X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Posted by Constantina Delimitrou στο Αύγουστος 1, 2005

Η τελευταία από τις επισκέψεις μου στην Γερμανία, θα κρατούσε για αρκετούς μήνες και έπρεπε να προσαρμοστώ στο καινούργιο life style. Έπρεπε δηλαδή, να μάθω λίγες λεξούλες για να συννενοούμαι όσο οι γονείς μου θα ήταν στην δουλειά. Με έπαιρναν μαζί τους στα γειτονικά μαγαζιά και με σύστηναν ούτως ώστε αν χαθώ, να ξέρουν ποιά είμαι.

Πρώτος στη λίστα, ο καρβουνιάρης. Είχαμε μία μεγάλη σόμπα στο σπίτι, για την οποία καυχιόμουν στους φίλους μου στην Ελλάδα. Ήταν χτιστή στον τοίχο και έφτανε μέχρι απάνω στο ταβάνι. Για μένα και τον μπαμπά μου, ήταν «η σόμπα που μπουμπουνίζει». Ήταν πιο εύκολο να την συλλάβει το κεφάλι μου με αυτή την περιγραφή. Αυτή λοιπόν η σόμπα που μπουμπούνιζε, ήθελε συνέχεια φτυαριές κάρβουνο. Έτσι, πηγαίναμε σε έναν καταβρόμικο κύριο που μας έδινε όσα βρωμοκάρβουνα θέλαμε. Και τσίμπαγα και την καραμελίτσα μου κάθε φορά. Τον συμπάθησα αμέσως, και είχαμε και τα ίδια γούστα στο χρώμα των νυχιών.

Μετά ήταν η κυρία που είχε την καντίνα με τα βορστ. Καθημερινά απαραίτητη. Πούλαγε όλων των ειδών τα λουκάνικα και επειδή τα λάτρευα, έγιναν οι κατάλληλες συστάσεις. «Βι χαις του; » μου λέει. «Τίνα» της λέω σε άπταιστα Γερμανικά. Από εκεί, τσίμπαγα κάθε μέρα αυτοκολλητάκια στρουμφάκια που τρελλαινόμουν. Καλές οι συστάσεις σκεφτόμουν, είχα ήδη εξασφαλίσει καραμέλες και στρουμφάκια. Συν την ιδιοκτήτρια της πολυκατοικίας, την Φράου Ζέλικ που μου ΄δινε πέντε πφένιχ (ας τα πούμε cents) κάθε φορά, για το μηχάνημα με τις τσίχλες στο σούπερ μάρκετ. Τσουπ, να κι οι τσιχλίτσες.

Γαμάτοι ήταν οι Γερμανοί. Έμενε μόνο να με συστήσουν στον απέναντι φούρνο-μανάβικο. Τον είχε μία πάνχοντρη, άσπρη σαν φρατζόλα, αλλά καθόλου συμπαθητική κυρία. Ήταν πανύψηλη και δεν μου ΄δωσε τίποτε κι ας της είπα τρεις φορές το όνομά μου στην γλώσσα της. Τα αγαπημένα μου τότε, ήταν τα πατατάκια. Η μάνα μου, μου είπε πως όταν πηγαίνω μόνη μου ή με στέλνει για ψώνια, να τα ζητάω τσιπς, και τις πατάτες καρτόφελν.

Το μοναδικό διάστημα που θα έμενα μόνη μου, θα ήταν για μία ώρα κάθε μεσημέρι που θα άλλαζαν βάρδια οι γονείς μου στο εργοστάσιο. Και τότε, έβρισκα ευκαιρία και πέρναγα από τα αγαπημένα μου μαγαζιά. Αναγκαστικά, πέρναγα και από την χοντρή γιατί χωρίς πατατάκια, δεν γινόταν. Έμπαινα, έλεγα γκουν τακ (έτσι μου έλεγαν έπρεπε να λέει μια δεσποινίδα), έλεγα άιν τσιπς , έλεγα νιξ φοστέν, μάι μούτα(μετάφραση – δεν καταλαβαίνω, η μάνα μου) όταν πάντα κάτι με ρώταγε και την κοπάναγα.

Πέρασε κάνας μήνας και γω το βιολί μου. Καρβουνιάρης – καραμελίτσα, βορστ- στρουμφάκια, χοντρή- τσιπς, Φράου Ζέλικ – ΛΕΦΤΑ! Είχα ολόκληρο θησαυρό και τον είχα κρύψει κάτω από το κρεβάτι. Θα πήγαινα σε μία μέρα, θα έκανα τα λεφτά μου τσίχλες και θα έβαζα και τα υπόλοιπα κάτω και θα τα ΄τρωγα μεμιάς. Μέχρι τότε, βολευόμουν με άλλες ευγενικές χορηγίες. Όλα αυτά, μέχρι που η μάνα μου, πήγε να ψωνίσει από τον φούρνο.

Εκείνη τη μέρα ήρθε σα σίφουνας στο δωμάτιό μου. Είχα απλώσει τον θησαυρό μου στο πάτωμα και τον κοίταγα. Είχα μπουκώσει και μία καραμέλα και σκεφτόμουν και για δεύτερη. Με βούτηξε από το μπράτσο και με πήγε μέχρι την χοντρή, η οποία μόλις με είδε, έλεγε κάτι ακαταλαβίστικα.

Με βάλανε στην γωνία και άρχισε η ανάκριση γλυκά γλυκά.

-Ντινάκι, έρχεσαι και παίρνεις τσιπς κάθε μέρα;

-Ναι. (φυσικότατα)

-Τα πληρώνεις;

-Όχι (φυσικότατα)

-Γιατί αγάπη μου;

-Γιατί έτσι κάνω και στην Ελλάδα με την γιαγιά. Παίρνω ότι γουστάρω και μετά πάει και τα πληρώνει. Αφού της τό ΄πα της ηλίθιας, νιξ φοστέν μάι μούτα, θα τα πληρώσει η μάνα μου.

Κοκκίνησε η μάνα μου, μετέφρασε αυτά που της είπα στην χοντρή και πέρασε το δικό μου. Πλέον ο φούρνος στην Σούλ Στράσσε του Βερολίνου είχε μάθει το Ελληνικό σύστημα και η χοντρή δεν είπε κουβέντα.

Την επόμενη φορά, μπήκα, άρπαξα τα τσιπς μου και δεν της είπα ούτε γκουν τακ, ούτε γκούτεν μόργκεν από τα καινούργια που είχα μάθει.

Έτσι, για να σκάσει.

Advertisements

4 Σχόλια to “ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ”

  1. Σιγά που θα γλίτωνε η φράου απ’ το ελληνικό σύστημα…
    Γειά σου, ρε Τίνα!

  2. COSTANTINA said

    Τίνα;

    Βλέπω και συ ξέρεις άπταιστα Γερμανικά 😉

  3. Lili said

    Να ενα παιδακι που ηξερε τι ηθελε και πως να το παρει.
    Τα ματια στον στοχο και βουρ….
    😀

  4. skilosofos said

    Καλά, ε δεν παίζεσαι…Από μικρή το ‘χες πιάσει το νόημα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: