X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ

Posted by Constantina Delimitrou στο Ιανουαρίου 20, 2007

Υπήρχε κάποτε ένας αρχαίος πολιτισμός, πολύ έξω απ΄τα τετριμένα. Κι ενώ θα περίμενες να μεταδώσουν γνώση, φώτα, σοφία και τίποτα αγάλματα απ΄αυτά με τα μικρά πουλιά, αυτοί έκαναν τη ζωή τους. Κατάλαβαν νωρίς το βάρος της ευθύνης να είσαι ένας αρχαίος κι έτσι περιορίζονταν στα βασικά: φαί-χέσιμο-ύπνος. Βέβαια, έκαναν κάποιες προόδους αλλά το μετάνοιωναν αμέσως μετά.

Ανακάλυψαν δικιά τους γλώσσα και γραφή αλλά αποφάσισαν ότι οι μεταγενέστεροι θα της αλλάξουν τον αδόξαστο. Άσε που θα τους μνημόνευαν αιώνες για τους λόγους π.χ. που ονόμασαν τον ήλιο «γκαβ» (και σιγά μην πήγαινε το μυαλό τους στο προφανές: ότι ήλιος=γκάβλα). Το πιθανότερο θα ήταν, να έδιναν τόμους εξήγησης για το κάθετί και να άφηναν την ουσία. Που φυσικά η ουσία ήταν ότι πέρναγαν καλά. Έτσι, για να μην μπερδέψουν τους απογόνους αποφάσισαν ότι αυτά είναι μαλακίες στο τετράγωνο και χρησιμοποιούσαν την γλώσσα κάτι παραδιπλανών αρχαίων για να θολώσουν τα νερά.

Τέχνες δεν είχαν. Κι αν εμπνέονταν κάτι κατά λάθος, το κατάστρεφαν. Μια φορά ένας μεθύστακας πήγε και σκάλισε μια γκόμενα στην κεντρική πλατεία, γουστάριζαν σαν παλαβοί αλλά και πάλι σκέφτηκαν ότι ίσως οι μαλάκες απόγονοι τους πέρναγαν όλους για στρέητ και ξενέρωτους. Έσβησαν την γκόμενα και σκάλισαν έναν σκύλο. Μετά σκέφτηκαν ότι υπήρχε περίπτωση να νομίζουν ότι είχαν κάνα θεό τύπου σκύλο και προτιμούσαν χίλιες φορές να αφήσουν κάνα σπόρι πανούκλας για τους επόμενους παρά τέτοιες υποτιμητικές υποθέσεις. Πάει κι ο σκύλος. Στο τέλος παρέμειναν στις «μινιμάλ» τέχνες: απόλυτο κενό. Κι άσε τους μαλάκες να ψάχνονται.

Τα ρούχα τους ήταν οικολογικά. Τα έφτιαχναν από ένα ειδικό φυτό που έλιωνε σε δύο χρόνια. Δεν θα σωζόταν κανένα ρούχο με εξωφρενικά σκισίματα, βαθιά ντεκολτέ και καμπάνα στο μπατζάκι. Τεσπα, δεν άφησαν πίσω τους ούτε ίχνος. Οι μεταγενέστεροι, το ίδιο. Είχε περάσει από στόμα σε στόμα η πεποίθηση να σβήνουν όλα τα ίχνη τους και κανείς ποτέ δεν το αμφισβήτησε, εκτός από κάτι καραψωνάρες που είχαν φάει τα λυσσακά τους να τους θυμούνται. Τους έστελναν εξορία με τη μία. Κι έτσι, παρέμειναν (α)γνωστοί στους τριγύρω, ως «οι πουθενάδες».

Μέχρι… την εποχή της μεγάλης φτώχειας. Όταν γέμισε ο τόπος τους κόσμο και κοσμάκη από όλο τον πλανήτη. Οι άλλοι λαοί είχαν πολλά να υπερηφανευτούν και να μεταδώσουν. Γλώσσες, τέχνες, τόνους πολιτισμού και μια βαριά ευθύνη να μην τα ξεχάσουν. Είχαν κουβαλήσει αυτό το «βαρύ» φορτίο μαζί τους και όλη τους η ζωή κινούταν γύρω απ΄αυτό. Άλλοι ένοιωθαν ντροπή που δεν κατάφερναν πράγματα, άλλοι υπερήφανοι που ζούσαν σύμφωνα με τα αρχαία ήθη, άλλοι επόπτευαν όσους πήγαιναν να ξεφύγουν. Οι πουθενάδες απ΄την άλλη, σφουγγάρια. Μάθαιναν, ρώταγαν, έφτιαχναν, εξελίσσονταν. Οι άλλοι, δύσπιστοι, υπερόπτες, μονόχνωτοι και με το αιώνιο κόλλημα της υστεροφημίας…

Μέχρι την εποχή του μεγάλου πολέμου. Ο λόγος απλός για την φιλοσοφία όλων αυτών: άμα έχεις πολλές πούτσες, η φυσική αντίδραση είναι να τις μετρήσεις. Για την φιλοσοφία των πουθενάδων τα πράγματα ήταν διαφορετικά: άμα έχεις πολλές πούτσες, έχεις πολλούς λόγους να χαρείς. Έτσι, οι διαμάχες μεταξύ πολιτισμών είχαν φτάσει στο απροχώρητο. Έπρεπε να κάτσουν να μετρήσουν ποιός την έχει πιο μεγάλη (την ιστορία). Ο κάθε λαός πίστευε ότι ήταν ο πιο καλός, ο πιο φιλοσοφημένος, ο πιο «βαρύς». Έτσι, ο καθένας συσπειρώθηκε, προσευχήθηκε στον θεό του, έφτιαξε τις παραδοσιακές στολές πολέμου, αποστήθισε όλα τα σημεία της ιστορίας του, σήκωσε τις δικές του σημαίες και βουτήχτηκε στο αίμα σίγουρος για την νίκη του.

Οι πουθενάδες τότε συνειδητοποίησαν την σοφία των προγόνων τους. Ήταν οι μόνοι που εξαιρέθηκαν απ΄τον πόλεμο αυτό… λόγω «βλακείας». Δεν είχαν έναν θεό να υπερασπιστούν, δεν είχαν ιστορία να αποστηθίσουν, δεν είχαν γλώσσα να διατηρήσουν, ούτε σημαία με συγκεκριμένα χρώματα. Όλα τα χρώματα τους άρεσαν. Το μόνο που ήθελαν, ήταν να μαθαίνουν για τους άλλους, να κρίνουν, να φιλοσοφούν και να πορεύονται χωρίς ίχνος.

…ήταν οι μόνοι επιζώντες.


Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

37 Σχόλια to “ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ”

  1. !!! τι να σχολιασω?
    τπτ..
    ασε να πιω καφε πρωτα μια και το μυαλο μου ακομη ειναι στο «πουθενα» γαμω το ξενυχτι μου.

  2. Φιλιά φιλενάδα, καλά ξυπνητούρια και σε περιμένω τέλος μήνα.🙂

  3. Ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους.
    Πολύ καλό!

  4. Allu, βασικά μαλακία παραμύθι είναι αλλά σιγά σιγά ξεμουδιάζω από την τεμπελιά στο μπλογκάκι μου.😀

  5. Dark Angel said

    Klap, klap klap!
    Θέλω να ξέρω ποιός βλαξ μίλησε για χαμηλής ποιότητας κείμενα στα μπλογκζ.

  6. DCD said

    Τι’πες παλι γαμω την ιστορια μου!

  7. Πάνος said

    Κυρία μου… έμεινα μαλάκας!

    (όπως λες κ’ σύ, καμιά φορά)
    🙂

    Ό,τι καλύτερο διάβασα τις τελευταίες μέρες – μαζί με το κομμάτι του summertime!

  8. και γαμώ τα ξεμουδιάσματα τότε.

  9. DRAPETIS said

    ………EIMAI ΠΟΥΘΕΝΑ…………

  10. Θέλω κι εγώ από αυτό που πίνεις.
    Το δικό μου είναι πολύ τζούφιο.🙂

  11. An-Lu said

    Καλό μου ακούγεται!!!!
    Έχει κι άλλο; (πάντα άπληστη αυτή η γοργόνα βρε παιδάκι μου!)😉

  12. adamo said

    pouthenades: n.
    a tribe also known as dolphins

  13. Ρε φίλε, ήμουν πουθενά, και χάρις σε σένα, τώρα είμαι ΚΑΠΟΥ.
    ΔΕΝ κάνω πλάκα.

    θανκς
    Γ.Σ. (ο αποκληθείς «Δελφινογάμης»)

  14. Dimitris-r said

    «Ο λόγος απλός για την φιλοσοφία όλων αυτών: άμα έχεις πολλές πούτσες, η φυσική αντίδραση είναι να τις μετρήσεις».
    Καλοοο!
    Κι αν ερμηνεύω σωστά ότι διαβάζω… στις δυο μπλε πούτσες έχεις Black Jack και στις 22 καίγεσαι!
    Βαβέλ!

  15. Ντίαρ x-psilikatzou, στραβάδι από δω, σκόνταψα στο λόγο σου…
    Γράφεις μούρλια, ρε παιδί… Τι να πω;;; Τα δέοντα…

  16. Dark, what? Άκουσες καμμιά «βρώμα» ότι δεν έχουμε εμείς επίπεδο;;; Ε, ποτέ.😀

    Dcd, ααα σας παρακαλώ πολύ κύριε. Εδώ μέσα δε βρίζουμε. Άντε, μην αρχίσω τα πανεπιστημιακά μου και σε παραμορφώσω θες δε θες! 🙂

    Pano, παραδέξου το, το μπλογκ σου είναι μόνιμη πηγή έμπνευσης και «παραμυθιών».😉

    Lex, thanx. Τώρα που θ΄αρχίσω τη γιόγκα να δεις.😀

    Drapeti, εσύ είσαι πουθενά κι εγώ πολύ περήφανη που κατάφερες να γράψεις αυτό το σχόλιο και που θα σε έχουμε στην παρέα μας. Welcome.

    Mantalena, λυπάμαι που θα σε απογοητεύσω αλλά αν μικρή δεν έπεσες κατά λάθος στο τσουκάλι με τον μαγικό μαλακοζωμό, δεν φτάνεις τα δικά μου μαλακοεπίπεδα.🙂

    An-lu, και μετά λένε ότι φταίει ο φονιάς … ε, ο παραμυθάς εννοούσα.😀

    Adamo, δεν κατάλαβα το σχόλιό σου ρε γαμώτο. Τί σχέση έχουν τα δελφίνια;

    GeorgeStathis, εσύ ξέρεις. Είσαι όμως σίγουρος ότι θέλεις να είσαι κάπου; 🙂

    Dimitris, “Κι αν ερμηνεύω σωστά ότι διαβάζω… στις δυο μπλε πούτσες έχεις Black Jack και στις 22 καίγεσαι!
    Βαβέλ!”
    Ολόσωστος!!! 😀

    Μην ξεχάσω να ξυπνήσω, ευχαριστώ ρε και υπόσχομαι δε θα ξεχάσω να ξυπνήσω.🙂

  17. Patsiouri said

    Έχω μείνει άναυδη, γι αυτό και δέ σχολίασα και χτές που το είδα…Χίλια συγχαρητήρια..

  18. adamo said

    @X-P:
    Γυρίζοντας το Γαλαξία με Ώτοστόπ. Η αλήθεια αποκαλύπτεται στο 4ο από τα 5 βιβλία αυτής της θαυμάσιας τριλογίας.

  19. adamo said

    @X-P:
    Να διαβάσετε το «Αντίο και ευχαριστώ για τα ψάρια». Το 4ο από τα 5 βιβλία της τριλογίας «Γυρίζοντας το Γαλαξία με ωτοστόπ».

  20. hracker said

    Μ’ άρεσει το παραμύθι σου.

    > Το μόνο που ήθελαν, ήταν να μαθαίνουν για τους άλλους, να κρίνουν,
    > να φιλοσοφούν και να πορεύονται χωρίς ίχνος.
    > …ήταν οι μόνοι επιζώντες.

    έτσι cool που τους περιγράφεις τους Πουθενάδες δεν μπορώ να τους φανταστώ «κριτές-αναχωρητές». Μάλλον να συγκρίνουν διαθέσιμες επιλογές και να επιλέγουν την πιο νόστιμη τους φαντάζομαι.

    Ξέρεις όμως βρε Χ, σκέφτομαι ότι το να κολλάς στο «να μη σε βρουν» είναι η άλλη όψη του ίδου ευρού που από τα μπρος σ’ έχει να κολλάς για να «αφήσεις κάτι». Πιστεύω τ’ αγγόνια τους θα σπάσουν και αυτή τη χειροπέδα.

    Καλώς σε βρήκα!

  21. maria said

    Xereis ti mou thimzei? min ourliaxeis e? Mou thimize «LOST»!!!
    «The others»…!
    wraio poli wraio keimeno…teleftea den vriskw kati na pw kai to na lew sigxarikia oli mera den nomizw oti se paei parapera…to xereis apo moni sou oti to keimeno einai gamato… gi afto den lew polla…
    exeis siniditopieisei tin allagi sou? e?
    kali nixta egw tin peftw twra!

  22. roidis said

    τέτοια κείμενα θέλω. τέτοια. τέτοια. Τ έ τ ο ι α !!

  23. stratos said

    Με λίγα λόγια τα είπες όλα.

  24. elix said

    (Χε χε, ας γράψω κάτι κι εγώ εδώ, μπορεί να μπω και στα λινκ-θα είμαι κάτω από την Ελένη- και θα έχω να πορεύομαι τα βράδια).

    Είμαι ένας πουθενάς, επιζήσας και περιφέρομαι άσκοπα ανάμεσά σας απλώς για το θεαθήναι.
    Ό τι προαιρείσθε.

  25. δεν σε «χαλάει» εσένα η διαφήμιση…

  26. elena said

    Eίσαι ΘΕΑ!!

  27. Καλησπέρα, μόλις μετακόμισα στη γειτονιά. Υπέροχη σκέψη, εξαιρετικό κείμενο, αν το είχε σκεφτεί και το είχε γράψει πρώτος ο Douglas Αdams θα το μνημονεύαν στα blogs όπου γης.

    Ένας πολιτισμός χωρίς ντοκουμέντα, είναι σαν ένα οικογενειακό άλμπουμ χωρίς φωτογραφίες. Γνώρισα κάποιον κάποτε που επέμενε να μην έχει καμία, με το σκεπτικό ότι θα τον χαλούσε όταν θα γέρναγε και θα τις έβλεπε. Αναρωτιέμαι αν το έχει μετανιώσει.

  28. alximist said

    Eχω την εντύπωση ότι οι πουθενάδες έπαθαν κατάθλιψη μετά που επέζησαν, δεν ειχαν από ποιον να μάθουν κάτι….
    Βασικά όλοι έχουμε την ιστορία μας, και η ιστορία του κοινωνικόυ περιβάλλοντος μας μας ακολουθεί…όπου και να πάμε… είναι η ταυτότητά μας, αυτό που μας προσδιορίζει…
    Το κακό είναι όταν αυτή η συλλογική ταυτότητα υπερεκτιμάται και δε μας αφήνει να δουμε την απλή αλήθεια, ότι όσα και να μας χωρίζουν, τόσο το καλύτερο, μπορούμε να ανταλλάξουμε και να κερδίσουμε αμοιβαία…

  29. mariosp said

    🙂

  30. Καλημέρες παιδιά. Ευχαριστώ πολύ πολύ, αν και ήξερα ότι το παραμύθι μου έχει «τρύπες». Ο Alximist όπως πάντα έχει ένα πολύ καλό point. Σ΄ευχαριστώ.

    ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ😀

  31. skantzoxoiros said

    Γαματη ιστορια. Σε διαβαζω απο την αρχη (σχεδον) και νομιζω ειναι ενα απο τα καλυτερα ποστ σου.

  32. Marialena said

    Το κάνες το θαύμα σου πάλι κοριτσάκι μου! Να μην πούμε κάτι άλλο, γιατί εσύ σε αυτή την ιστορία τα πες όλα!

    Τη καλησπέρα μου στον Καλτσό και στην αφεντιά σου! Μ.

  33. Ροδια said

    R E S P E C T κοπελάρα μου!:-)

  34. Idάκι said

    My Respect as well.

    Μακάρι να είχαν πάρει το μήνυμα όλοι οι πολιτισμοί εξ αρχής…

    Πάντως γέλασα πολύ σκεπτόμενη τον Λιακό να αφρίζει στην ιδέα ότι οι Ελ δεν θα άφηναν τίποτε πίσω για να κομπάζει…χεχεχε

  35. Chryssa said

    Γυναικαρα μου για περνα μια βολτα απο τη «γειτονια» να ριξεις μια αποψη για το θεμα με τον γνωστο γλαφυρο λογο σου!!!

    *Και οτι ελεγα οτι θα κατσω να την δω…..

  36. Ευχαριστώ πολύ ρε παιδιά. Chryssa, σε ποιό κείμενό σου εννοείς;

  37. chryssa said

    ΓΚΛΟΜΠΑΛ ΓΟΥΟΡΜΙΝΓΚ ΣΙΣΤΕΡ….

    ή στην καθωςπρεπει «την εχουμε π***σει» και δεν μας το λενε (Παγκόσμια Υπερθέρμανση )?

    *Αν θες αν δεν θες δεν πειραζει… αν θες παλι δεν πειραζει😀

    Filakia!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: