X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ

Posted by Constantina Delimitrou στο Μαρτίου 29, 2006

Πάντα είχα πρόβλημα με την αφέλειά μου και τον υπερτεράστιο αυθορμητισμό μου. Αλλά όχι τόσο πολύ στις σχέσεις μου (έλεγαν, είναι χαζή πάει και τελείωσε) όσο όταν έπιασα δουλειά. Υπάρχουν κάτι ηλίθιοι κανόνες στις δουλειές που άργησα πολύ να τους καταλάβω. Ήμουν και λιγάκι μικρή όταν ξεκίνησα να πρωτοδουλεύω οπότε ήταν διπλά δύσκολο να φτιάξω ένα σοβαρό “image”. Βασικά όχι ότι με πολυενδιέφερε αλλά όσο να πεις, πέταγα κάτι ξεγυρισμένες κοτρώνες τελείως αντιεπαγγελματικές.

<>Μια φορά θυμάμαι είχε έρθει μια πελάτισσα να μας παραπονεθεί για εξανθήματα που έβγαλε μετά από αποτρίχωση με κερί. Η προισταμένη εκθείαζε την μέθοδο και ο γιατρός, έγραψε μια αλοιφή για να καλμάρει το δέρμα της. Εγώ στην κοσμάρα μου. Εκεί μπροστά σε όλους βρήκα την ευκαιρία να της πω ότι το κερί είναι η πιο μεγάλη μαλακία του κόσμου. Η προισταμένη με σκούνταγε και εγώ πήγαινα παραπέρα νομίζοντας ότι δεν χωράει. Πρότεινα μάλιστα στην πελάτισσα να πάει να αγοράσει και μια φανταστική συσκευή αποτρίχωσης και της έδειξα και τα πόδια μου να δει το γαμάτο αποτέλεσμα.  <>

<>Μέχρι που έφαγα την πρώτη γερή τσιμπιά. Εκεί κατάλαβα την μαλακία. Αλλά ήταν αργά. Η πελάτισσα με πήρε την επόμενη να με ευχαριστήσει και δεν ξαναπάτησε. Εντάξει δεν με απέλυσαν – αν και θα΄χαν όλα τα δίκια – όμως από κάτι τέτοιες πατάτες, δεν με άφηναν να πω κουβέντα μετά. Στόμα είχα και μιλιά δεν είχα. Βασικά, ούτε ποσοστά. Είχα χάσει όλες τις πελάτισσες. Σύντομα το ΄μαθα το παραμύθι. Λιγάκι αργά, η αλήθεια.

<>Μετά από χρόνια όταν άρχισα να εκπαιδεύομαι σε πωλήσεις, άρχισα πάλι τα ίδια και χειρότερα. Καινούργιο το αντικείμενο γαρ. Ερχόταν η πελάτισσα να μου πει τον πόνο της που η κόρη της ήταν γεμάτη κυτταρίτιδες, έβλεπα το κοριτσάκι μες στην δυστυχία (αλλά μια χαρά εμφανισιακά) και άρχιζα τις φιλοσοφίες για τα λάθος πρότυπα. Μια φορά, την είπα άσχημα σε μια μαμά που έφερε την κόρη της σχεδόν απ΄το αφτί για ν΄αδυνατίσει ενάμισι κιλό. Μόνο που δεν ήξερα ότι το γραφείο μου είχε κάμερα και μικρόφωνο.Σκατά.  <>

<>Έχω κάνει ένα σωρό μαλακίες, ειδικά τις εποχές που άλλαζα επάγγελμα. Μέχρι να μάθω τί λέμε και τί όχι, είχα προλάβει και είχα κάνει όλα τα λάθος πράγματα. Όλα αυτά ως την στιγμή που αποφάσισα να μην μιλάω καθόλου. Τίποτα. Κουβέντα. Άρχισαν σιγά σιγά όλοι και με συμπαθούσαν περισσότερο. Απέκτησα μια βαρύτητα, μια «σοφία», ένα εκτόπισμα διαφορετικό. Απαντούσα μονάχα όταν με ρωτούσαν και μάλιστα με λίγα λεπτά καθυστέρηση για να νομίζουν ότι σκέφτομαι. Κι ας μέτραγα εγώ από μέσα μου μέχρι το είκοσι.

<>Έτσι, σιγά σιγά έχτισα γύρω μου έναν μύθο. Μου φαινόταν πολύ γελοίο όλο αυτό το θέατρο και οι φίλοι μου είχαν πειστεί ότι ήμουν διχασμένη προσωπικότητα (ή χαζή με αναλαμπές εξυπνάδας). Αλλά άρχισα και είχα πρόβλημα. Όλα αυτά που θα ήθελα να πω, και μάλιστα χωρίς να μετράω ως το είκοσι, άρχισαν και μου πίττωναν το μυαλό. Είχα ένα σωρό ιδέες, απόψεις και επιστημονικές ανησυχίες. Οι φίλοι μου δεν με έπαιρναν σοβαρά και στην δουλειά, το μόνο που έπαιρναν σοβαρά ήταν η μούγκα. Τί περίεργος κόσμος!  <>

<>Αποφάσισα λοιπόν, να τα γράφω όλα αυτά εδώ. Επειδή όμως έχουμε παραγνωριστεί και πρέπει να σώσω το image μου, από ΄δω και πέρα θα αλλάξω προφίλ. Και για να σας λύσω και μερικές απορίες για να μην μπερδεύεστε. Όταν δεν μιλάω ή απαντάω με καθυστέρηση, δεν είμαι χαζή. Σκέφτομαι. Μέχρι το είκοσι. Εντάξει;

Advertisements

30 Σχόλια to “ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ”

  1. chanana said

    Μέτρησα μέχρι το είκοσι για να γράψω εδώ, αλλά ξέχασα τι ήθελα να σου πω… Πάντα θα έχεις κάποια απώλεια…

  2. Anonymous said

    Και γώ είμαι έτσι, μικρότερος πάρα πολύ τώρα που αρχίζω και παραωριμάζω, σαφώς λιγότερο. Το σκέφτηκα και γω και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι όλος αυτός ο ‘αυθορμητισμός‘ στην βάση του δεν είταν παρά ένας μασκαρεμένος ναρκισσισμός, μιά προσπάθεια να ξεχωρίσω, να κάνω εντύπωση, να φανώ διαφορετικός, πρωτότυπος. Ακόμη και ο αυτοσαρκασμός έχει ναρκισσιστικά στοιχεία, είναι σαν να λές, κοίτα, αυτογελοιοποιούμαι και δεν με νοιάζει η γνώμη σας, σας έχω χιεσμένους, είμαι ανώτερος στην ουσία μου απο σας γιατί είμαι πιο αυθεντικός και πιο τολμηρός και φτύνω τα κοινωνικά στερεότυπα. Αρα; Αρα νομίζω ότι η ανώτερη μορφή συμπεριφοράς , η ευγενέστερη και η πλέον προχωρημένη πολιτισμικά είναι αυτή της καλοσυνάτης μετριοφροσύνης και μετριοπάθειας. Οι οξείες στάσεις, πλέον, μου μοίαζουν κακόγουστες και μάλλον μπανάλ.

  3. €lisavet said

    μ’άρεσε το σχόλιο του από πάνω 🙂

  4. Πρέπει να μάθω να μετράω γμτ……

  5. Οχι, μωρέ! Μην μετράτε.
    Μ’ αγαπάς;
    Σ’ αγαπώ!
    (Δηλαδή πόσο μετρήσατε τώρα;)

    Costantina μου, δεν με έχεις δει σε σύσκεψη. Εχω πει τα μύριά όσα. Με μίσησαν λίγοι με λέατρεψαν πολλοί.
    Αν παίζει ρόλο στην οικονομική κατασταση; Ααααααααααχ, ναι… ΑΑΑΑααααααχ, ναι!

  6. COSTANTINA said

    Παιδιά, πάω σε λίγο να μετρήσω προβατάκια. Είμαι πτώμα σκέτο. Υπόσχομαι να σας απαντήσω αύριο σε έναν έναν γιατί τώρα τελευταία έχει πέσει τρέξιμο και σας έχω λιγάκι παραμελήσει. Ή…σκέφτομαι.

    Καληνύχτες!

    🙂

  7. Το να λες την αλήθεια όποια και να είναι αυτή δεν το θεωρώ χαζομάρα. Τον πελάτη μπορείς να τον ξεγελάσεις μια φορά, δύο το πολύ. Μετά θα καταλάβει την απάτη και θα δυσανασχετήσει. Μακροπρόθεσμα, λέγοντας και πράττοντας με γνώμονα την αλήθεια, ο πελάτης θα αφήσει πολύ περισσότερο χρήμα στο ταμείο της επιχείρησης. Ένας ευχαριστημένος πελάτης θα σου φέρει 5 ακόμη φίλους και γνωστούς του, ένας δυσαρεστημένος πελάτης θα αποτρέψει 15 φίλους και γνωστούς του να έρθουν στην επιχείρηση. Καλά έκανες και έλεγες την αλήθεια.

  8. Μια από τις πρώτες εργασίες μου ήταν σε τράπεζα. Για κάποια υπηρεσία, δεν θυμάμαι ποια, υπήρχε μια χρέωση για κάποιο κρατικό τέλος, αυτό κάποια στιγμή καταργήθηκε. Η οδηγία της διευθύντριας ήταν «αν δεν ρωτάνε, συνεχίζουμε να το εισπράττουμε». Κααλάβατε; Αν θεωρείτε ότι όλα είναι δεδομένα, αν είστε ήσυχοι και καλόπιστοι, τη βάψατε. Παραιτήθηκα μέσα στους τρεις πρώτους μήνες και για αυτόν και για άλλους λόγους που με έκαναν να καταλάβω πολύ καλά ότι στην εργασία δεν σου ζητούν μονάχα το κορμί σου, αλλά και την ψυχή σου :p.

  9. morpheous said

    Χμ, από ότι βλέπω από εδώ http://psilikatzoy.blogspot.com/atom.xml
    έχει ένα error το feed σου!
    Γενικά αν κάνεις τα κείμενα σου copy paste από το word αν σου είναι εύκολο όταν δημιουργείς το post το paste του κειμένου να το κάνεις στο πεδίο “Edit HTML” που έχει το blogger και μετα να γυρνάς στο “Compose” (αυτά βρίσκονται πάνω δεξιά από εκεί που γράφεις το κείμενο σου!).
    Ελπίζω να μην σε κούρασα, απλά χωρίς το feed σου χάνω πολλά άρθρα σου!
    Ευχαριστώ!

  10. mourning blade said

    γαμώτο! έχω περίπου (ακριβώς) το ίδιο πρόβλημα. Αλλά ρε συ ψιλικατζού μου, δεν γίνεται να το παίζω ανάλογα με τις ορέξεις του αφεντικού και των συναδέλφων. Αμα δεν ξέρω κάτι θα ρωτήσω, κι ας είναι αντιεπαγγελματικό, αμα νομίζω πως κάτι είναι μαλακία θα το πω, κι ας με περάσουν για μαλάκα και αφελή. Αντε όλοι οι «κόμποι» μας έχουν πιάσει μαλάκες!

  11. Marialena said

    Ο αυθορμητισμός και η φιλαλήθεια είναι για μένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στον χαρακτήρα μας, αλλά τα κοινωνικά πρότυπα της ρημάδας της Νεοελληνικής κοινωνίας προτάσσουν την κρυψίνεια και την υποκρισία ως στάση ζωής. Είμαι και γω κάπως έτσι Κωνσταντίνα και μ’ αρέσει να λέω και τα σύκα και τη σκάφη όπως είναι, αλλά και να μην φείδωμαι τον καλό τον λόγο. Φευ! καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς είναι η κατάσταση. Ούτε στο ζεστό ούτε στο κρύο τους βρίσκεις τους άλλους. Σίγουρα όμως το να σκεφτόμαστε πριν μιλήσουμε και πράξουμε είναι βασικό. Κατά τ’ άλλα πάμε παρακάτω στην επόμενη ερώτηση (άσχετο). Την καλησπέρα μου, Μαριαλένα

  12. Μυρτώ said

    Αληθινή ιστορία:
    Στην πρώτη μου δουλειά σε «γνωστό κουτσομπολίστικο έντυπο», πήγα πριν ακόμα κλείσω τα δεκαοχτώ -στην κοσμάρα μου με μια αφέλεια του τύπου «αγαπώ όλο τον κόσμο». Με έβαλαν λοιπόν να παραστώ σε συνέντευξη τύπου γνωστού ηθοποιού και μετά να τον προσεγγίσω προκειμένου να του ζητήσω πληροφορίες για την καινούρια του ταινία, τι ετοιμάζει, τι κάνει κτλ.
    Με είδε εκείνος μικρή, με ρώτησε πώς και δουλεύω από τώρα, και με τα πολλά πιάσαμε την κουβέντα για άσχετα θέματα μέχρι που σε κάποια φάση άρχισε να μου μιλάει για την κόρη του (όχι τίποτα τρομακτικά αποκαλυπτικό). Τι χαρά εγώ δεν περιγράφεται! «Α! Όχι μόνο έμαθα όσα μου είχαν ζητήσει, αλλά μιλήσαμε κιόλας, τι συγκίνηση, τι ευτυχία ωωω ναι!». Έτρεξα φυσικά σαν καλός (μπιπ) και τα είπα όλα στο γραφείο, «Τι καλός που είναι, μου είπε και για την κόρη του» -«Τι σου είπε;» -«το και το…»
    Την άλλη μέρα εξώφυλλο «Ο Ταδε μας μιλάει για την κόρη του»…
    Από τότε όχι μόνο έμαθα να μη μιλάω, αλλά νομίζω ότι κοντεύω να πάθω και μανία καταδίωξης…

  13. Πωλήσεις και αλήθεια δεν πάνε πάντα μαζί. Πωλήσεις και αερολογία πάνε μια χαρά. Γι αυτό μέτρα μέχρι και το 30 αν χρειαστείς.

  14. Τώρα, μεταξύ μας (και μεταξύ των διακοσίων και μπλογκοφίλων σου), είτε μέχρι το είκοσι, είτε μέχρι το εκατό είτε μέχρι το εκατομύριο μετρήσεις, αυτό που θέλεις να πείς ΕΣΥ θα το πείς οπωσδήποτε!!!…
    Συμφωνείς Καλτσό;;;;

  15. 😉

  16. rodia said

    Εμπαινε!!!:-*)))

  17. Μήπως να μην έγραφες κι όλας! (αστειεύομαι!)

  18. An-Lu said

    Μία από τα ίδια στα πρώτα μου επαγγελματικά βήματα (σε άλλους χώρους, με παρόμοια αποτελέσματα) μέχρι που βρέθηκα σε χώρο που ΕΠΡΕΠΕ να μιλάω….και δεν μπορούσα! Καλή εκτόνωση εντός (μπλογκίου)!

  19. Anonymous said

    Ζαρντοz λεει:

    ___ O L E ! ___

    =Z=

  20. twocows said

    Γιατί το κερί είναι μαλακία; Η μάνα μου μετά από χρόνια χρήσης κεριού έχει σταματήσει να βγάζει αρκετές τρίχες στα πόδια της.

  21. ντινα μεγαλη μαλακια το να μιλας τελικα..μετα απο 15 χρονια που αλλαζω τις δουλειες σαν τους ανδρες και τα υποκαμισα το χω καταλαβει..

  22. morpheous said

    kalispera,
    mia erwtisoula, exete kopsei to feed sas?
    thanks!

  23. αφρουλα said

    καλημερα,

    ειμαι και εγω μια απο τους πολλους που εχουν το ιδιο προβλημα.με τα χρονια υπαρχει μια βελτιωση..αλλα μικρη…ποσο να αλλαξει ο ανθρωπος?

    αλλα το παλευω ακομα…ποιος ξερει μεχρι τα εκατο μου μπορει να τα εχω καταφερει….

    φιλια

  24. Εμείς εδώ σ’ αγαπάμε επειδή σ’ έχουμε συνηθίσει να μην μετράς. ‘Ντάξει;… Φιλιά και καλή ξεκούραση. 🙂

  25. συμφωνώ με το νικόλα. αν είχεσ ε΄συ επιχέιρηση, θα κέρδιζες περισσοτερη κατανάλωση από περισ΄σοτεορυς πελάτες. βεβαια αυτέ οι ατάκες μπροστά στα τέρατα του καπιταλισμου δεν ειναι ο,τι καλύτερο =)

  26. COSTANTINA said

    chanana, μέτρησα και γω ρε φίλε μέχρι το είκοσι για να σου απαντήσω αλλά το ξέχασα. 😉

    anonymous, ήταν πολύ φοβερό αυτό που είπες. Έτσι ακριβώς ένοιωθα. Ότι πρέπει να πω πράγματα, να μιλήσω για όλα αυτά που γνωρίζω, να «φανώ». Αν το σκεφτείς όμως, και από αυτό το μπλογκ το ίδιο κάνω.Ναι, είμαι κακόγουστη και μπανάλ. 😉

    Elisavet, έχεις δίκιο. Κι εμένα. 🙂

    Composition, μέτρα προβατάκια ρε συ! 😛

    Mano, έχεις απόλυτο δίκιο. Μ’αγαπάς; Σ’αγαπώ(και χωρίς μέτρημα). 🙂

    Nikola, οι επιχειρήσεις αυτές στηρίζονταν στην «αρπαχτή» οπότε δεν τους ένοιαζε το follow up. Γι΄αυτό άλλαξα δουλειά. 🙂

    Mind εντάξει, αλλά το κρίμα στο λαιμό σας. 😛

    Marilina, ακριβώς. Ειδικά αν είσαι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. 🙂

    Labrouko, είναι κι αυτό μια λύση. 🙂

    An-lu, αυτό είναι το χειρότερο. Μου είχε τύχει κάπου να πρέπει να μιλάω και να λέω τα ίδια και τα ίδια. Σχόλαγα και δεν ήθελα να μιλήσω σε άνθρωπο! 🙂

    Twocow, όλες οι μέθοδοι που βγάζουν την τρίχα από την ρίζα,βοηθούν στην αποδυνάμωσή της. Απλά το κερί, αν δεν ξέρει κάποιος καλά την τεχνική και έχει ευαίσθητο δέρμα μπορεί να δημιουργήσει εγκαύματα, μελανιές ή ακόμη και χαλάρωση στο δέρμα. 🙂

    Vatraxo, ναι ειδικά εσύ το ξέρεις πολύ καλά αυτό. 😛

    Morpheous, γαμώτο δεν ξέρω. Αν εννοείς το rss feed, μια φορά μου είχαν εξηγήσει ότι το προσφέρει το blogspot, αλλά δεν το έχω ψάξει. Σιγουρότατα δεν έχω κάνει κάτι τέτοιο.

    Αφρούλα, κι εγώ πρέπει να παραδεχτώ ότι δεν το ΄χω καταφέρει εντελώς. Πετάω ακόμα τούβλα. Αλλά πού θα πάει; 🙂

  27. I.P.Potis said

    Τρεις σκέψεις

    Πάντα αναρωτιόμουν τι είναι καλύτερο, ένα αληθινό ψέμα ή μια ψεύτικη αλήθεια. Νομίζω το πρώτο.

    Όλοι μας επιλέγουμε συνεχώς να ζουμε με ένα σωρο αυταπάτες στο μικρόκοσμο μας.

    Πρόσφατα διάβασα για έναν τύπο από τη Θήβα που ψάχνωντας για την αλήθεια έβγαλε τα μάτια του.

  28. Εγώ περνούσα απ’έξω και είπα να μπω να πάρω τσιγάρα (είχα ξεχάσει ότι δεν καπνίζω), αλλά βρήκα μια πολύ ενδιαφέρουσα γραφή…

    Lacta αμυγδάλου έχετε;

    Σ;)

  29. COSTANTINA said

    Ip poti, παν μέτρον άριστον. Και λίγο ψεμματάκι πάντα χρειάζεται. 😉

    Perastike, ακριβώς έτσι ένοιωθα κι εγώ. Ότι πούλαγα την ψυχή μου και δεν το ξανακάνω φιλαράκι. 🙂

    morpheous, σου υπόσχομαι ότι έτσι θα το κάνω από δω και πέρα. Σε παρακαλώ τσέκαρε μετά από σήμερα (που από κεκτημένη ταχύτητα το έκανα όπως παλιά) και ενημέρωσέ με. 🙂

    mourning, αν όμως η δουλειά σου εξαρτάται από πωλήσεις, αυτό είναι αυτοκτονία. Πάντως, κι εγώ μαζί σου. 🙂

    marialena, όπως πάντα, δεν χρειάζεται να προσθέσω λέξη. Thanx. 🙂

    myrtw, έμεινα τελείως μαλάκας με το σχόλιό σου!!! Πω πω θα ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί 😮

    net kerveros, ακριβώς αυτό. Ειδικά αν μιλάμε για πωλήσεις παροχής υπηρεσιών. Κοπανιστού αέρα δηλαδή. 🙂

    Ημίαιμε & Καλτσό, θα τα πω κι αν μπορείτε σταματείστε με! 😛

    Rodia, Zardoz 🙂

    Chrisa, να την χαίρεσαι κοριτσάκι. Αλλά μεταξύ μας είμαστε και λίγο κουραστικές. 🙂

    Γάτο, καλωσήρθες! Δεν έχει σοκολάτες. Τώρα είναι η εποχή των παγωτών. 😉

  30. Chrisa said

    Έτσι ακριβώς είναι η μαμά μου (και το χάρισμα το πήρα και εγώ) αλλά δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην την αγαπάει. Όταν χρειάστηκε να μπει στο νοσοκομείο για μια επέμβση ήρθε πάρα πολύς κόσμος, λές και ήταν star!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: