X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

  • --------
  • Σελιδοδείκτης

  • Εγγραφή

  • Συμπληρώστε το mail σας για να λαμβάνετε εκεί τις ενημερώσεις του blog.

    Μαζί με 649 ακόμα followers

  • Kaltsovrako @ flickr

  • Τρέντι κλικς!

  • SheBlogs!

    SheBlogs!
  • RSS SheBlogs Feed

    • Οργάνωσε τις κλωστές κεντήματος σου – Free PDF Οκτώβριος 8, 2017
      Τύπωσε το δωρεάν PDF του SheBlogs για να οργανώσεις όμορφα τις κλωστές κεντήματος που διαθέτεις ώστε να μη μπλέκονται μεταξύ τουςThe post Οργάνωσε τις κλωστές κεντήματος σου – Free PDF appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Έφτασε η εποχή για να φροντίσετε τα ξύλινα έπιπλα κήπου Σεπτεμβρίου 14, 2017
      Λατρεύουμε τα ξύλινα έπιπλα κήπου και τα χαιρόμαστε όλο το καλοκαίρι, τώρα που φθινοπωριάζει όμως πρέπει να τα φροντίσουμεThe post Έφτασε η εποχή για να φροντίσετε τα ξύλινα έπιπλα κήπου appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Pesto alla Genovese, το πέστο της Tiziana Σεπτεμβρίου 8, 2017
      Φτιάχνουμε Γενοβέζικο πέστο! μια αυθεντική ιταλική συνταγή που εκτός από βασιλικό, μυρίζει μεσόγειο σε όλο της το μεγαλείο!The post Pesto alla Genovese, το πέστο της Tiziana appeared first on SheBlogs.eu.
      Giannis Charpantidis
    • Σπουδή πάνω στο κρητικό πιλάφι Σεπτεμβρίου 6, 2017
      Το κρητικό πιλάφι είναι ένα τα πιο γνωστά πιάτα της κρητικής κουζίνας και η Καλλιόπη το μαγειρεύει με βασικό συστατικό το άρωμα των παιδικών της αναμνήσεωνThe post Σπουδή πάνω στο κρητικό πιλάφι appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Kalliopi Fountoulaki
    • Παντζάρια σε βάζο Σεπτεμβρίου 1, 2017
      Σκεφτήκατε ποτέ να διατηρήσετε παντζάρια σε βάζο για να έχετε έτοιμη σαλάτα ή μεζέ οποιαδήποτε στιγμή;The post Παντζάρια σε βάζο appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Τι είναι τα hashtags, πώς και που τα βάζουμε στο Internet Αύγουστος 28, 2017
      Ακόμα κι αν δε ξέρεις τι είναι τα hashtags, σίγουρα έχεις δει στην τηλεόραση τις περίεργες λεξούλες με το καγκελάκι. Ας δούμε τι είναι τα hashtagsThe post Τι είναι τα hashtags, πώς και που τα βάζουμε στο Internet appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Πιτιά Καρπάθου Αύγουστος 25, 2017
      Ξέρεις τι είναι τα πιτιά Καρπάθου; Εγώ όχι. Αλλά ξέρει η αναγνώστρια μας η Άννα και μας στέλνει τη συνταγή της για να μάθουμε και να τα δοκιμάσουμεThe post Πιτιά Καρπάθου appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Πως να κρατήσεις τους φίλους σου όταν αποφασίσεις να κάνεις παιδάκι Αύγουστος 22, 2017
      Όταν αποφασίζεις να κάνεις ένα παιδάκι η ζωή σου αλλάζει. Αν δε θέλεις να αλλάξουν και οι φίλοι σου, θα πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι κάποια πράγματαThe post Πως να κρατήσεις τους φίλους σου όταν αποφασίσεις να κάνεις παιδάκι appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Μεσογειακή μελιτζανοσαλάτα Αύγουστος 22, 2017
      Πειράζουμε τη μελιτζανοσαλάτα για να της προσθέσουμε μέσα κι άλλες καλοκαιρινές γεύσεις για να ξεφύγει από τα συνηθισμέναThe post Μεσογειακή μελιτζανοσαλάτα appeared first on SheBlogs.eu.
      Μαίρη Χαρίσκου
    • Φτιάξε Μπακάλικα Πικάντικα Πιπεράκια σε βάζο Αύγουστος 20, 2017
      Γέμισαν οι λαϊκές αγορές με μικρά , πράσινα, πικάντικα πιπεράκια! Πάμε να φτιάξουμε πικάντικα, μπακάλικα πιπεράκια σε βάζα για να έχουμε για όλη την επόμενη χρονιά.The post Φτιάξε Μπακάλικα Πικάντικα Πιπεράκια σε βάζο appeared first on SheBlogs.eu. […]
      Μαίρη Χαρίσκου

ΚΑΡΑΛΑΙΚΗ ΤΕΧΝΗ

Posted by Constantina Delimitrou στο Οκτώβριος 29, 2005

Μεσημεράκι, στη δουλειά. Ήταν η ώρα που όλες οι καλές πελάτισσες, είχαν τελειώσει τις δουλειές τους και έρχονταν για την μεσημεριανή κούρα στο ινστιντούτο. Για άλλες δουλειές, αυτή η ώρα είναι χαλαρή, για μας, ήταν χοντρό τρέξιμο. Το προσωπικό ήταν πέντε άτομα όλα κι όλα, οπότε τρέχαμε σαν τρελλές να καλωδιώσουμε, να αποτριχώσουμε, να παστώσουμε. Εγώ συνήθως, τρύπωνα στις θεραπείες προσώπου και έκανα αλχημείες.

Τρώγαμε κατά τις πέντε το απόγευμα, γιατί όσο να πεις, η κρέμα Νο5 σετάκι με τη Νο92 της Galland και μια αποτρίχωση γλουτών (κυριλέ ονομασία, γιατί οι πελάτισσες ντρέπονταν να πουν κωλοτρυπίδα), δεν σου άνοιγε ακριβώς την όρεξη. Σου έδινε όμως το περιθώριο, να δημιουργήσεις (και δεν εννοώ την αποτρίχωση, διεστραμμένοι). Έχω υπάρξει ζωγράφος, γλύπτης και ψυχοθεραπεύτρια μαζί.

Υπήρχε μία μάσκα προσώπου, η λεγόμενη «εκμαγείο». Ήταν ουσιαστικά, μία περίεργη σκόνη που αν της έβαζες λίγο αλατάκι για καταλύτη, λίγο νεράκι να την κάνεις λάσπη, μπόλικες κρέμες από κάτω και έχτιζες το πρόσωπο στα γρήγορα, μετά έβγαινε μια συμπαγής τσιμεντοποιημένη μάσκα, με τα χαρακτηριστικά του προσώπου που κάλυψες. Με το αλατάκι, αυτό το πράγμα θερμαινόταν και το δέρμα εγκλωβισμένο απ΄την μάσκα, απορροφούσε όλο αυτό το στρώμα της κρέμας μέσω της διαστολής των πόρων. Ήταν η «οδός» για να φέρω στην επιφάνεια, όλες ταυτόχρονα τις καλλιτεχνικές μου ανησυχίες.

Αλλά.... Είχε πολλά «αλλά», αυτή η θεραπεία. Είχα αποτύχει να εκπαιδεύσω τις συναδέλφους και για να πω την αλήθεια, στο χτίσιμο φύσαγα. Μετά από καιρό, αφού είχα γίνει εξπέρ, δημιουργούσα υψηλή τέχνη. Αφού οι πελάτισσες δεν έβλεπαν τί τους έκανα, έβαζα το παραβάν και έφτιαχνα μουτσούνες. Τα σουξέ μου, ήταν ο Καραγκιόζης, ο Φρέντι Κρούγκερ και ο Κούγιας. Μετά, έβγαζα προσεκτικά το εκμαγείο και το ΄δινα στις συναδέλφους να το βάψουν για τις Απόκριες . Μεγάλη επιτυχία.

Όλα αυτά, όταν έπινα καφέ. Απαραίτητη προυπόθεση. Ήταν πολύ επικίνδυνη θεραπεία, ειδικά όταν ξέχναγα να ανοίξω τρυπούλες στα ρουθούνια. Έπρεπε το χτίσιμο να γίνει σε λιγότερο από δύο λεπτά, γιατί το τσιμέντο έπηζε, αλλά τις τρυπούλες, πάντα τις ξέχναγα. Πριν αρχίσω το χτίσιμο, έλεγα διαρκώς από μέσα μου : «τρυπούλες να αναπνέει – τρυπούλες να αναπνέει», αλλά χωρίς καφέ, ούτε εμένα δεν άκουγα. Μια κάργια ένα μεσημέρι, έβαλε μόνη της το δάχτυλο και άνοιξε μία τρυπάρα στο στόμα ΝΑ! Εντάξει, η τρύπα δεν με ενόχλησε ιδιαίτερα, απλά θα τροποποιούσα την μουτσούνα από Καραγκιόζης σε Μόνικα επί τω έργω. Σιγά, το δύσκολο. Όμως, αυτά που έλεγε η τρύπα ήταν άκρως προσβλητικά, οπότε για να γλιτώσει την αποτρίχωση γλουτών, την ξαναβούλωσα και τρύπησα τα ρουθουνάκια που δεν έβριζαν.

Η μάσκα αυτή, είχε κι άλλους πολλούς κινδύνους. Δεν έπρεπε να έρθει σε επαφή με δέρμα και μαλλιά. Έπρεπε να υπάρχει μπόλικο στρώμα κρέμας από κάτω γιατί αλλιώς κόλλαγε και την έπαιρνες μαζί σου για κάνα τριήμερο. Και άντε μετά να κυκλοφορήσεις ως Κούγιας. Α, και μετά λανσάριζες και το στυλάκι Μίνα (αυτή, χωρίς τα φρύδια). Αν πάλι σου έπεφτε λίγο αλατάκι παραπάνω, το σολάριουμ ήταν μια μαλακία μπροστά στο φυσικό ξεροψησιματάκι που πετύχαινε αυτή η μάσκα. Αλλά πού να το εκτιμήσουν.

Το χειρότερο σπάσιμο, ήταν όταν ξέχναγα να πάρω ιστορικό. Υπήρχαν μερικές σιχαμένες που στα πρώτα τρία λεπτά, πριν ολοκληρώσω το έργο μου, θυμούνταν ότι πάσχουν από κλειστοφοβία. Για να μην μου καταστρέψουν την μουτσούνα, τις έψηνα να κάνω την μάσκα γραβιέρα, για να μπαίνει φως. Πώς στο διάολο, θα έμπαινε φως με τα μάτια κλειστά, δεν τους έκοβε. Σε άλλες κρατούσα το χέρι και μίλαγα, μέχρι να ακούσω ροχαλητά. Αν όχι, είχαν λιποθυμήσει, οπότε η μάσκα θα έκανε καλύτερη δουλειά, γιατί ήταν ήρεμες. Μετά τα γερά χαστουκάκια (το αντιγηραντικό μασάζ της Κλεοπάτρας – από ευρήματα λέμε), όλες νόμιζαν ότι κοιμήθηκαν και βλέποντας στον καθρέφτη, θεραπεύονταν δια παντός, από κλειστοφοβίες και άλλες μαλακίες. Τσάμπα τα λεφτά στους ψυχολόγους.

Τί τράβαγα για την τέχνη μου! Και όπως κάθε διάσημος καλλιτέχνης, θα ψόφαγα στην ψάθα. Καμμία αναγνώριση, καμμία χορηγία. Εγώ, το φώναζα, αλλά η προισταμένη, χαμπάρι. Ήμουν μια σπάνια καλλιτέχνης, με εντυπωσιακότατες στατιστικές ψυχοθεραπείας και η μοναδική γλύπτρια καραλαικής τέχνης. Και όλα αυτά με ένα μισθό. Αδικία! Σύντομα, πήρα δυσμενή μετάθεση στις αποτριχώσεις γλουτών. Εκεί όμως, αναγνωρίστηκα και με το παραπάνω.

Τα έργα μου, από μαλλιαροί, λεροί πυγοκαμβάδες, γίνονταν γυαλιστερές κατακόκκινες, μπιμπικιασμένες πεδιάδες και πού και πού έβλεπες καμμιά τουφίτσα ανέμελα να κυματίζει σε σχήμα τόξου. Οι επίδοξοι εραστές, τον δρόμο δεν θα τον έχαναν. Είχα τιγκάρει στα πεντοχίλιαρα. Τέτοιες χορηγίες, δεν είχα ξαναπάρει. Μια φορά, ένας καλός πελάτης (ιπτάμενος φροντιστής – τα πλήρωνε όλα η εταιρεία του), μου ΄χωσε στο τσεπάκι τέσσερα πεντοχίλιαρα. Εγώ, έκανα την δύσκολη, «μα δεν πρέπει, δεν είναι σωστό». Ο Γιαννάκης, έσκυψε στ΄αφτί και μου ψιθύρισε : « Είσαι ο Πικάσο του κώλου μου».

Το έργο μου πάραυτα, δεν σώζεται.

Advertisements

13 Σχόλια to “ΚΑΡΑΛΑΙΚΗ ΤΕΧΝΗ”

  1. Τοέχει η μοίρα των μεγάλων καλλιτεχνών..
    Πικάσσα μου:)

  2. Domino said

    Μην περιμένεις να σου πει κανένας καλά λόγια…Τους αρτίστες τους έχουν όλοι γραμμένους.Άκου και εμένα.

    Τι;Ποιά είναι η τέχνη μου;

    Μα το να χτίζω σήραγγες στην άμμο το καλοκαίρι.Φέτος έφτιαξα το μετρό της Αθήνας στην άμμο!Ήταν τέλειο…!!!

  3. Πάνος said

    Γειά σου Κωνσταντίνα, με τα ωραία σου!

  4. vasvoe said

    Ενημερωτικότατο το ποστ..δεν ήξερα ότι κάνουν αποτρίχωση στον κόλο…άουτς!

  5. KiTaSuMbA said

    Προσωπικά ήξερα πως η έκφραση «τραβάω τις κωλότριχές μου» σήμαινε πλήρη απελπισία. Κάποιες (και κάποιοι;;!!! κατάλαβα καλά;) προφανώς «απελπίζονται» οικιοθελώς 😛

  6. Maiandros said

    Κωνσταντίνα μόλις διασώθηκε το έργο σου! Σε άλλη μορφή, αλλά διασώθηκε!

  7. marilina said

    πάντα ήθελα να ακούσω ιστορίες για αποτριχώσεις από αισθητικούς….. really

  8. caffegreco said

    H costantina μάλλον ό,τι κι αν
    κάνει γίνεται τέχνη;)

  9. COSTANTINA said

    Lolita, η σωστή λέξη είναι «πικασατζού – ψιλικατζού», ενίοτε και μπετατζού : )

    Domino, αυτές τις σήραγγες, θα μπορούσαμε να τις συνδυάσουμε με την δική μου τέχνη. Θα κάναμε κάτι γλουτούς, μούρλια!

    Γειά σου Πανούλη : )

    Vasvoe & Kitasumba, γίνεται και μάλιστα πληρώνεται αδρά. Φανταστείτε διάσημους όταν έρχονταν, που έπρεπε να πάρουν την ανάλογη στάση για την αποτρίχωση. Τους έφευγε και το στιλάκι και υπεροψία και όλα! Μερικοί έβαζαν τα κλάματα. Εμένα πάλι, μου έφευγε η όρεξη : )

    Caffe Greco, όταν ψοφήσω, θα σου γράψω στην διαθήκη μου αυτό το κείμενο. Μιλάμε, για διαχρονική τέχνη 😉

    Μαίανδρε, τέτοια εργάρα, δεν μπορούσε να μην διασωθεί 😉

  10. d.c. kostas said

    i read your post just before i went to work.
    once i got there, i shared it with my lighting man.
    so, all through the night, when somebody would ask for a request, my lighting man as usual would tell them that i don’t do requests. as usually, they would ask why, and my lighting man would answer, «because, you’re not the picasso of his ass.»
    peole always thought that i’m half crazy, after that they thought i was totally gone.
    thanks for the line.

  11. το τσογλάνι said

    Τς τς τς έτσι άρχισε η αλλοτρίωση και από καλλιτέχνης έγινες έμπορος…

  12. COSTANTINA said

    Marilina, stay tuned : )

    Kosti, thanx, φαντάζομαι τις φάτσες τους, όταν άκουγαν κάτι τέτοιο : )

    Τσογλάνι, καμμία αλλοτρίωση, ακόμα καλλιτέχνης είμαι, απλά παραμένω καλλιτέχνης του κώλου : )

  13. apostolos said

    Τελικά το συμπέρασμα μου φαίνεται είναι πως η τέχνη του κόλου είναι πιο προσοδοφόρα από την αληθινή τέχνη…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: