X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΜΠΛΟΓΚ

Posted by Constantina Delimitrou στο Οκτωβρίου 27, 2005

Έχω τόσα πολλά που θέλω να γράψω, τόσες ιστορίες να θυμηθώ, αλλά όταν αποφασίζω να τις γράψω, το μυαλό μου δεν μ΄αφήνει να ταξιδέψω. Ο σκοπός της γραφής μου, είναι η φυγή από την πραγματικότητα. Είναι τσάμπα ταξίδια σε όμορφους τόπους, είναι τσάμπα μαστούρα, είναι επική ταινία φαντασίας, με στοιχεία θρίλερ, τραγωδίας και παρωδίας. Είναι μια σπάνια διασκέδαση-διαφυγή που λατρεύω, από την μέρα που ξεκίνησα αυτό το μπλογκ.

Τις περισσότερες φορές, η πραγματικότητα με κρατά γερά απ΄το λαιμό και με ταρακουνάει γερά για να ξυπνήσω. Με ωθεί να ζήσω τις τωρινές άχαρες και άχρωμες ιστορίες, μου απειλεί το μέλλον των ταξιδιών μου. Διάβασα ότι για να έχει κάποιος ένα λαμπρό παρελθόν, πρέπει πρώτα να φροντίσει να έχει ένα λαμπρό παρόν, ώστε όταν ο καιρός περάσει να υπάρχουν όμορφα πράγματα να θυμηθεί. Όταν όμως αυτό είναι αδύνατο, ή έστω θολό, τί άλλο μπορείς να κάνεις απ΄το ψάχνεις καταφύγιο στην πρότερη ευτυχία;

Περιμένοντας λοιπόν τις ευτυχισμένες στιγμές που ίσως να ΄ρθουν, ζεις το παρόν όπως-όπως, ταξιδεύεις στο παρελθόν, γράφεις και ονειρεύεσαι το μέλλον.

Αυτό είναι ένα μπλογκ.

15 Σχόλια to “ΜΠΛΟΓΚ”

  1. macmanus said

    Γαμολάστιχα!
    Στο ποστάκι που δεν δέχεται Σχόλια, κάτω!

  2. Είδες;

    Ένα τηλέφωνημα απο έναν συνεργάτη, ένα comment απο ένα φίλο φτάνουν να αλλάξουν λίγο τη διάθεση μας. Άλλωστε δεν θα έχουμε ποτέ τη ζωή που ονειρευόμαστε. Δεν πρέπει. Θα πάψουμε να ονειρευόμαστε.

    Χαμογελάμε λοιπόν, να πανε να γαμηθούν όλα τα άλλα σήμερα. Απο αύριο, βλέπουμε.

  3. ….και μην κάνεις σαν τον πιτσιρίκο κυρά μου.
    Και καλά δεν δέχομαι σχόλια και τέτοιες πούτσες.

    Χαμογέλασες ή μου φαίνετε;

  4. -Το μπαράκι της γειτονιάς μας, μετά τα δύο ποτά κερνάει ένα.
    – Σιγά τα λάχανα, στη δική μας γειτονιά ένα πληρώνεις ένα σε κερνάει το μαγαζί.
    – Καλά, εσείς πληρώνετε; Στη δικιά μας γειτονιά, με το που μπαίνεις σε κερνάνε, μετά σου λένε πιες ελεύθερα και μετά σε πάνω επάνω και σου προσφέρουν και σεξ!
    -Τι λε, ρε μεγάλε, πού είναι αυτό το μπαράκι; Έχεις πάει;
    – Όχι εγώ ρε παιδιά, η αδερφή μου πηγαίνει κάθε μέρα και μου τα λέει.

  5. Χαχα, ευτυχώς δεν έχω αδελφή….:)

  6. Για ένα χαμόγελο της συμβίας το κατέθεσα. Γιατί το χαμόγελο είναι το άσπρισμα της ψυχής μας που πάει να λερωθεί από την καθημερινότητα.

  7. COSTANTINA said

    : )

  8. Πάνος said

    καλτσόβρακε, αποκαλύφθηκες: ΔΕΝ είσαι ανορθόγραφος – απλώς μας δουλεύεις…

    …αλλά μάλλον σου έχει γίνει και χούι (και σε μας, συνήθεια): στο δεύτερο σχόλιό σου, τσουπ ένα «φαίνετε»

    Ουφ, στανιάραμε!

    ΥΓ. Να έρθεις Θεσσαλονίκη με την Κωνσταντίνα ΠΡΙΝ κλείσει το ΜΙΝΟΥΪ…

  9. Ναι ρε συ, δεν θα μου ξαναμιλήσει ο Μπαμπινιώτης.
    Πάντως το πούτσα το έγραψα σωστά! Χαχαχα

    Που να έρθουμε ρε Πανούλη μου!
    Δουλεύουμε και δεν ζούμε!

    Δεν φένεται;PppPp

  10. 0 Comments said

    «… ζεις το παρόν όπως-όπως…»
    Και γαμώτη μου!έτσι το παρελθόν αύριο θα είναι …όπως – όπως.

  11. christos said

    Παρελθόν, παρόν, μέλλον.
    Τίποτα απ΄ όλα. Αντιμετώπισε τον χρόνο σαν να μήν υπάρχει, και carpe diem…..

  12. Maiandros said

    Πάντως η ζηβανία βοηθάει πολύ στο πως βλέπεις τα πάντα, είτε στο παρελθόν, είτε στο τώρα, είτε στο τι περιμένεις!

  13. d.c. kostas said

    i think you underestimate the value of your present. time and distance will take care of that and put everything in perspective.
    meanwhile, if something doesn’t work out the way you wished or expected, all you can and must do is to get up from the ground, clean yourself up and make a comeback.
    if there is anybody who has in them, it’s you.
    now go ahead and do it and don’t look back.
    we didn’t put our money on you for nothing!

  14. Stefanos said

    Ο Γουϊνστον Τσόρτσιλ είπε:

    – Αν καταπιαστής με το χθες, γρήγορα θα καταλάβεις ότι έχασες το αύριο…

  15. COSTANTINA said

    Kosti, σ΄ευχαριστώ για όλα. Τα λεφτά σου θα πιάσουν τόπο 😉

    Stefane & o Comments, γράφω : «Όταν όμως αυτό είναι αδύνατο, ή έστω θολό, τί άλλο μπορείς να κάνεις απ΄το ψάχνεις καταφύγιο στην πρότερη ευτυχία;» Είναι απλά ένας τρόπος να ξεφύγεις από ένα παρόν που δεν σε γεμίζει, τουλάχιστον για ένα μικρό διάστημα. Αν όμως αυτό γίνει φιλοσοφία ζωής, δεν υπάρχει χειρότερο, συμφωνώ.

    Χρήστο, αυτό το ρημάδι το «carpe diem», το ΄χω εξοστρακίσει. Το θεωρώ μεγάλη βλακεία, δεν ισχύει πάντα, δεν πρέπει να ισχύει τουλάχιστον για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του πλανήτη. Φαντάσου, να το πούμε στα παιδάκια της Αφρικής ή στην πλειοψηφία του κόσμου. Το λιγότερο θα φάμε ντομάτες. Καλύτερο είναι, να ονειρευόμαστε και να προσπαθούμε να χτίσουμε το μέλλον.

    Μαίανδρε, ζηβανία; Καινούργιο ναρκωτικό και δεν το ξέρω; Τί είναι καλέ αυτό;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: