X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΤΟ ΔΡΟΜΑΚΙ ΜΟΥ.

Posted by Constantina Delimitrou στο Αύγουστος 24, 2005

Υπάρχει ένα πολύ μικρό δρομάκι κρυμμένο στην Αθήνα. Μου πήρε μια ζωή να το ανακαλύψω, αλλά τα κατάφερα. Είναι πολύ μικρό, εικοσιέξι βήματα όλα κι όλα, που τα μετράω κάθε φορά, αλλά είναι το πιο σημαντικό δρομάκι που έχω βαδίσει στην ζωή μου.

Και το ΄χω διαβεί καμμιά εκατοστή φορές. Όλες μοναδικές. Οι περισσότερες με κλάμματα, αλλά οι πιό σημαντικές, με ένα χαμόγελο ως τα αφτιά. Μου έχει προσφέρει τις πιο ευτυχισμένες στιγμές στην ζωή μου, αλλά και τις μεγαλύτερες δυστυχίες. Κάποτε θα παρακαλούσα να μην το ξαναδώ, αλλά τώρα, κάμποσο καιρό μετά την τελευταία φορά, μου λείπει.

Μου έχει προκαλέσει φόβο, τεράστιο φόβο, αγωνία, δέος. Μου έχει δώσει τις μεγαλύτερες ελπίδες της ζωής μου και μου τις έχει πάρει πίσω στον γυρισμό. Θέλω να το ξαναδιαβώ, αλλά να μην γυρίσω ξανά πίσω μόνη μου. Όταν γίνει αυτό, αν γίνει, θα είμαι ο πιό ευτυχισμένος άνθρωπος στη γη.

Άλλωστε τί παραπάνω θα μπορούσε να ζητήσει κανείς από ένα δρομάκι εικοσιέξι βήματα, όλα κι όλα...

Advertisements

10 Σχόλια to “ΤΟ ΔΡΟΜΑΚΙ ΜΟΥ.”

  1. «Ολα μου λείπουνε,
    τα γιασεμιά και
    τα τριαντάφυλλα τα ανθισμένα
    Ολα μου λείπουνε,
    οι μυρωδιές απ’τα παράθυρα
    τα ανοιγμένα
    Τα ροζ φουστάνια
    και οι κορδέλλες στα μαλλιά
    Το ραδιόφωνο να παίζει τις Κυριακές τα λαικά»

  2. marilina said

    κυριολεκτικά μίλησα κι εγώ… τελευταία παρατηρώ ότι δεν είμαι όσο κατανοητή πιστεύω ότι είμαι… πρέπει να το ψάξω αυτό….. τεσπα.

  3. COSTANTINA said

    Μια χαρά είσαι.
    Φαντάσου ότι πήρα μεταφορικά το παγκάκι σου. Όχι, δηλαδή πες μου, πώς παίρνεις μεταφορικά ένα παγκάκι!

    Περαστικά μου:(

  4. marilina said

    μεταφορικά ένα παγκάκι μπορείς να το πάρεις φορτώνοντάς το σε ένα φορτηγό….

  5. COSTANTINA said

    marilina karalol!!!!

  6. COSTANTINA said

    Παπαρούνα ευχαριστώ. Ήμουν λίγο στις μαύρες μου όταν το έγραφα.

    Μαριλινάκι, ο προορισμός μου, το κειμενάκι, δεν ήταν μεταφορικό. Κυριολεκτικό ήταν. Και μάλλον αν το δούμε μεταφορικά, ο δικός μου θεός είναι κάτι τέτοια δρομάκια. Που τα περπατάς αμέτρητες φορές, που ελπίζεις και πεισμώνεις. Δεν μπορεί, κάποτε θα σταματήσεις να τα χρειάζεσαι.

  7. marilina said

    και εγώ έχω έναν τέτοιον προορισμό,αλλά πρόκειται για παγκάκι. αν δε μπορείς να ζητήσεις πολλά από δρομάκι, φαντάσου τι μπορώ να ζητήσω εγώ από παγκάκι… γμσ τα

  8. Μου θυμιζεις περιπατους στη πλακα.
    Εχω καποια γευση απο τετοια δρομακια.
    Μα εσυ εισαι τυχερη.Το δρομακι σου ανηκει κει συ ανηκεις στο δρομακι.
    Σπανια σχεση.

  9. COSTANTINA said

    welcome.

  10. roxanne said

    Στο εύχομαι Κωνσταντινούλα μου 🙂
    Να το γυρνάς με μια καρδούλα ακόμη.
    Είναι περίεργη η ζωή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: