεγε μικρά και ορκίζεται ότι είναι κατάδικό του… αλλά ακόμη βρίσκει δικαιολογίες!

    Να σαι καλά Κωνσταντίνα, απόψε ξανάγινα πιτσιρίκι και χαμογελάω 🙂

  26. Karpidis & Zardoz, 🙂

    Louiza, φύλλο και φτερό το ΄κανα! Αμέ! 😀

    Λίνα, είδες; Περισσότερη «μαγεία» έχει η ζωή τελικά. 😉

    Μαράκι, ποτέ δεν είναι αργά. Φιλιά! 🙂

    Dimitris-r, παραμυθού moi??? Μόνο αλήθειες θα δεις εδώ μέσα! Αχαχαχχχ!!! Ευχαριστώ ρε φιλαράκι, κι εμείς σ΄αγαπάμε κι εσένα και τη νησάρα σου. Ελπίζω να τα πούμε σύντομα. Μακάρι να ήταν θέμα απόφασης. Ευχαριστώ και πάλι. 🙂

    Hannibal, χεχε αυτό μοιάζει με τη δεύτερη βέρσιον που έχει στο βιβλίο. Κοίτα να δεις που τελικά όλο και περισσότεροι ξέρατε το παραμύθι. 🙂

    Παύλο, έχεις δίκιο. Την Αμερσούδα δεν την ξέρω καθώς είχα δει τη γιαγιά και τον παππούς απ΄την Μυτιλήνη μια – δυό φορές αλλά πραγματικά τα σημερινά πιτσιρίκια χάνουν μεγάλη χαρά χωρίς εκείνα τα παραμύθια.

    Φανή, προφανώς εσύ έτρωγες γρήγορα το φαί σου. 😉

    Anna, ωχ! Και στις Σέρρες έφτασε η χάρη του Μισοκωλάκη; Εντάξει, είμαι πολύ χαρούμενη που άρεσε και σε άλλα παιδιά. Σαν εξωγήινη ένοιωθα τόσο καιρό. Γούρι βρε ο καφές που έχυσες! Εσύ να ΄σαι καλά. 🙂

    An-lu, όταν τα γράψεις σφύρα να ΄ρθουμε. Ψοφάω να διαβάζω παραμύθια. 😀

    Εquilibrium, ααα άμα το παραμύθι δεν είναι σπλάτερ, δεν αξίζει.- 🙂

    Μισέλληνα, δεν ξέρεις πόσες φορές εύχομαι να είχα ένα χωριό. Πάντως, παρόλο που μεγάλωσα στα τσιμέντα, η πόλη φαίνεται δεν είχε μπει ακόμη στην συνείδηση της γιαγιάς. Νομίζω πάντως ότι τελικά δεν είναι θέμα τόπου αλλά εποχής που αναγκαστικά την ακολουθούμε. Και μην μελαγχολείς. Εσύ να είσαι καλά, και παραμύθια σου ΄χω όσα θες! 🙂

    Patsiouri είναι τρομακτικό αυτό που λες. Ένα γαμωγράμμα ενός φύλλου μου ΄χει γράψει η μάνα μου λίγους μήνες πριν και δεν έχω καταφέρει να τ΄ανοίξω. Και δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω ποτέ. Θα στη φιλήσω τη γιαγιά. Σταυρωτά. 🙂

    Anisixos, ναι ξέρω. Άτιμη κοινωνία κ.τ.λ. κ.τ.λ.

    Doremi, κανένα έλεος! 😀

    Exfianci, πλάκα μου κάνεις; Και τραγούδι; Εντάξει, ο Μισοκωλάκης παίζει να είναι το διασημότερο παραμύθι και ΄γω η πιο ηλίθια μπλόγκερ! 🙂

    Τανίλα, εντάξει τώρα το συμπληρώσαμε. Γνωρίσαμε και τον ίδιο τον Μισοκωλάκη. Ρε σεις, πετάω απ΄τη χαρά μου! 😀

    Στρατολάτη, ρε συ σ΄ευχαριστώ πολύ για το δικό σου κομματάκι σ΄αυτό το παζλ του αγαπημένου μου παραμυθιού. Λες κάποτε να μάθουμε τις ρίζες του; Να ΄σαι καλά. 🙂

    Σαλονάτος, ρε ΄σεις ξεκολάτε, δεν είναι τρόπος αυτός να διαφημιστείτε!

    Ζωάκι, έχε χάρη που κρατήθηκα αλλιώς ακόμη θα ξέρναγες με τα βασανιστήρια της Μαριωρής! 😀

    Φλύαρε, μη φοβού! 🙂

    Idaki, το αστείο ήταν που προσπαθούσα να διαβάσω το βιβλίο φωναχτά με προφορά. Μιλάμε, στρουμπούλαγα τη γλώσσα μου αλλά ήταν τόσο ωραίο! Πω πω τί είπες! Τζάκι με κάστανα! Εμείς τα βάζαμε στη σόμπα με φλούδες μανταρίνι. Τί γαμάτα που ήταν. Ρε συ, πείσε τον μπαμπά σου να γράψει τίποτα. Θα ήταν τέλειο να διαβάζαμε στα μπλογκ παλιά παραμύθια! Εγώ ευχαριστώ. Πολύ. 🙂

  27. Χαχαχα.Τι μου θύμισες! Και εμένα μου το έλεγε αυτο το παραμύθι ο παππούς μου (απο Χαλκιδική) όμως το όνομα του πρωταγωνιστή ήταν «Μισόκωλος» 😛

  28. iliaxtida said

    εγω λεω να μαζευτουμε οι φαν του μισοκωλακη…!Και μενα μ το ελεγε η μαμα μ οταν ημουν μικρη, που της τ ελεγε η δικια της μαμα καποτε..η ο μπαμπας,δ θυμαμαι..αν κ δν υπαρχει καμια σχεση στην οικογενεια μ με μυκονο..λες να υπαρχει??? 🙂
    καλη συνεχεια!

  29. Tania Lap said

    Kαλά,έχω πεθάνει στο γέλιο με την κόρη μου μιλώντας μαζί της απ’το Δουβλίνο μέσω skype και χαζεύοντας το παραμύθι σου!!!
    αλλά τί σύμπτωση!! και μεις με καταγωγή απ την Νικομήδεια της Μ. Ασίας, σέρνουμε αυτό το παραμύθι αλλά με παραλλαγή ως προς τα κατορθώματα του Μισολωλάκη σκαρφαλωμένος σε δέντρο με καμηλιέρηδες και συντρόφους…αυτό το παραμύθι το έλεγε σε μένα η γιαγιά μου που γεννήθηκε στη Νικομήδεια το 1914 και πέθανε το 1982 στην Ξάνθη!
    σ’ευχαριστούμε για τη χαλάρωση που μας χάρησες!!

  30. nektarios said

    ΕΝΑς ΑΚΟΜΑ ΦΘΝ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥ ΚΩΛΟΥ. (μισοσκωλοσ) ΟΧΙ ΜΙΣΟΚΩΛΑΚΙ. η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΓΙΑΓΓΙΑ ΤΟ ΕΛΕΓΕ με καταγωγη την Μακεδονια και γεννηση το 1912 και το παραμύθι το έλεγε η δίκη της Γιαγια. Η γιαγια μου με πολλα παραμυθια τα οποια μερικα απο αυτα τα ετυχα στην τηλεοραση με μεγαλη παραλαγη. θυμαμε και εγω 2 παραμυθια με μαγισα που ηθελε να φαει το μισοκωλο και τα αδερφιατου. Επισης ελεγε παραμυθια με τον χοτζα

  31. Πέτρος said

    Μέχρι πριν από λίγο πίστευα ότι ο Μισοκολάκης ήταν παραδοσιακό παραμύθι από τους Παξούς!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: