X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΓΑΜΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΑ

Posted by Constantina Delimitrou στο Μαρτίου 16, 2006

Με τις φίλες μου απ΄τα πάντα μας, είχαμε ένα σταθερό θέμα συζήτησης. Τον Γάμο. Όχι, δεν καταλάβατε. Όχι τα εξαρτήματα του γάμου (γαμπρός, σπίτι, οικογένεια, ευθύνες). Αυτά είναι ΜΕΤΑ. Σαν να λέμε ΠΟΤΕ. Εννοώ, τα άλλα. Αυτά που κρατάνε κάνα εικοσάλεπτο αλλά τα σχεδιάζεις από τα έντεκα. Καλά, αν είσαι ξεπεταγμένη σαν κι εμένα, μπορεί να τα ΄χεις αποφασισμένα κι απ΄τα οχτώ, μη σου πω.

Έχεις αποφασίσει από μικρή λοιπόν, για νυφικό, κοψιά γαμπρού, παρανυφάκια (αγέννητα μεν, από καλά γονίδια δε), εκκλησία με πολλά σκαλιά, βολική πεθερά και κατάλληλo κουαφ. Βέβαια, επειδή τα ΄χεις σχεδιάσει από νωρίς, δεν έχεις υπολογίσει κυταρίτιδες, ρυτίδες, αλλωπεκιάσεις και αγαμβρίες. Χέστηκες όμως. Αρκεί κάθε μήνα να ενημερώνεσαι για τα καινούργια θαύματα της επιστήμης από αυτά τα τούβλα-περιοδικά γάμου. Αρχίζει σιγά σιγά το νυφικό και μακραίνει. Είναι κοινό μυστικό, ότι όλες αυτές οι νύφες με τα πέντε μέτρα νυφικό - ουρά, από μίνι το ξεκίνησαν. Γύρω στα πέντε τους. Ναι, κι αυτές με τον μαλάκα δίπλα τους. Από πρίγκηπα το ξεκίνησαν. Στα τρία τους. Ναι, ναι κι αυτές με τις σκύλες πεθερές. Νόμιζαν ότι ο γαμπρός πάει σκέτος. Στα δύο τους. Γι΄αυτές με τα φουσκωτά κεφάλια και τις κορώνες, μην τα λέω, καταλάβατε τώρα. Για Ραπουνζέλ το πήγαιναν. Πριν γεννηθούν. Οκ, μην σας ξενερώσω τελείως, τώρα το πιάσατε το σκηνικό.

Αρκεί μονάχα να μην σου τύχει αυτό που έτυχε σε μένα. Τα έχεις όλα αυτά τα παραμυθένια στο μυαλό σου και ξαφνικά βρίσκεται τρόπος να τρυπώσεις και να ρίξεις μια ματιά στο παραμύθι, απ΄την πίσω πόρτα. Κατάσκοπος. Μακιγιάζ νύφης. Με έναν σκασμό λεφτά. Δεν μπορείς να αρνηθείς. Πήγα σε περίπου πενήντα γάμους πριν τον δικό μου. Αλλά όχι ως καλεσμένη. Οι καλεσμένοι δεν κάνουν για κατάσκοποι. Γελάνε, τρώνε, πίνουν και λυπούνται τους χορηγούς. Για ρωτήστε όμως και τα συνεργεία αναστήλωσης...

Θυμάμαι όλες μα όλες τις περιπτώσεις. Ειδικά κάποια κοινά στοιχεία τους που με ξενέρωσαν άσχημα. Άγχος, πανικός και πολύ μα πολύ αλκοόλ. Τί νομίζατε, ότι οι νύφες είναι γελαστές επειδή είναι ευτυχισμένες; Οι περισσότερες είναι τύφλα πριν ακόμα φορέσουν το νυφικό. Είχα πάντα στο βαλιτσάκι μου ένα μπουκαλάκι ουίσκι. Αν δεν τους έδινες αλκοόλ, ήταν όλες σκύλες. Τίποτε δεν τους άρεσε και θεωρούσαν ότι εσύ είσαι η αιτία που καταστρέφεται η πιο ευτυχισμένη (;) μέρα της ζωής τους.

Τους έδινες ένα ποτηράκι για να χαλαρώσουν και στο τέλος δεν σ΄έφτανε το μπουκάλι. Φυσικά, το χρέωνες με το μακιγιάζ. Τί νομίζατε, ότι όλα αυτά τα λεφτά είναι για μπογιές και πινέλα; Λάθος. Για ουίσκια είναι. Το άλλο που δεν θα καταλάβω ποτέ, ήταν η μανία τους να αυτοκαταστραφούν. Οι περισσότερες με προυπαντούσαν με πρόσωπο ματωμένο. Λόγω του άγχους είχαν γεμίσει σπυριά και θεωρούσαν ότι η μόνη λύση ήταν να τα σπάσουν με χαρτοπετσέτες. Ένας χωματόδρομος που έπρεπε να ασφαλτοστρώσεις μέσα σε κλάμματα και υστερίες.

Όλα αυτά βατά, αρκεί να μην ήταν η νύφη έγκυος. Που απ΄τις πενήντα νύφες, οι τριάντα ήταν. Η ευσυγκινησία της εγκυμοσύνης, της μέρας και του κακού τους φλάρου, μου ΄κανε τη δουλειά γιοφύρι της Άρτας. Εγώ έχτιζα κι αυτό γκρεμιζόταν. Μόλις έλεγα έτοιμο το οικοδόμημα, πάταγαν αυτές τις υστερίες και το ισοπέδωναν. Το κεφάλαιο συγγενείς ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Έκανα τα δοκιμαστικά μου, αποφασίζαμε τα πάντα, συμφωνούσαμε να είμαστε μόνες με την νύφη μέχρι να την ετοιμάσω και άρχιζαν τα ευτράπελα. Άντε εξήγα στην μαμά, στις θείτσες και στις άλλες παρθένες ότι απαγορεύεται να χώσουν την μύτη τους. Αδύνατον.

Αν σκεφτείτε ότι τα ραντεβού μου ήταν αποτέλεσμα συστάσεων, μπορείτε τώρα να καταλάβετε γιατί τα παράτησα. Τέλειωνα την δουλειά μου, έδινα τις ευχές μου και περίμενα να μου στείλουν μια φωτογραφία της νύφης για το δειγματολόγιο. Και πάθαινα εγκεφαλικά. Περίμενε φαίνεται το σόι να φύγω για να αλλάξουν το μακιγιάζ.

Σε μια πιτσιρίκα γύρω στα 17, της έβγαλαν το ροζουλί κραγιόν και της έβαλαν περτικαλί. Σε μια άλλη θεώρησαν καλό να προσθέσουν λίγη μαύρη (!) σκιά. Απελπισία. Πρέπει να έχω το πιο αστείο δειγματολόγιο απ΄όλες τις μακιγιέζ της Ελλάδας. Πάει η καριέρα μου. Πάει και το παραμύθι. Οι φίλες μου ψιλοάργησαν να παντρευτούν. Εγώ ξενέρωσα τόσο, που αποφάσισα να επικεντρωθώ στα μετά του γάμου, μπας και ξαναβρώ το παραμύθι.

Στις συγκεντρώσεις μας, κυριαρχούσαν ακόμη τα περιοδικά του γάμου. Ακόμη κι αν δεν τα είχαμε αγοράσει, στέλναμε μία επιτόπου να τα φέρει απ΄το περίπτερο. Μέχρι που αυτό σταμάτησε. Πήγε η φίλη μου να πάρει το περιοδικό της και την άκουσε κανονικότατα : «Ρε κορίτσι μου, τί τα θέλεις τόσα χρόνια τα κωλοπεριοδικά για γάμο; Πάρτο απόφαση, δεν θα σε παντρευτεί».

Μεγάλα μούτρα οι περιπτεράδες τελικά.

Advertisements

14 Σχόλια to “ΓΑΜΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΑ”

  1. Avanti said

    Μεγάλα μούτρα οι περιπτεράδες τελικά.
    ———————————–
    Oι ψιλικατζούδες να δεις τι μούτρα είναι!
    Παλιοχαρακτήηηηηηηηηρεςςςςςς….
    🙂

  2. COSTANTINA said

    axaxaxa!!!!

    Μου ΄λειψες ρε Σοφάκι, τί θα γίνει θα το ξανασκεφτείς;

  3. nanakos said

    Agapimeni mou Kwnstantina, eimai vevaios pws an sou eixe pei tin istoria me ti stratiwtiki tou thiteia akoma tha pswnizes perdiodika! Ti mas mathainei ayto? Ston gamo pote den xereis poios tha «tyliksei» poion!!
    Tin megali mou kalimera 🙂

  4. mn8 said

    Καλημερα κι απο μενα, μαζι με τα γελια που μου προκαλεσε το ποστ σου 🙂

  5. παρε σκηνικο τελειου απο καθε αποψη γαμου..
    παραλια
    εσυ αυτος ο δημαρχος και οι φιλοι.
    μπικινι και βερμουδα..
    αντε και κανα λουλουδι στα μαλλια..
    ουτε μακιγιαζ ουτε χτενσμα ουτε νυφικο ουτε καταθεση στην καλογηρου.

    ετσι ειναι αμα το κανεις μια φορα μετα δεν θελεις ουτε απ΄ εξω να περασεις..

  6. έχω κάτι σχετικό με του βατραχακίου. αληθινή ιστορία.

    οικογενειακή φιλη κάργα αριστερή. απλό φόρεμα και σανδάλια αυτή, παντελόνι-πουκάμισο ριχτό και σανδάλια αυτός, αγριολούλουδα στα σέρια και βουρ για εκκλησία μέσα στα βουνά. ούτε κούραση ούτε πεταμένα λεφτά. Μια χαρούλα δλδ.

    2 γάμους έχω δει από μέσα και ευτυχώς καμιά τους δεν είπιε, η μια βαφτηκε κ μόνη της (ευτυχώς είχε και γούστο κ καλό χέρι).

    πεθαίνω για ιστορία γάμου… μου έλειψαν αυτές οι ιστορίες σου =)

  7. yiorgos said

    Οταν έχεις βιώσει στο πετσί σου πράγματα, τα λες με λόγια απλά και σταράτα… Και μετά κλαις…
    Φιλιά στα απανταχού της γης ζευγάρια…

  8. COSTANTINA said

    Nanako μου, για ρώτα τον αντρούλη μου να σου πει τί καζούρα του έκαναν στον στρατό όταν μιλούσε στον ύπνο του (και ποιά ονειρευόταν). Και πες του να σου πει και πόσο καψούρης ήταν. Άντε γιατί τώρα τελευταία πάει να μας το παίξει και άνετος δηλαδή. 😛

    Γειά σου Σωτηράκη! 🙂

    Vatraxo, ο τέλειος γάμος για μένα είναι ο γάμος που είναι ονειρεμένος μετά τις τελετές. Όλα τα άλλα είναι πίπες και ταλαιπωρία. 😉

    Μαριλίνα, ωραίο ακούγεται. Όσο πιο απλό τόσο καλύτερα. Όσο για τις ιστορίες μου, συνήθως ξεκινάω να τις γράψω αλλά συμβαίνουν τόσα πολλά γύρω μου που νοιώθω μεγαλύτερη ανάγκη να τα χώσω καλύτερα και μετά ξεχνιέμαι. 🙂

    Yiorgo, παθών είσαι βρε; Φιλιά. 🙂

  9. Dark Angel said

    O γάμος γίνεται για να συμπληρωθεί το σετ της Φισλερ της Ταπερ και της Τεφαλ…

    χαχαχα

    🙂

  10. An-Lu said

    Μπα…τι σετ φισλερ…..με είχε ήδη προικίσει η μανούλα μου με τις κούτες των σερβιτστίων της AMC! και γλυτωσα και την υστερία της αλλαγής δώρων. (Κοντινές φίλες μου, που ακολούθησαν τον «παραδοσιακό γάμο» αλλάζαν δώρα μέχρι και εξάμηνο μετά το μοιραίο!) Ναι, το ομολογώ με μάρτυρες και αντιδημαρχίνα παντρεύτηκα! και μπεζουλί κουστουμάκι! και το «μετά» (τρία χρόνια τώρα) παραμένει μελωμένο!!!!Φιλούτσες

  11. vasvoe said

    Για το νυφικό μακιγιάζ έχω μόνο να πω ότι όσες νύφες έχω δει μέχρι τώρα τις είχανε παστώσει με τόσο μεηκάπι που από όμορφες κοπελίτσες φαινόντουσαν σαν νά χανε κυταρίτιδα στη μάπα!

    Εγώ όταν παντρευτούμε κανονικά, ΑΝ ποτέ, μάλλον θα προτιμήσω νάτσουραλ λουκ!

    Στο «γάμο» πήγα με τζιν, μακό φανελάκι και εντελώς άβαφτη κι αχτένιστη. Αλλά όλα κι όλα, φόραγα ένα κολιεδάκι που μου είχε χαρίσει ο καλός μου εκείνο το πρωί. Αυτός είχε φορέσει τουλάχιστον ένα καλό πουκάμισο!!

  12. COSTANTINA said

    Dark, τηγάνι να΄ναι κι ότι να΄ναι. Το πιο χρήσιμο κουζινικό! 😉

    Flubber, άμα γουστάρεις γαμάτο μακιγιάζ, σφύρα! 😛

    Kat, είναι σαν τα δίσεκτα έτη. Που δεν παντρεύεται καμμιά μην τυχόν και γκαντεμιαστεί. Αλλά καμμιά δεν κοιτάει τους δίσεκτους γαμπρούς! Πάντως στην περίπτωσή σου, το ΄χω ξαναπεί, χίλιες φορές ένα διαζύγιο παρά ένας δυστυχισμένος γάμος. Φιλάρες μωρό. (το βιντεάκι δεν το είδα, ο υπολογιστής μου είναι για τα μπάζα γμτ)

    an-lu, το ΄πιασες! Έπειτα το «μετά» κρατάει πολύ περισσότερο από την τελετή, οπότε είναι ηλίθιο να σχεδιάζει κάποιος μόνο αυτή. 🙂

    Vasvoe, εγώ δεν ξέρω αν θα κάνω «κανονικό» γάμο. Αυτός στο δημαρχείο μου φτάνει και μου περισσεύει, αρκεί να μην με πρήξουν τα σόγια. Πάντως μια χαρά νύφη ήσουν. 😉

  13. Φτού! …εμένα μόνο το σετ της Φισλερ μου συμπλήρωσαν! Μετά από 18 χρόνια λέω ν’ ανανεώσω «όρκους» (πολιτικούς γιατί με πολιτικό κρεμαστήκαμε) για να πάρω ΚΑΙ τα τάπερ ΚΑΙ τα τεφάλ.
    Θα βαφτώ πάλι μόνη μου και θα πάω με σπορτέξ (όπως ήταν η αρχική μου επιθυμία, αλλά συμβιβάστηκα με ροκάκια).

  14. εγω ειδικα το ξερω πολυ καλα αυτο ντινα…
    μα πολυ καλα.

    και οπως ξερεις αυτο που χαιρομαι σε σας δεν ειναι η τελετη του γαμου σας…

    😉

    υγ. επιχείρηση κουτσαυλος οκ,μαλλον σημερα παει σπιτι..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: