X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

FEVER

Posted by Constantina Delimitrou στο Οκτώβριος 1, 2006

Εκείνο το βράδι είχαμε μείνει μόνοι. Όχι από επιλογή. Ήταν από εκείνα τα βράδια που ψοφάς για παρέα, ψοφάς για λίγο γέλιο και δεν μπορείς να τα ΄χεις. Από εκείνα τα βράδια που κουρνιάζει ο ένας στην αγκαλιά του άλλου και σχεδόν ακούς την ψυχή του να παρακαλάει να μην έρθουν κι άλλα στραβά. Και είσαι σίγουρη ότι έρχονται. Ότι έχουν ήδη φτάσει στην πόρτα σου απλά μένει να σου χτυπήσουν το κουδούνι. Ντριν. Και ξανά ντριν. Και δεν θέλεις ν΄ανοίξεις. Θέλεις να χτίσεις την πόρτα μέχρι απάνω με τούβλα και να μην την ανοίξεις ποτέ κι ας κλειδωθείς μέσα για πάντα. Δεν σε νοιάζει. Οι δυό σας μόνο φτάνει.

Εκείνο το βράδι δεν πέρασε εύκολα. Τώρα που το ξανασκέφτομαι έκανε χρόνια να περάσει και αιώνες για να σβηστεί απ΄τις ψυχές μας. Που δεν σβήστηκε. Εκεί είναι ακόμα και στοιχειώνει. Μαζί με πολλά άλλα τέτοια βράδια.

Αυτό το βράδι είναι διαφορετικό. Όχι τίποτε σπουδαίο, δυό γραφειάκια, ένα ραδιάκι, μια καρέκλα στην μέση και δυό ζευγάρια πόδια που χαιδεύονται. Πού και πού κάνα χαμόγελο. Και σε λίγο ύπνος νωρίς. Υπάρχει λόγος. Απ΄αυτούς που κάνουν τα άσχημα βράδια να μην ξανάρθουν ποτέ. Το «ποτέ» δεν σημαίνει ποτέ. Σημαίνει όχι τώρα. Όχι αυτόν τον καιρό. Τουλάχιστον μέχρι να γαληνέψουν ξανά οι ψυχές μας. Ας είναι σε άλλους καιρούς. Δε σε νοιάζει.

Κάποτε μου έλεγαν ότι τα δύσκολα σε ατσαλεύουν. Πίπες. Σε κάνουν να φοβάσαι πιο πολύ. Να ζητάς τα εύκολα με όποιο κόστος, να θες να ξεχάσεις. Όμως τώρα το τοπίο ξεκαθαρίζει. Έμαθα κάτι πολύ σημαντικό. Τελικά δεν υπάρχουν εύκολα. Όλα δύσκολα είναι εκτός από αυτά που ζουν οι άλλοι. Μέχρι να μπεις στα παπούτσια τους. Δεν ζητάω πια τα εύκολα. Ζητάω αυτά που μπορώ να καταφέρω. Κι ας κουραστώ. Αρκεί η κούραση να είναι σωματική και να περνάει μ΄έναν ύπνο ή μια γερή αγκαλιά. Μέχρι εκεί. Όχι παραπάνω. Όχι τώρα.

Advertisements

21 Σχόλια to “FEVER”

  1. zardoz said

    …… Q U E SERA ,,,, SERA
    ……..WHATEVER WILL BE
    ……..WILL BE .

    =Z=

  2. gademissa said

    Μερικές φορές νομίζω ότι η ζωή είναι μια ατέλειωτη σειρά από προβλήματα που πρέπει να λυθούν από εμάς. Και ναι, κάποτε κουραζόμαστε αλλά πρέπει να προχωρήσουμε. Σαν τα ζώα στον τροχό. Γύρω-γύρω, γύρω-γύρω, χωρίς νόημα, χωρίς σταματημό…

  3. cortlinux said

    άλλοτε πιστεύω ότι κάποιος νομίζει ότι είμαστε μαζόχες και προσπαθεί να μας σπάσει τα νεύρα και μας χαλάει τη ζωή με μαλακίες και κυρίως με μαλάκες

    άλλοτε πιστεύω νιτσεϊκά ότι «ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό»

    δεν ξέρω τι να επιλέξω κι ας με κατηγορήσετε σαν διχασμένη προσωπικότητα

  4. alzap said

    Και «εκεινο» το βράδυ, και τα τωρινά είναι οι σελίδες μιας ζωής. Το τέλος του βιβλίου δεν το ξέρουμε αλλά παραδέξου το. Μέχρι τώρα είναι συναρπαστικό. Οι ήρωες γαμάτοι κι αληθινοί.

  5. padrazo said

    Μαζι στα ευκολα . Μαζι και στα δυσκολα. Αν εχεις αυτο ασε το ευκολο, το δυσκολο και το αδιαφορο να τσακώνονται σαν μικρα παιδια. Κάποτε κοιμουνται.

  6. Rodia said

    Σμουτς!:-) κοριτσάκι μ’ + αγκαλίτσα (γερή)
    Α! κι ένα χαδάκι στο σβέρκο και πάει καλιά της η αγωνία, ε

  7. Rodia said

    Θυμήθηκα μια ιστορία. Λένε ότι το χρήμα, η αγάπη και η υγεία σπάνια πάνε μαζί και τα τρία. Στη ζωή του ανθρώπου πότε πάνε τα δυο και λείπει το ένα, πότε υπάρχει το ένα και λείπουνε τ’ άλλα δυο, πότε δεν υπάρχει κανένα από τα δυο.
    Αυτό που παρατήρησα σε μένα πάντως είναι ότι συνήθως έχω τα δυο. Πάλι καλά λέμε… Αλλά αυτή είναι μια χαζή ιστορία, έτσι;
    ..πάτως, προτιμώ να είμαι άφραγκη.. 😉

  8. Rodia said

    αβλεψία: «… πότε δεν υπάρχει κανένα από τα τρία.» όχι «δυο» που έγραψα τυφλωμένη απο τη νύστα!

  9. heliotypon said

    Βρε μήπως ζούμε στην κόλαση ενός άλλου κόσμου;

  10. An-Lu said

    Καλημερούδια κούκλα!!!!
    Ακόμα και άν μας κουράζουν, οι «δικές μας» δυσκολίες είναι αυτές που μπορούμε να αντέξουμε…ακούγεται άδικο, αλλά έχουμε περισσότερα αποθέματα αντοχής απ’ ότι πιστεύουμε…
    ΧΧΧΧΧΧΧφιλιάΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ
    (((((((αγκαλιές)))))))

  11. marina said

    εχετε αγαπη υγεια δουλεια, γιατι μιζεριαζουν παντα μερικοι δεν καταλαβαινω,δεν βλεπουν οτι αλλοι δεν εχουν ουτε αυτα? εκτως αν ειναι παλι επιστημονικη φαντασια αυτα που γραφεις και δεν τα καταλαβαινω.

  12. ελένη said

    ελπίζω να σου περάσει ο πυρετός σύντομα καλή μου. Όλοι μας πέφτουμε καμιά φορά. Ευτυχώς έχεις τουλάχιστον ένα λόγο να ξανασηκώνεσαι κ να ξαναπροσπαθείς. Σου στέλλω θετική ενέργεια να το ξεπεράσεις γρήγορα.

  13. maria said

    periergo pou to keimeno sou mou pese vari sto stomaxi. Diskoli mera. poli diskoli. Apo keines pou xipnas kai se travaei to derma, se tsouzoun ta matia kai paei gamwntas kai xereis oti i vdomada tha nai oxi apla diskoli. Tha krinei polla….
    eimai se poli asximi fasi zwis gia na sou dwsw kouragio! alla de mporei… kapou tha vgei kai tha ne kalo. Eimai sigouri.
    ein afto pou legame…ekei pou ola pane kala, sou rxete ekeini i Theia Fapa me tin xeroukla sa pantofla kai ftsaaaaap! mia sti mouri na xeis na klegese…
    efxome na sou perasei o piretos, alla efxome eilikrina na perasei ki o dikos mou…

  14. maria said

    asxeto vre, alla to skeftome kairo na sto rwtisw…
    ti kanei i anipsia sou? pws paei to pedi?

  15. Guys, πάει πέρασε. Να ‘στε καλά. 🙂

    (marina, πώς ξέρεις τί ακριβώς έχω και τί δεν έχω; Μην θεωρείς δεδομένο ότι τα γράφω όλα εδώ και σίγουρα αν χαλιέσαι μην διαβάζεις)

  16. Maria, η μικρή έχει μεθαύριο το δεύτερο χειρουργείο και όλα ως τώρα είναι πολύ καλά. Άσε να περάσει και θα σου πω. Πολλά φιλιά. 🙂

  17. krata ton na se krata…na ßadizete kala.

  18. alximist said

    Den eimaste edw gia na kanoyme diakopes, eimaste edw gia na mathoyme kati, kai ws gnisia straboxyla, mporoyme na mathoyme mono me ton boyrdoyla, opote oi empeiries poy metrane einai telika ekeines poy ponesane perissotero… Blepeis den mas aresei na paideyomaste alla na eimaste xalaroi, omws den tha exelisomastan an kaname diakopes…

  19. Χιλιάρικο said

    Ο Θεός μας έδωσε την αίσθηση του πόνου για την προστασία μας.
    Αν τσουρουφλίζεται μια ψυχή και δεν αισθάνεται πόνο σε λίγο χρόνο θα είναι παρανάλωμα.

    Να λέμε και ένα «Δόξα σοι ο Θεός» στο τέλος κάθε μέρας που ο Θεός προστάτεψε την ψυχή μας από τον κίνδυνο κι απο την δυσάρεστη αίσθηση του πόνου.

    Να λέμε ακόμα ένα ευχαριστώ όταν ο Θεός μας βοηθά να ξεπερνάμε τον κίνδυνο και τον πόνο.

  20. πάνος said

    Τις ευχές μου για τη μικρή…

    (όλα να παν καλά!)

    …και για τη μεγάλη, στη καινούρια της δουλειά!

    (εδώ δεν αμφιβάλλω, the lady is a tramp – με την καλή έννοια)

  21. marina said

    δεν ξερω βρε κωνσταντινα απο αυτα που γραφεις σχολιαζω ,δεν χαλιεμαι παντως αλλιως δεν θα διαβαζα,τις καλυτερες ευχες μου στη μικρη σας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: