X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΚΡΙΤΙΚΗ

Posted by Constantina Delimitrou στο Νοεμβρίου 6, 2005

Είμαι κουτσομπόλα. Κρίνω, συμβουλεύω, κάνω σενάρια, συνομοσιωλογώ και βρίζω. Αν δεν θέλω πολλά - πολλά, τα λέω από μέσα μου, ή στο μπλογκ μου ή στον άντρα μου (άλλη Κατίνα). Ψοφάω να τα χώσω σε μερικούς και μετά θυμάμαι ότι καλύτερα είναι να τους αφήσω στην κοσμάρα τους, γιατί μετά θα μείνω από υλικό (γίνεται κουτσομπόλα χωρίς βαρβάρους;) και πελάτες. Σε μερικές περιπτώσεις, συμπάσχω και απομακρύνομαι, όταν οι ευαίσθητες κεραίες μου, διακρίνουν ανεγκεφαλίτιδα παρέα με κατάντια.

That said, είμαι υπέρ της κριτικής. Κακοπροαίρετης, καλοπροαίρετης, εξεπιτούτου και διαταύτα. Τρελλαίνομαι για ανθρώπους που γουστάρουν να μιλάνε, να τα χώνουν, να κρίνουν, να διαλέγονται, να επικοινωνούν. Όχι απαραίτητα για να φτιάξουν έναν καλύτερο κόσμο, όχι απαραίτητα για να μου υποδείξουν συμπεριφορές και ηθικές, αλλά μόνο και μόνο για να επικοινωνήσουν. Σπάνια παρεξηγώ έναν άνθρωπο και τις προθέσεις του, εκτός αν ξεκινήσει με μπινελίκι, που ενίοτε και αυτό έχει τα καλά του. Για παράδειγμα, προτιμώ ένα ξερό «ξύπνα μωρή» από ένα τρυφερό «μα, αγαπούλα μου, είσαι χαζουλίνιιιιιι».

Υπάρχει όμως ένα μικρό μικρούλι πραγματάκι που κάνει τη διαφορά. Αν για παράδειγμα, πριν πάω για κούρεμα, ρωτήσω την γνώμη των τριγύρω, θα πάρω ένα σωρό γνώμες. Αν αφού πάω κομμωτήριο κάνω το ίδιο, οι περισσότεροι θα μου πουν ότι τα μαλλιά μου, είναι τζάμι και οι φίλοι μου την αλήθεια (τζάμι ή πατάτα). Η διαφορά είναι αν θα ζητήσω γνώμες πριν, γιατί μετά, θα τις έχω θέλω-δεν θέλω. (Καλά, ποτέ δεν έχω ζητήσει γνώμες πριν το κομμωτήριο και το αγαπημένο μου είναι να τα κόβω σύριζα, αφού τα έχω μακρύνει κάνα δίχρονο-πιστέψτε με, αρκεί για να φτάσουν στο πάτωμα, αλλά κουβέντα να γίνεται). Ή ακόμα κι αν δεν ζητήσω γνώμες, πρέπει σίγουρα να περιμένω αυτά που έχω δώσει. «Η συμπεριφορά γεννά συμπεριφορά» - για τους τριγύρω, όχι για τους φίλους – οι φίλοι είναι ελεύθεροι να γεννούν ότι συμπεριφορά γουστάρουν. Έτσι, δεν μπορεί να βρίζω, ας πούμε την θρησκεία και μετά να αναρρωτιέμαι, γιατί με διαολοστείλανε οι θρήσκοι. Δεν μπορεί να σε λέω μαλάκα και μετά να κλαψουρίζω που με είπες αρχίδω. Οπότε, είτε κάνω το αγγελούδι και χτίζω θέση στον παράδεισο, είτε δεν πιστεύω τέτοιες πίπες και τα κάνω κόλαση.

Ως προς την κακοπροαίρετη κριτική (που για μένα μερικές φορές είναι και η πιο γουστόζικη), αρκεί λίγη σκέψη για να πιάσεις το ζουμί και να βοηθήσεις τον ταλαίπωρο. Αν ας πούμε, με κατηγορήσουν βάναυσα (και να πάει να γαμηθεί το αρχίδι) , ότι έχω μικρά βυζιά, αυτό είναι σχετικό. Έχει να κάνει με τα γούστα μου, του άντρα μου, το κασέ του πλαστικού μου και του μαλάκα που τα είδε μικρά. Αν με πούνε βλαμένη και πάλι είναι σχετικό. Με τα γούστα μου, του άντρα μου, των φίλων μου και το βλακόμετρο, του μαλάκα που μου την είπε.

Άρα, αν εγώ, ο άντρας μου και οι φίλοι μου, με γουστάρουν βλαμένη με μικρά βυζιά, ως σωστή ανοξείδωτη κουτσομπόλα, πρέπει να στείλω τον μαλάκα, σε μία λιγότερο βλαμένη βυζαρού.

There you go!

15 Σχόλια to “ΚΡΙΤΙΚΗ”

  1. λίνα said

    ανασφάλεια….

  2. Πάνος said

    τσκ, τσκ…

    «Οι Γάλλοι είναι ξενέρωτοι»

    – και ο Ντε Σαντ; και ο Ζεράρ Ντεπαρτιέ; και οι Γάλλοι σκιτσογράφοι – οι καλύτεροι του κόσμου; και ο Αστερίξ; ξενέρωτοι ο Ουγκώ, ο Μπαλζάκ και ο Ζολά; ξενέρωτες η Φανί Αρντάν και η Ιζαμπέλ Ανζανί; Τότε ποιός είναι ο- μη -ξενέρωτος;

    «υπάρχει το «τέλειο» στήθος για ποιόν»

    – υπάρχει, με την ίδια λογική που οι αρχαίοι Έλληνες είχαν ονομάσει ένα άγαλμα του Λύσιππου «κανόνα» – ως θεωρητικό πρότυπο τελειότητας δηλαδή. Για ποιόν; μα για τους …χρήστες!

    (σημείωσε οτι κανένας κανόνας δεν είναι υποχρεωτικός – είναι πάντα «ενδεικτικός»)

    «Πάμελα Άντερσον»

    – μα αυτή κάνει θραύση στους γελεδάρηδες και μόνο! δεν έχω μελετήσει το συγκεκριμένο θέμα, αλλά δε νομίζω πως έχει σουξέ στους ανθρώπους με στοιχειώδη αίσθηση του ωραίου (και του κομψού – σικ- όπως οι Γάλλοι)

    Επί της ουσίας (του θέματος «βυζί») δε μπαίνω, γιατί ψυλλιάζομαι πως είσαι κάπως αρπαγμένη σήμερα – και δεν το ρισκάρω…

    (Καλτσόβρακε, μιάν άλλη φορά…)

  3. marilina said

    για το βυζί…..(για΄τι το κειμενο με μπέρδεψε), άλλο βυζί ταιριάζει στην μινιόν και άλλο στη νταρντανα, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΛΕΙΟ, παέι και τελείωσε, το τέλειο είναι μέσον διαφήμισης

  4. sotiris said

    marilina, τι θέλεις να μας πεις;

  5. marilina said

    ότι δεν υπάρχει τέλειο;;;; ότι για μένα τέτλειο είανι το Ψ και για σένα το Χ…………..;;;

  6. sotiris said

    marilina, δε μας τα λες πολύ καλά. Κάτι κρύβεις…

  7. Πάνος said

    Οι Γάλλοι έχουν μελετήσει το θέμα «βυζί» σε βάθος (παράλληλα με το είναι, το γίγνεσθαι, τον απειροστικό λογισμό και άλλα εξίσου ενδιαφέροντα θέματα)

    Λένε λοιπόν οτι το «τέλειο» μέγεθος βυζιού είναι αυτό που χωράει σ’ ένα ποτήρι σαμπάνιας (όχι βέβαια από τα μακρουλά…)

    Το test είναι εύκολο, απλό και βιολογικό: ούτε ακτινοβολίες, ούτε σούρτα φέρτα, ούτε τίποτα!

    ΥΓ.

    Κωνσταντίνα, μη διανοηθείς να γράψεις πάλι «Πάνο, είσαι μεγάλη ΛΕΡΑ»!

    Ως τακτικός πελάτης του ψιλικατζίδικου δικαιούμαι μια καινούρια ατάκα!

    -Καλή βδομάδα!

  8. marilina said

    εσύ πάλι δεν κρύβεις, αλλά δεν το βρίσκω εγώ (το νόημα αυτών που λες μάλλον)

    🙂

  9. sotiris said

    marilina, απλά σε πειράζω -κουβέντα να γίνεται. Αν το παρατράβηξα… συγνώμη. Έχεις το δικαίωμα να μη μου ξαναμιλήσεις.

    Συγνώμη σε όλους!

  10. COSTANTINA said

    Παιδιά, τα συγχαρητήριά μου. Είναι απ΄τα λίγα κείμενα, που τα ΄γραψα τόσο μπερδεμένα, που δεν μπορώ να βγάλω άκρη ούτε εγώ.

    Για την διευκόλυνσή σας, κρατήστε μονάχα ότι όλα είναι απλά και αποτέλεσμα της δικής μας συμπεριφοράς.

    Πάνο, οι Γάλλοι είναι ξενέρωτοι. Δηλαδή υπάρχει το «τέλειο» στήθος, για ποιόν; Δεν είναι γούστα; Με τί κριτήρια μπορείς να ισχυριστείς κάτι τέτοιο, όταν μία τριαξονική Πάμελα Άντερσον κάνει τέτοια θραύση;

    Λίνα, για πες παρακάτω, γιατί μην τα ξαναλέμε, είμεθα και λίγο βλαμένες.

  11. marilina said

    τι μασάς βρε χαζό;;
    μ αρέσει που έβαλα και το χαμογελάκι στο τέλος, σ επερίπτωση που δεν κατάλαβες το ύφος μου. το πολύ πολύ να μη μας ξαναφήσει να κάνουμε τσατ στο μπλογκ της η κων/να

  12. sotiris said

    Η κριτική σημαίνει πως βλέπεις τον κόσμο όπως είσαι εσύ κι όχι όπως είναι εκείνος,

    Όσον αφορά το αν είσαι «βλαμένη», το εκτελώ -εκτός κι αν δε γράφεις εσύ στο blog. Τώρα σχετικά με τα βυζιά σου, αφού αρέσουν στον άντρα σου εμάς μας περισσεύουν.
    Αν βέβαια δεν ήσουν παντρεμένη, θα ζητούσα να τους ρίξω μια ματιά για να εκφέρω γνώμη -τι άλλο- αλλά αυτό είναι άλλου παππά ευαγγέλιο.

  13. COSTANTINA said

    Ρε Σωτήρη, αυτό είναι το θέμα. Αν εγώ και οι γύρω μου, ψιλοβολευόμαστε με την κατάσταση (βυζιά), δεν τρέχει μία. Έπειτα η κριτική δεν μπορεί να είναι αντικειμενική, απ΄την στιγμή που φιλτράρεται από τα δικά μου μάτια και το δικό μου μυαλό.

    Καλή βδομάδα και καλορίζικος (αυτό το τέννις έχει κουλάνει πολύ κόσμο)

    :)))

  14. Kalos irthes sto Koustompolis club – Epitomos proedros ego (alla se merikes ebdomades ginonte ekloges opote bale ipopsifia! :p) – I karta melous tha sou erthi meso ACS se merikes meres 🙂

  15. sotiris said

    οι γερμανοί είναι φίλοι μας! ΛΑΘΟΣ…η COSTANTINA είναι φίλη μου!

    Δε μάσησα, κλαψούρισα για να με συμπαθήσετε.

    και να μη με ξαναπείς βρε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: