X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΓΕΡΝΑΩ ΜΑΜΑ

Posted by Constantina Delimitrou στο Φεβρουαρίου 28, 2006

Η μέση μου επιμένει να σουβλίζει όντας παρατημένη σε μια καρέκλα για τόσες ώρες κάθε μέρα. Όταν χρειάζεται πια να περπατήσω δυό βήματα παραπάνω, αρχίζει και σουβλίζει περισσότερο. Κάθε κίνηση είναι και πιο δύσκολη, ενώ αρχίζω να πιστεύω πως γερνάω. Ή επιβάλλω το γήρας στο σώμα μου με αυτόν τον τρόπο ζωής. Θα τον αλλάξω. Δεν έχω κουράγιο ακριβώς τώρα αλλά θα το κάνω.

Όπως παλιά. Πολύ παλιά. Τότε που όλοι νόμιζαν πως γεννήθηκα χωρίς αρθρώσεις, τότε που αυτά που τώρα με τρομάζουν, ήταν παιχνιδάκι. Είναι περίεργο όταν βλέπω τόσες αλλαγές μέσα μου, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Αυτά τα τρία χρόνια στο μαγαζί μεγάλωσα πολύ. Ψυχικά και σωματικά. Ήταν αναγκαστικό αυτό το μεγάλωμα, δεν το ήθελα, δεν είναι από τα πράγματα για τα οποία περηφανεύεσαι.

Το φανταζόμουν λιγάκι διαφορετικά. Όταν μέσα από δίνες και παθήματα ατσαλεύεις και πεισμώνεις και γίνεσαι ένας σούπερμαν και σκοτώνεις τους κακούς και μετά κάθεσαι περήφανος και ασπρομάλλης και λες ιστορίες. Κάπως έτσι. Το δικό μου μεγάλωμα ήταν πιο παθητικό. Από αυτά που κάθεσαι και τα βλέπεις να συμβαίνουν και δεν μπορείς να κάνεις τίποτε, αλλά δεν έχεις και το κουράγιο να τα σταματήσεις ούτε να επέμβεις.

Φτάνει η στιγμή που ψάχνεις μια θεσούλα στην καρέκλα που να μην πονάει, ψάχνεις κάτι να γράψεις που να μην καίει, ψάχνεις στα μάτια των ανθρώπων σου να καταλάβεις αν σε βλέπουν με την ίδια ματιά. Όπως παλιά. Είμαι απίστευτα κουρασμένη. Ίσως το βράδι στο κρεβάτι, να μην σκεφτώ τίποτε για πρώτη φορά, ίσως αύριο το πρωί η μέση μου να μην πονάει, τα δάχτυλά μου να μην είναι πρησμένα, τα μάτια μου να μην τσούζουν.

Ίσως αυτό που συμβαίνει τώρα να είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει σε όλους όσους μεγαλώνουν και να μην το έχω καταλάβει. Καληνύχτα.

15 Σχόλια to “ΓΕΡΝΑΩ ΜΑΜΑ”

  1. Epicuros said

    Δεν προλαβαίνω πιαααααααά! Βοήθεια άπιστοι όλου του κόσμου… Δεν προλαβαίνω να διαβάζω όλα αυτά τα κείμενα! Πνίγηκα! Μωρή ψιλικατζού slow down να’ούμ!

  2. alombar42 said

    Κι εσύ Βρούτε;

  3. Costantina, γλυκειά μου, χαλάρωσε.
    Και μένα πονάει ημέση μου, και της μάνας μου που είναι 84 πονάει η μέση της, όσων γνωρίζω πονάει η μέση τους. Αν μεγάλωσες; Βρε χαζό (κατα την προσφιλή σου έκφραση) αν δεν είχες μεγαλώσει (λιγάκι) θα σε διαβάζαμε όλοι εμείς;
    Λες του αγαπημένου σου να του αρέσει να φοράς κορσέ;
    Χαχαχαχαχαχαχα

  4. δεν ξερω για αυριο
    δεν γνωριζω για μεθαυριο
    αλλα καποια στιγμη θα αλλαξουν ολα…
    και τοτε ευχομαι να μην εχεις χρονο και διαθεση να θυμασαι εστω και ιχνος απο ολη αυτη την κουραση σωματικη και ψυχικη..

    λιγο
    λιγακι
    υπομονη ακομη…

  5. rodia said

    COSTANTINA μου, μικιό είσαι ακόμα μπρε! Από τώρα μέση, κλπ? Ξεκουράσου και κάνε κάποια αλλαγή. Εστω και μικρή. Κλείστο 5 λεπτά το μαγαζί και κάνε βόλτα το τετράγωνο π.χ.

    Στενοχωριέμαι με αυτά που γράφεις..

    Στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά. )))))))))))))))))

  6. funEL said

    Mικρή μας τυρόπιτα για μια ακόμα φορά συμφωνούμε απολύτως με αυτά που γράφετε, τα περάσαμε και μεις.
    γουέλκαμ του δε κλαμπ.

    λέτε να αλλάξουμε το «μικρή»?

    … μεγάλη τυρόπιτα?

    … μπα

    τουλάχιστο το μικρή τυρόπιτα θα παραμείνει

  7. tempelis said

    έχεις αναρωτηθεί ότι μπορεί να γερνάει το μαγαζί κι όχι εσύ;

  8. COSTANTINA said

    Συμπέρασμα : Γερνάω, αλλά θα πρέπει κάποια στιγμή να αρχίσω να το απολαμβάνω λιγάκι. Να μην το βλέπω ξαφνικά μπροστά μου αλλά να παίρνω χαμπάρι το κάθε λεπτό που περνάει και κάθε τι που με «μεγαλώνει».

    Παιδιά ήταν μια δύσκολη μέρα. Δεν παίζει για καρέκλα και διακοπές αλλά παίζει άσχημα για αποφάσεις.

    Να ΄στε καλά.
    Ευχαριστώ.
    :’)

  9. Pegasus said

    Πονάνε τα ποδαράκια μου και η μέση μου σήμερα. Νιώθω κάπου 30 χρόνια πιο γρια!!!

    Λίγο χρόνο για τον εαυτούλη μας ξεχνάμε μερικές φορές να μας αφιερώσουμε!!!

    Τώρα σε βρήκα και κάθησα να σε διαβάσω! Σίγουρα θα περνώ από το ψιλικατζίδικο πιο συχνά!!! :)))

  10. APENANTI said

    Οι αποφάσεις πριν παρθούν χρειάζονται ηρεμία και καθαρό μυαλό. Άσε τις αποφάσεις για μετά τις διακοπές.

  11. APENANTI said

    Όλα στην ζωή αρχίζουν και τελειώνουν. Το να γερνάς μπορεί να σε οδηγεί σε σωματική κούραση αλλά σου προσθέτει εμπειρία και καλύτερη θεώρηση της ζωής.
    Πάντως για καλό και για κακό πήγαινε καμιά εβδομάδα διακοπές να αναζωογονηθείς…….

  12. Αγγελος said

    Τελικά ποιανού ηλίθιου ήταν η ιδέα να περπατάμε με τα δυο πισινά ποδια και να μετατρέψουμε τα μπροστινά ποδια σε χέρια ?

    Το τιμημα του σοφου και υγιούς πνευματος πρέπει να είναι η ασθένεια της σάρκας ?

    Υπάρχει κάποιο ηθικό δίδαγμα εδώ ?

    Και εμένα με πονάει η μέση μου

    Αγγελος.

  13. Anonymous said

    ζαρντοζ λεει:

    ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΡΕΚΛΑΣ , ΚΑΛΗ ΛΥΣΗ ,ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ , ΝΑΙ ΟΛΟΙ ΓΕΡΝΑΜΕ,

    ΑΛΛΑΖΕ Κ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΥΡΑΖΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ.

    ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΜΙΚΡΟΥΛΗ.

    ==== ΖΑΡΝΤΟΖ ====

  14. mamon said

    Να επενδύσεις σε μια καλή καρέκλα. Όχι κάτω από 400 Ευρώ. Εμένα πάντως με βοήθησε πολύ

  15. τι 400 € και τι διακοπες λενε…
    σωστα αλλα…γινεται;
    και δεν σε κοβω και για καρεκλοκενταυρο…
    να παρει η ευχη…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: