X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΦΘΙΡΕΞ

Posted by Constantina Delimitrou στο Αυγούστου 5, 2005

Πρέπει να πήγαινα Δευτέρα Δημοτικού, όταν ξαφνικά ένα πρωί διαπίστωσα πως ξυνόμουν ασυνήθιστα στο κεφάλι. Τόσο, που το δέρμα είχε κάνει εξογκώματα. Δεν άργησαν να το παρατηρήσουν βέβαια, και οι γύρω μου. Η δασκάλα στην τάξη, με πλησίασε (όχι ιδιαίτερα κοντά) και μου είπε συνομωτικά να φωνάξω τη γιαγιά μου.

Την επόμενη μέρα το πρωί, έχοντας φάει τρελλή κατσάδα, γιατί νόμιζαν πως είχα κάνει μαλακία, εμφανίστηκα με τη γιαγιά. Την πήρε παράμερα η δασκάλα, τα ΄πανε, με βούτηξε και φύγαμε. Ούτε μάθημα, ούτε τίποτα. Και ούτε μία κουβέντα στο δρόμο. Πάλι μαλακία στην ορθογραφία θα έκανα, σκέφτηκα. Αλλά για να χάσω το μάθημα, γαμώτο, πόσες φορές θα πρέπει να αντιγράψω την τιμωρία; Στο σπίτι, κλάματα και οδυρμός.

Η διάγνωση; Ψείρες. Η γιαγιά μου είχε ντροπιαστεί τόσο πολύ, που έκλαιγε ασταμάτητα. Που με είχε καθαρή, που με έκανε μπάνιο κάθε Σάββατο, που μου είχε δύο ποδιές αντί για μία, που η αδελφή μου δεν είχε κολλήσει ποτέ και άλλα. Εγώ, εκτός από την φαγούρα, ήμουν πολύ χαρούμενη. Δεν θα έπρεπε να γράψω τιμωρία και θα έμενα σπίτι μέχρι να σκοτώσουμε τα μαμούνια, που είχαν κάνει σπίτι το κεφάλι μου.

Προμηθεύτηκε λοιπόν, μία ειδική πλαστική τσατσάρα και μπόλικη σκόνη Φθιρέξ. Η μπόχα. Μου ΄βαλε λοιπόν τη σκόνη, με τύλιξε με ένα πανί και τις περιμέναμε να σκάσουν, όπως μου είπε. Για καμμιά ώρα κόντευα να πεθάνω από την φαγούρα. Χτύπησε και το κουδούνι, με έκρυψε στο δωμάτιο του παππού και περίμενα σαν μαστουρωμένος Ινδός με το σαρίκι στο κεφάλι για φτου ξελεφτερία.

Μόλις βγήκε το άσπρο πανί, γεμάτο μαύρα μαμούνια, με πήγε στον νιπτήρα για να βγάλει και τ΄αυγά τους με την τσατσάρα. Υπέροχη εμπειρία. Οι πληγές από το κεφάλι μου, κάναν να κλείσουν καμμιά βδομάδα.Αλλά οι ψείρες, ψόφησαν. Ξανά λοιπόν, στο σχολείο και ξανά γερή φαγούρα.

Το ίδιο σκηνικό, αλλά αυτή τη φορά με φωνές στον δρόμο. Πού πας και βάζεις το κεφάλι σου, που κάνεις παρέα με ψειριάρικα, που το αίμα σου τις τραβάει, που θα με πεθάνεις. Αυτή τη φορά, επιστρατεύτηκαν τα μεγάλα όπλα. Πετρέλαιο, στάχτη και αυτή τη φορά, γερμανική παραγγελιά σιδερένια τσατσάρα.

Εγώ, της έλεγα, τα είχα αγαπήσει τα μαμουνάκια, που θα τους χαλάγαμε το σπιτάκι, που θα τους σκοτώναμε τα παιδάκια και ότι άλλη μαλακία θέλετε επιστράτευσα για να γλιτώσω. Φρούδες ελπίδες. Με βάζει κάτω η γιαγιά και με πασαλείβει πετρέλαιο και στάχτη. Μου βάζει μία καρέκλα στην αυλή, και περιμένω μες στον ήλιο να σκάσουν οι ψείρες. Ποιά μαλάκω το σκέφτηκε και της το ΄πε ακόμη δεν ξέρω. Δεν ήταν ακριβώς φαγούρα αυτό που ένιωθα, ήταν μία γλυκιά ζέστη που έγινε ψιλοκαψιματάκι και μετά τσουρουφλίστηκα.

Για αρκετό καιρό, εμφανιζόμουν με αλογοουρά γιατί πάνω στην κορυφή του κεφαλιού μου είχα κενό από το έγκαυμα. Αλλά οι ψείρες ψείρες. Και η γιαγιά μου, έβγαζε καπνούς όταν της έλεγα ότι μάλλον τα αγαπάει τα μαμουνάκια, για τώρα τους έφτιαξε και μία μεγάαααλη πλατεία.

6 Σχόλια to “ΦΘΙΡΕΞ”

  1. papaya said

    Ax glykia mou, ta xe perasei kai egw afta.Asta na pane.
    Ena omws einai to farmako gia tis pseires, toulaxiston afto emena mou valane kai mou fygane amesws, SICARIL. Kitrino kouti, to poulane se ola ta farmakeia.
    Filia polla
    h ekswtikh papaya

  2. COSTANTINA said

    Ναι, το ξέρω, το σαμπουάν που μου ΄φερε η θεία μου που ήταν πιό πολιτισμένη.
    Κι εσύ δηλαδή;
    Σαν να λέμε η ψειρού παπάγια 😉

  3. Marina said

    Υπάρχουν και χειρότερα που είναι θεία δίκη. Ο πρώτος μου ο άνδρας όταν ήταν στο σχολείο πηδιόταν στα παγκάκια..Ετσι κόλλησε ψείρες, στο κάτω κεφάλι. Και εκείνες μετανάστευσαν σε όλες του τις γκόμενες.
    Είχε γίνει πολύ γέλιο στο σχολείο γιατί ξέρανε οι μέν με ποιές άλλες τις είχε κερατώσει από την ψειρένια μετανάστευση…και τον δέρνανε όλες μαζί..
    Μετά τον έδειρε και ο πατέρας του γιατί είχανε γεμίσει όλοι με ψείρες, αλλά και οι γονείς των κοριτσιών του που δεν φτάνει που τις πηδούσε, τις κόλλαγε κιόλας…
    Πάρε και αυτή, πάρε και εκείνη..

  4. COSTANTINA said

    Αυτός χρειαζόταν την γιαγιά μου και τη θεραπεία με το πετρέλαιο!!

  5. COSTANTINA said

    Blade, μιλάμε ψόφησα στα γέλια. Τί μου θύμισες όμως. Εκτός από το ξύδι, μου είχε πάρει η γιαγιά και μία μικρή πλακέτα καμφοράς και την είχα πάντα στο τσεπάκι της ποδιάς. Δεν με πλησίαζε κανείς ούτε στα τρία μέτρα από την μπόχα.

  6. ένα πράγμα θα σου πω. Οι ψείρες ήταν ο λόγος που σιχάθηκα το ξίδι…αλλά το πήρα το αίμα μου πίσω όταν κόλλησε και η μαμά μου από τους μαθητές της και μας τις κουβάλησε στο σπίτι!!!Και εκτός από μένα, κόλλησε και την κακομοίρα τη γιαγιά μου. Μετά θύμωσε επειδή την κατηγορήσαμε πως αυτή είναι η αρχιψειριάρα και μας κούρεψε γουλί, δήθεν για θεραπεία…και καλά εγώ, πέντε χρονών μπεμπέ. Τη γιαγιά την φαντάζεσαι πανκιό????

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: