X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΝΙΚΗΤΩΝ

Posted by Constantina Delimitrou στο Μαρτίου 15, 2007


Αυτό το ρητό: «η ιστορία γράφεται από τους νικητές» ποτέ δεν το είχα σκεφτεί πάρα πολύ. Το θεωρούσα πολύ λογικό, οι νικητές, απ΄τη στιγμή που υπερίσχυσαν, να γράψουν την ιστορία απ΄την δική τους σκοπιά. Φυσικά, ήταν ένα από Άδικα του κόσμου τούτου, που μου δόθηκε αμάσητο και αυτά τα πράγματα δεν τα πολυψάχνεις συνήθως. Τώρα όμως, το βλέπω αλλιώς. Πιο λογικά. Πολλές οι αφορμές αλλά θα γράψω μόνο το συμπέρασμα.

Οι νικητές, έχοντας την αυτοπεποίθηση της κυριαρχίας, ασχολούνται περισσότερο με τους πολύπλοκους μηχανισμούς που οδήγησαν στην νίκη τους και δεν έχουν τόση μεγάλη ανάγκη να περιαυτολογήσουν ή να στολίσουν με χρυσόσκονες τα μονοπάτια που ακολούθησαν.

Αντίθετα, οι ηττημένοι έχουν περισσότερη ανάγκη να εξυψώσουν και να ωραιοποιήσουν – συνήθως αδιάφορες - ιστορικές φιγούρες, σε ήρωες, μάρτυρες και αγίους, για να δικαιολογήσουν* τα γεγονότα. Νομίζω, ότι τουλάχιστον σε κάποιες περιπτώσεις είναι πολύ χρήσιμο να γράφεται η ιστορία από «νικητές».

* γιατί γι’ αυτούς, με ελάχιστες εξαιρέσεις, η Ιστορία δεν θα ‘ναι τίποτε περισσότερο από μια τεράστια ανάγκη να βρουν λόγους ώστε να τονώσουν το πεσμένο ηθικό των ανθρώπων που αναγκαστικά, τους έτυχε να ανήκουν στο συγκεκριμένο «στρατόπεδο» και όχι στο αντίπαλο.


Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

57 Σχόλια to “Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΝΙΚΗΤΩΝ”

  1. yo!reeka's said

    για τσέκαρε λιγάκι το e-mail σου🙂

  2. Θα διαφωνήσω (οριζοντίως και καθέτως).

    Οι νικητές δεν είναι πιο αξιόπιστοι από τους ηττημένους και δεν «ασχολούνται περισσότερο με τους πολύπλοκους μηχανισμούς που οδήγησαν στην νίκη τους» όσο με το να κρύψουν ωμότητες στις οποίες προέβησαν, να παραπληροφορήσουν -για τους δικούς τους λόγους- τη κοινή γνώμη (εσωτερική και διεθνή) κλπ. Αλλά και το ρητό είναι λάθος, γιατί η ιστορία γράφεται απ’ όλους (νικητές, ηττημένους και λοιπούς).

    Και στη συνέχεια διδάσκεται μέρος της «κατά τόπους», αποτελεί προϊόν ανάλωσης αρκετών επιστημόνων, αντικείμενο μελέτης λιγότερων και τελικά …δεν διδάσκει κανένα.

  3. ήμουν έτοιμη να συμφωνήσω με τον σεφ-γκρέκο, όταν αναρωτήθηκα, «ποιοι μπορέι να είναι νικητές;;;;;».

    ίσως υπάρχουν μόνο λιγότερο χαμένοι.

  4. Αφήστε με λίγο να το σκεφτώ. Τα γράφω τόσο πολύ αυτόματα που μπορεί να έχω διαπράξη ύβρη και άλλα κακά πράγματα, όμως έστω σε μικρό ποσοστό, αυτό το παράδοξο ορκίζομαι ότι το συνάντησα. Θενκς πάντως που δε βρίσατε.😀

  5. j95 said

    Σε εθνικιστικό context:

    Τόσο ο νικητής όσο και ο νικημένος δέχονται αξιωματικά ότι είναι ανώτεροι και ο αντίπαλός τους τρισάθλιος. Ο νικητής χρειάζεται να πει πολύ λιγότερα ψέματα για να «αποδείξει» το 1ο, και ο ηττημένος πολύ λιγότερα για να «αποδείξει» το 2ο.

  6. Chryssa said

    Μπας είδες Τσήμα?

  7. Διαβάζοντας πρόσφατα για το βομβαρδισμό της Δρέσδης, το Φλεβάρη του 1945 (περί τους 80.000 – 100.000 άμαχοι νεκροί μέσα σε 14 ώρες) σε διαβεβαιώ ότι όντως την Ιστορία την γράφουν οι νικητές. Και την γράφουν όπως θένε για να καλύψουν τα αίσχη τους. Και σίγουρα δεν θα μου πεις, ε γερμανοί ήταν οι βομβαρδιζόμενοι, ας τον πίνανε λιγάκι και οι παλιοΝαζήδες, διότι ήταν άμαχοι και ανυπεράσπιστοι. Το ότι η πόλη, που καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς, ήταν ένα αριστούργημα αρχιτεκτονικής, δεν το πολυμετράω.

  8. lao said

    Ναι ναι την ιστορία τη «γράφουν» οι νικητές, τη «βιώνουν» οι χαμένοι και τη «δοξάζουν» οι αλλοπαρμένοι (μπλα μπλα)

    cheerz

  9. Patsiouri said

    Ήμουν έτοιμη να γράψω κάτι παρόμοιο με αυτό του j95, οπότε απλά θα συμφωνήσω μαζί του…

  10. despoths said

    Η συντέλεια του κόσμου είναι κοντά! Μετανοήστε ! …Βασκανίες , εξομολογήσεις ,πάθη στο blog που θα σας ανοίξει τα μάτια

  11. keimgreek said

    kai opws leei kai to tragudi: the winner takes it all!

  12. Δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι στην τελική, νομίζω… Αυτό ίσως είναι που καταφέρνουμε να δούμε σε μία μόνο τόσο σύντομη ζωή. Νομίζω είναι στη Μαχαμπαράτα (ινδική μυθολογία, κάτι ανάλογο με Ιλιάδα υποθέτω, δεν δηλώνω ιδιαίτερα σχετική…) που όταν πια ο ήρωας που έχει νικήσει (ή έχει ηττηθεί;) και έχει κατασφάξει για χάρη κάποιου θεού κάποιες χιλιάδες φτάνει στην άλλη πλευρά της ζωής (βλέπε θάνατο) και διαπιστώνει ότι όλοι μαζί το γλεντάνε (νικητές και ηττημένοι) στον Παράδεισο και απορεί και ρωτάει:
    -Μα τι στο διάολο γίνεται εδώ; Γιατί σκότωσα και σκοτώθηκα;
    Αυτή που πάντα γλεντάει είναι η Ζωή που θριαμβεύει και χέστηκε (μετά συγχωρήσεως) για νικητές και ηττημένους. Αν αυτό καμία ώρα το καταλάβουμε ίσως σταματήσουμε να αλληλοσκοτωνόμαστε σαν ηλίθιοι να χωρίσουμε κάτι που δεν μας ανήκει και δεν πρόκειται να το πάρουμε μαζί μας στο μεγάλο ταξίδι… που είναι αμετάκλητα προγραμματισμένο για όλους μας…

  13. Η ιστορία γράφεται μόνο από τους νικητές και πάντα. Αν συνέβαινε διαφορετικά, ο Χίτλερ σήμερα δε θα θεωρούνταν ένα τρελό ανθρωπόμορφο αιμοσταγές τέρας…αλλά θα συμφωνούσαμε όλοι ότι αν δεν εμφανιζόταν αυτός, κάποιος άλλος στη θέση του θα είχε εκμεταλλευτεί την οικονομική εξαθλίωση και την εθνική ταπείνωση των γερμανών για να βγει στο προσκήνιο…

    Αλλά είπαμε. Οι νικητές έπρεπε να δαιμονοποιήσουν τον ηττημένο για να μη ξαναβρούν κάτι παρόμοιο μπροστά τους…

    …μεταξύ μας, δεν είχαν και πολύ άδικο…;)

  14. penguin_witch said

    Πώς ήταν οι απωανατολίτες ζωγράφοι που ζωγράφιζαν με δυό πινελιές ένα δέντρο ή ένα τοπίο; Με δυό φράσεις ο j95 τα είπε όλα…

  15. Χιλιάρικο said

    Οι ηττημένοι του χθές είναι οι νικητές του σήμερα.
    Γερμανία και Ιαπωνία σε μια γενιά ξεπέρασαν οικονομικἀ Αγγλία και Ρωσία.

    Η Αμερικανική ‘νίκη’ στο Ιράκ προκαλεί απίστευτη ζημιά στην οικονομία της.

    Η Ελλάδα της προσφυγιάς του ’22 δέχτηκε ότι δημιουργικό στοιχείο είχε απομείνει στην Τουρκία και ξεπέρασε σε οικονομική δύναμη τον νικητή της, μετά απο δυό γενιές και μετά απο δυό πιο καταστρεπτικούς πολέμους!

    Ποιός ενδιαφέρεται ποιός γράφει την Ιστορία μια και σήμερα πολλοί λίγοι την διαβάζουν;
    Το χρήμα ελέγχει σήμερα την Ιστορία, το χρήμα.

  16. Σεφ-Γκρέκο, κατά κανόνα αυτό που γράφεις συμβαίνει. Μιλούσα όμως, για κάποιες μικρές εξαιρέσεις. Φυσικά, η τελευταία σου παράγραφος με βρίσκει απολύτως σύμφωνη και σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου. 🙂

    Μαριλίνα, έχεις πολύ δίκιο σ’ αυτό που ρωτάς, αν και «νικητές» εγώ ορίζω αυτούς που κυριαρχούν την εκάστοτε εποχή και όχι απαραίτητα εκείνους που πέτυχαν τους στόχους τους «τότε».

    J, άρα ο νικητής δίνει περισσότερα ψέμματα για το 2ο και ο νικημένος για το 1ο.
    Αυτό όμως που δεν κατάλαβα είναι το εθνικιστικό context. Υπάρχει ιστορικό context που να έχει γραφτεί από κάποιον για την ιστορία της χώρας του που να μην είναι εθνικιστικό; Ας πούμε ο Γερμανός για τη Γερμανία, μπορεί να γράψει μη – εθνικιστικά την ιστορία του (εννοώ χωρίς καθόλου καθόλου την ανάγκη να ευλογήσει τα γένια του); Μήπως όταν αναφερόμαστε στον όρο Ιστορία, θα πρέπει να εννοείται το εθνικιστικό context?

    Chryssa, όχι. Γιατί;

    Ο Σκύλος της Βάλια Κάλντα, ναι ρε συ, είπαμε αυτός είναι ο κανόνας και ειδικά όταν πρόκειται για τεράστια εγκλήματα που δεν μπορείς εκ των πραγμάτων να παραλείψεις. Θενκς. 🙂

    Λάο φιλαράκι, πού ΄σαι ωρέ; Μια χαρά τα λες ως είθισται. 😀

    Patsiouri, εγώ δεν μπορώ να πω ότι το ‘χω καταλάβει εντελώς. Ή φταίει που είναι Παρασκευή απόγευμα. 😀

    Δεσπότη, καλωσήρθες αν και το σπαμάρισμα δεν ήταν ο καλύτερος τρόπος.

    Keimgreek, that’s for sure. 😀

    Cool, και επειδή οι Ινδοί έχουν κόλλημα με το κάρμα τους, εδώ εξετάζουμε πώς να γλιτώσουμε το κάρμα των ιστορικών. 😛

    Σπιτόγατε, θα το ξαναπώ, πως δεν αναφερόμουν στον κανόνα που ισχύει. Μονάχα σε κάποιες εξαιρέσεις. Πάντως αν είχε νικήσει ο Χίτλερ, να ‘σαι σίγουρος ότι το μάθημα ιστορίας δεν θα υπήρχε καθόλου. Μόνο αρχαία ελληνική μυθολογία. 😀

    Penguin, ναι ρε αλλά με τον συμπυκνωμένο τρόπο που γράφει, με μπουρδουκλώνει και είμαι σίγουρη ότι από αυτά που γράφει ανά καιρούς έχει «κάψει» τα μισά. 😛

    Χιλιάρικο, πολύ πολύ σωστό αυτό που είπες. 🙂

  17. skantzoxoiros said

    Γεια χαρα,

    Νομιχω πως το ρητο θα επρεπε να λεει:
    Την Ιστορια την γραφουμε (ολοι) ως νικητες.
    Σε αντιθεση με ενα ποδοσφαιρκο αγωνα οπου υπαρχει ξεκαθαρα νικητης και χαμενος στην Ιστορια τα πραγματα ειναι λιγο θολα: ολοι χανουν καποιες μαχες και ολοι κερδιζουν αλλες, ολοι εχουν στιγμες «ηρωισμου» και ντροπης. Οταν ερθει η στιγμη ο καθε λαος να γραψει την ιστορια του επιλεγει τα κομματια που τον συνφερουν. Ετσι καθε λαος παρουσιαζεται νικητης στην δικη του ιστορια. Οι ηττες ειτε αποσιωπουνται ειτε σκηνοθετουνται ετσι ωστε να δημιουργησουν ηρωες.

    Μια προχο καθηγητρια Ιστοριας στο Λυκειο μας ελεγε συχνα «το παρακατω κεφαλαιο μιλα για κατι που δεν πρεπει να θυμαστε οποτε οι οδηγιες του υπουργειου λενε να μην δωσουμε ιδιαιτερη εμφαση» και κατοπιν μας το ανελυε διεξοδικα🙂

  18. Την Ιστορια την γραφουμε (ολοι) ως νικητες.

    WOW!!!! ΤΙ ΕΙΠΕΣ ΤΩΡΑ;;;;; RESPECT.-

  19. skantzoxoiros said

    Χμ… τωρα που διαβασα ολα τα σχολια βλεπω πως δεν ειπα και τιποτα καινουργιο😦

    p.s. οι ηττες μονταρονται δε σκηνοθετουνται…😉

  20. malakas said

    Η Ρεπούση είναι νικήτρια;

  21. Η Ρεπούση μπερδεύτηκε. Προσλήφθηκε από χαμένους και έγραψε ιστορία για νικητές. 😉

  22. Χιλιάρικο said

    Καλό αυτό για την Ρεπούση αλλά είναι μόνο ένα πιόνι και …

    Διαμαρτύρομαι!
    Όχι και απλώς χαμένος ο κύριος Σημίτης, το αφεντικό.
    Βρήκε τους Αμερικανούς με τα Ίμια για να μπορεί μετά να πει το μεγάλο ευχαριστώ.
    Και τον ξαναψηφίσαμε!
    Άρα Μεγάλος Χαμένος(με την περιφρονητική έννοια) ο Σημίτης κι οι μεγαλύτεροι απ’ αυτόν χαμένοι (με όποια έννοια θέλετε) είμαστε εμείς.

  23. malakas said

    Ο Σημίτης ήταν ευγενικός
    Τον συμπαθώ πολύ αυτόν τον κύριο

  24. malakas said

    Xpsilikatzoy, κι’ εγώ μπερδεύτηκα τώρα.
    Δηλαδή την ιστορία την γράφουν οι μπερδεμένοι;
    Ή δεν είναι μπερδεμένη από πριν αλλά μπερδεύονται αφού την γράψουν;

  25. Χιλιάρικο said

    Δεν θέλω να πω ότι οι ευγένειες είναι για μαλάκες αλλά σαν πολύ ευγενικά δεν μας την έπαιξε ο Σημίτης;

    Πού είσαι ρε Αλέξανδρε Νέφσκι με το σπαθί σου να λύσεις της Ρεπούσης τα υποχόρδια και μαγικά δεσμά στην μάθηση ενός μαλάκα.

  26. malakas said

    αγαπητό τρίευρο και κάτι ψιλά:
    Γι’ αυτό συμπαθώ τον κ. Σημίτη. Επειδή μοιάζουμε κάπως.
    Είναι και αυτός ευγενικός.

  27. Χιλιάρικο said

    Καλό και ευγενικός ο πόθος να μοιάξεις του Σημίτη.

    Το χιλιάρικο δεν έχει πατρίδα είναι παγκοσμιοποιημένο.
    Καλύτερα είναι λοιπόν να με έχεις σε μετοχές, όχι της εποχής της φούσκας του Σημίτη βέβαια.
    Σημερινές, Μπερξαίρ Χάθγουαιη.

  28. tzoutza said

    kalhspera, hthela apla na eyxaristhsw gia to synarpastiko vivlio sou, to agorasa prin liges wres kai eimai sxedon sth mesh. Mallon den tha koimhthw prin to teleiwsw. Perasa apo ta idia monopatia kai katalavainw polla apo osa perigrafeis.
    S’eyxaristw pou me kaneis na mh niwthw monh.

  29. […] https://xpsilikatzoy.wordpress.com/2007/03/15/0115032007/#comments […]

  30. Πάνος said

    Ένα πολύ ενδιαφέρον παράδειγμα για το ποιοί γράφουν την ιστορία, είναι ο δικός μας Εμφύλιος (1943-49).

    Ως το τέλος της χούντας, την ιστορία του την έγραψαν αποκλειστικά οι νικητές.

    Από το ’74 έως πρόσφατα, την ιστορία του την έγραψαν οι νικημένοι, οι οποίοι πήραν το πάνω χέρι «ιδεολογικά».

    Και οι μεν και οι δε ΔΕΝ έγραψαν ιστορία, έγραψαν για τον πόνο τους – και τους ευσεβείς τους πόθους.

    Υποτίθεται οτι η ιστορία του Εμφυλίου γράφεται σήμερα, από αρκετούς ιστορικούς και ερευνητικές ομάδες. Μάλλον.

    Ωστόσο, όποιος βλέπει τις κλωτσοπατινάδες που διεξάγονται μεταξύ τους (ενίοτε με εντελώς ποδοσφαιρικούς όρους) αναρωτιέται αν θα διαβάσουμε ποτέ την ιστορία του Εμφυλίου χωρίς παραμορφωτικά γυαλιά.

  31. omadeon said

    Καθόλου «ψιλικά», τα όσα διαπιστώνεις, Ψιλικατζού.
    Μάλλον ΧΟΝΤΡΑ ρέστα δίνεις, σε νόμισμα που δεν είχα καν σκεφτεί.

    Ενα πολύ σημαντικό καινοτόμο κείμενο, και λιτό, όπως το άλλο για τους «Πουθενάδες».

    Ε, μάλλον τελικά την ιστορία πρέπει να τη γράφουν τα ΙΔΙΑ τα παιδιά. Οπως εκείνα ενός φίλου, που σερφάρουν (με δική του επίβλεψη) σχεδόν καλύτερα από τον ίδιο.

    Σε περιόδους αγανάκτησης για τα χάλια της χώρας μας, σκέφτηκα «μα τι χώρα είναι αυτή, που ακόμη κι αν κάποιος θέλει να την προδώσει, δεν μπορεί να βρεί ούτε ένα… εχθρό της προκοπής». (αφού όλοι είναι ή χειρότεροι, ή τα ίδια χάλια).

    Και μετά κάποιοι νομίζουν ότι είμαστε στόχος συνωμοσίας κάποιων διεθνών δυνάμεων, ειδικά εμείς που «ενοχλούμε». Χεσμένους μας έχουνε, πολύ απλά.

    Και… να σου πω το ΜΥΣΤΙΚΟ? ΚΑΛΑ κάνουνε, δεν αξίζει καν να ασχολούνται.

    Γ.Σ.

  32. Χιλιάρικο said

    Καλημέρα,

    Η ιστορία του Εμφύλιου είναι άλλο ένα παράδειγμα που οι χθεσινοί ηττημένοι είναι σήμερα νικητές.

    Ποιός όμως σήμερα διαβάζει για τον Εμφύλιο;
    Έχουν γραφτεί τόσα και τόσα βιβλία, άρθρα, πολύχρωμα ένθετα σε εφημερίδες και περιοδικά, απο επαγγελματίες και ερασιτέχνες του είδους που ο κόσμος τους έχει βαρεθεί και με το δίκιο του.

    Τα βασικά γεγονότα είναι γνωστά και χιλιομασημένα μέχρι αηδίας.
    Ίδιες ηρωικές περιγραφές, ίδιο μονόφθαλμο μίσος.
    Οι λεπτομέρειες είναι κωμικοτραγικές.
    Μάθαμε πόσα φυσίγγια κουβαλούσε το τάδε τάγμα και πως χόρευε το ζειμπέκικο ο τάδε καπετάνιος.

    Μήπως μάθαμε τίποτα χρήσιμο για το σήμερα και το αύριο;
    Συνεχίζουμε να φαγωνόμαστε αριστεροί και δεξιοί με την παραμικρή χαζή αιτία.
    Σήμερα είναι πολιτική δημαγωγία και καραγκιοζλίκια στα τηλεπαράθυρα, χθές ήταν εκτελέσεις και φακελλώματα εφ’ όρου ζωής.

    Καλύτερα σήμερα, αλλά τι έγιναν τα ιδανικά στον λαό και στην κοινωνία που για χάρη τους τόσα παλληκάρια σκοτώθηκαν κι απο τις δυό πλευρές;
    Στρατηγικοί ελιγμοί των «Μεγάλων Δυνάμεων», σκληρή η πραγματικότητα.

    Τα παιδιά των πρωταγωνιστών του Εμφύλιου έχουν βολευτεί σε πολιτικές θέσεις, ακαδημαικές, δημοσιουπαλληλίκι αλλά και καπιταλιστικές επιχειρήσεις, κρατικές εργολαβίες, κτλ.
    Ο υπόλοιπος κόσμος, τα περισσότερα αθώα θύματα του Εμφύλιου, αγωνίζονται για το μεροκάματο.

    Το χρήμα νίκησε και τις δυό πλευρές, αποστραγγισμένες πια απο ιδεολογία.

    Οι «Μεγάλες Δυνάμεις» μας θυμούνται όταν χρειάζονται στρατεύματα για τις @αλακίες που συνεχίζουν να κάνουν στην Βοσνία, στο Κόσσοβο, στην Ασία.
    Μας χρειάζονται σαν μικρές βοηθητικές ροδούλες να στηρίζουμε τους ερασιτέχνες ατζαμήδες, που τρέχουν συνεπαρμένοι την βαθιά κατηφόρα, καβάλα στο πολύκυκλο της παγκοσμιοποίησης.

    Εμείς «νεόπλουτοι» καταναλωτές αγοράζουμε τα παιχνιδάκια μας.
    Μαθαίνουμε τον τρόπο ζωής τους, γινόμαστε κλώνοι.
    Εισάγουμε, προσαρμοζόμαστε, αντιγράφουμε τα χειρότερα χαρακτηριστικά και επικαλύπτουμε τα παλιά και όλο δικά μας χειρότερα χαρακτηριστικά.

    Το καινούργιο μοντέλο Έλληνα, το μεταλλαγμένο υβρίδιο του χούλιγκαν υπερκαταναλωτή Ευρωπαίου με την ανατολίτικη νοοτροπία του δουλοπρεπή χατζηαβάτη που έμαθε να παίζει τον ρόλο του καραγκιόζη στα νέα αφεντικά.
    «Νεοφιλελεύθερο», «αγωνιστικό», «προοδευτικό», τι γερό ροχαλητό!

  33. N.Ago said

    Θα συμφωνήσω κι εγώ με το συμπέρασμα ότι, γράφεται από τους νικητές αλλά, κάποτε, καλό θα ήταν να μαθαίναμε και τη πραγματική.
    Θα σας φέρω ένα μικρό παράδειγμα από την Αλβανία.
    Μετά το πέρας του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, όπως είναι γνωστό, κυβέρνησαν οι κομουνιστές για 45 χρόνια.
    Για τα άλλα κόμματα που πήραν μέρος στην αντίσταση, έγινε τέτοιο θάψιμο που, και μόνο η αναφορά στα ονόματά τους, είτε προκαλούσε τη χλεύη είτε μπλεκόσουν άσχημα και κατέληγες σε κάποια φυλακή.
    Μετά το 1990 όμως, γράφεται τόσο ανάποδα, που αναρωτιέται κανείς, αν ποτέ θα γραφτεί η πραγματική ιστορία.
    Πολύ φοβάμαι πως όχι!

  34. Επειδή τα drafts της ιστορίας του παρόντος τα γράφουν τα ΜΜΕ, μπλογκάρω.

  35. mamaloukas said

    Δεν ξέρω αν κολλάει εδώ (μπερδεύομαι και λίγο στο γουορντπρες) αλλά καλή επιτυχία στο βιβλίο σου!

  36. Ιστορία?Τι είναι αυτό?

  37. Η ιστορία είναι χρήσιμη για ένα μόνο πράγμα,
    για να εξαπατάς καλύτερα τους αντιπάλους σου και να κερδίζεις μελλοντικές μάχες(ότι είδους και αν είναι αυτές).

  38. Η Ιστορία δεν είναι θρησκεία. Ο ιστορικός δεν δέχεται κανένα δόγμα, δεν σέβεται καμία απαγόρευση, δεν γνωρίζει ταμπού. Μπορεί κιόλας να ενοχλεί. Η Ιστορία δεν είναι ηθική. Η Ιστορία δεν είναι σκλάβος της επικαιρότητας. Η Ιστορία υπολογίζει στη μνήμη, δεν υποτάσσεται όμως σε αυτήν. Σε ένα ελεύθερο κράτος ούτε η Βουλή ούτε η δικαστική αρχή είναι αρμόδιες να ορίσουν την ιστορική αλήθεια. Η πολιτική του κράτους δεν είναι η πολιτική της Ιστορίας. (…)
    (Από την πνευματική διαθήκη του Πιερ Βιντάλ- Νακέ που δημοσιεύτηκε στο Βήμα της προηγούμενης Κυριακής, για το πώς θα έπρεπε να γράφεται η Ιστορία)

  39. katsaridas said

    Ίσως δεν υπάρχει ακριβώς Ιστορία γραμμένη από νικητές και ηττημένους, πιθανόν να είναι πια ξεπερασμένη αντίληψη. Το λέω διότι από το μολύβι και το χαρτί, περνάμε στην ψηφιακή εποχή σταδιακά. Έτσι οι τεχνολογικές εξελίξεις ουσιαστικά αλλάζουν τις αντιλήψεις για την ελευθερία (και ίσως αναρχία) του λόγου. Τώρα είναι που συνειδητοποιούμε πως η διαρκής εξαπάτηση των μονομερών Ιστοριών ή θα παύσει ή θα αυξήσει την εντροπία της.

  40. krotkaya said

    Δύσκολο ρε συ το θέμα που πιάνεις!
    Κοιτώντας τα σχόλια, νομίζω πως ο Σκατζόχοιρος τα είπε όλα.

    Αυτό που αναφέρει ο Πάνος είναι σωστό, αλλά διευρύνοντάς το λίγο, νομίζω πως ισχύει για όλα τα ιστορικά γεγονότα από αρχαιοτάτων μέχρι σήμερα. Θέλω να πω πχ, ότι εμείς στο σχολείο μας δεν μάθαμε ποτέ ότι κάναμε κι εμείς τις λαδιές μας στον Μικρασιατικό πόλεμο. Από την άλλη οι Τούρκοι στο δικό τους σχολείο, μαθαίνουν ότι οι κακοί Έλληνες ήρθαν να τους πάρουν τα εδάφη τους. Πού είναι αλήθεια; Κάπου ανάμεσα, προφανώς.

    Το δικό μου συμπέρασμα είναι πςω η ιστορία γραφεται -και κυρίως διδάσκεται- όπως συμφέρει αυτούς που την γράφουν και την διδάσκουν, προκειμένου να φανατίζουν τους οπαδούς τους και να τους χειραγωγούν ανάλογα με την περίπτωση. Άρα ας μην ψάχνουμε την αλήθεια στα σχολικά βιβλία.

    Τώρα, βέβαια, δικαίως θα ρωτήσεις, και πού θα βρούμε την αλήθεια; Δεν έχω απάντηση, θυμάμαι μόνο ότι στο πρώτο μάθημα στη Σχολή, αυτό που έμαθα ήταν πως δεν υπάρχει αντικειμενική ιστορία. ΑΝώμαλη προσγείωση, καθώς ήμουν ένα 17χρονο που μόλις βγήκε από το σχολείο. Αλήθεια όμως. Τα ιστορικά γεγονότα, είναι ακριβή και συγκεκριμενα, όσο και ο νόμος της βαρύτητας. Άλλα καθώς κάποιοι τα γράφουν και τα μεταφέρουν στους επόμενους, που δεν τα έχουν ζήσει, αυτά μεταφέρονται μέσα από τον παραμορφωτικό φακό της οπτικής γωνίας και του συναισθήματος αυτών που τα γράφουν.

    Για να καταλάβεις, στο σχολείο είχα μάθει δέκα πράματα και τα θεωρούσα αναμφισβήτητες αλήθειες. Μετά, στο πανεπιστήμιο, όπου σπούδασα ιστορία, μου είπαν να τα ξεχασω όσα είχα μάθει στο σχολείο, όλα ήταν λάθος!!! (τεσπα, στο περίπου, αλλά η ουσία ήταν αυτή).

    Σκέτο μπέρδεμα, δλδ.

  41. Rodia said

    Αυτοί που γράφουν την Ιστορία, συνήθως δεν την έχουν ζήσει. Εξαίρεση αποτελεί ο Ημίαιμος, που έφτασε κιόλας στην 8η συνέχεια του Μύθου που έζησε: http://imiaimos.blogspot.com/2007/03/10-8.html

    Ρίξε μια ματιά και θα… κολλήσεις λέμε :-))

  42. Ροδιά γράφεις :»Αυτοί που γράφουν την Ιστορία, συνήθως δεν την έχουν ζήσει.»
    ================
    Και έτσι πρέπει… Η Ιστορία πρέπει να γράφεται με κρύο αίμα, με καθαρό μυαλό και με κάποια χρονική απόσταση ασφαλείας.
    Όποιος γράφει για κάποιο ιστορικό γεγονός που έχει ζήσει, δεν γράφει Ιστορία. Αυτά που γράφει όμως, θα αποτελέσουν μια από τις πολλές ιστορικές πηγές που θα χρησιμοποιήσει ένας ιστορικός όταν θα καταγράψει την Ιστορία.

  43. Dark Angel said

    Looping the Loop. Η ιστορία και η σπειροειδή της εξέλιξη. Τα προβλήματα ξεκινάνε πάντα όχι από την ιστορική καταγραφή αλλά από την ερμηνεία της…

  44. roidis said

    o Allu Fun Marx, μέσω του Πιερ Βιντάλ- Νακέ είπε αυτό που εγώ πιστεύω.

    η Ιστορία δεν πρέπει να έχει ούτε θρησκεία ούτε ιδεολογία.

    Βέβαια θέλει μια μέθοδο καταγραφείς και αξιολόγησης. Ποια θα είναι αυτή η μέθοδος; Έλα ντε. Εκεί κολλάει το πράγμα, γιατί είτε λέει την αλήθεια είτε όχι θα καταγραφεί από μια (υπάρχουν πολλές) επιστημονική πλευρά και θα θεωρείται και πάλι Υποκειμενική από μιαν άλλη.

    Λοιπόν πιστεύω στη Θεωρία του Χάους σε αυτό τουλάχιστον το θέμα της Ιστορίας.

    (αν μπορεί να εφαρμοστεί, βεβαίως)

  45. […] Γιουροβίζιον με ringtones στο κινητό του. Η αξιοπιστία των νικητών εξαρτάται πλέον από τη συνεργασία […]

  46. anadelfos said

    Το «σενάριο» της ιστορίας γράφεται από τo «μεγάλο κεφάλαιο». Μπορεί να θεωρείτε «κλισέ» αυτή η έκφραση αλλά δεν έχω καλύτερη..
    Αυτοί θα είναι οι μόνιμοι νικητές, οι αιώνιοι κερδισμένοι..
    Και όλοι οι υπόλοιποι καταναλώνουμε την εφήμερή μας ύπαρξη αυγατίζοντας τα κέρδη τους..
    Το 2006 ήταν «λέει» το πλουσιότερο έτος στην ιστορία της ανθρωπότητας…Για ποιούς όμως; Οι κατέχοντες δις πολλαπλασιάστηκαν..Ο μιστερ Μπιλ έβαλε άλλα 6 δις δολ στο σακί του..
    Η παγκοσμιοποίηση, (παγκόσμιο εμπόριο), η Ευρωπαϊκή Ένωση, κλπ. είναι μακρόχρονοι σχεδιασμοί που προωθούνται σιγά-σιγά και με μεγάλη επιτυχία. Είναι τόσο μεγάλη η αυταπάτη της ανάπτυξης που μας έχουν ποτίσει που ΔΕΝ μπορούμε πλέον να αντιδράσουμε..Θεωρούμε φυσιολογικά όλα τα μείον!! Πιο πολλή δουλειά, πιο λίγα λεφτά, πιο πολλά χρόνια δουλειά, πιο πολλά χρόνια για σύνταξη, …και πάει λέγοντας…για το καλό μας..
    Μην ψάχνετε λοιπόν ποιός γράφει την ιστορία.. Ο ΙΣΧΥΡΟΣ πάντοτε ..όπως στη φύση…

  47. ΤΑΣΟΣ said

    http://olonos.blogspot.com/2007/03/blog-post_18.html

  48. ΤΑΣΟΣ said

    «Οι νικητές δεν ξέρουν να κερδίζουν με αξιοπρέπεια»
    Ο Φράνκο εξετέλεσε χιλιάδες μετά τη νίκη του

  49. goas said

    Θαρρω πως ζητούμε απο τα εθνικα αφηγήματα κατι το οποίον δεν τοους αρμοζει… Αντικειμενικότητα!
    Οι ομαδαι επινοούν τας ιστοριας αυτων δια λόγους αυτοσυντήρησεως. Ετσι γινεται…

  50. Πολλες φιλοσοφιες διαβασα και κουρκουτιασα,αυριο που θα παω να νοικιασω παραδοσιακη στολη για τη παρελαση του γιου μου , θα ρωτησω τον μικρο για πιο λογο θα κανει παρελαση.Λετε να ξερει αραγε ενα 5αχρονο του νηπιαγωγιου;Αλλα ακομα και να ξερει , τί πιστευεις οτι πιθανως να ξερει;

  51. Η ιστορια γραφεται και ξεγραφεται αναλογα ποιος ειναι ο εκδοτης.
    Η Ιστορια ομως γινεται και δεν ξεγινεται γιατι εχει εκδοτη το πεπραγμενο

  52. Rodia said

    ~~ok Marxούλη! διαφήμιση στον ημίαιμο έκανα.😉

    ~~Να δώσω τώρα το κανονικό μου σχόλιο: Οποιος εχει και το πεπόνι και το μαχαίρι, τρώει πεπόνι! λέει μια παροιμία… Φυσικά, κοριτσάκι, αυτός είναι ο νικητής και γράφει την ιστορία κατά το δοκούν -καταπώς τον συμφέρει δλδ.🙂

    ..το ζουμί είναι όλοι εμείς οι «υπόλοιποι» που διαβάζουμε ιστορία, να σχηματίζουμε γνώμη αφού έχουμε εξαντλήσει κάθε πηγή που κυκλοφορεί για το θέμα που μας ενδιαφέρει..
    (συχνά, μερικά μυθιστορήματα εποχής είναι πιο κατατοπιστικά)

  53. Patsiouri said

    Μήνυμα προς Μαράκι:
    Όταν στείλεις mail γράψε κάτι χαρακτηριστικό στον τίτλο (πχ ψιλικατζού!), γιατί έχει φάει σκάλωμα και τα πετάει όλα στα bulk, το αυτό ισχύει και για σάς κυρία μου!!

  54. gyrologos said

    Τηνοποιαδήποτε ιστορία πρέπει να την διαβάσουμε επειδή μας αρέσει να διαβάζουμε ιστορία.Σαν ένα ιστορικό μυθιστόρημα. Όχι σοβαρά και τοις μετρητοίς αλλά σαν μία εκδοχή Και ιστορία είναι όλες οι εκδοχές. Η πραγματικότητα που ζούμε είναι τόσο δήθεν που είναι αδύνατον να μην είναι δήθεν η έτσι κι’αλλιώς αποστασιοποιημένη ιστορία. Περί δήθεν και ντεμέκ κοινωνίας αναφέρω στο σχόλιο 36 στο «οικουμενικές αξίες»/20-2-07 της φιλόξενης τέως ψιλικατζούς. Ο Μάνος Χατζηδάκις είχε πει λακωνικά με υποβόσκον χιούμορ την άποψή του για την Ελληνοτουρκική φιλία: Με τους Τουρκους είμαστε υπέροχοι ως εχθροί, θα καταντούσαμε γελοίοι ως φίλοι.

  55. ελπίδα said

    Ήρθα απ’ του ρίντερ να σου ευχηθώ «Καλή επιτυχία» στο βιβλίο σου! Δεν έτυχε να γνωριστούμε, αλλά ποτέ δεν είναι αργά!
    Καλοτάξιδο το νέο σου σπίτι!
    Για την Ιστορία συμφωνώ με τον α. φ. μαρξ.
    Καλό σου βράδυ!

  56. Ρε σεις, έχω καταμπερδευτεί. Όλοι έχετε δίκιο και ειδικά αυτός εκεί που είχε πει πως η ιστορία δεν είναι θρησκεία, στο Βήμα. Νομίζω φτάνει να τα καλύψει όλα.

    Δεν έχω καταλήξει τελείως όμως γι’ αυτό άργησα τόσες μέρες να απαντήσω (καλά, έπηζα κιόλας). Ίσως οι roosters σε ένα κείμενο που γράψανε (γμτ δε θυμάμαι ποιο) να έχουν δίκιο λέγοντας πως η ιστορία δεν είναι επιστήμη και δεν μπορεί ποτέ να γίνει. Θα φανεί. Ευχαριστώ πολύ πολύ όλους.

    Και μερικές ξεχωριστές απαντήσεις γιατί αδύνατον να απαντήσω σε όλους:

    N.Ago, το σχόλιό σου ήταν υπεργαμάτο και σ’ευχαριστώ για την ενημέρωση.

    Tzoytza, σ’ευχαριστώ πολύ. Εύχομαι τουλάχιστον για σένα, όλα να έχουν τελειώσει πια. Να ‘σαι καλά. 🙂

    Mamaloukas, ευχαριστώ θερμά. 🙂

    Rodia, γμτ δεν το ‘χω διαβάσει ακόμα αλλά έχω σκοπό σήμερα να το τυπώσω ολόκληρο και να το απολαύσω. Πάντως απ΄ότι μου είπε ο Καλτσό, ο Ημίαιμος έχει γράψει συγκλονιστική μαρτυρία. Thanx 🙂

    Maria-maria, τι εννοείς; Ένα πεντάχρονο, σαφώς το θεωρεί μια ευχάριστη γιορτούλα. Εξήγησέ μου αν εννοείς κάτι άλλο. 🙂

    Ελπίδα, σ’ευχαριστώ πολύ ρε συ. 🙂

  57. […] https://xpsilikatzoy.wordpress.com/2007/03/15/0115032007/#comments […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: