X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

  • --------
  • Σελιδοδείκτης

  • Εγγραφή

  • Συμπληρώστε το mail σας για να λαμβάνετε εκεί τις ενημερώσεις του blog.

    Μαζί με 648 ακόμα followers

  • Kaltsovrako @ flickr

  • Τρέντι κλικς!

  • SheBlogs!

    SheBlogs!
  • RSS SheBlogs Feed

    • Έφτασε η εποχή για να φροντίσετε τα ξύλινα έπιπλα κήπου Σεπτεμβρίου 14, 2017
      Λατρεύουμε τα ξύλινα έπιπλα κήπου και τα χαιρόμαστε όλο το καλοκαίρι, τώρα που φθινοπωριάζει όμως πρέπει να τα φροντίσουμεThe post Έφτασε η εποχή για να φροντίσετε τα ξύλινα έπιπλα κήπου appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Pesto alla Genovese, το πέστο της Tiziana Σεπτεμβρίου 8, 2017
      Φτιάχνουμε Γενοβέζικο πέστο! μια αυθεντική ιταλική συνταγή που εκτός από βασιλικό, μυρίζει μεσόγειο σε όλο της το μεγαλείο!The post Pesto alla Genovese, το πέστο της Tiziana appeared first on SheBlogs.eu.
      Giannis Charpantidis
    • Σπουδή πάνω στο κρητικό πιλάφι Σεπτεμβρίου 6, 2017
      Το κρητικό πιλάφι είναι ένα τα πιο γνωστά πιάτα της κρητικής κουζίνας και η Καλλιόπη το μαγειρεύει με βασικό συστατικό το άρωμα των παιδικών της αναμνήσεωνThe post Σπουδή πάνω στο κρητικό πιλάφι appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Kalliopi Fountoulaki
    • Παντζάρια σε βάζο Σεπτεμβρίου 1, 2017
      Σκεφτήκατε ποτέ να διατηρήσετε παντζάρια σε βάζο για να έχετε έτοιμη σαλάτα ή μεζέ οποιαδήποτε στιγμή;The post Παντζάρια σε βάζο appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Τι είναι τα hashtags, πώς και που τα βάζουμε στο Internet Αύγουστος 28, 2017
      Ακόμα κι αν δε ξέρεις τι είναι τα hashtags, σίγουρα έχεις δει στην τηλεόραση τις περίεργες λεξούλες με το καγκελάκι. Ας δούμε τι είναι τα hashtagsThe post Τι είναι τα hashtags, πώς και που τα βάζουμε στο Internet appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Πιτιά Καρπάθου Αύγουστος 25, 2017
      Ξέρεις τι είναι τα πιτιά Καρπάθου; Εγώ όχι. Αλλά ξέρει η αναγνώστρια μας η Άννα και μας στέλνει τη συνταγή της για να μάθουμε και να τα δοκιμάσουμεThe post Πιτιά Καρπάθου appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Πως να κρατήσεις τους φίλους σου όταν αποφασίσεις να κάνεις παιδάκι Αύγουστος 22, 2017
      Όταν αποφασίζεις να κάνεις ένα παιδάκι η ζωή σου αλλάζει. Αν δε θέλεις να αλλάξουν και οι φίλοι σου, θα πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι κάποια πράγματαThe post Πως να κρατήσεις τους φίλους σου όταν αποφασίσεις να κάνεις παιδάκι appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Μεσογειακή μελιτζανοσαλάτα Αύγουστος 22, 2017
      Πειράζουμε τη μελιτζανοσαλάτα για να της προσθέσουμε μέσα κι άλλες καλοκαιρινές γεύσεις για να ξεφύγει από τα συνηθισμέναThe post Μεσογειακή μελιτζανοσαλάτα appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Φτιάξε Μπακάλικα Πικάντικα Πιπεράκια σε βάζο Αύγουστος 20, 2017
      Γέμισαν οι λαϊκές αγορές με μικρά , πράσινα, πικάντικα πιπεράκια! Πάμε να φτιάξουμε πικάντικα, μπακάλικα πιπεράκια σε βάζα για να έχουμε για όλη την επόμενη χρονιά.The post Φτιάξε Μπακάλικα Πικάντικα Πιπεράκια σε βάζο appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Τι είναι η κατηγορία Go Social – Φτιάξε καφέ Αύγουστος 19, 2017
      Το σκεπτικό μου πίσω από τη δημιουργία της κατηγορίας Go Social του SheBlogs. Τι σκέφτομαι και γιατί την δημιούργησα.The post Τι είναι η κατηγορία Go Social – Φτιάξε καφέ appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου

ΚΟΥΣΟΥΡΙΑ

Posted by Constantina Delimitrou στο Ιανουαρίου 22, 2006

Κάποτε σε μια συζήτηση για το αν οι φίλοι μου είναι ακριβώς αυτό που θα ΄θελα, μια φίλη μου είπε το σοφότερο πράγμα που έχω ακούσει. «Ποτέ δεν θα βρεις το 100% απ΄αυτά που ψάχνεις σε κάποιον άλλο. Αν βρεις το 80%, να είσαι ευτυχισμένη. Το 100%, θα το φτάσετε στην πορεία ή όχι. Δεν έχει σημασία». Οι απαιτήσεις μου από τότε, για τους δικούς μου ανθρώπους, δεν έχουν ξεπεράσει ποτέ αυτό το 80% και ίσως στην πορεία να έπαιρνα το 100%. Μπορεί ανά καιρούς αυτές οι απαιτήσεις να άλλαζαν προς τα κάτω, αλλά ποτέ προς τα πάνω.

Η δύναμη της ανεκτικότητας είναι υποτιμημένη. Όταν κατανοείς τους ανθρώπους σου, όταν τους δίνεις αυτό το μικρό ποσοστό απόκλισης από τις δικές σου προσδοκίες και απαιτήσεις, όταν τους αφήνεις αυτό το περιθώριο που είναι μόνο δικό τους, τότε μόνο θα είναι κοντά σου. Όταν πραγματικά κατάλαβα ότι δεν χρειάζεται οι δίπλα μου να με κατανοήσουν 100%, ότι αυτό το 20% είναι που με διαχωρίζει από τους άλλους, όπως και εκείνους από εμένα, έγινα λιγάκι πιο ανθρώπινη.

Στην πορεία αυτό το μικρό ποσοστό εξαλείφεται γιατί δεν υπάρχει λόγος να εξισώσεις και να εξισωθείς. Δεν έχει νόημα άλλωστε μια πλήρης σύγκλιση, μια πλήρης κατανόηση, μια πλήρης ταύτιση. Θέλεις αυτό το μικρό κομματάκι προσωπικότητας του άλλου, αυτό το μικρό κομματάκι του εαυτού σου. Θέλεις την παραξενιά, θέλεις αυτήν την μικρή συνηθειούλα που σας κάνει διαφορετικούς. Και τότε είναι που γελάς χαρούμενη, όταν στρίβει αιώνια αυτό το ταλαιπωρημένο τσουλουφάκι της στο μέτωπο, όταν τρώει τα νύχια του αδιάκοπα, όταν διαχωρίζει το κρέας της στο πιάτο ίνα-ίνα για να το μασήσει.

Όταν ήμασταν πιτσιρίκια, ο μικρός μου αδελφός ήταν το σπαστικότερο πιτσιρίκι που είχα γνωρίσει. Τραύλιζε εξωφρενικά και μάλλον ήταν κάτι κληρονομικό γιατί το είχα κι εγώ σε άλλη μορφή. Εγώ δεν μπορούσα να πω το σίγμα ενώ εκείνος κεκέδιζε. Αυτό, ήταν κάτι πολύ σπαστικό, ειδικά όταν σε λένε Ντίνα. Άκουγα καμπάνες από παντού. Ήταν κάτι σαν ουρά μου ο μικρός τότε, για να του διαβάζω παραμύθια. Ένα ατέλειωτο «Ντιν...ντιν...ντιν». Αμφιβάλλω αν από τα νεύρα μου τον είχα αφήσει ποτέ να πει όλο το όνομά μου.

Στο δικό μου τραύλισμα, τα πράγματα ήταν πιο ευχάριστα. Μιλούσα κανονικότατα, απλά όταν έλεγα κάποιες λέξεις όλοι ψόφαγαν στα γέλια. Και μετά μου έδιναν λεφτά για να τις ξαναπώ. Ειδικά εκείνο το τραγούδι που πρέπει να το είχα πει πάνω από πεντακόσιες φορές, μπας και μαζέψω κάνα σοβαρό ποσό. Θυμάμαι μόνο το ρεφραίν : «Όχι θα κάτθω να σκάθω», ή η διαφήμιση εκείνης της σιχαμένης κόλλας : «Πωθ κολλάει!» Ο μικρός από την άλλη με το κεκέδισμα, κοκκίνιζε, προσπαθούσε, τσαντιζόταν που πάντα μαντεύαμε λάθος και τα παράταγε ή έβαζε τα κλάμματα. Ο γιατρός επέμενε. Αγνοήστε το και θα φύγει. Και είχε δίκιο.

Όπως τα βλέπω τώρα τα πράγματα, όλοι μας έχουμε αυτό το μικρό «τραύλισμα». Αυτό το μικρό κουσούρι. Μόνο που στην πορεία επέλεξα να μην το αγνοήσω. Αντιθέτως το αγάπησα και το θεωρώ ευχάριστο κομμάτι των γύρω μου και του εαυτού μου.

Αρκεί ρε φιλενάδα να μην με ξαναβάλεις να βγάλω τα παπούτσια μου όταν ξανάρθω σπίτι σου. Για το δικό σου καλό δηλαδή... :)

Advertisements

20 Σχόλια to “ΚΟΥΣΟΥΡΙΑ”

  1. aeipote said

    Δύο φράσεις, έτσι, για την κωδικοποίηση του πράγματος:

    1. Τοις σεαυτού πράος ίσθι
    [Επιεικής με τους δικούς σου να ‘σαι.]
    ΣΟΛΩΝ

    2. Ανέχου υπό των πλησίον μικρά ελαττούμενος.
    [Δέξου μικρές απώλειες απ’ όσους έχεις γύρω.]
    ΠΙΤΤΑΚΟΣ

    [Και τα 2 από το «αείζωον πυρ» – Εκδόσεις Μπαχαράκης]

  2. aeipote said

    This post has been removed by the author.

  3. Anonymous said

    Prosfata, enas kollhtos mou gurise kai mou eipe oti tous filous, tous metraei apo to ti tou dinoun xwris na tous to exei zhthsei… Yposthrizei dhladh oti o pragmatikos filos fainetai apo to ti sou dinei, xwris na zhtaei antallagma. Symfwneis?

  4. COSTANTINA said

    Aeipote όπως πάντα, τα σχόλιά σου σημαντικά. Σ΄ευχαριστώ. 🙂

    Anonyme, ίσως το δούναι χωρίς αντάλλαγμα να είναι ένα σημαντικό κομμάτι μιας φιλίας. Αρκεί πριν, να είσαι σίγουρος ότι υπάρχει φιλία. Αλλιώς, είναι κάτι άλλο.

    Alombar, σωστό. Γιατί διαφωνούμε όμως;

    Μαριλίνα, αν και οι γυναικείες φιλίες είναι πιο δύσκολες, πίστεψέ με, αν σου τύχει δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα.

    Ανώνυμε, ίσως το πιο γλυκό πράγμα που έχω διαβάσει. Ναι, ο φίλος είναι για να σε εμψυχώνει και να σε προσγειώνει. Να ΄σαι καλά.

    Ροδιά, υπέροχο. Μου έχει τύχει με φίλη μου, να έχουμε τον δικό μας ηθικό άξονα, τελείως διαφορετικό από των γύρω μας. Σ΄ευχαριστώ.

    Αντώνη, πολύ όμορφο αλλά και τόσο δύσκολο να το βρεις.

    Vatraxokoritso, γιατί ρε μωρό μου γράφεις τέτοια πράγματα. Εγώ σου ανεβάζω τις μετοχές και εσύ τις καις. Είπαμε είσαι καρακουκλάρα και μόνη σου!!! (αυτό τώρα λες να το πιστέψουν 😉

    Vasvoe, ένα θα σου πω : ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ!!!

    Μαριαλένα, τον σκληρό τον ψιλοέσωσα. Το πρόβλημα ήταν μια σταγόνα καφέ στην κάρτα γραφικών. Τώρα πώς έγινε, άστα. Ως προς τα κουσούρια, ρε συ μην κολλάς. Αν γράφεις ότι γουστάρεις θα νοιώθεις καλά πάνω απ΄όλα εσύ.

    ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ!!!

  5. COSTANTINA said

    Κωστή, αφιερωμένο εξαιρετικά το τραγουδάκι μου:

    Όχι θα κάτθω να σκάθω….τι λεθ καλέ, τι λεθ καλέ που θα πεθάνωωωωωωωω!!!!

  6. d.c. kostas said

    hahaha!
    i love it, i love it.
    litsa diamanti, eat constantina’s dust.
    now, i can go to bed satisfied.
    good night and good morning, all at the same time.

  7. συμφωνώ πολύ με τον πρλαλήσαντα (γεια σου ρε αλομπαρ!).

    στη λύπη του άλλου, λυπάται και κάποιος μη φίλος, αλλά το να χαρεί κάποιος με τη χαρά σου είανι πολύ σημαντικό.

    και επίσης, όντως πρέπει αν μάθουμε να διαφωνούμε. κυρίως οι γυναικείες φιλίες έχουν αυτό το πρόβλημα. κάτι που ζήλευα στα αγορια είναι ότι πλακωνόντουσαν και μετά τα ξανάβρισκαν..

  8. COSTANTINA said

    sweet dreams my friend!
    🙂

  9. Anonymous said

    Enas pragmatikos filos, prepei na gelaei stis dustuxies sou kai na klaiei stis xares sou…

    Kai apo mesa tou, na klaiei mazi sou otan ponas, kai na gelaei otan eutuxeis…

  10. rodia said

    Τι έχουν πει οι σοφοί:

    «Φιλία είναι μία ψυχή με δύο σώματα». (Διογένης)
    «Ο βέβαιος και καλός φίλος είναι το ωραιότερο δημιούργημα.» (Σωκράτης)
    «Είμαστε όλοι φίλοι των ευτυχούντων, ενώ των δυστυχούντων δεν είναι φίλος ούτε ο πατέρας». (Αριστοτέλης)

    Οι δικοί μου φίλοι
    αγριολούλουδα απρόβλεπτα
    με συναισθήματα εναλλασσόμενα
    ρεύματα ψυχών αναπάντεχα
    φίλοι και μη φίλοι ώρες ώρες
    πάντως όχι εχθροί
    υποταγμένοι στις απαιτήσεις
    της ζωής και των καιρών
    ανυπόταχτοι στρατιώτες
    της μοναξιάς και της λήθης
    φίλοι άξιοι πάντα
    φίλοι που δε χρειάζονται κάλεσμα
    ούτε ταχτικά τηλεφωνήματα
    φίλοι που στέκονται δίπλα.

    Τι είχε γράψει η linta:

    Συνάντηση δυο ανθρώπων πάνω στον ίδιο ηθικό άξονα, με τον ίδιο προσανατολισμό ζωής.
    Φιλία είναι η αφοσίωση σε κάποιο πρόσωπο, είναι συνθήκη ζωής. Είναι ο βαθύτερος ψυχικός δεσμός ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Χρησιμοποίησα τον όρο «να κινούνται στον ίδιο ηθικό άξονα», με την έννοια ότι στη φιλία πρέπει να υπάρχουν ηθικές αξίες, οι οποίες θα ελέγχουν και θα οριοθετούν την ανθρώπινη συμπεριφορά, θα θεμελιώνουν την αλληλεγγύη, και τον αλληλοσεβασμό. Εξάλλου κι ένα από τα κριτήρια για τη δημιουργία της φιλίας είναι το «ήθος» του άλλου ατόμου, μαζί φυσικά με την ειλικρίνεια,την αμοιβαία εμπιστοσύνη, την κατανόηση, την έλλειψη εγωϊσμού, την έλλειψη συμφερόντων, σκοπιμοτήτων, ιδιοτέλειας.

  11. rodia said

    Υποδημάτων εξαγωγή (συνεχίζεται για να σπάσω ΟΛΑ τα νεύρα της COSTANTINA)

    Η πλάκα είναι ότι στις χώρες με τα καθαρότερα πεζοδρόμια (και δρόμους) συνηθίζεται η εξαγωγή των παπουτσιών άμα τη εισόδω εν τω οίκω.. (χμμ.. ελπίζω να μη ξέχασα τη χρήση της δοτικής)

  12. Anonymous said

    Antonis said…
    «A friend is someone
    who understands your past,believes
    in your future and accepts you today the way you are»

  13. Και εγώ ένα κουσούρι..
    Αφήνω τον θεότεκνο μόνο στο κρεβάτι για να έρθω να σε διαβάσω έστω και τέτοια ώρα και να σου πω πως και μένα μου λείπει (ξέρεις τι!)
    Αλλά σε λίγες μέρες θα επανέλθω δριμύτερη ,για αυτό έχουμε τα ρεπό!
    Διότι η πολύ δουλειά τον τρώει τον αφέντη μάτια μου!!!

    Υγ. αυτό με το τεκνό λες να το πιστέψει κανείς?

  14. d.c. kostas said

    80%? what happened to 51%?
    and to continue our little discussion from your previous post, yes, i’m flawed.
    i busted out laughing when i read about your singing of «ohi tha katso na skaso» which i remember from years past. i know you sang it already 500 times but when we meet i want to hear it one more time. and i promise you, i’ll never call you dina and i’ll never spell your name with an n.

  15. alombar42 said

    @vatraxokoritso:

    Εμείς οι θεότεκνοι δε γουστάρουμε ανταγωνισμό. Αν θέλεις να έχεις ελπίδες, θα πρέπει να δηλώνεις μόνη και να ξεχάσεις το καράτε 😛

  16. vasvoe said

    κοίτα μια μανία να ΜΗΝ βγάζει ο κόσμος τα παπούτσια όταν μπαίνει σε ένα σπίτι!!

    όλη τη βρώμα του δρόμου στο πάτωμά μου θα την βάλω;;

  17. μόνη μόνη σαν το λεμόνι..
    Χαχα!

  18. alombar42 said

    Φίλοι είναι αυτοί που θα μοιραστούν τη χαρά σου (απαιτείται σκέψη).

    Κατά τα άλλα, πρέπει κάποτε να μάθουμε να διαφωνούμε 🙂

  19. Marialena said

    Να σαι καλά για αυτό που έγραψες στην προτελευταία παράγραφο! Μέρες τώρα, νύχτα και μέρα σκέφτομαι να γράψω για το δικό μου «κουσούρι» που χει την επέτειό του στις 3/3. Θέλω να βγάλω τα σώψυχα όχι για επιδειξιομανία (χεστήκατε όλοι σας & γω μαζί), αλλά γιατί μάλλον ήρθε η ώρα να δω και πίσω απ’ τον καθρέπτη. Προχώρα & μη μασάς & αν ο σκληρός σου κάνει κόλπα, σώσε τα δεδομένα της ψυχής σε άλλο μέσο, εκεί κολλάς? ΦΛΚ, Μ.

  20. Anonymous said

    Palia legame agamiti kai den borousame na dosoume ston allo ti ennoume. Dieferan oi erminies tou orou.

    To arthro afto evale ta pragmata se taxi.

    Agamiti =
    Vgalsimo papoutsion episkepton
    Kapnisma ekso sto balkoni i se aporofitira
    Kremasma palton episkepton se eidiki thesi
    Maska otan exoun vrefos
    Pote tiganisma giati mirizei to spiti
    Pote psisimo sto tzaki giati leronei

    extra bonus:
    Xortofagia/Oikologika magazia
    Piatakia servirismatos gia na min afinei o kafes strogilo leke
    Servitsio tsagiou

    Doste ta silipitiria mou ston sintrofo sas, an sas perigrafo…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: