X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΚΑΡΕΚΛΟΦΙΛΟΣΟΦΙΕΣ

Posted by Constantina Delimitrou στο Δεκεμβρίου 15, 2006

Ουφ.. ακόμα στο γραφείο. Με το μυαλό μου πετάω πάνω από άπλυτα ρούχα, σκονισμένα έπιπλα, μια ψόφια γλάστρα με μαϊντανούς, στοίβες πιάτα με όλη την πανίδα του ψόφιου φαγητού, ένα ρημάδι φόρεμα που φωνάζει τρεις μήνες να του μαζέψω τρία τόσα δα δαχτυλάκια απ΄τα πλαϊνά, ένα δέντρο αστόλιστο που με λίγη υπομονή σύντομα θα φαίνεται χιονισμένο (…απ΄την σκόνη και με φυσικούς ιστούς αράχνης παρακαλώ κι όχι γιαλαντζί), κάτι κάλτσες που ψάχνουν τα ταίρια τους σαν Ρωμαίοι που φωνάζουν τις καλτσο-ιουλιέτες τους κάτω από μπαλκόνια - καναπέδες κι ένα πιάτο ψίχουλα πάνω στο σεκρετέρ δίπλα στα οικογενειακά κειμήλια. Δύο τινά. Είτε θα συνεχίσω να πετάω και σαν καλή ψηλομύτα θα τα βλέπω όλα αφ΄ υψηλού, είτε θα φάω ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο φασίνα, πηλοφόρι και μυστρί. Ή το πιο πιθανό τελικά, με κόβω να κάθομαι εδώ και να γράφω ανθυπολογοτεχνικά πονήματα για τα ζόρια της εργαζόμενης παύλα παραλίγο νοικοκυράς.

Όλοι μου λένε να βάλω πρόγραμμα για να μην τρέχω έτσι. Έβαλα λοιπόν. Δευτέρα άπλυτα – Τρίτη σιδέρωμα – Τετάρτη αποτρίχωση/ μάσκα/ πήλινγκ/ μπιμπίκια (σιγά μη δεν έβρισκα χρόνο να χώσω λίγη θηλυκότητα) – Πέμπτη μαγείρεμα (για το φιλότιμο δηλαδή – σουβλάκια σουβλάκια ε, μη μας πουν και αγαστρονόμητες) – Παρασκευή το Χάος – Σαββατοκύριακο τα ρέστα μου. Εντάξει, τυχαίνουν και τα έκτακτα αλλά εγώ έβαλα τα βασικά. Κάθισα, τα καμάρωσα και μετά είπα να τ΄ αλλάξω λιγάκι. Είχα ξεχάσει το τριχοστάιλινγκ. Με τα πολλά, έχωσα τα πάντα εκτός από πλύσιμο, σιδέρωμα, μαγείρεμα, ξεσκόνισμα και σφουγγάρισμα. Δεν χωράνε λέμε!

Πετώντας πάνω από το Χάος, ανακαλύπτω ότι κάτω από την τρίτη καρέκλα της τραπεζαρίας μου, αυτή που είναι φάτσα απ΄ τα δεξιά, υπάρχει ένα καθαρό κομμάτι πατώματος. Εκεί θα τη βγάλω Σαββατοκύριακο. Και αυτό κυρίες και κύριοι είναι σαν την κοσμοθεώρηση του μισογεμάτου ποτηριού, της αισιόδοξης πλευράς των πραγμάτων και μην μας θεωρήσετε τίποτα τρελές άμα μας δείτε να κρυβόμαστε κάτω από καρέκλες. Απλά εμείς οι εργαζόμενες παύλα παραλίγο νοικοκυρές, έχουμε την φιλοσοφία μας που θα ακούσετε συχνά να αποκαλείται από τις μυημένες και ως η Θεωρία της Κρυψώνας του Μοναδικού Καθαρού Κομματιού Κάτω από την Τρίτη Καρέκλα της Τραπεζαρίας.

Καλό Σ/Κ εβριμπόντι και εύχομαι εκ βάθους καρδίας να πάθουν διάρροια όλοι οι εργένηδες και οι εργένισσες του κόσμου τούτου και να την βγάλουν καθισμένοι Πάνω στην Λεκάνη της Τουαλέττας Χέζοντας Αλλύπητα που όμως αυτό είναι μια άλλη φιλοσοφική θεωρία που απαξιάω ν' αναλύσω ακριβώς τώρα.



Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

22 Σχόλια to “ΚΑΡΕΚΛΟΦΙΛΟΣΟΦΙΕΣ”

  1. mpampakis said

    Θα ήθελα να μοιραστώ δύο (2) απογοητευτικές αλήθειες που έχω μάθει στη ζωή μου. Η σύνταξη σε β’ αόριστο.

    1. Δεν έχεις ιδέα πόσο πολλά λεφτά έχεις (=είχες) πριν μείνεις μόνος σου. Μακρυά από τους γονείς και τέτοια. Δεν ήξερες πόσα έβγαζες και τα έκανες χαρτζηλίκι.

    2. Δεν έχεις ιδέα πόσο πολύ χρόνο έχεις (=είχες) πριν κάνεις παιδί. Δεν φαντάζεσαι πόσο ελεύθερο χρόνο έχεις αυτή την στιγμή που δεν χωράνε στην εβδομάδα οι δουλειές της με τίποτα!

    Κατά τα άλλα, μας έπεισες, όταν έρθουμε σπίτι σου θα φέρουμε και παρκετέζα! ;^p

    Καλό ΣΚ επίσης.🙂

  2. zardoz said

    Καλό Σ/Κ εβριμπόντι και εύχομαι εκ βάθους καρδίας να πάθουν διάρροια όλοι οι εργένηδες και οι εργένισσες του κόσμου τούτου και να την βγάλουν καθισμένοι Πάνω στην Λεκάνη της Τουαλέττας Χέζοντας Αλλύπητα που όμως αυτό είναι μια άλλη φιλοσοφική θεωρία που απαξιάω ν’ αναλύσω ακριβώς τώρα.

    ΣΥΜΦΩΝΩ ………..ΣΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ
    ………………………..ΠΟΥ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΛΑΣΕΙ ΤΟ ΠΙΓΚΑΛ.=Ζ=

  3. Patsiouri said

    Mpampakis, δέν έχεις ιδέα πόσο δίκιο έχεις, για το πρώτο τουλάχιστον γιατί παιδάκι δέν έχω..(και το σκυλάκι όμως 3 βολτίτσες τις θέλει την ημέρα!)
    Κωνσταντίνα μου, οι εργένηδες δηλαδή γιατί??? Εσένα τουλάχιστον άν σε πιάσει η διάρροια αν μη τι άλλο για να μήν ψοφήσει από τη βρώμα θα βάλει και ο χριστιανός ένα χεράκι, θα φτιάξει και έναν ελληνικό, εμένα την κακομοίρα που κινδυνεύουν να με βρούν νεκρή στη χέστρα αγκαλιά με το πιγκάλ γιατί δέ θα»χω άλλον να ζητήσω βοήθεια γιατί???Και τί νομίζεις, πως όλοι οι εργένηδες έχουν τη Σού να τους τα φέρνει όλα στο χέρι και οι δουλειές πάνε με αυτόματο??Λάθος χρυσή μου, κάνεις ΚΑΙ τις αντρικές δουλειές, κι έπεσες στην περίπτωση,πρέπει να κάνω εξαέρωση και κοιτάω το καλοριφέρ όπως η Καλομοίρα το Μέγαρο, help!!!!

  4. Rodia said

    Κατάργησε πάραυτα το σιδέρωμα! Η πιο άχρηστη δουλειά και βασανίζει και τη σπονδυλική στήλη λέμε… Αμα θέλω σιδερωμένα ρουχαλάκια, φωνάζω την κυρία Βάγια και μου σιδερώνει. Αμέ!

    :-))

    ..με κάτι τέτοια ποστάκια, νιώθω ηρωΐδα πια.. χεχε

  5. πάει κι αυτη , λάλησε τελέιως…. και πολύ άντεξες να λέμε.

    και μιας και είμαστε νοικοκυροκόριτσα, αξίζει πραγαμτικά να δεις πώς γίνεται το ζελέ (το φαγώσιμο) όταν μουχλιάζει… άλλη φάση (σ.σ. πέτα το πριν βγάλει πόδια)

  6. maratel said

    «πέτα το πριν βγάλει πόδια»

    ………………………χαχαχαχαααααααααααααααααααα😉

  7. Sourtoukw said

     Πάνω που κοιτούσα το δικό μου μπορδέλο, μου σήκωσες και αυτό το ποστ και ήρθε κι έδεσε.

    Είμαι νοικοκυρά-ιμιτασιόν και όπως έλεγε και ο ντροπαλός [ http://thoughtsofashy.wordpress.com/2006/11/15/post243/ ] θέλω χρόνο που ποτέ δεν έχω. Δουλεύω 7.30 με 2.00 δηλαδή 2.30 είμαι στο σπίτι και πάλι δεν φτάνει ο φούστης ο χρόνος για τίποτα. Μαγειρεύω κάθε μέρα, 3 φορές την εβδομάδα έχω μαθήματα και μονίμως το σπίτι είναι μπουρδέλο και δεν χαλαλίζω 4 ώρες για να μαζέψω-σκουπίσω-σφουγγαρίσω. Βαρέθηκα!

  8. Θα σου πω και εγώ τι παθαίνω με το πλύσιμο των ρούχων.. Θέλω 6 κέρματα για ένα πλυντήριο – 3 για την πλύση και 3 για το στέγνωμα. Συνήθως πλένω όταν έχω ξεμείνει τελείως, αλλά για να πλύνω άσπρα, χρωματιστά, και σκούρα θέλω 18 τέτοια κέρματα. Ποτέ δεν έχω τόσα την ώρα που τα θέλω, και που να τα βρω.. Οπότε πλένω όσα μπορώ, και ό,τι περισσεύει το αφήνω μέχρι να μαζέψω τα υπόλοιπα κέρματα. Σαν παιχνίδι adventure δεν ακούγεται?? Έλα μου όμως που μέχρι να τα μαζέψω μαζεύονται και άλλα άπλυτα.. Οπότε τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου..

  9. Patsiouri said

    Έπ, δέν απαντάμε??? Τί έγινε, πέσαμε με τα μούτρα?? Εμείς οι εργένηδες ξυπνήσαμε πρωί, φτιάξαμε παστίτσιο, αμέ, φτιάξαμε ΚΑΙ μελομακάρονα, ρίξαμε κι ένα πλυντηριάκι και τώρα ετοιμαζόμαστε για βολτίτσα στο σύνταγμα, ναί ναί, με όλη την παλιοπαρέα!!!

  10. Υπάρχει λύση,μπορείς να παρατήσεις σπίτι,πατώματα και καρέκλες και να στήσεις ένα αντίσκηνο κάπου.Πρόσεχε ώστε να είναι χώρος που καθαρίζετε απο κάποιον για να γλυτώσεις την φασίνα(να προτιμήσεις πάρκο,παραλία,κήπο πολυκατοικίας,φωταγωγό).Τα ρούχα μπορείς να τα βάζεις κάτω απο το σλιπινγκ μπαγκ για σιδέρωμα,όσο για το ντουζ,τι στην ευχή φτύσε στην παλάμη..κάνε αυτό που κάνουν και οι γάτες.

  11. Πάνος said

    Όντως, τραγικά προβλήματα… Μου θύμισες κάπως τα χρόνια του εργενιλικίου… δεν προλαβαίναμε, όντως!

    Τώρα που έχουμε περισσότερες δουλειές + παιδιά, απορώ πως τα καταφέρνουμε και δεν έχουν φυτρώσει βρύα και λειχήνες στο καθιστικό.

    Επ, αυτά τα πράσινα φυλλαράκια χθες δεν υπήρχαν στον καναπέ!

  12. το τσογλάνι said

    Κατάργησε πάραυτα το σιδέρωμα! Η πιο άχρηστη δουλειά και βασανίζει και τη σπονδυλική στήλη λέμε… Αμα θέλω σιδερωμένα ρουχαλάκια, φωνάζω την κυρία Βάγια και μου σιδερώνει. Αμέ!

    Η κυρία Βάγια δεν έχει σπονδυλική στήλη??

  13. Rodia said

    Η κυρία Βάγια κάνει μόνο αυτή τη δουλειά κ. Το Τσογλάνι! Και της αρέσει κιόλας, όπως λέει, κι έχει βρει τρόπο να την κάνει γρήγορα και σωστά. Και σε μένα αρέσει η δική μου δουλειά και την καταλαβαίνω λέμε -την κυρία Βάγια.
    ..και.. αν μπορούσαμε και θέλαμε να κάνουμε όόόόλες τις δουλειές καθένας μοναχός του, για σκεφτείτε το πρόβλημα ανεργίας… Ποιος θα μας πλήρωνε; ε;

    (ώρες είναι να νιώσω τύψεις που μου αρέσει να ράβω κουρτίνες.. κλέβω τη δουλειά κάποιου κουρτινά άραγε..?)

  14. Patsiouri said

    Και αυτή η κυρα-Βάγια σε τί τιμούλες παίζει είπαμε?? Εγώ δέν τραβάω τρελλό ζόρι με τις δουλειές αλλά το σίδερο το μισώ και έχω φτάσει σε σημείο να ψωνίζω ρούχα αναλόγως, αποφεύγω ότι χρειάζεται καραταμπάμ σίδερο…ευτυχώς σά φοιτήτρια είχα ανακαλύψει ένα πάμφτηνο πλυντήριο-σιδερωτήριο που τα έπαιρνε με το κιλό σε εξευτελιστικές τιμές!!
    Η κυρα-Βάγια, (κόλλησα τώρα), εχει επισκεφτεί ποτέ ψυχολόγο??? Δέν είναι και πολύ νορμάλ αυτό που συμβαίνει…

  15. Στη Κύπρο το τελευταίο διάστημα είχαμε επιδημία γαστρεντερίδας. Το κακό όμως έπιασε και μας τους παντρεμένους🙂

    Cheers

  16. alzap said

    Καλά τί σου κανανε οι εργένηδες;
    :-))

  17. zouri said

    υπαρχουμε και εμεις οι εργενηδες(αντρες,ντε)που ολο το ΣΚ,βαζουμε πλυντηρια,καθαριζουμε,σιδερωνουμεεεεεεεεεεεεε,και ειμαστε και αριστεροι και δεν παιρνουμε γυναικα να καθαριζει το σπιτι απο ιδεολογια.:)

  18. An-Lu said

    Δεν είμαι εργένισσα! Γλυτωσα το κόψιμο;;;;;
    Αμάν με το πιγκάλ! Θα το δώσω στις κόρες μου να το φάνε! ;-)

  19. maria said

    «2. Δεν έχεις ιδέα πόσο πολύ χρόνο έχεις (=είχες) πριν κάνεις παιδί. Δεν φαντάζεσαι πόσο ελεύθερο χρόνο έχεις αυτή την στιγμή που δεν χωράνε στην εβδομάδα οι δουλειές της με τίποτα!»

    gaaaaaaaaaaamise ta leme….
    tha faw tis kotsides mou tha skisw ta prikia mou….

    ekei pou kalostrwneis ton kanape, erxete kai pidaei panw prin kan valeis maxilari…
    tin ilektriki enw esi eise sto roufa-travatwne, kathete kai pezei me to koumpaki «max» «min» …kai kei pou raoufaei i skoupa , de raoufaei allo…kai xanaroufaei pali, kai den roufaei allo…kai xana…****
    ki otan teleiwses, arpazei ki ena stafidopsomo kai goutsou-goutsou pa sto xali kai gaaaaaaaaaaamise me leme……

    Kai na tan mono to pedi…Prwsopika exw kai to MEGALO pedi… oson afora tis psixes katw…
    egw afou fame, fwnazw kotoules sto kathistiko …

  20. Μπαμπάκη, για το πρώτο να συνυπογράψω. Το δεύτερο, όταν το αντιμετωπίσω, σου λέω. Παρκετέζα;;;;; Τι είναι αυτό; 😛

    Zardoz, έχεις πάθει πάντως ένα κάτιτις εσύ με τα πιγκάλ. Να το κοιτάξεις αυτό.

    Patsiouri, έχεις δίκιο. Ανασκευάζω λοιπόν: Όλοι οι εργένιδες και οι εργένισσες εκτός από την Patsiouri. 😀

    Rodia, ναι είσαι ηρωίδα όπως και όλες οι παλιές γυναίκες που τα προλαβαίνουν. Ίσως να φταίει που τα κάνετε πολύ καιρό, λες να συνηθίσω με τα χρόνια; 😛

    Μαριλίνα, ΑΧΑΧΑΧΑ. Θα με κάνεις τώρα να φτιάξω ζελέ μόνο και μόνο από περιέργεια…. 🙂

    Sourtoukw, ουφ. Και κάποιος που καταλαβαίνει. Κουράγιο μάι ντίαρ.🙂

    Katourimeni, οι νοικοκυρές θα σου έλεγαν να τα πλένεις στο χέρι. Εγώ σου λέω ΑΤΙΜΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΑ ΚΩΛΟΑΠΛΥΤΑ ΣΟΥ! 🙂

    Patsiouri, άστα. Έφτυσα αίμα το σ/κ και δεν φαίνεται κιόλας η δουλειά που έριξα γαμώτο. Έχω δεύτερο γύρο το βράδι. Γκρρρρ!!!

    Σύκα, αυτά τα κάνουν οι εργένισσες. Εγώ γμτ έχω και έναν άντρα που δεν χωράει στο αντισκηνάκι γαμώτο! 😀

    Πάνο, άστα αυτά. Την γυναικούλα σου σκέφτομαι. Εσύ και καλά, δουλεύεις.🙂

    Τσογλάνι, llllooooolllllloooolllllll 😀

    Lexi, θα προσαρμόσω το ξόρκι γιατί μάλλον το έκανα ισχυρό και σας πήρε μπάλλα όλους. Σόρι ρε συ. 😀

    Alzap, δεν χρειάζεται να μου κάνουν κάτι. Άμα έχω τα νεύρα μου, μου φτάνει κάποιος να μαγειρεύει και να πλένει ΜΟΝΟ για τον εαυτό του για να τον πάρει και να τον σηκώσει. 😛

    An-lu, όχι ρε συ, σιγά μην εννοάω εσένα. Άσε κουκλάρα μου να μάθουν τι τραβάμε! 🙂

    Maria, πρέπει να σκεφτείς πολύ πολύ σοβαρά ν΄ανοίξεις ένα μπλογκ. Γράφεις τα πιο όμορφα και αστεία και ανθρώπινα σχόλια EVER!!!!

  21. vangelakas said

    Είναι Δευτέρα, τό σ/κ παρελθόν… Θά ήθελα – μέ ηδονή – νά σάς αναφέρω ότι στό 48ωρο τού αγαπητού τούτου ζεύγους ημερών, αφώδευσα άπαξ. Η δέ διάρκεια τής αποπατήσεως 138 δευτερόλεπτα.

    χαχαχαχααααααααααααααααα!

  22. ΖΗΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΕΙΣΜΑΤΑ

    Η καρέκλα σηκώθηκε βαριεστημένη. «Θα πάω έξω»,είπε. Ο καναπές πήγε στο παράθυρο, παραμέρισε την κουρτίνα και: «Βρέχει έξω»,της είπε, «πού θα πάς;» Εκείνη δεν απάντησε. Την έπιασε από το χέρι- «πες μου»,της είπε πάλι δυνατά, «πού θέλεις να πας;» Τον έσπρωξε λέγοντάς του: «με πονάς!».
    Μια βαριά σιωπή έπεσε ανάμεσά τους
    Εκείνος, χλωμός μετά απ’ αυτή τη σκηνή και χολωμένος που ασυγκράτητος δείχτηκε, στάθηκε όρθιος μπροστά στο παράθυρο κοιτάζοντάς την.
    Αυτή, αγέρωχη στην αρχή, ήπια κατόπιν, κλεισμένη μέσα στο άψογο τετράγωνό της, έφτιαξε το φόρεμά της. «Στο είπα-αν δε σ’ αρέσω έτσι να μ’ αφήσεις ήσυχη. Στο κάτω κάτω αυτό είναι το σπίτι μου.»
    Έκατσε νευριασμένη.
    Την ίδια στιγμή δυο άντρες μπήκαν στο δωμάτιο. Ο ένας κάθισε στην καρέκλα βγάζοντας τα χαρτιά του. Ο άλλος βάζοντας τον καναπέ στη θέση του ρώτησε: «μα γιατί αυτός ο καναπές είναι όρθιος;»
    Ύστερα όλα έγιναν με την κανονική τους σειρά.

    Γιώργης Χολιαστός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: