X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

  • --------
  • Σελιδοδείκτης

  • Εγγραφή

  • Συμπληρώστε το mail σας για να λαμβάνετε εκεί τις ενημερώσεις του blog.

    Μαζί με 648 ακόμα followers

  • Kaltsovrako @ flickr

  • Τρέντι κλικς!

  • SheBlogs!

    SheBlogs!
  • RSS SheBlogs Feed

    • Έφτασε η εποχή για να φροντίσετε τα ξύλινα έπιπλα κήπου Σεπτεμβρίου 14, 2017
      Λατρεύουμε τα ξύλινα έπιπλα κήπου και τα χαιρόμαστε όλο το καλοκαίρι, τώρα που φθινοπωριάζει όμως πρέπει να τα φροντίσουμεThe post Έφτασε η εποχή για να φροντίσετε τα ξύλινα έπιπλα κήπου appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Pesto alla Genovese, το πέστο της Tiziana Σεπτεμβρίου 8, 2017
      Φτιάχνουμε Γενοβέζικο πέστο! μια αυθεντική ιταλική συνταγή που εκτός από βασιλικό, μυρίζει μεσόγειο σε όλο της το μεγαλείο!The post Pesto alla Genovese, το πέστο της Tiziana appeared first on SheBlogs.eu.
      Giannis Charpantidis
    • Σπουδή πάνω στο κρητικό πιλάφι Σεπτεμβρίου 6, 2017
      Το κρητικό πιλάφι είναι ένα τα πιο γνωστά πιάτα της κρητικής κουζίνας και η Καλλιόπη το μαγειρεύει με βασικό συστατικό το άρωμα των παιδικών της αναμνήσεωνThe post Σπουδή πάνω στο κρητικό πιλάφι appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Kalliopi Fountoulaki
    • Παντζάρια σε βάζο Σεπτεμβρίου 1, 2017
      Σκεφτήκατε ποτέ να διατηρήσετε παντζάρια σε βάζο για να έχετε έτοιμη σαλάτα ή μεζέ οποιαδήποτε στιγμή;The post Παντζάρια σε βάζο appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Τι είναι τα hashtags, πώς και που τα βάζουμε στο Internet Αύγουστος 28, 2017
      Ακόμα κι αν δε ξέρεις τι είναι τα hashtags, σίγουρα έχεις δει στην τηλεόραση τις περίεργες λεξούλες με το καγκελάκι. Ας δούμε τι είναι τα hashtagsThe post Τι είναι τα hashtags, πώς και που τα βάζουμε στο Internet appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Πιτιά Καρπάθου Αύγουστος 25, 2017
      Ξέρεις τι είναι τα πιτιά Καρπάθου; Εγώ όχι. Αλλά ξέρει η αναγνώστρια μας η Άννα και μας στέλνει τη συνταγή της για να μάθουμε και να τα δοκιμάσουμεThe post Πιτιά Καρπάθου appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Πως να κρατήσεις τους φίλους σου όταν αποφασίσεις να κάνεις παιδάκι Αύγουστος 22, 2017
      Όταν αποφασίζεις να κάνεις ένα παιδάκι η ζωή σου αλλάζει. Αν δε θέλεις να αλλάξουν και οι φίλοι σου, θα πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι κάποια πράγματαThe post Πως να κρατήσεις τους φίλους σου όταν αποφασίσεις να κάνεις παιδάκι appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Μεσογειακή μελιτζανοσαλάτα Αύγουστος 22, 2017
      Πειράζουμε τη μελιτζανοσαλάτα για να της προσθέσουμε μέσα κι άλλες καλοκαιρινές γεύσεις για να ξεφύγει από τα συνηθισμέναThe post Μεσογειακή μελιτζανοσαλάτα appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Φτιάξε Μπακάλικα Πικάντικα Πιπεράκια σε βάζο Αύγουστος 20, 2017
      Γέμισαν οι λαϊκές αγορές με μικρά , πράσινα, πικάντικα πιπεράκια! Πάμε να φτιάξουμε πικάντικα, μπακάλικα πιπεράκια σε βάζα για να έχουμε για όλη την επόμενη χρονιά.The post Φτιάξε Μπακάλικα Πικάντικα Πιπεράκια σε βάζο appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Τι είναι η κατηγορία Go Social – Φτιάξε καφέ Αύγουστος 19, 2017
      Το σκεπτικό μου πίσω από τη δημιουργία της κατηγορίας Go Social του SheBlogs. Τι σκέφτομαι και γιατί την δημιούργησα.The post Τι είναι η κατηγορία Go Social – Φτιάξε καφέ appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου

Α.

Posted by Constantina Delimitrou στο Απρίλιος 3, 2006

Η Α. ήταν ένα από τα λίγα παιδάκια που δεν μιλούσαν. Καθόμασταν εκεί στο σαλόνι με είκοσι περίπου παιδιά τριγύρω μας γεμάτοι αγκαλιές. Η Α. ήταν δίπλα μου. Έτρεχε κάθε φορά να πιάσει θέση, να προλάβει. Και στα κρυφά, μου έσφιγγε το μπράτσο. Κάθε φορά που έδινα ένα φιλί σε ένα άλλο παιδί, εκείνη έσφιγγε όλο και πιο δυνατά.

Κάθε φορά που δεν πήγαινα έτρεχε στο γραφείο και παρακαλούσε την κοινωνική λειτουργό να μου τηλεφωνήσει για να μάθει αν είμαι καλά. Όταν εξηγούσα ότι ήμουν καλά αλλά δεν προλάβαινα να πάω, λυπόταν πολύ και απαιτούσε να της πω ακριβή μέρα και ώρα της επόμενης επίσκεψης για να με περιμένει και να πιάσει θέση στον καναπέ. Κάποτε με ξενάγησε στον πάνω όροφο. Ήταν απαγορευμένος για τους καινούργιους επισκέπτες γιατί εκεί ήταν ο προσωπικός χώρος του κάθε παιδιού.

Είχα «παλιώσει» αρκετά και η Α. χρίστηκε ξεναγός μου. Μικρά μικρά δωματιάκια με πολλά δυώροφα κρεβάτια, ένα γραφείο που μοιράζονταν εναλλάξ και μπόλικα βιβλία. Δεν ήταν ένα πλούσιο κατάλυμα αλλά ναι, έμοιαζε με σπίτι. Ίσως να συντελούσαν σε αυτό τα πολλά πιτσιρίκια που το πλαισίωναν.

Μείναμε πρώτη φορά μόνες με την Α. Την ρώτησα αν είναι ευχαριστημένη με το σπίτι. Για πρώτη φορά ήταν χείμαρος. Ήταν πολύ ευτυχισμένη, μου είπε . Η λέξη «ευτυχισμένη» δεν έχει βέβαια να κάνει με αυτό που νοιώθει ο καθένας μας ως ευτυχία. Η δική της ευτυχία δεν έφτανε ως τον ουρανό. Είχε ένα αόρατο ταβάνι που δεν την άφηνε να πάει παραπάνω. Το δικό της «ταβάνι» λεγόταν γονείς. Μου εκμυστηρεύτηκε ότι ήταν ευτυχισμένη γιατί για πρώτη φορά ήταν μαζί με τα άλλα τέσσερα μικρότερα αδέλφια της και για πρώτη φορά τα έβλεπε χαρούμενα. Στο ορφανοτροφείο είχε υποστεί πολλά βασανιστήρια.

Και το κορίτσι αυτό, μιλούσε κυριολεκτικά. Σωματική βία. Επειδή προσπαθούσε να αποδράσει για να πάει να δει τα αδέλφια της. Μου έδειξε κάποια σημάδια στο σώμα της. Τα σημάδια της ψυχής της ήταν φανερά. Εννιά χρονών ήταν τότε. Πάνε πολλά χρόνια. Δεν ήξερα τί να της πω. Μια αγκαλιά δεν ήταν αρκετή.

Φεύγοντας είπα να ρωτήσω την λειτουργό. Ήθελα να μάθω πώς θα πρέπει να αντιδρώ σε τέτοιες περιπτώσεις. Αν υπάρχει πουθενά στον κόσμο μια τόση δα φρασούλα που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω για να βοηθήσω. «Ασυναρτησίες της Α.» μου είπε. «Μην την πιστεύεις, τα λέει για να κερδίσει την προσοχή».

Προφανώς δεν είχε δει τα σημάδια στο σώμα της.

<>Καταιγίδα πάλι. Καμμιά φορά πιστεύω πως ο καιρός συμβαδίζει με την καρδιά μου.

Advertisements

16 Σχόλια to “Α.”

  1. roxanne said

    «Ασυναρτησίες» , «ψέματα» , «μυθομανής» , «θέλει να τραβήξει την προσοχή» , «φαντασιόπληκτος/η» και άλλα πολλά. Και τι κάνεις τότε Κωνσταντίνα;
    Σε συγχαίρω για το κουράγιο σου και τα ψυχικά αποθέματα να εμπλακείς σε τέτοιες καταστάσεις. Όμως δυστυχώς αυτά τα τραύματα δε τα συναντάς μόνο σε εκείνα τα παιδιά , αλλά και σε παιδιά που ζουν μαζί με την οικογένεια τους , την κατά τα άλλα πολιτισμένη , με μορφωμένους γονείς και αξιοπρεπείς στην κοινωνία.
    Τι κάνεις όμως τότε; (Με πέθανες απογευματιάτικα) Θέλω να κατεβάσω όσα καντήλια ξέρω και να βρίσω θεούς και δαίμονες , και το χειρότερο ξέρεις ποιό είναι;Ότι συνειδητοποιώ πως τίποτα στην ουσία δε κάνουμε. Νομίζω ότι αυτό που θα μπορούσαμε είναι πολύ περισσότερο από αυτό που τολμάμε να προσπαθήσουμε.

  2. Τώρα θα γίνω κακιά ρε Ντίνα αν πω πως απορώ με αυτούς που αγαπούν τα ζώα πιο πολύ από τα παιδιά..
    Ας γίνω χέστηκα..
    Μακάρι να μπορούσα κάποια στιγμή να προσφέρω έστω και ένα σ/κ χαράς σε κάποιο από τα παιδιά χωρίς οικογένεια..
    Όσο μεγαλώνω σαν να απομακρύνομαι από τον εγωκεντρισμό μου και να μην με νοιάζει πια αν θα αποκτήσω δικό μου παιδί-αν και ξέρεις πόσο πολύ θα το ήθελα- τελικά το βρίσκω πολύ ηλίθιο να θέλω απλώς να μην χαθεί το καλούπι,αν έχεις αγάπη βρίσκεις που να την δώσεις…

    (Συνεχίζω να σε χαίρομαι και να σε θαυμάζω.)

  3. Marialena said

    Αυτά που ένιωσες με την Α. και αυτά που είδες και ήθελες να πιστέψεις, αρκούν. Όλα τα άλλα είναι απλά κουβέντες να γίνονται. Αφού το θέμα αυτό σε αφορά όπως καταλαβαίνω κατά πολύ συνέχισε να αφυπνίζεις και να τσιγκλάς για χάρην των παιδιών που ψάχνουν στη πραγματικότητα και στα όνειρά τους μια ζεστή αγκαλιά, ένα σπιτικό και κάποιους «μεγάλους» να τα μεγαλώσουν όπως το έχουν ανάγκη! Καλησπέρα γλυκειά μου Κωνσταντίνα, Μ.

  4. amalia said

    Nomizw to oti thn akouses pragmatika htan to pio megalo dwro pou mporouses na ths kaneis… Isws pio megalo kai apo thn agkalia sou. Einai krima… ta paidia shmera oloi koitane pws 8a ta 3efortw8oun me ena dvd h ena «ax ti kalo pou einai…» thn hmera. Auto pou exoun anagkh omws einai h epikoinwnia…

  5. michelan said

    «Μην την πιστεύεις,τα λέει για να κερδίσει την προσοχή».

    Φράση καταιγίδα, όπως το είπες..
    Η υπέρτατη θεωρία κάθε καταπιεσμένου,κάθε βασανισμένου,το μοναδικό του όπλο για συναισθηματική επιβίωση.
    Χρησιμοποιεί κάθε μέσο εξαπάτησης,κάθε υπερβολή,γίνεται ο καλύτερος ηθοποιός για να πάρει αυτό που θα τον κάνει πιο ευτυχισμένο!
    Γιατί η ευτυχία/ικανοποίηση,
    λόγω του ότι ΚΡΑΤΑΕΙ ΛΙΓΟ στα κύτταρα της κάθε ύπαρξης,
    είναι η ΜΟΝΗ έννοια,
    για την οποία η λέξη Ισότητα βρίσκει τον πραγματικό ορισμό της.
    Όλοι προσπαθούμε να κερδίσουμε στιγμές ευτυχίας…

    ΥΓ. δεν δικαιούμαι να μιλήσω για την συγκεκριμένη περίπτωση,
    χρησιμοποιώ μόνο την φράση του κειμένου.

  6. Θέλει τελικά πολύ γερά αποθέματα δύναμης για να αντέξεις τέτοιες συνομιλίες…

  7. Marina said

    Καλημέρα. ΄Παρόλλο που μπορεί να παρεξηγηθώ θα πώ ότι σιχαίνομαι τις κοινωνικές λειτουργούς, όχι το επάγγελμα, τις γυναίκες επαγγελματίες. Λές και δεν καταλαβαίνουν τι κάνουν. Οτι εργάζονται για λογαριασμό των ορφανών και όχι για την εξυπηρέτησή τους. Δεν έχω συναντήσει ΣΩΣΤΗ κοιν. λειτουργό. Οσες συνάντησα και συνεργάστηκα ήταν κατάπτυστες, καμμία σχέση με τα παιδάκια αυτά, μπαίνανε στο σπίτι μας και «κόβανε’ τα πράγματά μας, τα έπιπλα κλπ και μετά με έμμεσο τρόπο μας ζήταγαν τούτο-κείνο. Σαν μιά νυφίτσα να μπήκε στο κοτέτσι. Και απο υποσχέσεις …άπειρες. Στο τέλος όμως «δυστυχώς δεν έχουμε να σας δώσουμε το παιδάκι που θέλετε..είτε είναι τσιγγανάκι, είτε τυφλό. Μιά άλλη φορά..»
    Συγνώμη παιδιά, σίγουρα δεν είναι όλες έτσι.. αλλά αυτές που είδα..μοιάζουν πολύ με την ιστορία της Κωνσταντίνας.. είδος ανθρώπων που στα Αγγλικά λέγεται «fur outside, no knickers inside»
    Εχω πικραθεί πάρα πολύ απο το όλο θέμα.. Οπως με πίκραναν πολύ τα παιδάκια στο ίδρυμα που σαν πουλάκια μαζευόντουσαν δίπλα μας και μας ρωτούσαν «θα με πάρεις?»

  8. rodia said

    Το παράξενο (???) είναι ότι αυτό δεν συμβαίνει μόνο με τα παιδιά -γενικώς. Πόσοι από εμάς, ξέρουμε (έχουμε μάθει) να ακούμε; Πόσοι δεν σκεπάζουμε τη φωνή -συχνά και κραυγή- των «άλλων» με τον ψίθυρο της δικής μας υπόστασης; Πόσες φορές αφήνουμε τον «άλλον» (τον έξω_από_μας) να εκφραστεί ΠΡΙΝ του απαντήσουμε;

    Το μεγάλωμα ενός παιδιού είναι μεγάλη σπουδή τελικά. Κι απο Πανεπιστήμιο δυσκολότερη.

    φιλώ σε:-)

  9. COSTANTINA said

    Παιδιά να ΄στε καλά.

    Μαρινάκι κουράγιο. Ότι και να σου πω κούκλα μου είναι λίγο.

    :’)

  10. Κι είναι τόσα πολλά παιδάκια σαν την Α.

  11. amfiliki said

    ψιλικατζου μου, καλημερα..
    χτυπησες ασχημη χορδη…
    κανω τη διπλωματικη μου τωρα
    με θεμα »ποσο δυσκολο ειναι να ζεις αναμεσα σε ανθρωπους που δε σε καταλαβαινουν»
    αναφερεται κυριως σε παιδα με αυτισμο αλλα αφορα ολους….
    δυσκολο θεμα διαλεξα..οσο περισσοτερο διαβαζω τοσο περισσοτερο στεναχωριεμαι…
    και εδω βρεχει συνεχεια………
    I ‘d love to change the world but i don’t know how……
    λεει ενα τραγουδι
    φιλια πολλα…

  12. COSTANTINA said

    Πολύ δύσκολη διπλωματική διάλεξες. Με τέτοιο καιρό πάντως που έχετε εκεί μια χαρά λυπητερή θα σου βγει. Πάντως ο αυτισμός είναι ένα πολύ πολύ ενδιαφέρον θέμα. Και όχι πλήρως κατανοητό απ΄ότι ξέρω. Για πες, είσαι καλά; Πότε με το καλό επιστρέφεις για πάντα;

    Οσό για το «I ‘d love to change the world but i don’t know how……» ας σου πω τον τρόπο : Change yourself and the world will follow. 😉

  13. COSTANTINA said

    razzmatazz, κάτι το οποίο σιχαίνομαι πολύ είναι οι γενικεύσεις. Και αυτό το κατάλαβα όταν γνώρισα έναν πολύ συμπαθητικό ταξιτζή ;). Έτσι λοιπόν, όλες τις ταμπέλες τις αναγάγω σε «ανθρώπους». Αν είσαι άνθρωπος πρώτα απ΄όλα, ότι και να κάνεις θα έχει μια σωστή βάση. Μην νοιώθεις καθόλου άσχημα λοιπόν. Και μεταξύ μας, η συγκεκριμένη κοιν.λειτουργός ήταν πολύ καλός άνθρωπος και φερόταν υπέροχα στα παιδιά.

    Welcome 🙂

  14. RaZzMaTaZz said

    Βασικά αυτό που είπα απευθυνόταν στη marina και στο σχόλιο που έκανε -νύσταζα και ξέχασα να το διευκρινήσω! Δεν ξέρω τι κολλήματα τραβούσαν οι κοινωνικές λειτουργοί που συνάντησε, αλλά το επάγγελμά μας έχει μεγάλες ευθύνες κι αυτό μερικές φορές μας κάνει πιο σκληρές απ’οτι θα πρεπε -αυτό το έχω δει και σε μένα. Σωστά το είπες όμως, το θέμα είναι να παραμένεις άνθρωπος 🙂
    Πάντως το οτι βρήκες συμπαθητικό ταξιτζή είναι πολύ ενθαρρυντικό, I’m keeping my hopes up!

  15. RaZzMaTaZz said

    Τι να πρωτοσχολιάσω τώρα.. Απ’την μια πετάγεται η κοινωνική λειτουργός μέσα μου (δεν είμαστε όλες στραβές κι ανάποδες u know), απ’την άλλη θυμάμαι τις δικές μου εμπειρίες στο εθελοντικό ενός επαρχιακού κέντρου μέριμνας ανηλίκων -σπουδάστρια ακόμα- όπου ήθελα να πλακώσω στο ξύλο τους «συναδέλφους», απ’την άλλη θυμάμαι τα πιτσιρίκια και τα σημάδια τους.. gawd, φτιάχτηκα πάλι νυχτιάτικα.
    btw πολύ όμορφο το blog 🙂

  16. amfiliki said

    mia xara eimai…kata to septembrh me blepw pisw..
    etsi opws to eipes omws to pote 8a epistrepsw gia panta san apeilh akousthke!!!! 😉
    the world will follow e?? you think??
    very optimistic…
    polla filia!!!
    smouts!!!smouts!!kai ksana smouts!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: