X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

FRIENDS

Posted by Constantina Delimitrou στο Οκτωβρίου 20, 2005

Όταν για μια εποχή στην ζωή μου, τα πράγματα ήταν λιγουλάκι πιο ανθρώπινα, το σπίτι μου κάθε βράδι, είχε πολύ κόσμο. Διασκορπισμένοι, άλλοι στο γραφείο, άλλοι στο σαλόνι, άλλοι στο τραπέζι της τραπεζαρίας για επιτραπέζια παιχνίδια. Καμμιά δεκαριά φιλαράκια. Τα Σαββατοκύριακα ένιωθα σαν να ζούσα σε παιδική χαρά. Τότε ήταν, που μαζεύονταν όλοι και πολλές φορές ξεπερνούσαμε τους είκοσι. Βάζαμε όλοι μαζί λεφτά και αγοράζαμε καινούργια επιτραπέζια, μαγειρεύαμε εναλλάξ και νοικιάζαμε του κόσμου τις κασέτες.

Με την συγκεκριμένη παρέα δεν υπήρχαν διαφωνίες ως προς τα γούστα. Αν διαλέγανε μια ταινία που άρεσε μόνο σε έναν-δυό, οι υπόλοιποι το ρίχναμε στην πλάκα μέχρι να τους πείσουμε ότι η ταινία είναι σούπα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το «where is my car dude». Όσπριο στο σπίτι, δεν υπήρχε ποτέ. Ειδικά την εποχή που είχαμε κολλήσει με την πόκα. Τα λεφτά της μονόπολης δεν μας έφταναν ποτέ και τα συμπληρώναμε με φακές και φασόλια. Επειδή οι περισσότεροι ήταν άντρες και ανύπαντροι, όποτε έφτανε καινούργια κοπελιά στην παρέα, τους παραχωρούσαμε το μικρό δωμάτιο ή στρωματσάδα στο σαλόνι, μαζί με όσους άλλους έμεναν μακριά. Επειδή οι περισσότερες κοπέλες ήταν στο ίδιο μήκος κύματος, πολλές φορές ξυπνάγαμε πρωί πρωί και τα λέγαμε με τις ώρες.

Όλη μου η παρέα ήξερε πότε έκανα σεξ. Ήταν οι μόνες νύχτες που το σπίτι ήταν “closed till further notice”. Είχε φροντίσει ο άντρας μου να τους ειδοποιήσει, για να μην έχουμε απρόοπτα. Μια φορά τον άκουσα να λέει στο τηλέφωνο: «μάγκες, άμα γουστάρετε να έρθετε, εμείς πάμε και σε ξενοδοχείο, αλλά εγώ σήμερα θα γαμήσω». Τα τηλέφωνα εκείνα τα βράδια σταματούσαν να χτυπούν και οι γείτονες επιτέλους έβρισκαν πάρκινγκ στο στενό και λίγη παραπάνω ησυχία. Την επόμενη, τα γουρούνια, ήθελαν και λεπτομέρειες ή μου ανέλυαν την δική τους τεχνική. Ήξερα όλα τους τα χούγια στο κρεβάτι και τί κάνει ή δεν κάνει η κάθε μια κοπέλα που είχαν. Ένας μάλιστα, είχε χωρίσει την κοπέλα του, γιατί την πρώτη φορά που της κατέβασε το βρακί, αντίκρυσε έναν θάμνο και ξενέρωσε. «Να ξυρίζεσαι», μου τόνισε. Θεέ μου, τί είχα ακούσει. Αλλά ήταν όλοι ερωτεύσιμοι και τους ήξερα από μωρά. Ήταν όλοι αδέλφια μου.

Όταν είχε ποδόσφαιρο ήταν η καλύτερή μου. Οι κοπελιές έμεναν σπίτι τους γιατί σπάνια άντεχαν τις γαιδουροφωνάρες και εγώ κλεινόμουν στο γραφείο και έπαιζα Zeus, Pharaoh, και ότι άλλο παιχνίδι είχα κόλλημα εκείνη την εποχή. Αν ο αγώνας πήγαινε κατά διαόλου, με έβαζαν για το γούρι να ξεματιάσω την ομάδα, ή με έστελναν στο σαλόνι και κάθονταν όλοι στο γραφείο, στην μικρή τηλεόραση, για να προκαλέσουν την τύχη τους. Όταν πήγαιναν γήπεδο, έκανα την κυρία. Μάσκες, αποτριχώσεις,πεντικιούρ και μετά έφτιαχνα ένα τσαι με κανελογαρύφαλλo και την άραζα στον καναπέ. Ακόμα όμως και εκείνες τις σπάνιες μέρες, το σπίτι, μου φαινόταν άδειο. Είχα συνηθίσει την παρέα και οι τέσσερις τοίχοι με έπνιγαν.

Τώρα πια, τα φιλαράκια μου, άλλοι παντρεύτηκαν, άλλοι έγιναν γονείς, άλλοι μετακόμισαν μακριά, άλλοι ζευγάρωσαν. Τους βλέπω πολύ σπάνια και όταν έρχονται όλοι μαζί, το μαγαζί γίνεται ένα μπουρδέλο. Ένα γλυκό, ανταριασμένο και φωνακλάδικο μπουρδέλο που μου λείπει πολύ. Τώρα κανείς δεν ξέρει πότε είμαι καλά, πότε όχι, πότε μου λείπουν, πότε κάνω σεξ.

Τα τελευταία δύο χρόνια, το σπίτι έχει ερημώσει. Εκεί που ήταν το σαλόνι, τώρα είναι αποθήκη με κούτες για το μαγαζί. Το γραφείο έγινε ένα τεράστιο βουνό από ασιδέρωτα ρούχα και η κουζίνα πια δεν χρησιμοποιείται. Τα λουλούδια μου στο μπαλκόνι χαρίστηκαν και τα πατζούρια είναι πάντα κλειστά. Το ίδιο και η ψυχή μου.

25 Σχόλια to “FRIENDS”

  1. δεν ξέρω για τα πατζούρια σου (δεν τάχω δει) αλλά η ψυχή σου μου μοιάζει ανοιχτή( την έχω δει)

  2. marilina said

    : :] :} 🙂 😀 😐

    :[ :(… κάπως έτσι

  3. Brikes tin isixia sou mou fenete, alla poli apotoma 🙂
    Prosopika den mporo tin polikosmia sto spiti – meta to katharisma einai asta na pane – alla epitrapezia, TV, kai kalo fai einai gamato [ idika ama exeis kala glika 😉 ]

    Mou fenete pos eisai se diastavrosi tis zois sou – oi palii filoi figan/zevgarosan/metakomisan – auto einai normal – kairos omos na kanis move on kai na breis kati kainourgio 🙂 Change is the spicy of life 🙂

  4. vasvoe said

    Πολύ γλυκές οι αναμνήσεις σου, περίεργο αλλά μου έδωσες κουράγιο για κάτι τελείως άσχετο δικό μου.

  5. Maiandros said

    Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με το newmanifesto… από όσο μπορώ να διακρίνω, ναι, η ψυχή σου είναι ανοικτή. Χρειάζεται μόνο να το δεις. Για να το δεις, πιάσε και σιδέρωσε ό,τι μπορείς, ξεκαθάρισε τις κούτες από το σαλόνι και περίμενε λίγο μέχρι να σου πουν οι τοίχοι ότι ανυπομονούν να ξαναγεμίσουν. Εκεί θα δεις ότι και η ψυχή σου τελικά αυτό σου φώναζε εδώ και καιρό. Και για πότε θα ξαναμαζευτεί κόσμος, δεν θα το πιστεύεις. Μπορεί όχι οι καλοί παλιοί, αλλά οι καλοί νέοι….

    after all, flexibility is the keyword, darling!

    Αν θες να ανθίσεις, πρέπει να φυτρώνεις εκεί που σε σπέρνουνε…

  6. Avanti said

    Εμάς (κλαψ!) δηλαδή (λύγμ!) δεν μας υπολογίζεις (θλιψ!) ούτε για φίλους (ωιμέ!) ούτε για e-friends (δάκρ…) για ν΄ανοίξει λίγο η ψυχή σου; (κλώτς!,μπατς!)

  7. Marina said

    Καλημέρα σου.
    Τί αλλαξε στη ζωή σου τα τελευταία 2 χρόνια ώστε να γυρίσεις τόσο απότομα σελίδα, να κλείσεις τα «παράθυρα» της καρδιάς σου, να χαρίσεις τα φυτά σου ?
    Φαίνεται ότι είσαι άνθρωπος της παρέας, της φιλίας, της χαράς. Γιατί σκοτείνιασες έτσι?

  8. This post has been removed by the author.

  9. Φίλους δεν μπορώ να σου φτιάξω. Το σιδέρωμα το σιχαίνομαι. Φυτά για το μπαλκόνι σου δεν ξέρω πού να σου φέρω.
    Ας ξεκινήσουμε μ΄αυτό:
    ——–

  10. Φίλοι και φίλες της Κωνσταντίνας, η Ψιλικατζού δεν μπορεί να μπεί στο internet αφού ένας ιός της πήρε και της σήκωσε το PC της (μου). Τα ζαχαρώδη είναι μια χαρά και στη θέση τους, μην ανυσηχήτε.
    Σας ευχαριστεί όπως μου είπε ΟΛΟΥΣ και να σας δώσω ένα φιλάκι στον καθένα ξεχωριστά.

  11. Maiandros said

    Α μπα; Τους φίλους τους έδιωξε από τη ζωή της, τον ιό τον άφησε να μπεί όμως, ε; Καλά, πες της… τα γράφουμε όλα αυτά!

  12. Anna said

    Με συγκινησες. Και να φανταστεις δεν αφηνω συχνα σχολια. Αλλα αυτο το ποστ με αγγιξε πολυ. Μου λειπουν τρομερα κατι τετοιες βραδυες με παρεα. Γιατι μεγαλωνουμε και ξεχναμε ετσι ολα αυτα που ομορφαινουν τη ζωη μας;

  13. Lao said

    εμένα πάντως με εκνευρίζει αφάνταστα να βλέπω κλειστά παντζούρια στο σπίτι. Ακόμη και τα βράδυα δλδ. Απ’ την άλλη, με μελαγχολεί το να βλέπω των γειτόνων τα παντζούρια κλειστά τη μέρα να’ ναι..

  14. you put me in a sentimental mood.
    and you reminded me of a song by laurie anderson, called «strange angels», here is a small part:

    well it was one of those days larger than life
    when your friends came to dinner
    and they stayed the night
    and then they cleaned out the refrigerator
    they ate everything in sight
    and then they stayed up in the living room
    and they cried all night

  15. ελενη said

    καλημέρα Κωνσταντίνα 🙂 Σκέφτηκες να αλλάξεις δουλειά; Ίσως η δουλειά σου να τρώει πολύ χρόνο από τη ζωή σου. Σπαταλούμε κάποιες ώρες της ημέρας δουλεύοντας για να ζούμε καλύτερα, όχι το αντίθετο(!) Το μπλογκ σου φανερώνει μια φοβερά ευέλικτη γυναίκα που μπορεί να είναι ότι θέλει να είναι. Αν ήμουν εκδοτικός οίκος θα σου έκοβα συμφωνία για βιβλίο σήμερα, αυτή νομίζω είναι δουλειά για σένα κ θα ήσουν εξαιρετική σε αυτό. Αλλά βλέπεις, όλα στο σύμπαν είναι μπαχαλιασμένα ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΜΕ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ, και εγώ δεν είμαι εκδοτικός οίκος 😦

    Χαμογέλα όμως, επειδή μπορεί το σπίτι σου να μην είναι ακριβώς ονειρικό, αλλά το μπλογκ σου ΕΙΝΑΙ κ είναι γεμάτο από φίλους σου. Είμαι σίγουρη ότι από εδώ περνούμε πολύ περισσότεροι από 20 κ πάντα φεύγουμε ευχαριστημένοι.

    Τη ψυχή σου τη βλέπω από δώ κάτω (Λευκωσία) κ άρα δεν είναι κλειστή. Τί θέλεις δηλαδή, άπληστη γυναίκα; Σχόλιο από εξωγήινο; Χ Α Μ Ο Γ Ε Λ Α 🙂

  16. Μπορεί όπως λες η ψυχή σου να είναι κλειστή, είναι όμως γεμάτη από όμορφες εικόνες και αναμνήσεις με τους φίλους σου, και αυτό δεν είναι λίγο!

  17. Estarian said

    Αχ και εμένα μου λείπουν αυτές οι φάσεις του μπουρδέλου σπιτιού με ένα εκατομμύριο κόσμο… γαμώτο.. κλαψ..

  18. Jo said

    Otan feygoun ta hronia kai katalavainoume oti etsi isos kapoia stigmi fygoun ki oi filoi tote poly apla allazoume sheseis mazi tous-kanoume diladi ena ‘upgrade’. Ego gia na fantasteis tin kolliti mou tin ekana koubara sto gamo mou gia na ‘anagazomaste’ na blepomaste pio syhna!Ehoun meinei oi alles dyo apo to ‘kare tis damas’ pou metra 10 eti zois. Kati tha vro na tis kano ki aftes-nones isos…!

  19. null said

    ουμφ… πάντα έτσι γίνεται – οι παρέες σκορπάνε… στα ίδιααα μέεεεερη θα ξαναβρεθούυυυυμε κλπ
    τέσπα – cheer up! always look on the bright side of life (ta ra ta ra)

  20. nanakos said

    Min anisyxeis… oi filoi tha xanagyrisoun. Isws oi idioi, isws me alla proswpa. Pantws tha gyrisoun …otan s’ agapane panta kanoun ena taxidaki kai ksanagyrizoyn… Kerna toys ki esy kamia gkofreta 😉

  21. Loucretia said

    Μπορει ν’ ακουγεται περιεργο, αλλα τα πατζουρια και τα φυτα ακολουθουν τη ψυχη μας, μου εχει συμβει το ιδιο και σε καταλαβαινω Κωνσταντινα, κανε την αρχη ανοιγοντας τα πατζουρια, εχουμε τοσο ηλιο σ΄αυτη τη χωρα 😉

  22. er greco said

    Για τους παλιούς φίλους ισχύει ό,τι και για τις παλιές αγάπες,
    όπως λέει και το τραγούδι.
    Απλά, δεν μιλάς…

    Καλημέρα!

  23. COSTANTINA said

    Σας ευχαριστώ όλους πολύ πολύ. Απλά να εξηγήσω για όσους δεν το κατάλαβαν ότι αυτές οι αλλαγές στην ζωή μου, έγιναν αναγκαστικά, απ΄την μέρα που άνοιξα το μαγαζί. Τα φιλαράκια μου, όταν έρθει αυτή η ρημάδα μέρα που θα καταφέρω να πουλήσω το μαγαζί (ναι, τσάκισε με τον μαλάκα τον προηγούμενο αγοραστή), θα είναι πάλι δίπλα μου, ελπίζω.

    Αβάντι, δεν είστε υποκατάστατα, είστε φίλοι μου. Απλά αρχίζω και νοσταλγώ το «εν χώρω» του φίλου μου του Αείποτε.

  24. mn8 said

    Αν και ολη αυτην την ατμοσφαιρα την εχω ζησει μονο λιγες μερες σε διακοπες, μπορω να σε καταλαβω… Και επι τη ευκαιρια, εχεις δει την σειρα Friends [τα φιλαρακια]; Δεν ξερω αν εχει να κανει με τον τιτλο, αλλα μου την θυμισε…

    Οσο για τον εκδοτικο οικο που εγραψε η ελενη: ρε συ ελενη, δεν φτιαχνουμε εναν να γραφει η Κων/να; 🙂

  25. Anonymous said

    Kwstantina geia sou kai pali.
    Sorry, yilo-e3afanisthka… Alla peran tou oti kukloforoun kai grippes (eutuxws oxi twn poulerikwn -akoma!), emeis edw auton ton kairo pnigomaste sth douleia kai den prolavainoume (dustuxws!^^) na kolovaresoume …polu, giati mas varan ton kw… t’afentika. Ki etsi exw meinei pisw, kai twra 3ekinaw oute ap’ ta pio kainouria oute ap’ta pio palia, alla apo keina pou eixa dei teleutaia. H8ela mono na sou pw oti, fainesai atomo pou de 8a meinei pote xwris filous. Ki exeis emas, ki oi filoi oi palioi kai kaloi pali konta sou 8a’nai. An sou kanei xalastra to magazi, sou euxomai na katafereis na to poulhseis grhgora… Omws emeis edw 8a eimaste panta eugnwmones pou mesa ap’ to magazi exeis grayei tetoia komatia pragmatika apaixta, kai ta xioumoristika pou mas ekanan na gelasoume, kai ta pio yagmena, mesa ap’ th zwh, pou mas ekanan na skeftoume, akoma kai na elpisoume. Einai polu na elpizw ki oti auto to blog 8a to exeis panta?
    Polles polles euxes & xamogela apo:
    Neko (to vrwmogato!) 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: