X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ,

Posted by Constantina Delimitrou στο Ιουνίου 25, 2006

ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΑΓΝΕΙΑΣ

«Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940, πέντε και μισή το πρωί. [...] Οι Ιταλοί μας κύρηξαν τον πόλεμο. Έλα αμέσως! [...]

Το σπίτι, σαν να είχε ξεκολλήσει από χρόνο και τόπο, έστεκε απροστάτευτο, πολιορκημένο από τη σιωπή. Ένα δρεπανηφόρο άρμα μας πλησίαζε. Να που η ζωή μας δεν ήταν πλάτανος, βαλανιδιά ή πεύκο. Χορτάρι ήταν, βρούβα ή ραδίκι, το ΄πιανες με τα δάχτυλα και το ξερίζωνες. Ξάφνου, ένα ξεφωνητό ανατριχιαστικό ξέσκισε τον αέρα και τα σωθικά μας. Η σειρήνα του Λυκαβηττού ούρλιαξε απάνθρωπα, επίμονα ως την τρέλλα. [...] Μουσική για τέρατα.[...]

Κάτω στον Πειραιά, μέσα από την πόλη και το λιμάνι ανέβαιναν θεόρατοι στύλοι καπνού στον ουρανό, ξεπηδώντας από λάμψεις και πυρκαγιές, ενώ ψηλά σαν μαύρα έντομα τριγύριζαν τα ιταλικά αεροπλάνα.[...]

Όλος ο κόσμος είχε βγει στους δρόμους, οι καμπάνες χτυπούσαν ξέφρενα όπως στην Ανάσταση, σημαίες ξεδιπλώνονταν στα μπαλκόνια, εμβατήρια έστελναν τα ραδιόφωνα από από τα παράθυρα των σπιτιών, ανοργάνωτα συνθήματα ουρλιάζονταν από οργισμένα πρόσωπα. [...]

Έχουν περάσει σαράντα χρόνια, το κορμί μου έχει στεγνώσει, έχει καθηλωθεί μέσα σ΄αυτή τη γαμημένη ξηρασία, το καλύπτει μια πέτσα αφυδατωμένη και η ανάσα μου ζέχνει σαπίλα. Όλα έχουν ξεραθεί, ιδέες, ιδεολογίες, επιθυμίες – μια μούμια χωρίς τις γάζες της, χωρίς το πορτραίτο του «Φαγιούμ» και το πορσελάνινο κιβούρι της. Θυμάμαι τώρα εκείνες τις ημέρες, εκ των υστέρων, μέσα από το φίλτρο όσων μεσολάβησαν. Τώρα ξέρω. Ο Μεταξάς ήταν ένα συμπλεγματικό ανθρωπάκι, ο βασιλιάς ένα καρκινοειδές απόστημα, η τάξη μου μια αγέλη ηλιθίων που είχε την ικανότητα να γεννάει καλούς ποιητές, καλούς ζωγράφους και καλούς μουσικούς, ο κομμουνισμός μια γιγαντιαία ονειροπόληση, ο άνθρωπος ένα ταπεινωμένο ζώο που ξέρει μόνο να ταπεινώνει. [...]

Εκείνοι έξω που είχαν στήσει ένα λαικό πανηγύρι με σημαίες, με καμπάνες, με κόρνες, με ουρλιαχτά, ποιοί ήσαν; Ξένοι, άγνωστοι, αφόρητοι».

Αποσπάσματα από το πρώτο βιβλίο της τριλογίας του Γιώργου Μιχαηλίδη «Η Μύηση» από τις εκδόσεις Καστανιώτη (δέκατη έκτη έκδοση).

[Είπα να γράψω μια βιβλιοκριτική και μετά το μετάνοιωσα. Δεν γίνεται να κρίνεις κάτι που δεν έχεις ζήσει. Ό,τι ιστορικά στοιχεία παραθέτονται στο βιβλίο αυτό είναι αληθινά και μου χαρίστηκε πριν λίγες μέρες με μια ζεστή αφιέρωση και έναν γαργαλιστικό πρόλογο  : «άνθρωποι που τα έζησαν, θεωρούν πως αυτό είναι το μόνο βιβλίο που τα περιγράφει όπως ακριβώς έγιναν».

Θα πω μόνο αυτό. Ήταν ένα εκπληκτικό ταξίδι με ένα φοβερό δίδαγμα. Ο πόλεμος δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να έχει γοητεία. Παρά μόνο πολύ πολύ πόνο.]

11 Σχόλια to “ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ,”

  1. …θυμηθηκα ενα αλλο αντιπολεμικο βιβλιο:»η ζωη εν ταφω» του Μυριβιλη.Θα κοιταξω προσεχως να διαβασω και τη »Μυηση».

  2. otan o hlios…
    zwrz sarh(KEDROS)

    mh zhsoume pote ton polemo.etsi kaloma8hmenoi pou eimaste den 8 ante3oume oute mia mera!

  3. Η δική μου η γενιά είχε τους παππούδες και τους γονείς να της διηγούνται τον πόλεμο. Οι πρώτοι με τα μάτια του ενήλικα, οι δεύτεροι μέσα από την παιδική ματιά.

    Όλες οι μαρτυρίες, ανεξαρτήτως ηλικίας, ήταν αποτρόπαιες.

  4. parafonos said

    Σύμφωνα με μια θεωρία ο πόλεμος ειναι αναπόσπαστο μέρος της φύσης μας… όπως και ο θάνατος

  5. Νομίζω πως,λίγο-πολύ,όλοι έχουμε ακούσει αφηγήσεις για εκείνα τα χρόνια.Δε θα ξεχάσω το βλέμμα του παππού μου,όταν μου έλεγε ιστορίες..Υγρό,θλιμμένο,κουρασμένο..γεμάτο πόνο.
    Και-με αφορμή το σχόλιό σου,onomatodosia-τον θυμάμαι να μου λέει μεταξύ σοβαρού και αστείου:»έτσι όπως σας έχουμε καλομάθει…μια κατοχή χρειάζεστε,για να καταλάβετε τι πάει να πει ψωμί».

  6. Νεφέλη said

    Ό,τι καλύτερο, κατά την ταπεινή μου γνώμη, κυκλοφορεί στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία (συνολικά η τριλογία). Εκτός αν μου έχει ξεφύγει κάτι πραγματικά πολύ καλό. Θα ήθελα να το πληροφορηθώ.

  7. Nicola & Onomatodosia, τα έχω διαβάσει, πολύ καλά αλλά ίσως επειδή η μύηση ήταν το πιο πρόσφατο να το θεωρώ το καλύτερο. Αφήστε που έχω πρόβλημα με τα βιβλία. Τα ξεχνάω γαμώτο και πρέπει μετά από λίγα χρόνια να τα ξαναδιάβασω αλλιώς δεν θυμάμαι πολλά πολλά. 🙂

    Doll, αυτό λέω. Ότι δεν μπορεί κάποιος να έχει ζήσει ή να έχει ακούσει για πόλεμο και ωστόσο να το θεωρεί γαμάτο/αναγκαίο/ηρωικό και ότι άλλο. 🙂

    Parafone, διαφωνώ.

    Εvelina, ακριβώς.

    Νεφέλη, δεν ξέρω αν είναι το καλύτερο, δεν έχω διαβάσει πολλά. Πάντως ναι, ήταν συγκλονιστικό.

  8. kata mia apopsi xwris ton polemo den tha yphrxe ekseliksi… blepeis poly monofthalma to pragma

    filakia
    sd

  9. Κοίτα, next time που θα γίνει πόλεμος και χρειαστεί να στείλεις το παιδί σου να πεθάνει για την «εξέλιξη» άσε εμένα να θέλω να παραμείνω πρωτόγονη. Εννοώ ότι ναι, υπήρξε εξέλιξη αλλά είναι τουλάχιστον ντροπή να το ξεστομίζουμε τόσο απλά, έχοντας στην άλλη άκρη στις πλάστιγγας εκατομμύρια σκοτωμένων και βασανισμένων ανθρώπων.

  10. you missed the point big time,
    den peirazei
    filia

  11. κostantina ayta που δεν πρεπει να ξεχασεις περνανε στο ασυνηδειτο.

    εβελινα ο πατερας μου ελεγε:»ν’ανοιξουμε ενα φουρνο για να μαθετε πως βγαινει το ψωμακι…»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: