X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΩΝ ΔΙΑΖΥΓΙΩΝ

Posted by Constantina Delimitrou στο Αυγούστου 27, 2006

Το 2004 στην Ευρώπη υπήρξαν 2.2 εκατομμύρια γάμοι και 1 εκατομμύριο διαζύγια. Φρεσκότερα νέα δεν έχω αλλά μάλλον κατά διαόλου πάει το πράγμα. Φταίει λέει η έλλειψη επικοινωνίας, η επιπολαιότητα, η απιστία και κάτι θρησκευτικές ελλείψεις που δεν τις γράφω γιατί την ξέρουμε την κασετούλα. Κατά τους αναλυτές του φαινομένου, έχουμε μπροστά μας μια μάστιγα που ολοένα και θεριεύει βάζοντας σε κίνδυνο τις αξίες των ανθρώπων, που θα μας αφανίσει, που μπλα μπλα μπλα.

Δηλαδή εξηγήστε μου κάτι κύριοι αναλυτές, κοινωνιολόγοι, γαμολόγοι και ηθικολόγοι για να το εμπεδώσω. Έχεις μια «αξία» που την βλέπεις να φθίνει. Βλέπεις ρε παιδάκι μου ότι δεν την γουστάρει ο κόσμος, βγάζει σπυριά ή τέλος πάντων δεν του κάθεται. Γιατί ντε και καλά πρέπει αυτό να είναι κακό; Γιατί ντε και καλά καταστρεφόμαστε; Αφού η αξία σου είναι κοινωνική, πλαστή δηλαδή. Και μεταξύ μας, ξέρουμε ότι δεν είναι και από τα ευκολότερα πράγματα που βάζεις τον άνθρωπο να καταφέρει. Γιατί λοιπόν δεν ανοίγεις τα στραβά σου να δεις ότι εξελισσόμαστε;

Χίλιες φορές να έχεις πέντε ευτυχισμένους γάμους παρά δύο εκατομμύρια δυστυχισμένους που τρέχουν σε συμβούλους, που βασανίζονται για να ανακαλύψουν τελικά ότι έφαγαν την ζωή τους για κάτι που δεν γουστάρουν. Φωνάζετε παντού όλοι σας για την ελευθερία του λόγου, την ελευθερία της βούλησης, για το κυνήγι της ευτυχίας, για την αυτογνωσία και χαίρεστε που ο άνθρωπος αρχίζει δειλά δειλά και τα διεκδικεί. Κι όταν όλα αυτά φέρνουν διαζύγιο, ξαφνικά έχουμε μια μάστιγα. Με άλλα λόγια, να είστε ελεύθεροι, να κυνηγήσετε την ευτυχία σας αλλά μέσα στον γάμο, να βγάλετε τον σκασμό.

Θεωρείτε δηλαδή ότι τα παλιά τα άγια χρόνια που δεν χώριζαν, δεν υπήρχαν προβλήματα επικοινωνίας, απιστίας, ασυμβατότητας; Της πουτάνας γινόταν. Αλλά ήταν ένας τεράστιος Γολγοθάς να τα παραδεχτείς και να τα αντιμετωπίσεις.

Το διαζύγιο είναι κάτι γαμάτο. Υπεργαμάτο για την ακρίβεια αν είσαι δυστυχισμένος. Έπειτα, η κοινωνία μας προχώρησε τόσο που τα παιδιά χωρισμένων γονιών δεν είναι κοινωνικά απόβλητα παρά μόνο οικογενειακά. Έχουν τόσες τύψεις οι χωρισμένοι γονείς που δυστυχούν αντί να προχωρήσουν και συμπαρασύρουν στις ενοχές τους και τα πιτσιρίκια. Θεωρούν ότι απέτυχαν σε κάτι που ντε και καλά έπρεπε να *δουλέψει* μέχρι να πεθάνουν.

Ε λοιπόν, ΔΕΝ είναι έτσι. Καθόλου όμως. Αν δουλεύει το συνεχίζεις, αν όχι το κόβεις και προχωράς. Καμμία αμαρτία, καμμία έλλειψη επικοινωνίας, καμμία κοινωνική αναπηρία. Αν απ΄την άλλη το επισημοποιήσεις με χαρτιά και νυφικά η διαφορά θα είναι ότι αν χωρίσεις θα ενταχθείς στα στατιστικά των διαζυγίων. Αυτό είναι όλο. Γιατί οι κύριοι κοινωνιοτέτοιοι, μετρούν τα επίσημα διαζύγια. Αν μπορούσαν να καταγράψουν και τις σχέσεις που ναυαγούν καθημερινά, θα τις είχαν κάνει γαργάρα τις φιλοσοφίες τους για μάστιγες, λιμούς και καταποντισμούς.

56 Σχόλια to “Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΩΝ ΔΙΑΖΥΓΙΩΝ”

  1. m13 said

    νομίζω πως το λένε μάστιγα γιατί η Ευρώπη ως γνωστόν υποφέρει από γεροντοκρατία (και άρα σε λίγα χρόνια από φτώχεια) και είναι πολύ πιο εύκολο και θεμιτό να κάνει κάποιος 4 ας πούμε παιδιά εντός γάμου, παρά ως ελεύθερος και ωραίος διαζευγμένος.

    μάστιγα γιατί μεγαλώνει άλλα προβλήματα πολύ πιο σοβαρά, όχι για άλλο λόγο. έτσι τουλάχιστον πιστεύω εγώ.

    όπως και νάχει…πώς μπορείς πάντα και τα λές τόσο ωραία;;
    😉

  2. sfrang said

    Ξέρω πολλές οικογένειες σε Γαλλία, Αγγλία, γερμανία και σκανδιναυικές χώρες που οι γονείς συζούν, έχουν 2-3 παιδιά, αλλά δεν παντρεύτηκαν ποτέ, ούτε δημαρχείο… Εφόσον ο μπαμπάς αναγνωρίζει τα παιδιά του, δεν υπάρχει κανένας λόγος να δηλώσεις «γάμο» στο δήμαρχο ή στον παπά. Οι παπάδες επιμένουν εδώ και οι πολιτικοί πείθονται να γίνεται θρησκευτικός γάμος, γιατί τσιμπάνε 300-500 ευρώ (υποθέτω, δεν ξέρω τα τιμολόγια) κατά τη γαμήλια τελετή και άλλα τόσα κατά το διαζύγιο. Για θρησκευτικούς γάμους αυτοί εκδίδουν και τα διαζευκτήρια, έναντι οβολών βεβαίως βεβαίως…

  3. M13, η υπογεννητικότητα και τα άλλα προβλήματα είτε είναι επίπλαστα είτε προυπήρχαν και εντείνονται με ένα διαζύγιο. Π.χ., αν δεν υπήρχαν οι κοινωνικοί ενδοιασμοί θα είχαμε περισσότερα παιδιά εκτός γάμου χωρίς ενοχές, τύψεις και θρησκευτικούς αφορισμούς.
    Για τα υπόλοιπα προβλήματα, αν έχεις έναν άνθρωπο με προβλήματα επικοινωνίας για παράδειγμα, είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή αυτά θα του φέρουν πρόβλημα είτε σε ένα γάμο είτε σε κάποια άλλη φάση της ζωής του. Αν κατάλαβα δηλαδή τί εννοείς. 😀

    Sfag, είναι τόσα πολλά αυτά που κινούνται γύρω από την επιχείρηση «γάμος» που αρχίζω και εκνευρίζομαι όταν το τρώμε το παραμύθι τόσο εύκολα. Και σίγουρα κάποιοι το έχουν αντιληφθεί. Στην Ελλάδα ακόμη μας τρώνε οι τύψεις και οι αμαρτίες.

  4. m13 said

    εξέφρασα τη λανθασμένη άποψη της πλειοψηφίας των κοινωνιών στην Ε.Ε.

    ίσως έπρεπε να το τονίσω :]

  5. padrazo said

    πεστα φιλενάδα.ο γάμος είναι ένα κοινωνικό επινόημα και σαν τέτοιο εξελίσσεται. Η πορεία του θα εξερτηθεί από το πόσο συμβάλει τελικά στην ευτυχία του ανθρώπου.

  6. uncle aris said

    Well said. Και δεν θα ανοίξω το στόμα μου για την εκκλησία γιατί θα γίνω πολύ χυδαίος και δεν θέλω…

  7. Thrass said

    Γενικά συμφωνώ. Όμως, ως συντηρητικούρα σε προσωπικό επίπεδο, μου φαίνεται κάπως απογοητευτική η άρνηση των ανθρώπων να το προσπαθήσουν, όταν δεν πάει καλά. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για τους γάμους, αλλά και γενικά για τις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων. Αυτή η αίσθηση του «δε γαμιέται, θα βρω κάτι καλύτερο», είναι συνήθως παραίσθηση (από ό,τι βλέπω γύρω μου).

    Εν ολίγοις: ναι μεν, αλλά έχουμε ξεχάσει να προσπαθούμε.

  8. Ούτε να τη χωρίσεις δεν μπορείς πια. Πρέπει να τα χώσεις αρζάν σκαστά στον Μητροπολίτη, να πληρώσεις μια περιουσία «κληρικόσημο» και «παπαδόσημο», νεοκόρους ,δικηγόρους , αναγνώστες …σιχτίρ.
    Ενώ η γύναίκα λέει :Θα του δώσω τα παπούτσια του στο χέρι,περιουσία έχουμε και με το διαζύγιο θα του πάρω τουλάχιστον τα μισά, τα παιδιά μεγάλωσαν , έχουν πάρει το δρόμο τους. Και ο μήνας έχει 9…..

  9. Rodia said

    Αυτό που ξέρω είναι πως στη Σουηδία δεν παντρεύονται οι νέοι άνθρωποι, αλλά συζούν. Επειδή έχουν παροχές από το κράτος. Για μονογονεϊκές οικογένειες, για μοναχικά ατομα, για παιδιά εκτός γάμου, κλπ κλπ.
    Αυτό που ξέρω πολύ καλά επίσης, είναι ότι ο άνθρωπος ζει καλύτερα ελεύθερος -όταν νιώθει δλδ ελέυθερος. Και, συνήθως, γάμος στο Ελλαντάν σημαίνει στέρηση της ελευθερίας του ενός από τον άλλο.. χωρίς να ξεχωρίζω φύλα, πότε το ένα και πότε το άλλο «εξελίσσεται» κάτω από το γάμο σε… δερβέναγα!.. καθώς επίσης, κάποιος από τους δυο νιώθει συχνά «αναγκασμένος» να.. σκίσει τη γάτα!!!

    ..κάτι ακόμα είναι άσχημο σε τα μας.. ότι μετά την γαμήλια τελετή αρχίζουν να μπερδεύονται τα σόγια ανάμεσα στο ζευγάρι, ΧΩΡΙΣ κανένα πρόσχημα πλέον..
    Πες τα βρε συ κορουλίνα μ’, πες τα!!! Εχει μαλλιάσει η γλώσσα μου, αλλά όταν είδα πριν απο αρκετο καιρό μια κοπελιτσα σαν τα κρυα τα νερα σε μια εκπομπη του Μικρούτσικου (τη γλάστρα έκανε εκεί περα και’γώ έκανα ζάπινγκ, τι νόμισες?) να δηλώνει παρθένα στα 20τόσα της και να περιμένει να παντρευτεί για να απαυτό.. Εμεινα λέμε! Και παντρεύτηκε μια μέρα και είπε πως θα ξανάρθει στην εκπομπή σε 3-4 μέρες.. και ξαναήρθε (περίμενα με περιέργεια, ομολογώ) ύπανδρος πλέον.. αλλά ούτε κρύα νερά ούτε τπτ.. σα μπαγιάτικο μύδι ήτανε το κακόμοιρο.. είχε πάρει ένα «καλό κύριο» με καλή θέση, τουτού και μπικικίνια.. ΟΥΦ!!! τα κράταγα τόσο καιρό…

    σμουτς!:-))

  10. Rodia said

    Κάτι καλό επίσης που συμβαίνει στη Σουηδία (νομίζω και στις άλλες σκανδιναβικες χώρες) είναι πως μόλις τελειώνει ο νέος/α τις βασικές σπουδές του λαβαίνει ένα βασικό μηνιάτικο ώστε να κάνει ό,τι θέλει και να μη βαραίνει την οικογένεια.. θέλει σπουδάζει, θέλει ταξιδεύει, όλη του τη ζωή αν ζει λιτά.. Ζητιάνοι δεν υπάρχουνε, μια και το κράτος λειτουργεί ρολόι.. φροντίζει τον πάσα ένα αναξιοπαθούντα..

    Α! εμείς τα λεφτά τα δίνουμε σε όπλα! είναι βλέπεις ο γαμο-κίνδυνος…

  11. uncle aris said

    ο γαμο κίνδυνος στο μυαλό μας είναι νομίζω αλλά άλλο καπέλο ετούτο…

  12. uncle aris said

    γαμωκίνδυνος ήθελα να πώ. Χαχα, έτι όπως είναι το θέμα άλλο νόημα βγαίνει :Ρ

  13. Rodia said

    Ναι, θείε, στο μυαλό μας είναι αλλά τις τσέπες μας αδειάζει!;-)
    (βάζε ωμέγα, αρέσει)

  14. Ωμέγα με υπογεγραμμενη,η πιό σέξυ γραφή Μαρινάκι μου . Καλά το έλεγε ο Χριστιανόπουλος «Μην καταργείτε την υπογεγραμμένη. Ιδίως κάτω απ’ το ωμέγα. Είναι κρίμα να εκλείψει η πιο μικρή ασέλγεια του αλφάβητού μας»

  15. zardoz said

    ZαρντοZ λεει:

    Μαστιγα ξεμαστιγα , αν δημιουργουνται δυομιση εκκατομμυρια νοικοκυρια και αγοραζουν σπιτια,επιπλα οικιακεσ συσκευες,,κλπ
    μεγαλος τζιρος ,, ακομα μεγαλυτερος οταν χωριζουν και δημιουργουνται αλλα εναμιση εκατομυρια νοικοκυρια στα ιδια ειδη
    οποτε συμφερει το συστημα η βλακωδεις επιλογη οχι μονο του γαμου.

    μακια =Ζ=

  16. zardoz said

    ΤΟ ΚΟΛΠΟ ΕΤΣΙ Κ ΑΛΛΟΙΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ.!

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΝΘΕΤΕ ΝΑΣΤΕ ,, ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ Κ ΠΑΙΔΕΥΜΕΝΕΣ

    ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΨΥΧΗΣ,,,,,ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΔΕΚΑΤΕΣΣΑΡΑ.=Ζ=

  17. Παιδιά, απαντήσεις αύριο. Έχω κολλήσει με μια παιχνιδάρα υπεργαμάτη.

    Νύχτες! 🙂

  18. Η μαστιγα που αναφερεις ισως να ειναι τις περισσοτερες φορες η καλυτερη επιλογη…

  19. severin said

    Συμφωνώ με τον/ την Thrasso και επιπλέον: Δεν έχει βρεθεί κάτι που να αντικαθιστά την οικογένεια ως «κύταρο της κοινωνίας», οπότε πώς να μην πιάνει πανικός τους διάφορους που αναλύουν το θέμα;

    Στο Ellada είμαστε γάμησέ τα…μα η απόλυτη και απαράδεκτη οικονομική εξάρτηση από τους γονεις μέχρι τα τριάντα-φέυγα, πολύ περισσότερο μάλιστα από ό,τι παλιά, μα ο νεο-συντηρητισμός της νέας γενιάς..όλοι ρίχνουν από ένα γάμο με grand δεξιωση και μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού διαζύγιο και το παιδί το μεγαλώνει η γιαγιά. Δε λέω… εξέλιξη είναι κι αυτή, γιατί όμως μου φαίνεται ανησυχητική εμένα;

  20. το πρόβλημα είναι ότι αντί να μάθουμε σιγά σιγά να χειροζόμαστε το διαζύγιο, κάνουμε απλά ότι δεν πρέπει να υπάρχει.

    η μαγκιά είναι να τα καταφέρεις όχι μόνο στο γάμο αλλά και στο διαζυγιο. Έχω δει μόνο ένα ζευγάρι με παιδιά που συννενοείται άψογα ακόμα και μετά το δια΄ζυγιο. μιλάμε για απίστευτη επικοινωνία και ανωτερότητα, είναι απλά η εξαίρεση, λες και βγήκαν από άλλο πλανήτη.

    είχα διαβάσει ότι η ροδόπη έχει λέει τα λιότερα διαζύγια, και έλεγε οο δημοσιογρα΄φισκος ότι στη ροδόπη οι οικογένειες είναι πιό ευτυχισμένες. μουαααχαχαχαχαχ (δεν σκέφτηκε ότι για μια μουσουλμάνα είναι σχε΄δον α΄δυνατο να πάρει διαζύγιο, και στη ροδόπη ο μισός πληθυσμός είναι μουσουλμάνοι. πήγαινε μόνο να δεις πόσς μουσουλμάνες περιμένουν στην ουρά έξω απ τον ψυχιατρο – και σίγουρα δεν πηγάινουν εκεί επειδή περνούν καλά στο σπίτι τους).

  21. Τα πράγματα είναι απλά:
    Αγαπιέστε μένετε παντρεμένοι.
    Δεν αγαπιέστε, χωρίζετε.
    Αν έχει πόνο;
    Βέβαια και έχει. Και στη μία περίπτωση και στην άλλη.
    Αν έχει χαρά;
    Ου, βέβαια… επίσης και στη μία περίπτωση και στην άλλη.
    Εχω δυο γάμους. Αποτυχημένους;
    Ξέρω εγώ; Κράτησαν και οι δυο απο λίγο… Μάλλον πετυχημένους τους βλέπω.
    Καλέ, δεν τρελλάθηκα… φυσικά και στεναχωρέθηκα κι εγώ και εκείνες… όμως από το να μέναμε …15 χρόνια παντρεμένοι και μετά να χωρίζαμε, είναι άδικο για τον χρόνο της ζωής μας, που ο γαμημένος δεν είναι συγκεκριμένος.
    Κατα τα άλλα, ο γάμος είναι μια ανθρώπινη επινόηση (θρησκεία, μονογαμία, πολιτική, προϊόντα κ.λ.π.)… Κανένα άλλο θηλαστικό (κι όχι μόνο) σ’ αυτον τον πλανήτη, δεν κάνει γάμο, παρ΄΄α μόνο έμείς.
    Αποτέλεσμα;
    Πηγαίνετε σε όποιο κλαμπ, καφετέρια, εστιατόριο και παρακολουθείστε για τί πράγμα συζητούν (βασικά) οι θαμώνες… για το αν θα παντρευτούν ή για το πόσο δυστυχισμένοι είναι που είναι παντρεμένοι…
    Η φύση μας έχει φτιάξει για να αγαπιόμαστε…. το «παντρευόμαστε» είναι παράπλευρη απώλεια του πολίτισμού των ανθρώπων.

  22. …κάτι σαν το ωράριο στη δουλειά…

  23. aeipote said

    Καλημέρα Κωνσταντίνα και καλή Εβδομάδα!

    Ακόμα μια φορά που είσαι χρυσόστομη.
    Έτσι είναι τα πράγματα και όποιοι
    θέλουν να κρύβοντε πίσω από το
    δάχτυλο τους, ας κρύβοντε!

    Το μόνο: Προσοχή στα Παιδιά. . .

  24. aeipote said

    Καλημέρα Κωνσταντίνα και καλή Εβδομάδα!

    Ακόμα μια φορά που είσαι χρυσόστομη.
    Έτσι είναι τα πράγματα και όποιοι
    θέλουν να κρύβονται πίσω από το
    δάχτυλο τους, ας κρύβονται!

    Το μόνο: Προσοχή στα Παιδιά. . .

  25. bsirios said

    … ορισμένοι προβληματισμοί που μου κάθονται … να … εδώ !!! Το διαζύγιο δεν είναι το αυτό καθ’ αυτό πρόβλημα που θα πρέπει να μας ανησυχεί. Διαφωνώ με αυτούς που χρησιμοποιούν ως παραδείγματα το τί γίνεται σε άλλες χώρες ανά την Ευρώπη, που αρχικά έχουν λύσει βασικότερα προβλήματα στην κοινωνία τους (ανεργία για παράδειγμα, υιοθεσίες) και μετά έλυσαν κι όλα τα’ άλλα (γάμος, ανύπαντρες μητέρες). Όταν εξετάζεις το τι γίνεται σε μια χώρα, θα πρέπει να τη μελετάς διεξοδικά-σφαιρικά κι όχι μεμονωμένα και συγκεκριμενοποιώντας το ζήτημα που σε ενδιαφέρει, συγκρίνοντας το με τη δική σου κοινωνία. Να μην ξεχνάμε ότι η δική μας κοινωνία έχει διαμορφωθεί όπως έχει διαμορφωθεί κατά κύριο λόγο μέσα από διάφορους ζυγούς για πολλά χρόνια και στην ουσία είμαστε ελεύθεροι σαν κράτος…ποοόσα?? 30? 40 χρόνια?? Να μην ξεχνάμε ότι η οικογένεια, με τα θετικά της και τα αρνητικά της ήταν αυτή που κράτησε τη γλώσσα, τις παραδόσεις και όλα αυτά που συγκροτούν μια κοινωνία που σήμερα πολλοί την πυροβολούν. Η θρησκεία και η εκκλησία από την άλλη έπαιξαν τον ρόλο τους, για εμένα πολύ σημαντικό, στην διατήρηση όλων αυτών που μας βοήθησαν να μείνουμε ΈΛΛΗΝΕΣ. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι επικροτώ τη μετέπειτα συμπεριφορά κυρίως της εκκλησίας. Η θρησκεία είναι κάτι άλλο. Μονοθεϊσμός, πολυθεϊσμός…χριστιανισμός, βουδισμός…σε τι πιστεύω και σε ποιον απευθύνομαι όταν νοιώσω μόνος και αβοήθητος είναι κάτι το οποίο δεν είναι της παρούσης. Μήπως όμως έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας?? Ο γάμος στην ουσία, αν ήταν να δώσω ορισμό, είναι η «επίσημη» για την κοινωνία μας συμβίωση 2 ανθρώπων διαφορετικού φύλλου με σκοπό …?????? Την γέννηση τέκνων…ΠΑΙΔΙΩΝ!!! Άρα, ο γάμος σαν γάμος έχει υπόσταση όταν υπάρχουν παιδιά. Άρα το θέμα μας θα ήταν μάλλον τι γίνεται με τα παιδιά από έναν γάμο που οδηγείται σε διαζύγιο. Και μάλλον αυτό είναι και το σημαντικότερο στην όλη ιστορία. Τα παιδιά, καλώς ή κακώς χρειάζονται και τους δυο γονείς, όχι φυσικά κάτω από την ίδια στέγη. Αυτό γίνεται πάντα? ΟΧΙ!! Και αυτό είναι το πρόβλημα. Συνήθως δεν μιλιούνται, δεν επικοινωνούν και κυρίως δεν ανταλλάσουν απόψεις για την ανατροφή των παιδιών τους. Μα θα μου πείτε…εδώ δεν μπόρεσαν ως πολιτισμένα όντα (αν θέλουμε να λεγόμαστε έτσι) να ανταλλάξουν απόψεις κατά την συμβίωση τους, τώρα θα ανταλλάξουν??? Εδώ είναι το πρόβλημα!!! Τι γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις?? Πώς αντιμετωπίζεται?? Μήπως τα παιδιά είναι οι παράπλευρες απώλειες ενός πολέμου???

    Ακόμα και στην περίπτωση που θα ξεπεράσουμε τα ανωτέρω ως αμπελοσοφίες και σκέψεις ενός συντηρητικού που ζει στον «κόσμο» του, δεν έχω καταλάβει κάτι…ο γάμος είναι το πρόβλημα ή το διαζύγιο??? Γιατί νομίζω ότι και τα δυο είναι προβλήματα, το καθένα από διαφορετική σκοπιά.

    Υ.Σ. : γάμος=σεξουαλική πράξη

  26. Ο γάμος δεν περνάει κρίση. Οκ αυξάνονται τα διαζύγια αλλά αυτοί που χωρίζουν πάνε και ξαναπαντρεύονται (οι μαλάκες).
    Οπότε οι γάμοι αυξάνονται.

    Μήπως να γίνω wedding planer να χιεστώ στο τάληρο;

  27. alzap said

    Μπράβο κορίτσι μου. 🙂
    Πολύ ωραίο το ποστ σου με θέμα: Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΩΝ ΓΑΜΩΝ.
    Φίλησέ μου τον κατεψυγμένο

  28. alzap said

    Μπράβο κορίτσι μου. 🙂
    Πολύ ωραίο το ποστ σου με θέμα:
    Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΩΝ ΓΑΜΩΝ.

    Υ.Γ Φίλησέ μου τον κατεψυγμένο

  29. η «νεωτεριστική» άποψη των διαζυγίων, το γεγονός ότι σχεδόν περισσότερα ζευγάρια χωρίζουν από όσα παντρεύονται δεν είναι παρά μια ακόμα επιτυχημένη προσπάθεια του συστήματος για να μας απομονώσει,

    να μας αφήσει τελικά μόνους ώστε ή μόνη μας σωτηρία να είναι πια η κατανάλωση άχρηστων γκάτζετς

    αφού κατάφερε να διαλύσει τη μεγάλη οικογένεια (παπούδες, γιαγιάδες, ξαδέλφια, θείοι, θείες κλπ) τώρα δίνει ένα τελειωτικό χτύπημα στην «οικογένεια πηρύνα» (μάνα, πατέρας, παιδιά)

    δεν είναι λάθος να καταρρέει μια αξία κωσταντίνα όταν αντικαθίσταται με μια άλλη καλύτερη

    αλλά δεν βλέπω πραγματικά το μεγάλο όφελος από την κατάρρευση της οικογένειας, εκτός ίσως από την αύξηση στις πωλήσεις των hondos centers

    τελικά δεν είναι το διαζύγιο το ζήτημα – σαφώς τα δυστυχισμένα ζευγάρια πρέπει να χωρίζουν –

    το ζήτημα είναι ο γάμος
    εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί τα δυστυχισμένα ζευγάρια παντρεύονται ?

    αυτό μου καίει το μυαλό

    αφού δεν το έχεις ρε φίλε/η μέσα σου να κάνεις γάμο και οικογένεια κλπ κλπ … τους γάμους τι τους θες?

    βασικά πιστεύω ότι και οι γάμοι και τα διαζύγια πρέπει να απαγορευτούν δια ροπάλου

  30. M13, ωχ ναι. Μα τί μαλάκας που είμαι! 😀

    Pad, κατάφερες με τρεις γραμμές να με αφήσεις μαλάκα. Ακριβώς αυτό που θέλω να πω. 🙂

    Uncle Aris, ναι καλύτερα να κρατηθούμε. 🙂

    Thrass, σωστός. Όμως όταν κάποιος γενικά δεν προσπαθεί, ο γάμος δεν είναι το καλύτερο πεδίο να μάθει να το κάνει. Θέλω να πω, αν είσαι κακός οικοδόμος π.χ., δεν πειραματίζεσαι με σπίτια γιατί το πιο πιθανό είναι να πέσουν. 🙂

    Sykofanti, είσαι συκοφάντης! Το ίδιο λένε και μερικοί άντρες «εγώ την κάνω και ας τα βγάλει πέρα μόνη της με τα παιδιά». Όταν κάποιος είναι μαλάκας δεν έχει να κάνει με φύλο. 😉

    Rodia, αυτό το «πάνω χέρι» στις σχέσεις ποτέ δεν το κατάλαβα. Λες και είναι αγώνας επιβίωσης και κάποιος πρέπει να κυριαρχήσει. Όσο για τα σόγια, δεν φταίει ΚΑΝΕΝΑΣ άλλος πέρα από το ζευγάρι. Εδώ, είμαι απόλυτη. Έχεις δίκιο πάντως πως σαν κράτος δεν διαθέτουμε καμμία διευκόλυνση για τους μοναχικούς ανθρώπους. Μάκια. 🙂

    Zardoz, τεράστια βιομηχανία που δεν πρόκειται να μας αφήσει να κάνουμε επιλογές ψυχής. Δίκιο έχεις. (τί έγινε, γέννησε η κα Ζαρντόζ; Έκανες Ζαρντοζάκι;) 😀

    Πρέζα, είναι η πιο γαμάτη λύση του κόσμου αν είσαι δυστυχισμένος. Προσπάθησα απλά λιγάκι να την απενοχοποιήσω.

    Severin, αυτό το ρημάδι το κύτταρο της κοινωνίας δεν υπάρχει περίπτωση να μας αφήσουν να το βρούμε. Έτσι όπως τα ΄χω ζήσει εγώ τα πράγματα, αυτό το κύτταρο έχει εξελιχθεί από οικογένεια σε φίλους. Η οικογένειά μου είναι οι φίλοι μου που μαζευόμαστε συχνά ο ένας στο σπίτι του άλλου, που βοηθάμε με τα παιδιά, που ζούμε σχεδόν μαζί. Στο εξωτερικό είναι πιο εμφανές. Εδώ είναι από περίεργο μέχρι τελείως εξωπραγματικό.

    Marilina, υποκλίνομαι. Και έχοντας δει ένα ντοκυμαντέρ για τις γυναίκες της Ροδόπης και την κατανάλωση σε ψυχοφάρμακα και τους ξυλοδαρμούς, τόσο περισσότερο φρικάρω με τους στατιστικολάγνους.

    Μάνο, σιγά μην διαφέρουν οι απόψεις μας. Εντύπωση θα ΄μου έκανε το αντίθετο. Είσαι μέσα στο μυαλό μου. Κρατάω όμως αυτό : «Καλέ, δεν τρελλάθηκα… φυσικά και στεναχωρέθηκα κι εγώ και εκείνες… όμως από το να μέναμε …15 χρόνια παντρεμένοι και μετά να χωρίζαμε, είναι άδικο για τον χρόνο της ζωής μας, που ο γαμημένος δεν είναι συγκεκριμένος».

    Αείποτε, ναι. Μεγάλη προσοχή στα παιδιά. Έχεις δίκιο.

    Bsirios, η οικογένεια και η θρησκεία έπαιξαν τον ρόλο που κλήθηκαν να παίξουν (προσωπικά έχω φυσικά τις ενστάσεις μου) αλλά επιτέλους είναι καιρός να προχωρήσουμε. Θα εστιάσω μόνο στο θέμα των παιδιών διότι στα άλλα που γράφεις (έλληνες, παράδοση, γλώσσα) είμαι κάθετα αντίθετη. Ένα παιδί όντως χρειάζεται και τους δύο γονείς του για να μεγαλώσει ομαλά. Το θέμα είναι τους χρειάζεται δυστυχισμένους; Τους χρειάζεται ντε και καλά παντρεμένους να κοιμούνται στο ίδιο κρεββάτι; Τους χρειάζεται ξέρω – γω, θρήσκους, παραδοσιακούς; Αν θες την γνώμη μου, τους χρειάζεται να το αγαπούν, να μπορούν να συμπεριφερθούν μπροστά του σαν άνθρωποι και να είναι δίπλα του στο μεγάλωμα. Είναι τόσο απλό που δεν χρειάζεται ούτε θεσμούς δυστυχίας, ούτε απώτερα ιδανικά, ούτε καταναλωτικές αηδίες να περικλύουν την έννοια «γονείς».
    Το υστερόγραφο δεν το κατάλαβα καθόλου μα καθόλου.

    Lex, σωστόοοοοος!!!!

    Alzap, ο δικός σου τίτλος είναι καλύτερος! 🙂

    Δημήτρη μου, λες : «το ζήτημα είναι ο γάμος εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί τα δυστυχισμένα ζευγάρια παντρεύονται ? αυτό μου καίει το μυαλό»

    Σε λατρεύω, στο ΄χω πει;
    Πλάκα πλάκα άμα απαγορευτεί ο γάμος θα έχει πολύ γέλιο η φάση. Οι μισοί θα ψάχνουν να βρουν εμφανείς τρόπους να ενταχθούν επιτυχημένα στην κοινωνία και οι άλλοι μισοί θα αυτοκτονήσουν. 😀

  31. είμαι σίγουρος πως αν απαγορευτεί ο γάμος θα μειωθούν τα διαζύγια :)))

    αλλά το γεγονός παραμένει : όσο πιο εύκολα παντρεύονται οι άνθρωποι τόσο πιο εύκολα θα χωρίζουν

  32. mpampakis said

    Μήπως ξέρεις κάτι για τον γάμο μου που δεν το ξέρω εγώ;
    ;^p

  33. zardoz said

    νοε-δεκ ,, σ’ευχαριστω που θυμηθηκες,=z=

  34. cyrusgeo said

    Μανιφέστε, τα δυστυχισμένα ζευγάρια παντρεύονται γιατί νομίζουν πως έτσι θα σώσουν την κατάσταση. Πολλές φορές, μάλιστα, κάνουν και παιδιά για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Το γεγονός ότι έχουν άδικο δεν τους πτοεί.

    Και αυτό που μου καίει εμένα το μυαλό είναι ότι το ξέρουν…

  35. ExBerliner said

    @ sfrang
    Πράγματι πολλοί το κάνουν αυτό στη γερμανία, αλλά επειδή δεν είναι σίγουροι για το γάμο, όχι σαν στάση ζωής. Αν ήταν σίγουροι για το γάμο θα πήγαιναν στο δημαρχείο και θα κέρδιζαν:
    1. Δωρεάν υγειονομική περίθαλψη για αυτόν που δεν έχει δουλεία, και
    2. Αύξηση μισθού (50 με 100 ευρά, μικρή είναι αλήθεια)
    3. Μεγάλη μείωση φόρου και λοιπόν κρατήσεων (προσωπικά «κέρδισα μέχρι και 400 ευρά το μήνα).
    Αν συνεπώς ένας από τους 2 είναι άνεργος (και έχεις καλή και ειλικρινή σχέση μαζί του, δηλαδή διαζύγιο δίνουμε και δεν θα ζητάμε διατροφές) πας με 2 κολλητούς στο δημαρχείο, τζιφρώνεις 2 χαρτιά και κερδίζεις τουλάχιστον 700 ευρώ το μήνα (υπολογίζω και την ασφάλεια υγείας, που υποχρεωτικά όσοι ζουν στη γερμανία πρέπει να έχουν).
    Και επειδή ξέρω τη σχέση των γερμανών με τα λεφτά (τύφλα να έχουν οι σκωτζέζοι) αυτό που λες το κόβω λίγο δύσκολο να ισχύει.

  36. funEL said

    Μικρή μας τυρόπιτα, μετά απ όλα αυτά μετά βίας συγκρατούμε τη γερόντισα…
    Να την αμολήσουμε?

  37. Midnight said

    «μετά βίας συγκρατούμε τη γερόντισα…
    Να την αμολήσουμε?»

    Αμόλα καλούμπα. 🙂

  38. κοινωνική=πλαστή. Διαφωνώ με αυτό. Ο άνθρωπος είναι κοινωνικός, συνεπώς διάφορες συσσωματώσεις είναι μέσα στην φύση του. Ενδεχομένως να περνούμε μεταβατικές φάσεις και μετά από κάποια χρόνια (ή αιώνες) αυτές να μην είναι αναγνωρίσιμες από εμάς. Αυτό, όμως, δεν κάνει τις συσσωματώσεις πλαστές, εν γένει (αντίθετα, ένας γάμος συμφέροντος, θα μπορούσε να θεωρηθε’ι πλαστή συσσωμάτωση πχ)
    Στο κάτω κάτω, δεν γνωρίζω, εάν υπήρξε ποτέ η εποχή του (ακοινώνητου) ευγενούς αγρίου 🙂

  39. Rodia said

    ~~~ bsirios, δυο μέτρα και δυο σταθμά; Από τη μια γράφεις «..η οικογένεια (κλπ κλπ) μας βοήθησε να παραμείνουμε ΕΛΛΗΝΕΣ..» και από την άλλη αναρωτιέμαι τι σόι έλληνες παραμείναμε που είμαστε τόσο πολύ πίσω από λαούς οι οποίοι, κατά τη γνωστή ρήση που απεχθάνομαι, «όταν εμείς φιλοσοφούσαμε, τρώγανε βελανίδια πάνω στα δέντρα»! Για πόσο ακόμα θα αναμασάμε τους ζυγούς; ‘Η μήπως διατηρούνται ακόμα; Με την «παιδεία» που προσφέρεται εννοώ. Κανονικά, εμείς -αφού το πας στο πατριωτικό- θα έπρεπε να διδάξουμε συμπεριφορές και όχι να κρυβόμαστε πίσω από δήθεν τάχα μου κινδύνους που συντηρούνε το ραγιαδιλίκι μας.

    ~~~ κ. funEL, με τη γερόντισσα να προσέξετε τον αέρα, τα ζύγια και την ουρά. (εκτός αν είναι εξαπτέρυξ)

    Σόρρυ κορούλα μ’ αλλά έβλεπα τα σχόλια στον ύπνο μου!:-)

  40. Rodia said

    A! Ξέχασα ένα βασικό. Πρόταση για τίτλο: Η Μαστίχα των διαζυγίων. Πώς σου φαίνεται;

  41. Civil said

    Πως μπορείς και λες αυτά που νιώθω;
    Σ’ ευχαριστώ!
    Remarkable post my dear!

  42. Mani, δεν θυμάμαι, στο ΄πα ότι σε λατρεύω ε; 😀

    Mpampaki,προσωπικά ζητήματα, συζήτηση κομμένη.Σάκης 🙂

    Zardoz, με το καλό φιλαράκι. 🙂

    Cyrus, ρίξε από πάνω και λίγη χρυσόσκονη κοινωνικής ευτυχίας και έδεσε η σάλτσα. 🙂

    Funel, όχι ρε! Να πας στους μπλογκοκλάστες (πώς τους λένε) της φιλενάδας σου. Εδώ είμεθα σοβαρό μπλογκ λέμε! 😛

    Ντροπαλέ, από το «ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον» μέχρι το «Ησαία χόρευε» μεσολαβούν ένα σωρό πράγματα που δεν έχουν καμμία απολύτως σχέση με την κοινωνικότητά μας ως ανάγκη.

    Ροδιά, δεν ήθελα να επεκταθώ στο σχόλιο του Bsirios γιατί αναμασά ακριβώς το πακετάκι που προσπαθούμε εδώ να το πιάσουμε απ΄την αρχή, να το κάνουμε κομματάκια και να δούμε ότι είναι πλαστό. Τεσπα. Μαστίχα indeed! 🙂
    Civil, ε δεν είπα και τίποτα καινούργιο. Απλά μου την έδωσε μια είδηση που διάβασα. 😀

  43. Liselotte said

    Να σου πώ κάτι γλυκιά μου?
    Ο γάμος θέλει κότσια. Δεν είναι μόνο το πήδημα και τα λουλουδάκια. Δώστου 3 χρόνια και μετά τα λέμε. Ο κόσμος όμως παντρεύεται γιατί είναι ωραίο να δοκιμάζεις..άσε που κλείνεις και το στόμα των συγγενών.
    Το διαζύγιο θέλει κότσια. Χέστηκες για το πήδημα και τα λουλουδάκια μαράθηκαν, αντικατεστάθησαν με παιδάκια, ευθύνες, αϋπνίες, έλλειψη χρημάτων you name it.. Τους έκανες το χατήρι. Αν μπορείς παίρνεις χαρτί για την ελευθερία. Αν δεν θέλεις ελευθερία, κάθεσαι και τα τρώς.

    Αν το να έχεις θάρρος να κόψεις τον κόμπο μιάς κακής σχέσης είναι μάστιγα, και γ..μ. τις μάστιγες!

  44. liselotte κατά κάποιο τρόπο δεν μπορείς να πάρεις ελευθερία από τα παιδιά που έκανες

    τα παιδιά δεν είναι κάγκελα της φυλακής

    αν ήθελες ελευθερία να μην έδινες σημασία στα στόματα των συγγενών και να έμενες ανύπαντρη

    δεν έκανες κανενός το χατήρι … το κέφι σου έκανες

    μη το πάρεις προσωπικά επειδή μιλάω στο β ενικό

    εννοώ η οποιαδήποτε γυναίκα

  45. kostantina ρίξε μια ματιά και σ αυτό

  46. Δημήτρη, το είδαμε πριν λίγο με τον Τάσο και το συζητάγαμε κάνα μισάωρο. Περίεργη φάση. 🙂

  47. καθόλου περίεργη κωσταντίνα … τώρα το διαζύγιο είναι lifestyle

    οι άνθρωποι χωρίζουν πιο εύκολα σήμερα επειδή οι δεσμοί που τους δένουν γίνονται όλο και πιο ελαστικοί, πιο ασθενείς

    η πραγματική μάστιγα δεν είναι τα διαζύγια, αλλά η κατάρρευση των δεσμών ανάμεσα στους ανθρώπους και κατ επέκταση η κατάρρευση των κοινωνικών σχέσεων

    δεν είμαι σίγουρος αν τα 100 χρόνια μοναξιάς, που έχουν ήδη αρχίσει, είναι σημάδι πως εξελισόμαστε

  48. mosaic said

    ένα παιδί μεγαλώνει πιο σωστά με δυό γονείς απ όσο μέ έναν.

    φυσικά αν οι 2 αντιλαμβάνονται το ρόλο τους σα γονείς και δε βρέθηκαν εκεί(στο γάμο τους δηλ) τυχαία

    έτσι όπως είναι η κοινωνία καλή ή κακή (και σίγουρα δεν είναι καλή) ο γάμος είναι η μόνη λύση αν κάποιος θέλει να κάνει παιδί.

    αυτά περί σουηδίας και γερμανίας τα ακούω λίγο βερεσέ.αν θεωρούμε υγιές το να μεγαλώνει ένα παιδάκι με τον έναν απών επειδή το κράτος δίνει παροχές, τι να πώ?

    προσωπικά θεωρώ υγιές φαινόμενο την αύξηση των διαζυγιών με την ένοια ότι σίγουρα έχει μειωθεί η υποκρισία με τον τρόπο που αυτή εκδηλώνοταν στους γάμους του παρελθόντος.κι αυτό είναι καλό

    από κει και πέρα διαφωνώ με την οπτική «αφου ο γάμος δεν ταιριάζει με την ανθρώπινη φύση δεν πρέπει να γίνεται».
    το να κάνεις ένα παιδί είναι από τα πιο ανθρώπινα πράματα που μπορεί να κάνει κάποιος και δυστυχώς η καλύτερη φόρμουλα που έχει βρεθεί ως τώρα είναι ο γάμος.

    αν κάποιος έχει δει στην πράξη να λειτουργεί κάτι καλύτερο ας μας το πει.στην πράξη όμως.και καλό είναι να μην είναι τίκποτα για φυλές του Αμαζονίου.

    μένω λοιπον και γω στην άποψη που λέει ότι πρέπει κανείς να το παλεύει το πράμα(τη συμβίωση στο γάμο εννοώ που όντως είναι αγγούρι)εκεί που είναι όσο καλύτερα μπορεί.και να μην την κάνει κοπάνα με την πρώτη.επαναλαμβάνω:αν δε γίνεται αλλιώς το διαζύγιο είναι τίμια λύση.

    (το Μαίο ήμουν Στοκχόλμη.στο καράκεντρο μου την πέσανε ζητιάνοι 2 φορές και στις πάμπ ήταν να τους κλαίνε οι ρέγγες μετά τις 9:30 το βράδυ.από τις μπύρες και από τον τρόπο που τα μάτια τους ατένιζαν το Τίποτα.και δε μιλάω για μεμονωμένες περίπτώσεις.μιλάμε για σωρούς ανθρώπων.
    δε λέω ότι δεν είναι πιο μπροστά από μας σε κοινωνική οργάνωση.προς Θεού.απλά δεν υπάρχει άσπρο μαύρο.)

  49. Το διαζύγιο αποκαλείται μάστιγα, επειδή ο γάμος, υπήρξε το αρχαιότερο εργαλείο ελέγχου της κοινωνίας. Στην Αμερική χρησιμοποιήθηκε μέχρι και ως εργαλείο για τον έλεγχο της μετανάστευσης.

    Αποτελεί την πιο απαρχειωμένη και αφύσικη συνήθεια, τα δικαιώματα που συνδέονται με το γάμο ( πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά) συνιστούν διάκριση σε βάρος των άγαμων πολιτών και δυστυχώς, αντί να καταργήσουμε το γάμο ως θεσμό με κοινωνικές επιπτώσεις, εντάσσουμε νέες κατηγορίες σε αυτόν ( ομοφυλόφιλους).

  50. Rodia said

    Χρειάζεται να αναζητηθούν νέοι τρόποι, εκτός γάμων και υιοθεσιών, μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων χωρίς απαγορευτικό ύψος φόρων.

  51. Πες τα , Κωνσταντίνα! Παθούσααα!

  52. lili said

    παντρεμενη.
    Χωρις παιδια.(φανταζομαι)

    Γιατι αν ησουν χωρισμενη με παιδι, θα ηξερες οτι το προβλημα δεν ειναι αν το παιδι νιωθει αποβλητο κοινωνικα, και οτι τα προβληματα ειναι βαθυτερα.
    Η αποκοπη του απο τους γονεις πολυ γρηγορα για να μην ειναι διχασμενο σε 2 κοσμους, το μεγαλο ποσοστο που χανει επαφη με τον γονιο πριν περασουν 5 χρονια, η αισθηση εγκαταλειψης, μη αξιας(εγω δεν αξιζα για να κατσεις μπαμπα; μαμα;)
    καταθλιψη, πρωιμη σεξουαλικοτητα και ψυχολογικα προβληματα.

    Δεν λεω να μεινει παντρεμενος καποιος που ειναι δυστυχισμενος, αλλα αν εχει παιδι να κατσει να σκεφτει καλα, τι ειναι αυτο που νομιζει οτι θα τον εκανε πιο ευτυχισμενο..οι εξοδοι? νεος συντροφος? τι?
    και μετα να τα βαλει κατω με το τι θα εκανε ευτυχισμενο το παιδι του που θελει να νιωθει οτι προηλθε απο αγαπη, οτι δεν ηταν ενα «λαθος».

    Οταν υπαρχει παιδι, ειμαι της γνωμης οπως εστρωσες θα κοιμηθεις.
    και τιναξε το στρωμα να φυγουν τα ψθχουλα και ραψε το σεντονι και κανε οτι χρειαστει, αφου αυτο το κρεβατι διαλεξες.Τουλαχιστον μεχρι το παιδι να μπορει να κανει σωστο process της διαδικασιας.

    Ειμαι υπερμαχος της ωριμης σκεψης πριν του γαμου και του crash test πριν κανεις παιδι.
    Μετα, οχι.
    καποια πραγματα ωφειλεις να πληρωνεις εσυ τον λογαριασμο και οχι το παιδι σου.

    και κατι τελευταιο.
    δεν ειναι «ενοχες» αυτο που νιωθουν οι γονεις τοσο πολυ, οσο στεναχωρια που δεν μπορουν to mend a little broken heart.
    οταν εισαι ερωτευμενος και δεν βλεπεις τον γκομενο σου για μηνες τρελλαινεσαι, φανταζεσαι πως νιωθει ενα παιδι που λατρευει τους γονεις του και αναγκαζεται να τους αποχωριστει?

    Ειπα να εμπλουτισω την συζητηση με την αλλη πλευρα.
    οχι απαραιτητα αυτων που το ζουνε( πολλοι ποπυ χωριζουν σκεφτονται οπως εσυ, φανταζομαι)
    αλλα αυτων που προβληματιζονται παρα πολυ με τις συνεπειες ενος διαζυγιου.

  53. Lili, ποτέ δεν υποστήριξα τους επιπόλαιους γάμους και τα επιπόλαια διαζύγια. Φαντάστηκα ότι μπορώ for a change να απευθυνθώ σε σοβαρούς ανθρώπους για ένα τόσο σοβαρό θέμα που όμως θεωρείται ταμπού. Δεν είναι όλοι ανώριμα ανθρωπάρια που γεμίζουν τον ελεύθερο χρόνο τους με γάμους και διαζύγια.

    Το ότι δεν το έχω ζήσει δεν είναι λόγος να μην προβάλλω τα επιχειρήματά μου. Όποιος θέλει τα ασπάζεται δεν είναι υποχρεωτικό να συμφωνείς και δεν έχω κανένα πρόβλημα να γράφεις τις διαφωνίες σου σε αυτό το μπλογκ.

    Τέλος, λες «οταν υπαρχει παιδι, ειμαι της γνωμης οπως εστρωσες θα κοιμηθεις.και τιναξε το στρωμα να φυγουν τα ψθχουλα και ραψε το σεντονι και κανε οτι χρειαστει, αφου αυτο το κρεβατι διαλεξες.Τουλαχιστον μεχρι το παιδι να μπορει να κανει σωστο process της διαδικασιας».

    Αυτός είναι ο πιο σύντομος δρόμος για να αποτρέψεις το παιδί σου από το να κάνει σωστό process οποιασδήποτε διαδικασίας ever. IMHO.

  54. zafeiroula said

    Νομίζω πως αν οι δικοί σου γονείς είχαν χωρίσει δε θα μιλούσες για τόσο σοβαρό θέμα με τόσο βλακώδη τρόπο. Δηλ αντε αβέρτα παντρευόμαστε,γεννάμε και χωρίζουμε μόλις αρχίσουν τα δύσκολα.Βρε, τί ωραία νοοτροπία!!

  55. «Δηλ αντε αβέρτα παντρευόμαστε,γεννάμε και χωρίζουμε μόλις αρχίσουν τα δύσκολα»

    AYTO κατάλαβες από όλα όσα έχουν γραφτεί εδώ;;;;

    Κάνε μας τη χάρη κοπελιά.

  56. Patsiouri said

    ΔΙΑΖΥΓΙΟ=ΥΓΕΙΑ, αρχίδια να ξαναρχίσεις από την αρχή..
    Δεύτερος γάμος= θρίαμβος της ελπίδας επί της εμπειρίας…
    Υπάρχουν εκατομμύρια παιδιά με γονείς που ζούν μαζί και τρώνε το ξύλο της αρκούδας κάθε μέρα, λόγω δουλειάς ξέρω πολλά, πιστέψτε με, διαζευγμένοι+πολιτισμένοι= πλέον οι ιδανικοι γονείς, αυτά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: