X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Η ΠΑΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΜΟΥ

Posted by Constantina Delimitrou στο Σεπτεμβρίου 22, 2005

Κάθε βράδι όταν πήγαινα Δευτέρα και Τρίτη Λυκείου, είχα φροντιστήριο. Τουλάχιστον, έτσι νόμιζαν οι γονείς μου. Η αλήθεια, ήταν ότι κάθε Τετάρτη απόγευμα από τις πέντε μέχρι τις εννιά, ήμουν ελεύθερη. Το θεωρούσα φοβερά μεγάλη ευκαιρία για να βγω με το αμόρε και να κάνω ότι θέλω. Συνήθως πηγαίναμε για καφεδάκι ή στα ουφάδικα. Εκεί, μας περίμεναν όλοι οι υπόλοιποι συμμαθητές κι όλα τα παράνομα ζευγαράκια του σχολείου.

Ήταν απ΄τις πιο ξένοιαστες βόλτες που έκανα, διότι όταν έβγαινα «επίσημα» τα πράγματα ήταν σκούρα. Και αυτό, συνέβαινε εξαιρετικά σπάνια. Έπρεπε να δώσω αναφορά πού θα πάω, με ποιόν και τί ώρα θα γυρίσω. Έπρεπε να καταφέρω να μην έχω ενοχές, να μην με πάρει κανένα μάτι έξω απ΄το φτηνό ξενοδοχείο και να γυρίσω ακριβώς την ώρα που έπρεπε.

Η μαμά πάντα μου τόνιζε : «δέκα παρά ένα λεπτό, όχι δέκα και ένα». Στις «επίσημες» βόλτες, μου τύχαιναν τα πιο κουφά περιστατικά. Το χειρότερο, είχε τύχει όταν είχαμε καλέσει ραδιοταξί να με πάει σπίτι απ΄το ξενοδοχείο που ήταν πια το στέκι μας. Περιμένοντας στο άβολο σαλονάκι, κάτω απ΄τα επικριτικά (τουλάχιστον έτσι νόμιζα) βλέματα της ηλικιωμένης καθαρίστριας, φτάνει το ταξί και βγαίνουμε σχεδόν τρέχοντας, να μας πάει σπίτι.

Ο οδηγός ήταν πρώην συνάδελφος του μπαμπά. Μεγάλη ξεφτίλα. Ήμουν σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής, πίσω απ΄τα μαλλιά μου και για ξεκάρφωμα, του είπαμε να μας αφήσει πολύ μακριά. Χρειάστηκε να περπατήσουμε κάνα μισάωρο με υπερτεράστιες ενοχές και φόβους. Ο πατέρας μου, ήταν ανέκαθεν «πίσω» απ΄τα γεγονότα. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να καταλάβω ότι ουσιαστικά μπροστά και πίσω απ΄τα γεγονότα ήταν πάντα η μητέρα μου, χρησιμοποιώντας τον σαν κολώνα φόβου, σαν αόρατο μπαμπούλα. Αυτό, με μπέρδευε μικρότερη.

Δεν μπορούσα να τον καταλάβω καθόλου. Μόνο διέταζε μέσω της μαμάς, έβαζε κανόνες, κινητοποιούσε το όποιο φιλότιμο και μπροστά μας ήταν ο πιο γλυκός και αγαπησιάρης άνθρωπος του κόσμου. Ο μπαμπάς στο σπίτι τότε, ήταν το παιχνίδι μας. Τα πράγματα άρχισαν να ξεδιαλύνονται όταν ένα βράδι Τετάρτης, έτσι στα ξεκάρφωτα, ήρθε να με πάρει απ΄το φροντιστήριο. Που φυσικά δεν ήμουν εκεί και που φυσικά τον ενημέρωσαν ότι ποτέ Τετάρτες δεν είχα μάθημα.

Ευχαρίστησε τους καθηγητές, τους ζήτησε συγνώμη γιατί μάλλον θα είχε μπερδευτεί, όπως τους είπε, και ήρθε σπίτι. Δεν ανέφερε ποτέ το περιστατικό και συνέχισε να μου φέρεται όπως πριν. Η μάνα μου πλέον, την είχε βαμμένη και το ΄ξερε. Την τσιγάρισα για όλο το υπόλοιπο της εφηβείας μου. Μετά από χρόνια, όταν της θύμιζα παρόμοια περιστατικά, γέλαγε σαν μωρό που είχε κάνει σκανταλιά.

Μου άρεσε όμως ο τρόπος που το ΄χε φέρει. Ίσως αν δεν είχα όλους αυτούς τους περιορισμούς, να μην γνώριζα τους γονείς μου καθόλου, να γινόμουν τελείως διαφορετική.

Ίσως να μην καταλάβαινα τόσο καλά τις φοβίες τους, τα άγχη τους, την παιδικότητά τους.

9 Σχόλια to “Η ΠΑΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΜΟΥ”

  1. COSTANTINA said

    Mn8, ο συνειρμός ανώμαλος – πορνοπεριοδικά, πρέπει να είχε κατούρημα. Αλλά ο πατέρας σου, πρέπει να είναι όλα τα λεφτά!

    Μαριλίνα, για τη μάνα σου δηλαδή, όποιος έχει κάνει σεξ δεν χρειάζεται βιβλίο σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης;
    Αν κρίνω απ΄τη φωτογραφία σου, το kinder έκπληξη, λίγο είναι : ))))

    Newmanifesto, αν ισχύει αυτό, είσαι απ΄τους πιο τυχερούς ανθρώπους στον κόσμο.

  2. mn8 said

    Τι μου θυμισες τωρα… Ατελειωτες ωρες θα μπορουσα να γραφω για σκανταλιες μου…

    Αλλα το καλυτερο ειναι το εξης:

    Βρισκει η μανα μου πορνοπεριοδικα στο δωματιο μου. Σοκαρεται, σου λεει τι εγινε εδω, το παιδι μου ανωμαλο ειναι και τα λοιπα, και τα λεει ολα στον πατερα μου.

    Η αντιδραση του:

    ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥΣΤΗΣ!!!

    :))))))))))))

  3. marilina said

    η μάνα μου ακόμα κ όταν πήγα διακοπές με γκόμενο ήλπιζε πως δεν έκανα σεξ. όταν άρχισα να πηγαίνω κάθε χρόνο στο γυναικολόγο κάτι πρέπει να κατάλαβε. και εμ ρώτησε διακριτικα: το βιβλίο της σεξουαλικής διαπαιδαγωγησης (ναι, έιμαι τύποσ αναγνωστικός)το χρειάζεσαι η να το πάρω απ το δωμάτιό σου; ο πατέρας μου, το κατάλαβε πιό νωρίς, αλλά κόβω το λαιμό μου ότι προσπαθεί να το ξεχνάει.(ακόμα μου αγοράζει κιντερ έκπληξη)

  4. είμαι … ήμουν … ο πατέρας μου έχει πεθάνει και ένα από τα πράγματα που μου είχε πει λίγο πριν ήταν : η ζωή είναι πολύ μικρή, κάνε ό,τι γουστάρεις, ζήσε τη μέχρι το μεδούλι

  5. COSTANTINA said

    Μωρό μου, και ο πατέρας σου ήταν πολύ τυχερός, με έναν τέτοιο γιο. Αλίμονο να κοιτάμε τί έχουμε στα παντελόνια μας και όχι στην καρδιά μας.

  6. marilina said

    αυτόν τον τρόπο βρήκε η μανούλα, τι να κάνουμε; η φωτό μου μοιάζει, αρκετά,αλλά είμαι σε πολύ μεγαλύτερο μέγεθος απο αυτό που δέιχνει. απλά ο μπαμπας είναι χαζομπαμπάς…

  7. Επειδή όλως τυχαίως γνωρίζω τους προταγωνιστές της ιστορίας έχω να πω το εξής:
    Λογική και απλότητα μέχρις σοφίας.

  8. ο μπαμπάς μου δεν είχε καν την παρηγοριά που είχε ο μπαμπάς του mn8, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να με λατρεύει

  9. dimitris-r said

    Τί έγραψες πάλι βρε θηρίο;
    Έχουν(έχουμε) μια ψυχραιμία οι πατεράδες…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: