X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ

Posted by Constantina Delimitrou στο Νοέμβριος 1, 2005

Τριγύρω μου, μυρίζει καμμένο ξύλο. Κανένα βυτίο δεν πέρασε ως τώρα απ΄την γειτονιά. Το πετρέλαιο φέτος, είναι αγαθό πολυτελείας. Θα δεις τριγύρω, ακριβά αυτοκίνητα, ακριβά ρούχα, αλλά πουθενά βυτία. Όσοι δεν έχουν τζάκι, πήραν ξυλόσομπες και την βγάζουν οικογενειακώς σε ένα δωμάτιο, μπας και ζεσταθούν. Ακόμα και τα καυσόξυλα φέτος, είναι απλησίαστα και όλοι μαζεύουν ξύλα απ΄όπου βρουν. Χθες, ήρθαν οι υπάλληλοι του Δήμου και κούρεψαν τις νερατζιές. Τα κλαδιά εξαφανίστηκαν αμέσως.

Τα πιτσιρίκια, είναι ντυμένα σαν κρεμμύδια και κυκλοφορούν μόνο για να πάνε σχολείο. Οι γέροι, χωμένοι στα ζεστά καφενεία απ΄το πρωί. Ούτε τσιγάρα δεν αγοράζουν πια. Πελάτες, που έπαιρναν ένα δυό πακέτα κάθε μέρα, τώρα καπνίζουν τα μικρά πακέτα, τα δεκαράκια που κοστίζουν 0,75 λεπτά. Η μόνη σοβαρή κατανάλωση είναι στο γάλα και στις φρυγανιές. Αναγκαστική δίαιτα. Το υπόλοιπο εμπόρευμα, το ΄χω για μόστρα.

Οι συζητήσεις που θα ακούσεις τριγύρω, είναι απογοητευτικές :

-Καλό μήνα. Είσαι καλά;

-Καλώδια και καλάμια!

Η κυρά Χαρούλα χθες βράδι, ονειρευόταν.

- Να ΄μασταν ρε Κωσταντίνα στο σπιτάκι μας, με την πυτζαμούλα μας, στα ζεστά και να βλέπαμε τηλεόραση...

Γελάει με το χέρι στο στόμα, κρύβοντας τα δόντια που της λείπουν. Σπουδάζει και τους δυό γιους της γιατρούς, σε διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας και νοικιάζει ένα ερείπιο παρακάτω. Διακόσια ευρώ το νοίκι της, για ένα σπίτι χωρίς θέρμανση, γεμάτο τρύπες. Ντύνεται με πολλά ρούχα για να κοιμηθεί και πάλι κρυώνει.

Σήμερα, όλοι είναι λιγάκι πιο χαρούμενοι. Το βράδι έχει αγώνα. Θα γεμίσουν οι καφετέρειες, θα πουλήσω κάνα τσιγαράκι, θα πουν καμμιά πιο χαρούμενη κουβέντα, θα τσακωθούν, θα αστειευτούν. Θα ξεχάσουν λιγάκι το νοίκι του καινούργιου μήνα, το κρύο, τα δάνεια.

Κρέμασα έξω τις εφημερίδες και έχουν μαζευτεί όλοι. Λαθροαναγνώστες, παράνομοι παρατηρητές, λαθρεπιβάτες σε μια ζωή, που δεν μπορείς να πληρώσεις εισιτήριο για να τη ζήσεις.

Θα είναι δύσκολος χειμώνας.

Advertisements

6 Σχόλια to “ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ”

  1. Και μή χειρότερα!

  2. λες και ζούμε τη ζωή κάποιου άλλου κι όχι τη δική μας. πόσο να αντέξεις με τόσες αντιξοότητες ;

  3. mn8 said

    Θα ειναι δυσκολος χειμωνας, οντως… Οπως την παλευει κανεις…

  4. Well we know where we’re goin’
    But we don’t know where we’ve been
    Fnd we know what we’re knowin’
    But we can’t say what we’ve seen
    And we’re not little children
    And we know what we want
    And the future is certain
    Give us time to work it out

    We’re on a road to nowhere
    Come on inside
    Takin’ that ride to nowhere
    We’ll take that ride

    I’m feelin’ okay this mornin’
    And you know,
    We’re on the road to paradise
    Here we go, here we go…

    Talking Heads

    Καλημέρα ψιλικατζού μας 🙂

  5. Avanti said

    «Το χειμώνα ετούτο άμα τον πηδήσαμε,
    γι’ άλλα δέκα χρόνια, άιντε καθαρίσαμε»…
    ~Νιόνιος~

  6. Maiandros said

    Ρε παιδιά, τί γίνεται στην Ελλάδα;;;;;; Σοβαρά μιλάμε τώρα;–>

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: