X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΜΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Posted by Constantina Delimitrou στο Δεκέμβριος 10, 2006

Ο καθένας περιμένει διαφορετικά πράγματα από την καταγραφή και την εκμάθηση της Ιστορίας. Κακώς ονομάζεται επιστήμη. Κακώς θεωρείται καταγραφή γεγονότων. Και σαφώς, πολύ κακώς διαφωνούμε με την αντικειμενική καταγραφή της γιατί τελικά δεν μας είναι καθόλου αρεστή και όμορφη. Και είναι η μόνη επιστήμη στον κόσμο που όταν αναφέρεται στους προγόνους μας, την περιμένουμε όμορφη. Η μόνη επιστήμη που απαιτούμε πράγματα, που περιμένουμε πράγματα, που έχουμε αξιώσεις. Που το αποτέλεσμα δεν εξαρτάται από την έρευνα αλλά είναι ήδη δοσμένο απ΄τους παππούδες μας. Ούτε οι οδοί που οδήγησαν σ΄ αυτό μας ενδιαφέρουν.

Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να υπάρχει γραπτή όπως την θέλει η καρδιά μας και οι ψυχές των νεκρών προγόνων μας. Καλός επιστήμονας θεωρείται ο συνδεδεμένος με προσωπικούς δεσμούς με το αντικείμενο, ο προερχόμενος από το ένδοξο ή και ταλαιπωρημένο παρελθόν που καλείται να καταγράψει (αλλά πάντα δικαιωμένο). Κι ας είναι αυτοί οι δεσμοί μόνο στην καρδιά, στο μυαλό ή στο ένα χιλιοστό του αίματός του. Ο αλλόθρησκος, ο ξένος, ο αντικειμενικός δεν έχει καμιά δουλειά με την Ιστορία «μας» («σας» , «τους»).

Ναι, για πρώτη φορά το αντικείμενο μιας επιστημονικής έρευνας είναι «μας». Κτητικό για τον εκάστοτε λαό. Εξ΄ορισμού δικό μας. Αφού σ΄ εμάς αναφέρεται. Στους Έλληνες. Όλοι οι άλλοι είναι κομπάρσοι, που χωρίζονται σε φιλέλληνες και ανθέλληνες. Σε συμμάχους και εχθρούς. Κανείς ουδέτερος. Κανείς θύμα μας. Δεν υπάρχουν «θύματα» των Ελλήνων ποτέ των ποτών. Έχει πολλά παράδοξα αυτή η επιστήμη, που τελικά την λέμε έτσι, επειδή ακόμα και το όνομα «επιστήμη» χρησιμοποιείται προφανώς για να προσδώσει κύρος σ΄αυτά που νοιώθουμε και να δικαιώσει αυτούς που τα ζήσανε.

Το συναίσθημα είναι μάλλον το κεντρικό αντικείμενο αυτής της παράξενης επιστήμης. Η γιαγιά μου απ΄ τη Μυτιλήνη, θα ήταν και γαμώ τους ιστορικούς αν ζούσε. Οι ιστορικές της καταγραφές θα λύγιζαν σίδερα και θα έφτιαχναν πατριώτες από ατσάλι. Γιατί αυτός είναι ο σκοπός της επιστήμης αυτής. Να φτιάξει πατριώτες. Όχι Εθνικιστές, λέει. Ο πατριώτης είναι αυτός που αγαπάει την πατρίδα του και θα θυσιάσει οποτεδήποτε τη ζωή του γι΄αυτήν όπως οι προγόνοι του.

Πατριώτης όμως είναι και ο Τούρκος που θα κάνει το ίδιο πράγμα (το παράδοξο του πατριώτισμού διάβασα, είναι δύο στρατιώτες σε αντίπαλα στρατόπεδα, το ίδιο πατριώτες, που μάχονται επειδή αγαπούν πολύ την πατρίδα τους. Ποιος έχει δίκιο; Ποιός θα είναι ο τιμημένος της ιστορίας; Πόσο μαλάκες είμαστε να ψάχνουμε έτσι το δίκαιο του πράγματος και να φανατιζόμαστε για στρατόπεδα; ) Για τους πατριώτες, το αντίθετο του πατριωτισμού είναι λέει, μόνο η προδοσία. Κανένα ενδιάμεσο στάδιο. Ίσως τελικά γι΄αυτό η παράξενη αυτή επιστήμη είναι μόνο δική «μας» και ποτέ δική «τους».

Το όλο θέμα, είναι να γραφτεί η ιστορία «μας» με «χρυσά γράμματα». Όσο πιο χρυσά τα γράμματα, τόσο πιο ευχαριστημένοι οι πολίτες. Και έτσι, έχεις τον εθνικιστή να περιμένει δόξα, λάβαρα και σημαίες, τον πατριώτη πατριωτικές θυσίες, την γιαγιά μου τις κακουχίες της γραμμένες κατά λέξη, τον πολιτικό διπλωματική ευφυία ή τρικλοποδιές απ΄ τους εχθρούς κι εμένα τίποτε απολύτως.

Απαιτώ όμως κύριοι «ιστορικοί», όταν θα καταγράφεται η ιστορία της εποχής μου να καταγραφεί οπωσδήποτε η εθνική μου περηφάνεια κατά το ιστορικό γεγονός των Ολυμπιακών Αγώνων που με αυτοθυσία παρακολούθησα, που εντελώς κατακυριευμένη από αισθήματα εθνικής ανύψωσης έκλαψα γοερά και με έντονο το αίσθημα του πατριωτισμού πληρώνω ακόμα φόρους.

(Αι αλλόθρησκοι μετανάσται που συνέδραμαν στο μεγαλείο του γεγονότος τούτου, παρακαλώ πολύ να σβηστούν δια παντός από τας μελλοντικάς μνήμας ως ασήμανται και αδιάφοραι ιστορικαί λεπτομέρειαι του Εθνικού Μας Θριάμβου. Όλε).



Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

Advertisements

16 Σχόλια to “ΜΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ”

  1. […] ΜΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ […]

  2. Rodia said

    ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΙΑ = ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΚΟΚΚΙΝΙΩΤΗΣ

    Το παράξενο είναι ότι η Ιστορία για να γραφτεί «σωστά» γράφεται όσο το δυνατόν αργότερα, όσο γίνεται πιο μακριά χρονικά από τα «ιστορικά» γεγονότα. Για να ειναι όσο γίνεται πιο «αντικειμενική» λένε.

    Το παράξενο επίσης είναι ότι οι μαρτυρίες όσο απομακρύνονται χρονικά από τα γεγονότα, τόσο πιο ζαχαρωμένες είναι και ομιχλωδεις. Τους λείπει ο ρυθμός της εποχής όπου συνέβησαν.

    Ετσι, διαβάζουμε αποστασιοποιημένα εντελώς τι γινόταν στην αρχαία Αίγυπτο με κάθε λεπτομέρεια, βασισμένοι στα υπολείμματα των ανθρώπων και του πολιτισμού τους και εξάγουμε ‘σοβαρά’ και ‘αντικειμενικά’ συμπεράσματα. Πώς γίνεται να είμαστε τόσο βέβαιοι για κάτι που συνέβη χιλιάδες χρόνια πριν και να αμφιβάλλουμε για γεγονότα που συνέβησαν π.χ. προ 50ετίας; Τι παράξενο, αλήθεια!:-)

  3. numb2006 said

    Η ιστορία είναι μια πόρνη την οποία όλοι ξεσκίζουν για να ικανοποιήσουν τις εθνικιστικές ορέξεις τους. Δεν υφίσταται αντικειμενικότητα στα βιβλία ιστορίας που διδασκόμαστε στα σχολεία. Η στείρα γεγονοτολαγνεία δε βοηθά στην κατανόηση των παρελθοντικών γεγονότων και φυσικά δεν προάγει την κριτική ικανότητα. Εύχομαι κάποτε αυτό να αλλάξει και να μη χρειάζεται να φτάνουμε να φοιτούμε σε πανεπιστημιακές σχολές για να μάθουμε για τον εμφύλιο και τη χούντα.

  4. indictos said

    Ωραίο κείμενο. Μπράβο.

  5. tedpar said

    ΜΠΡΑΒΟ, ΜΠΡΑΒΟ, ΜΠΡΑΒΟ. Κι ένα μικρό σχόλιο (αυτή τη φορά) από μένα:

    Η Ιστορία είναι το αποτέλεσμα της εκ νέου συγκόλλησης των θραυσμάτων ενός καθρέφτη (συχνά με τη βοήθεια στοιχείων που δεν του ανήκουν), προκειμένου να «σουλουπωθούμε» λίγο πριν το κάθε ραντεβού. Όλα εξαρτώνται από το πως φαντασιώνεται ο καθένας την εικόνα του εκείνη την ώρα και τον ποιόν θέλει να «αποπλανήσει» (με την καλή έννοια πάντα). Οι περισσότεροι μετά το πρώτο ραντεβού καταλήγουν «παντρεμένοι» και ο καθρέφτης γίνεται το τεκμήριο του προγαμιαίου έντιμου βίου τους, μέχρις ότου οι καρποί του έρωτά τους να τον ξανασπάσουν στη θέα της ακμής της εφηβείας τους…
    (συνεχίζεται…)

    Σημ.: Ως «ανιστόρητοι» χαρακτηρίζονται (απο τους «παντρεμένους») εκείνοι οι λίγοι που βγαίνουν πολλά ραντεβού (κοινώς τσιλιμπούρδισμα) και αυτή τους η δράση αποτυπώνεται στην «ιστορική» τους (παρηγορητική) φράση: «όσοι δεν γνωρίζουν την Ιστορία τους είναι καταδικασμένοι να την ξαναζήσουν».
    Συμπέρασμα των «παντρεμένων»; «Η Ιστορία επαναλαμβάνεται», γιατί γράφεται από τους εκάστοτε «ηρωϊκούς» (κατά τ’άλλα) «ανιστόρητους», που αν ήξεραν Ιστορία θα κάθονταν στ’αυγά τους… να ζήσουν αυτοί καλά και μεις καλύτερα.
    ΤΕΛΟΣ (της ιστορίας)

  6. Sourtoukw said

    «Αι αλλόθρησκοι μετανάσται που συνέδραμαν στο μεγαλείο του γεγονότος τούτου, παρακαλώ πολύ να σβηστούν δια παντός από τας μελλοντικάς μνήμας ως ασήμανται και αδιάφοραι ιστορικαί λεπτομέρειαι του Εθνικού Μας Θριάμβου. Όλε»

    Τώρα που με βρήκατε ας σας διορθώσω λίγο τα ελληνικά: [προσέξτε αρτηριοσκλήρωση]

    Αι αλλόθρησκοι μετανάσται οι οποίοι συνέδραμαν εις μεγαλείον του γεγονότος τούτου, παρακαλώ όπως σβηστούν δια παντός από τας μελλοντικάς μνήμας ως ασήμανται και αδιάφοραι ιστορικαί λεπτομέρειαι του Εθνικού Μας Θριάμβου. Όλε

    :P:P:P

  7. Rodia said

    ~~ Tedpar, respect 🙂
    (για το σχόλιο)

  8. Νομίζω πως επειδή κάποιοι θεωρούν ότι η Ιστορία υπάρχει για να επιβεβαιώνει αυτά, που θέλουν να ακούν δεν ακυρώνει τον επιστημονικό χαρακτήρα της πραγματικής επιστήμης της Ιστορίας για τον απλούστατο λόγο ότι εσύ δεν αναφέρεσαι σε αυτήν, αλλά σε κάτι το στρεβλό.
    Αντικειμενική καταγραφή των γεγονότων μπορεί, νομίζω, να υπάρξει ως ένα σημείο. Δεν μπορεί να υπάρξει μία και μοναδική ερμηνεία γιατί ο καθένας επιρρεάζεται από το περιβάλλον του κλπ.
    Γράφω ότι μπορεί να υπάρξει αντικειμενική καταγραφή των γεγονότων ως ένα σημείο για τον εξής λόγο: Θεωρώ ότι άπειρο πλήθος γεγονότων οδηγούν από ένα αίτιο προς ένα αποτέλεσμα και είναι προφανές ότι ο ερευνητής δεν θέλει και δεν μπορεί να τα καταγράψει και ερμηνεύσει όλα.Παρ’ ολ’ αυτά είναι αντικειμενικός. Δεν θα ήταν αντικειμενικός, εάν χρησιμοποιούσε άσχετα γεγονότα από ένα άλλο σύνολο απείρων στοιχείων, ιδίως όταν το έκανε για να επιβεβαιώσει τα προαποφασισμένα συμπεράσματά του.
    Η επιστήμη της Ιστορίας δεν είναι μόνο η σχολική: ο κατάλογος των βασιλιάδων και οι μάχες. Όμως, ακόμα και σε αυτήν την πρόσληψη, πλέον η γιαγιά και ο παππούς είναι μέρος των πηγών (και όχι μόνο τα ημερολόγια των στρατηγών πριν την μάχη, οι επιτελικοί χάρτες κλπ).
    Πρέπει να το έχω γράψει και αλλού: οι περισσότεροι μένουμε στην σχολική ιστορία. Λίγοι προχωράμε να ψάξουμε πιο πέρα και ακόμα λιγότεροι είμαστε περίεργοι για τα του ίδιου του οίκου της: μεθοδολογία κλπ. Αυτό, νομίζω, θα συμβαίνει και στις περισσότερες χώρες. Για αυτό εντυπωσιάστηκα, όταν σε κάποια στιγμή στην Αγγλία, βρήκα σε ένα βιβλιοπωλείο ένα εξωσχολικό πρώιμο εφηβικό βιβλίο ιστορίας, το οποίο καταφερόταν εναντίον της Αποικιοκρατίας άρα και κατά της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Αλλού δύσκολα θα έβλεπε κανείς κάτι τέτοιο και η Αποικιοκρατία θα παρουσιαζόταν ως εκπολιτισμός, διαφώτιση κλπ.
    Υπάρχει περίπτωση το πόστ σου πέρα από τον σκεπτικισμό κλπ να ανήκει και στα χιουμοριστικά-ειρωνικά;

  9. parafonos said

    Το πρόβλημα δεν είναι «η επιστήμη της ιστορίας» αλλά οι ιστορικοί.
    Κατά την γνώμη μου, η εν λόγω κυρία δεν έχει πολλούς και πραγματικούς επιστήμονες να την υπηρετούν.
    Η επιστημονική μεθοδολογία δεν συνάδει με υποκειμενικές επιλογές των πηγών, με διαστρέβλωση των μαρτυριών και απόκρυψη των στοιχείων που δεν βολεύουν τον «ανυπόληπτο» γραφιά.

    Η ιστορία «αξιοποιήθηκε», για την υποστήριξη πολιτικών και διαφόρων άλλων ιδιοτελών συμφερόντων, τα συμπεράσματά της διαστρεβλώθηκαν, καταπατήθηκαν, παρερμηνεύθηκαν και με λίγα λόγια κάποιοι την κόψανε και την ράψανε στα μέτρα τους.

    Άρα η ευθύνη της αξιολόγησης βαραίνει εμάς το πόπολο, που δεν πρέπει να αρκούμαστε σε ότι μας ταΐζουνε, αλλά να διασταυρώνουμε την ενημέρωσή μας με «ιστορικά στοιχεία» διαφορετικών χρωμάτων και εθνικοτήτων…

    Σημ:σκεφθήκαμε άραγε ότι μετά από μερικά χρόνια η επιστήμη της ιστορίας θα έχει εξειδίκευση την Blog-History, (την χρήση των Blog σαν πηγές, αλλά και την μελέτη των Bloger σαν προσωπικότητες που συμμετέχουν στην καταγραφή και ίσως διαμόρφωσή της ιστορίας). Με λίγα λόγια κάποιες από τις μπουρδίτσες μας θα τις πάρουν στα σοβαρά μετά από 100 χρόνια…

  10. XAMENO KOPMI said

    καλά τα λές… νομίζω

  11. Ροδιά, σωστή αν και ξεχνάς το εξής. Η Ιστορία ξεκίνησε να υπάρχει ως επιστήμη ή τέλος πάντων επίσημη καταγραφή, γύρω στον 19ο αιώνα ώστε οι άρχοντες της εποχής να χρυσώσουν όσο περισσότερο μπορούσαν το κατεστημένο. Διάβασα επίσης, ότι ο Όργουελ στο βιβλίο του, παρουσίαζε τους ιστορικούς ως όργανα της κυβέρνησης του big brother που άλλαζαν την ιστορία κατά τα γεγονότα. Αν ας πούμε είχαν πόλεμο με μια χώρα, μάθαιναν στα παιδιά τους ότι από πάντα είχαν πόλεμο κ.ο.κ. (γαμώτο, πρέπει να το διαβάσω αυτό το βιβλίο). Θέλω να πω ότι δεν εξετάζω την χρονική απόσταση αλλά την συναισθηματική.

    Numb, δεν νομίζω να γίνει ποτέ αυτό. Εδώ πλησιάζουμε στο σημείο να ξεκινήσουμε να συζητάμε να γράφεται η ιστορία των Ποντίων απ΄τους Πόντιους, των Κρητών από τους Κρήτες, της Μικρασίας από τους Μικρασιάτες, αλλιώς δεν την θεωρούμε έγκυρη. Να δω των αρχαίων ποιός θα τη γράψει. Άκουσα για μια φυλή στην Ινδία που προέρχεται από τους αρχαίους Έλληνες και λατρεύει δωδεκάθεο. Λες; 🙂

    Indictos, ευχαριστώ αλλά μην θεωρείς ότι έχω καταλήξει ακόμα. 😀

    Tedpar, WOW!!! Το συμπέρασμα όλα τα λεφτά. Να γιατί είμαστε καταδικασμένοι να τα ξαναζήσουμε. Γιατί δεν τα καταλάβαμε. Πολύ καλό. 🙂

    Sourtoukw, φταίει που είμαι μικρούλα και δεν ξέρω από αρχαίες γλώσσες. 😛

    Ντροπαλέ, πολύ σωστή η επισήμανση για την ιστορία ότι δεν είναι μόνο η σχολική. Αναφέρομαι όμως σε αυτήν για το απλούστατο γεγονός ότι ελάχιστοι διαβάζουν πέρα απ΄αυτήν και ελάχιστοι είναι σε θέση να αποποιηθούν πράγματα με τα οποία μεγάλωσαν. Ως προς το αντικειμενικό της ιστορίας, η ένστασή μου είναι απέναντι σε όλους αυτούς που περιμένουν περισσότερη προβολή της δικής τους ιστορίας ή την καταγραφή της κατά τον τρόπο που (θεωρούν ότι) τους επηρρέασε συναισθηματικά. Οι Πόντιοι, οι μικρασιάτες κ.ο.κ. Πώς μπορεί κάποιος να κρατήσει ένα μέτρο και να είναι όλοι ευχαριστημένοι αν πραγματικά θέλει να είναι αντικειμενικός; Αδιέξοδο.

    Παράφωνε, φαντάσου πόσο πιο λάθος είναι τα πράγματα όταν το πόπολο απαιτεί συγκεκριμένους τρόπους καταγραφής της ιστορίας κατά πώς εξυπηρετεί τους αποπάνω. Μιλάμε για πλήρη παράνοια.

    Χαμένο κορμί, δεν ξέρω, ειλικρινά.

  12. ημίαιμος said

    Η λύση είναι απλή. Διαβάζεις και την Ιστορία «ΜΑΣ» και την Ιστορία «ΤΟΥΣ» και μια τρίτη μακρυνού και βγάζεις συμπέρασμα… 🙂

  13. j95 said

    Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να υπάρχει γραπτή όπως την θέλει η καρδιά μας και οι ψυχές των νεκρών προγόνων μας

    Και επειδή οι ψυχές δε μιλάνε, αποκλειστικοί και εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποί τους στο επίγειο βασίλειο είναι τα αρχιεθνίκια, όπως ακριβώς συμβαίνει με το Χριστό και τους αρχιτράγους.

    Είναι τυχαίο που χρησιμοποιούμε την ίδια λέξη (αρχές) για το principles (ηθικές αρχές) και το authorities (εξουσιάζοντες);

  14. Blr said

    Σε αυτό περί πατριωτισμού από ‘δω και πατριωτισμού από κεί, κυρία πρώην Ψιλικατζού, να μου επιτρέψετε να σας θυμίσω τι είχε πει ο στρατηγός Patton στον Β’ Π.Π.

    «Πατριωτισμός δεν είναι να πεθαίνεις για τη χώρα σου αλλά να κάνεις το μ****κα τον αντίπαλό σου, να πεθαίνει για τη δική του!»

    Κι ο στρατηγός που όντως εξ επαγγέλματος πατριώτης, είχε ξεκάνει κόσμο και κοσμάκη κάτι παραπάνω θα ‘ξευρε!

  15. Ημίαιμε, τότε γιατί λέγεται Ιστορία και δεν λέγεται ας πούμε «τί λέει ο ένας και ο άλλος για τα παρελθοντικά γεγονότα»; Επίσης, πόσοι θα διαβάσουν παραπέρα από την σχολική; Και πόσοι θα μπουν καν στην διαδικασία να την αμφισβητήσουν; Και άλλα πολλά υπαρξιακά δευτεριάτικα… 😀

    J, αυτό με τις αρχές πρέπει να είναι υπερβολή. Αφού όταν μιλάμε για ηθικές αρχές το διευκρινίζουμε όπως επίσης και για την εξουσία. Κανείς δεν τα αφήνει μόνα τους να αιωρούνται ώστε να συγχέονται ή τέλος πάντων να μην απορρέει το νόημα απ΄τα συμφραζόμενα. Ή μάλλον, δεν το έχω ξανασκεφτεί.

    Blr, θενκς δεν το είχα ξανακούσει. Φαντάσου δηλαδή να δηλώνει τέτοιο πράγμα ένας στρατηγός και εμείς ακόμη να ψάχνουμε το δίκαιο στον πατριωτισμό.

  16. ΘΟΕΝΣ said

    Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

    Η Θεατρική Ομάδα της Εστίας Νέας Σμύρνης στα 34 χρόνια λειτουργίας της, έχει ανεβάσει 76 πολύπρακτα και μονόπρακτα θεατρικά έργα όλων των ειδών του θεατρικού Ελληνικού και Διεθνούς ρεπερτορίου.

    Σας προσκαλούμε να παρακολουθήσετε το γνωστό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ» με τα γνωστά τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου. Η σκηνοθεσία και σκηνογραφία είναι του Ανδρέα Ζάκα, στο πιάνο συνοδεύει ο Βαγγέλης Αυγέρης και τραγουδά ο Χρήστος Μουστάκας. Τα κουστούμια είναι της Τούλας Μωραϊτη και η ζωγραφική των σκηνικών της Μαριέττας Μπακάλη.

    Οι παραστάσεις θα δοθούν με ελεύθερη είσοδο στην Σκηνή ¨Πάνος Χαλδέζος¨ της Εστίας Νέας Σμύρνης, Παλαιολόγου 1, Νέα Σμύρνη
    Τηλ:210 93 33 702

    Ημερομηνίες Παραστάσεων :

    Σάββατο 10 Νοεμβρίου Ώρα έναρξης 19:00

    Κυριακή 11 Νοεμβρίου Ώρα έναρξης 19:00

    Σας Ευχαριστούμε εκ των Προτέρων

    *πληροφορίες : 6948 266 660 Παπαδάτος Γιάννης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: