X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

  • --------
  • Σελιδοδείκτης

  • Εγγραφή

  • Συμπληρώστε το mail σας για να λαμβάνετε εκεί τις ενημερώσεις του blog.

    Μαζί με 648 ακόμα followers

  • Kaltsovrako @ flickr

  • Τρέντι κλικς!

  • SheBlogs!

    SheBlogs!
  • RSS SheBlogs Feed

    • Έφτασε η εποχή για να φροντίσετε τα ξύλινα έπιπλα κήπου Σεπτεμβρίου 14, 2017
      Λατρεύουμε τα ξύλινα έπιπλα κήπου και τα χαιρόμαστε όλο το καλοκαίρι, τώρα που φθινοπωριάζει όμως πρέπει να τα φροντίσουμεThe post Έφτασε η εποχή για να φροντίσετε τα ξύλινα έπιπλα κήπου appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Pesto alla Genovese, το πέστο της Tiziana Σεπτεμβρίου 8, 2017
      Φτιάχνουμε Γενοβέζικο πέστο! μια αυθεντική ιταλική συνταγή που εκτός από βασιλικό, μυρίζει μεσόγειο σε όλο της το μεγαλείο!The post Pesto alla Genovese, το πέστο της Tiziana appeared first on SheBlogs.eu.
      Giannis Charpantidis
    • Σπουδή πάνω στο κρητικό πιλάφι Σεπτεμβρίου 6, 2017
      Το κρητικό πιλάφι είναι ένα τα πιο γνωστά πιάτα της κρητικής κουζίνας και η Καλλιόπη το μαγειρεύει με βασικό συστατικό το άρωμα των παιδικών της αναμνήσεωνThe post Σπουδή πάνω στο κρητικό πιλάφι appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Kalliopi Fountoulaki
    • Παντζάρια σε βάζο Σεπτεμβρίου 1, 2017
      Σκεφτήκατε ποτέ να διατηρήσετε παντζάρια σε βάζο για να έχετε έτοιμη σαλάτα ή μεζέ οποιαδήποτε στιγμή;The post Παντζάρια σε βάζο appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Τι είναι τα hashtags, πώς και που τα βάζουμε στο Internet Αύγουστος 28, 2017
      Ακόμα κι αν δε ξέρεις τι είναι τα hashtags, σίγουρα έχεις δει στην τηλεόραση τις περίεργες λεξούλες με το καγκελάκι. Ας δούμε τι είναι τα hashtagsThe post Τι είναι τα hashtags, πώς και που τα βάζουμε στο Internet appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Πιτιά Καρπάθου Αύγουστος 25, 2017
      Ξέρεις τι είναι τα πιτιά Καρπάθου; Εγώ όχι. Αλλά ξέρει η αναγνώστρια μας η Άννα και μας στέλνει τη συνταγή της για να μάθουμε και να τα δοκιμάσουμεThe post Πιτιά Καρπάθου appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Πως να κρατήσεις τους φίλους σου όταν αποφασίσεις να κάνεις παιδάκι Αύγουστος 22, 2017
      Όταν αποφασίζεις να κάνεις ένα παιδάκι η ζωή σου αλλάζει. Αν δε θέλεις να αλλάξουν και οι φίλοι σου, θα πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι κάποια πράγματαThe post Πως να κρατήσεις τους φίλους σου όταν αποφασίσεις να κάνεις παιδάκι appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Μεσογειακή μελιτζανοσαλάτα Αύγουστος 22, 2017
      Πειράζουμε τη μελιτζανοσαλάτα για να της προσθέσουμε μέσα κι άλλες καλοκαιρινές γεύσεις για να ξεφύγει από τα συνηθισμέναThe post Μεσογειακή μελιτζανοσαλάτα appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Φτιάξε Μπακάλικα Πικάντικα Πιπεράκια σε βάζο Αύγουστος 20, 2017
      Γέμισαν οι λαϊκές αγορές με μικρά , πράσινα, πικάντικα πιπεράκια! Πάμε να φτιάξουμε πικάντικα, μπακάλικα πιπεράκια σε βάζα για να έχουμε για όλη την επόμενη χρονιά.The post Φτιάξε Μπακάλικα Πικάντικα Πιπεράκια σε βάζο appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Τι είναι η κατηγορία Go Social – Φτιάξε καφέ Αύγουστος 19, 2017
      Το σκεπτικό μου πίσω από τη δημιουργία της κατηγορίας Go Social του SheBlogs. Τι σκέφτομαι και γιατί την δημιούργησα.The post Τι είναι η κατηγορία Go Social – Φτιάξε καφέ appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου

ΠΕΡΙΕΡΓΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Posted by Constantina Delimitrou στο Ιουλίου 28, 2006

Η ημέρα ξεκινούσε προβλέψιμα. Βλέπεις, όλοι είμαστε προγραμματισμένοι για να κάνουμε συγκεκριμένα πράγματα, σε συγκεκριμένους χρόνους ειδικά όταν δουλεύουμε. Έντεκα κορίτσια, σε ένα γραφειοκουζινάκι με έντεκα καρέκλες, ένα τασάκι, ένα γραφείο και ένα ψυγειάκι. Ήξερες τις κινήσεις απ΄έξω. Κάποια θα χτύπαγε τον καφέ με το κουταλάκι μέχρι να σιγουρευτεί ότι σε ξύπνησε για τα καλά, άλλη θα έτρωγε, άλλη θα έραβε μόνιμα την άσπρη ρόμπα, άλλη θα μας κατάβρεχε αγιασμούς και άλλη θα αργούσε.

Όλα αυτά, μέχρι να έρθει το πρώτο ραντεβού και να αρχίσουν οι καυγάδες. «Όχι, δεν μπορώ να την πάρω εγώ», «εμένα δεν με χωνεύει», «έχω περίοδο, δεν μπορώ να δουλέψω σήμερα», «βρωμάνε τα πόδια της», «όταν της κάνω μασάζ κλάνει» κ.τ.λ. Μέχρι την στιγμή που επενέβαινε η υπεύθυνη (άλλωστε άμα βάλεις ένα γραφείο ακόμη και μέσα σε ένα μικροσκοπικό κουζινάκι είναι σίγουρο ότι πάντα θα βρεις έναν κώλο υπεύθυνης πρόθυμο να κάτσει) και έκανε τον διαιτητή. Οι δουλειές μοιράζονταν και η μέρα άρχιζε. Αν σε κάποια από εμάς τύχαινε αποτρίχωση ή μασάζ, όλη την υπόλοιπη μέρα κάναμε καθιστές δουλειές για να ισοφαριστεί η κούραση και τούμπαλιν.

Μεγάλος πρόλογος αλλά ένα-ένα μου ΄ρχονται. Οι τύποι κοριτσιών ήταν συγκεκριμένοι. Είχαμε την αναρχική με τα άρβυλα και τα κολλητά μαύρα παντελόνια, την αγχωμένη κοκκάλω πάλι-πάχυνα-στα-βλέφαρα, την είμαι-παρθένα-και-νηστεύω, την γεροντοκόρη, την Μις-Κερατσίνι-1964, την είμαι-νυκοκοιρά-και-αστράφτω και τέλος πάντων πολύ χτυπητούς τύπους ανθρώπων, προφανώς επελεγμένες για να «ταιριάξουν» με όλων των ειδών τις πελάτισσες.

Η αγαπημένη μου, ήταν η ξινή. Πολύ μου είχε κάνει εντύπωση αυτός ο τύπος ανθρώπου. Και δεν μιλάω για παροδικά νευράκια και ιδιοτροπίες. Μιλάω για έναν μόνιμα ξινό άνθρωπο που ζύγιζε την κάθε λέξη, το κάθε νεύμα και την κάθε γκριμάτσα έντεκα συναδέλφων από το πρωί ως το βράδι και είχε πάντα λόγους να βγάζει κακίες και ξινίλα. Ήμουν τότε 19, μες την τρελλή χαρά που δούλευα στην δουλειά που αγαπούσα και πρέπει σαν καινούργια να ήμουν τελείως ούφο για τις υπόλοιπες εκεί μέσα. Μέχρι που ανακάλυψα ότι η ξινή είχε πρόβλημα και μαζί μου. Στ’αρχίδια μου φυσικά, άλλο που δεν ήθελα να μην έχω πολλά πολλά μαζί της. Αλλά πού.

Συνήθως με τα άλλα κορίτσια, η φάση μαζί της, πήγαινε κάπως έτσι. Πέταγε η ξινή μια κακία του τύπου «και σταμάτα να με κοιτάς έτσι, τρεις φορές έχω ξεματιαστεί από το πρωί!», μετά τσίμπαγε η κακομοίρα που την «μάτιασε» και άρχιζαν τα δράματα. «Που εγώ ποτέ δεν ματιάζω», «ναι, αλλά προχθές που με κοίταξες, μου λερώθηκε η ρόμπα», «που είσαι κακιά», «που είσαι γκαντέμω και ζηλεύεις», «που τί να ζηλέψω, μάζεψε πρώτα τα βυζιά σου απ΄το πάτωμα», «δεν μπορώ σκοντάφτω στην κοιλιά σου» ε, τώρα μην τα γράφω όλα, καταλάβατε.

Πάω λοιπόν ένα πρωί και πετάει τη μαλακία η ξινή «τί θα γίνει Ντινάκι, θα σταματήσεις να φοράς κάθε μέρα τα ίδια παπούτσια με μένα;» (βέβαια, όταν έλεγε «παπούτσια», εννοούσε τα άσπρα σαμπό που φορούσαμε και οι ογδόντα κοπέλες υποχρεωτικά – αργότερα έμαθα ότι τα είχαμε πάρει από το ίδιο φαρμακείο γι΄αυτό τα θεωρούσε «ίδια»). Εννοείται ότι σε ένα τόσο μικροσκοπικό κουζινάκι με έντεκα άτομα γύρω γύρω στριμωχτά ήταν κομμάτι δύσκολο να κάνεις τον κινέζο. Ψιλοπροσπάθησα βέβαια να κάνω τον κινέζο βουτώντας τα μαλλιά της διπλανής με το ζόρι να της κάνω κοτσίδια, αλλά η ξινή εκεί «ε, μικρό, δεν πάλιωσες αρκετά για να μας γράφεις ακόμα». Οι άλλες...τους κινέζους και έτοιμες να ξεκαρδιστούν.

Και τότε είπα την πρώτη παπαριά που μου ΄ρθε στο κεφάλι για να την ξεφορτωθώ «αφού δεν έχω άλλα παπούτσια, κάτσε να πληρωθώ και θα πάω να πάρω, άσε που χρωστάω ακόμα τα σιάτσου στην σχολή». Κουβέντα η ξινή. Οι άλλες δεν το πίστευαν. Την άλλη μέρα ήρθε στα κρυφά και μου ζήτησε συγνώμη. Ποτέ δεν θα ξεχάσω αυτά που μου είπε : «κοίτα καλά να μην γίνεις σαν κι εμένα, για να μην χρειαστεί ποτέ να φέρεις ένα μικρό παιδί στο σημείο που σε έφερα εγώ».

Από εκείνη τη στιγμή ήμουν το υιοθετημένο της (ήταν μεγάλη σε ηλικία και δεν είχε παιδιά, ούτε οικογένεια). Ψιλογελούσε καμμιά φορά στα κρυφά όταν ήμασταν οι δυό μας και ποτέ μα ποτέ δεν με άφηνε χωρίς να μου συμπληρώσει τα ποσοστά μου για να μην χάσω το μπόνους. Κάτι, που το έμαθα χρόνια αργότερα. Α, και δεν με άφησε ποτέ ξανά να κάνω μασάζ σ’εκείνη που έκλανε.

Τί περίεργος άνθρωπος.

(αλλά όχι και τόσο για να μην γράψω δυό κουβέντες γι΄αυτήν)

Advertisements

27 Σχόλια to “ΠΕΡΙΕΡΓΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ”

  1. Μεγάλο σχολείο το κουρμπέτι. ΙΕΚ Ξυνής. Χαχαχα

  2. alzap said

    Τι μεγάλο, το μεγαλύτερο. Αφου ακόμα και η ξυνή άφησε γλυκές αναμνήσεις, όλα γίνονται. Όλα!
    Καλημέρα σας!
    🙂

  3. Id said

    Ακόμη και τις ξινές γλυκαίνεις, Ντινάκι…

    Καλώς σε ξαναβρήκαμε! Φιλιά.

  4. RaZzMaTaZz said

    Όμορφη ιστορία! Τελικά όλοι έχουν λίγη γλύκα μέσα τους, όσο ξινοί κι αν είναι 🙂

  5. αυτό είναι το γνωστο «κουμπί» του άλλου….
    πώς τους ξεκουμπώνεις ε΄τσι γ΄ρηγορα όλους μαρή ; :ΡΡΡΡΡ

  6. Ξέρεις Μαριλίνα μου, τι … ξε-κουμπίστρα είναι τούτη;)))))

  7. ξεκουμπίστρια ή ξεκουμπώστρα; ξέρω, αλλά υποθέτω εσυ ξέρεις καλύτερα =Ρ

  8. «ξεκουμπώστρα». Σωστά!

    Χαχαχα

  9. Τί έγινε κατινούλες; Λείπει η γάτα και χορεύουν τα ποντίκια; Έχετε χάρη που είχα όλη μέρα δουλειά με το «δώρο» του Καλτσό. Θα σε φτιάξω καλά μικρέ. Για την τσουλάρα δεν λέω κουβέντα προς το παρόν.

    😛

  10. mpampakis said

    Καλά ρε, είχατε πελάτισσα που έκλανε εκ συστήματος στο μασάζ;
    (αυτή χαλάρωνε πολύ μιλάμε…)

    Φοβερή η συγνώμμη της επόμενης ημέρας πάντως.

  11. asxetos said

    Τελικα τι δουλεια κανεις;ψιλικατζου;οικοδομιτζου;τελεμαρκετατζου;
    Βλεπω παντως οτι παθαινεις αλλεργια στην ιδεα να εχεις ανωτερο.

  12. Μπαμπάκη, ήταν πάνω από ογδόντα η γριούλα για να μπορεί να ελέγξει το σώμα της. 😀

    Asxetos, όχι ιδιαίτερα απλά όλες μου οι δουλειές σχεδόν, είχαν να κάνουν με πώληση παροχής υπηρεσιών (πώληση αέρα δηλαδή). Όπερ και σημαίνει ότι οι κομπλεξικοί μαζεύονταν σαν μύγες. Και άμα δεν είσαι και πολύ της φασαρίας και της διεκδίκησης, πάθαινες ΤΑ καψόνια. Γι’αυτό έχω τέτοιες άσχημες εμπειρίες. 😉

  13. Τελικά τυχερός Καλτσό, μέσα σε όλα τα προσόντα πέρνει και κορίτσι με χέρια τανάλιες…

  14. Μην είσαι κορόϊδο! Μου δώσανε μεγάλη εγγύηση και την πήρα!

  15. «Μου δώσανε μεγάλη εγγύηση και την πήρα!»

    Ναι, και μετά σου ξεκαθάρισαν ότι δεν δέχονται επιστροφές.

    (γουρούνι)

    😛

  16. …ο/η ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ μασερ,οταν καποιος κλανει κατα τη διαρκεια του μασαζ λεει την ατακα:»αυτο περιμενα να ακουσω καλε μου…»και τον βγαζει απ’τη δυσκολη θεση(ΑΝ βρισκονταν σε δυσκολη θεση και δεν προκειται για κλανιαρη εκ πεποιθησεως…)

  17. Ναι, αρκεί να μην κοιμάται ο πελάτης. 😉

  18. Εγώ πότε νάρθω για μασαζάκι? Και ΔΕΝ κλάνω, τ’ ορκίζομαι!!!!

  19. Renata said

    20 ημέρες προϋπηρεσία παραπάνω είχε ο συνάδελφος(μη χ***) και ήθελε να τον λέω «κε διευθυντά» σ΄ένα σχολείο (ο θεός να το κάνει)σ΄ένα κωλοχώρι στου διαόλου τη μάνα κι ούτε καν μόνιμος δεν ήταν! Υπάρχουν ψωνάρες…

  20. Doll, are you sure you want me to? I mean, ARE YOU SURE? :p

    Renata, είπαμε ακόμα και μια καρέκλα στο διάστημα να στείλεις, άμα την βαφτίσεις «καρέκλα του Διευθυντή των Διευθυντών» θα γεμίσει το Σύμπαν κώλους. 😉

  21. Haris said

    Πού να είχες διευθύντρια κομπλεξική 45 χρονών σε φαρμακευτική εταιρεία…
    Υστερία….

  22. Πάλι μου έφτιαξες τη μέρα σήμερα 🙂 🙂 🙂

  23. petra said

    δυστιχως δεν επιασε τοπο η συμβουλη της βλεπω…χοχοχο!!ας ειχες και συ καμια θεσουλα και θα σε βλεπαμε, παντα αυτοι που τα λενε αυτα γινοντε οι χειροτεροι. ΠΑΝΤΑ

  24. Haris, i know man.

    Penguin, 😀

    Petra, drop n’give me twenty! 😛

  25. gelial said

    σωστά την χειρίστηκες πάντως, αν και πιτσιρίκα τότε… η κόντρα δεν θα έβγαζε πουθενά, σε εκείνη τη φάση τουλάχιστον

  26. Μερικοί άνθρωποι είναι ξινοί στη δουλειά τους, επειδή νομίζουν ότι μόνο έτσι μπορούν να επιβιώσουν, ή να επιβληθούν.. Άλλοι βέβαια είναι παντού και πάντα ξινοί. Μάλλον η δικιά σου ανήκε στην πρώτη κατηγορία. Φοβερή η ψυχολογική μου ανάλυση;
    Που ήσουν να μου δώσεις συμβουλές όταν είχα τον προιστάμενο από την κόλαση, ο οποίος περηφανευόταν (!) ότι έκανε όλες τις υφιστάμενους του (πρόσεξε, τις γυναίκες μόνο) να κλαίνε και να παραιτούνται τελικά. Μετά από δύο χρόνια έφυγα μεν, δεν του έκανα ποτέ τη χάρη να κλάψω δε.

  27. womanzone said

    Εγω το βρηκα συγκινητικο, και οχι δυο κουβεντες, 1002 να της γραψεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: