X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ

Posted by Constantina Delimitrou στο Ιανουαρίου 19, 2006

(ασυμβατότητες)

Σαν άνθρωποι, έχουμε κάποιες απόψεις και ιδεολογίες με τις οποίες ενίοτε συγκλίνουμε. Υπάρχουν ομάδες ανθρώπων από την άλλη, που προωθούν αυτές τις ιδεολογίες και τις υποστηρίζουν. Μεταξύ όμως της ιδεολογικής σύγκλισης και της προώθησης μιας ιδεολογίας υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα. Ένα χάσμα που πολλοί παραβλέπουν και που διακρίνω έντονα εδώ και πολλά χρόνια. Ένας άνθρωπος ο οποίος ιδεολογικά τείνει προς τον Κομμουνισμό για παράδειγμα, έχει τεράστια διαφορά από έναν άνθρωπο που είναι ενεργό μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος. Ο πρώτος, δεν είναι σε τίποτε δεσμευμένος και έχει την ευχέρεια να διαφωνήσει ως προς τα κακώς κείμενα του Κομμουνισμού. Ο δεύτερος, ακόμα κι αν πει τις ιδέες του, ακόμα κι αν διαφωνήσει, είναι πάντα εντός κάποιων ορίων που δεν του επιτρέπουν να αποκλίνει όσο ίσως πραγματικά θα ήθελε. Δεν του επιτρέπουν να εξελιχθεί.

Αυτό είναι ανελευθερία δεν είναι ιδεολογία. Όσο κι αν σέβομαι ανθρώπους που παλεύουν για την ιδεολογία τους, που είναι ενεργοί και θυσιάζουν ακόμη και την ζωή τους για τα πιστεύω τους, νομίζω ότι έχουν χάσει την αντικειμενικότητά τους. Ένα πράγμα που με εκνευρίζει απίστευτα, είναι η επιλεκτική μνήμη και η εμμονή σε πράγματα που δεν έχουν καμμία βάση στην εποχή μας. Όπως και η αναφορά γεγονότων (επαναλαμβάνω, γεγονότων) με διαστρεβλωμένα στοιχεία. Το αν ο Χίτλερ έκανε περισσότερο κακό από τον Στάλιν, δεν θα ΄πρεπε καν να είναι αντικείμενο συζήτησης. Είναι άτοπο και απάνθρωπο να μετράμε χαμένες ψυχές για να αποφανθούμε αν η ιδεολογία μας στέκει περισσότερο από του παραδίπλα.

Πολλές φορές έχω κατηγορηθεί για δειλία επειδή προτιμώ να είμαι κάτι ενδιάμεσο κρίνοντας τα κακώς κείμενα όλων. Το να αποδεχθώ πλήρως την πολιτική ενός κόμματος ή μιας ιδεολογίας αν θέλετε, δεν το θεωρώ γενναίο. Το θεωρώ αδύνατο. Αυτό, γιατί οι ιδεολογίες που υπάρχουν δεν εξελίσσονται. Είναι συγκεκριμένες για πολλά χρόνια, αρνούνται να παραδεχτούν το οποιοδήποτε μειονέκτημα, αρνούνται να συμβαδίσουν με την εποχή μου και αντιπροσωπεύονται από αστείους ανθρώπους. Ίσως σε μια δεδομένη στιγμή να παραταχθώ με κάποια ιδεολογία, αλλά είναι αδύνατο για έναν λογικό άνθρωπο να πιστεύει τα ίδια πράγματα για όλη του την ζωή, ειδικά όταν αυτή τρέχει σε ρυθμούς πιο γρήγορους από εμάς. Είναι φοβερά άτοπο.

Ίσως όλα αυτά, να είναι παιδικά. Ίσως ο Απόστολος Γλέτσος και η δεσποινίδα Ράπτη, να το ΄χουν φιλοσοφήσει καλύτερα από εμένα. Τουλάχιστον όμως εγώ δεν καλούμαι να υπερασπιστώ τον Στάλιν, την Αμερικανική επέμβαση στο Ιράκ, τον Χριστόδουλο, τον Μπους. Δεν έχω συνεργάτες την Παπαρήγα, τον Καρατζαφέρη, τους Μητσοτακέους. Δεν συμβουλεύομαι κανέναν για να πω την γνώμη μου, δεν τρέμω μήπως γράψω κάτι που δεν πρέπει, μήπως φορέσω κάτι που αντιτίθεται στην ιδεολογία μου, μήπως τα όρια της ιδεολογίας μου στενέψουν τόσο που δεν θα με χωράνε.

Για το μόνο που τρέμω, είναι μονάχα η στιγμή που θα ψηφίσω. Για τότε που δεν θα υπάρχει κανείς να μου μοιάζει, κανείς να ξέρει ποιά είμαι και κανείς να θέλει στ΄αλήθεια να δει εμένα και όχι τον σταυρό μου στο ψηφοδέλτιο.

18 Σχόλια to “ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ”

  1. mn8 said

    Θα συμφωνησω μαζι σου Κωνσταντινα. Επισης θα ηθελα να προσθεσω μια παρατηρηση, και ο νοων νοειτο. Υπαρχει εξωκοινοβουλευτικη αριστερα, οχι ομως και εξωκοινοβουλευτικη δεξια…!!!

    Το πολιτικο συστημα στην Ελλαδα βρωμαει και ζεχνει. Και εγω, αν και μπορω να ορισω πολιτικα τον χωρο στον οποιο ανηκω ιδεολογικα, οταν παω να αντιστοιχισω τα κομματα σε αυτον τον χωρο αηδιαζω και απογοητευομαι.

    Αναφορικα με την ιδεολογια της καταναλωσης, θα συμφωνησω οτι την εχω ασπαστει και εγω, δυστυχως. Και αυτο ειναι ενα απο τα κακα που δεν μπορω να αποτιναξω απο πανω μου, αν και αναγνωριζω οτι ειναι κακο.

    Δυστυχως, η σημερινη εποχη εχει ελλειψη απο σοβαρους ηγετες σε ολους τους χωρους, αριστερα, δεξια, κεντρο. Καποιον που να ειναι καθαρος και να σε εμπνεει με την προσωπικοτητα του. Ολοι ειναι λιγοι. Τι μπορω να κανω εγω, ως Σωτηρης; Δανειζομαι εναν στιχο του Σωκρατη Μαλαμα: «Κανω πως δεν ξερω, πεφτω μες στα κυματα. Αλλοι δρομοι μας ενωνουν, κι αλλοι στα διλληματα…».

  2. Στην χώρα που τυχαίνει να ζουμε ειναι πολύ δύσκολο για τουσ ανθρωπουσ να ξεχωρίσουν την πολιτικοποίηση απο την κομματικοποίηση που στην ιδιαίτερα ρευστή – ζελέ θα έλεγα εποχή μας – που οι ιδεολογίες περνούν βαθια κρίση και χρησιμεύουν μονο ωσ δημαγωγικά όπλα ειναι ουσιώδεσ να υπάρχουν ανθρωποι με κριτική σκεψη και χωρίς παρωπίδες. Και αυτοί είναι που θα έπρεπε να γίνονται δημοσιογράφοι.

    ¨Εχεις το καλύτερο blog στην πιατσα και γράφεις πολυ καλά. Ψαξ’το.

  3. Avellaneda said

    Η ιδεολογία είναι ένα σύνολο προτάσεων κλπ. κλπ. που συγκροτούν ειδικοί φορείς στις μέρες μας (οκέι, καμιά 150ριά χρόνια τώρα το πολύ), και προσφέρεται μονάχα σαν δικαίωση και εξήγηση των σχέσεων εξουσίας και κυριαρχίας: ήτοι είναι καθαυτή Κακό. Δεν υπάρχουν ηθικές και ανήθικες ιδεολογίες — όλες υπηρετούν τη δικαίωση που λέγαμε.

    Ο ιδεολόγος, τώρα (παιχνιδίσματα της γλώσσας και των αντιδανείων), είναι εντελώς άλλο πράμα.

    Σε κόβω για ιδεολόγο.

    (Ντάξει, μ΄ έχει φάει ο Αντόρνο…)

  4. drugstv said

    Για ποιες ιδεολογιες μιλας;Κωσταντινα αρχιζεις και με τρομαζεις.Ψαχνεις για ιδεολογιες ενω περιβαλλεσαι απο αν-ιδεους…(παρε παραδειγμα εμενα!)

  5. COSTANTINA said

    Mn8 πολύ σωστή η παρατήρησή σου. Ξέρεις, δεν νομίζω ότι αυτό που μας λείπει είναι οι σοβαροί ηγέτες. Αυτό μάλλον που μας λείπει είναι οι σοβαροί σκέτο. Σ’ευχαριστώ για τους στίχους Σωτηράκη, ότι πρέπει. 🙂

    Tragoudiara, ίσως ένα από τα point στο κείμενό μου, να είναι ακριβώς ο μη διαχωρισμός κομμάτων και ιδεολογιών. Ενώ σιγουρότατα δεν υπάρχει κόμμα που να αντιπροσωπεύει πλήρως μια ιδεολογία, πάραυτα έχουν ξεπέσει το ίδιο στα μάτια μου.

    Avellaneda, ok αν ιδεολόγος να είναι κάποιος που οραματίζεται ένα παζλ από τα καλύτερα κομμάτια των υπάρχουσων ιδεολογιών στον κορμό μιας καινούργιας, τελείως ανύπαρκτης ιδεολογίας και μάλιστα χωρίς πολιτικούς με την έννοια που τους έχουμε γνωρίσει, ναι είμαι ιδεολόγος.

  6. COSTANTINA said

    Drugs αν οι αν-ίδεοι ήταν σαν κι εσένα, το κείμενο αυτό θα ήταν περιττό. 🙂

  7. ένα έχω να πω!
    πολύ μανάρι ο τσε γκεβάρα!

  8. Li@kos said

    Δεν μπορείς όμως να μην έχεις μία τροχοπέδη για να πορευτείς στα διάφορα ζητήματα της κοινωνίας μας. Καλό και θεμιτό η ατομική ιδεολογία του καθενός μας, αλλά δεν μπορούμε να εντρυφήσουμε σε ορισμένα ζητήματα στον ίδιο βαθμό με άτομα που έχουν αφιερώσει την ζωή τους πάνω σε αυτό.

    Η λογική «Έχω την δική μου ιδεολογία» τις περισσότερες φορές την ερμηνεύω σαν «βαριέμαι και δεν ασχολούμαι». Μακάρι να κάνω λάθος, αλλά η στατιστική αποδεικνύει το αντίθετο.

  9. alombar42 said

    Εχω τη δική μου ιδεολογία μπορεί να σημαίνει χίλια πράγματα:
    – τους συχάθηκα πια, φτάνει
    – από δήθεν πήξαμε
    – θα βάλω βόμβα
    – θα βάλω υποψηφιότητα

    Εδώ είμαστε:

    Κωσταντίνα για πρόεδρος YES!

    Και το σχετικόν…

    Το γαρ πολύ του έρωτος γεννά παραφροσύνη
    το διάβασα στον Παλαμά, το βρήκα στον Δροσίνη.

  10. γλυκειά μου οι ιδεολογίες στις οποίες αναφέρεσαι ανήκουν στον προηγούμενο αιώνα και είναι φυσικό να τις βρίσκεις χωρίς αντίκρυσμα και γεμάτες αντιφάσεις (πιθανόν)

    όμως αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας θα πρέπει να παραδεχτούμε πως κι εσύ όπως κι εγώ έχουμε ανταλλάξει αυτές τις ιδεολογίες με άλλες … συγκεκριμένα με την ιδεολογία της κατανάλωσης … και μη φοβάσαι … κανείς δεν θα σου ζητήσει να υπερασπιστείς τη Ρενώ ή τον Μαρινόπουλο … τους υπερασπιζόμαστε με το αίμα της ψυχής μας με κάθε δάνειο, με κάθε δόση …

  11. και μην ανησυχείς δεν ενδιααφέρονται ούτε για μας ούτε για την ψήφο μας …

  12. COSTANTINA said

    Ναι φίλε μου, η ιδεολογία της κατανάλωσης είναι ίσως η μόνη ιδεολογία που έχουμε όλοι ανεξαιρέτως ασπαστεί.
    Καλημέρα 🙂

  13. COSTANTINA said

    Liako,σωστό το point σου με μια μικρή (η μεγάλη κατ’εμέ) διαφορά. Πόσοι είναι αυτοί που αφιερώθηκαν σε ένα κόμμα και δεν έχασαν τον δρόμο στην πορεία; Πόσοι είναι αυτοί που φανατίζονται, πόσοι αυτοί που δεν παραδέχονται ιστορικά γεγονότα μόνο και μόνο για να υποστηρίξουν το κόμμα τους; Μην μπερδεύεσαι. Έχω και παραέχω ιδεολογία και την έχω γράψει καθαρά στο παρελθόν (και μάλιστα αριστερίζω στα περισσότερα), αλλά προτιμώ να κλίνω προς το κόμμα που θα με εκφράζει την εκάστοτε εποχή. Ο προβληματισμός ήταν κατά πόσο την επόμενη φορά θα βρω ένα τέτοιο κόμμα.

    Alombar, αναρχική είναι το τελευταίο που θα ήμουν. 🙂

    Rodia, Βεργής δαγκωτό! (και έχει και ένα όραμα…)

    Thodoras, είμαι της πεποίθησης ότι οι εξελίξεις γίνονται μόνο μέσω του μικρόκοσμου. Από κάτω προς τα πάνω. Πρώτα λοιπόν πρέπει κάποιος να βγάλει άκρη στον μικρόκοσμο και μετά να προχωρήσει στον μακρόκοσμο. Κάποιοι έχουν κατασταλάξει. Εγώ όχι.

  14. rodia said

    Γιατί δεν αποφασίζουμε να ψηφίζουμε μικρά κόμματα; Επειδή θα χάσουνε; Εμ, πώς να κερδίσουν αμα δεν ψηφίζονται;
    Αυτή η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής μας τρώει, το να «είμαστε (μετά) με το νικητή».
    Αμ δε! Χαμένοι βγαίνουμε -δυστυχώς. Ολοι οι «νικητές» τη πάρτη τους κοιτάζουν.

    ..και.. εννοώ πραγματικά ΜΙΚΡΑ κόμματα.. συνδυασμούς που ΜΕΤΑ το άνοιγμα της κάλπης δε συγκεντρώνουν πάνω από 0,00κάτι%.. που αποτελούνται από οραματιστές νεαρούς ανθρώπους..

    (από τη στιγμή που αποφάσισα να ρίχνω σε παρόμοια «κομματάκια» την ψήφο μου, ανασαίνω πολύ ελαφρά όταν βγαίνω απο το παραβάν)

  15. thodoras said

    PSILICATZOU θα συμφωνήσω με αυτό που λες : Ένας άνθρωπος ο οποίος ιδεολογικά τείνει προς τον Κομμουνισμό για παράδειγμα, έχει τεράστια διαφορά από έναν άνθρωπο που είναι ενεργό μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος .

    Αυτός όμως ο άνθρωπος ο πρώτος δεν έχει προσωπική ευθύνη που είναι σε τέτοια κατάσταση το κόμμα ; κ δεν πρέπει προσπαθεί να κάνει κάτι για να το αλλάξει ; Ο πρώτος αν ασπάζεται την ιδεολογία του κομουνισμού θα γνωρίζει την αναγκαιότητα για την επίτευξη του στόχου του μέσω της δημιουργία συλλογικής δράσης .
    Κατανοώ τον προβληματισμό σου (το πόσο ελεύθερη θα νιώθεις αν μπεις σε μια οργάνωση ) . Αυτόν τον Προβληματισμό μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι τον έχουν ΟΛΟΙ οι αριστεροί . Αλλά σκεφτείς πως άλλο να παλεύεις μόνο σου στον μικρόκοσμο σου (σεβαστό) κ άλλο να παλεύεις και στον μακρόκοσμο . Κ αν έχεις και σθένος δεν θα γίνεις παπαγαλάκι κανενός κ θα νιώθεις και καλύτερα με την συλλογική δράση.

  16. rodia said

    Ξέρω (το ψηφοδέλτιό τους δλδ) κάτι παιδιά με όραμα.. μαζεύουν κάτι ψιλοψήφους στις εκλογές, αλλά δε φτάνουν ούτε για ζήτω.. Ενδιαφέρον θα ήταν να ακουστεί κάποια φωνή διαφορετική, έξω από διαπλεκόμενα συμφέροντα.. Αλλά.. Υπάρχει το «αλλά» που δεν αφήνει να συμβαίνουν σημαντικά πράγματα στη δημοκρατική μας χώρα, όπως το να ακούγονται καινούργιες φωνές.
    Ποια Δημοκρατία παιδιά..???..

  17. M13 said

    έχετε άπαντες ΑΔΙΚΟ.
    ή μάλλον καλύτερα είστε παντελώς άσχετοι.
    Για όνομα, δεν ξέρετε καν ότι οι όροι αριστερά-δεξιά τείνουν να εγκαταλειφτούν ή μερικοί από εσάς δεν έχετε καταλάβει ότι δε μιλάμε για το πολιτικό σύστημα αλλά ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ.
    Πολλά λάθη, πολλοί λάθος συλλογισμοί, δεν αρχίζω και δεν τελειώνω πουθενά, σας δηλώνω υπεύθυνα ότι είστε καρακατα-άσχετοι που έχουν και άποψη.

    και νά γιατί είμαστε εκεί που είμαστε: γιατί πολίτες και πολιτικοί είναι το ίδιο ΑΣΧΕΤΟΙ.

  18. COSTANTINA said

    Βρε τσαμπουκαλεμένο, πες μας τίποτε παραπάνω (τουλάχιστον να μάθουμε και τίποτε).

    Καλημέρες!
    🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: