X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΑΚΟΜΑ

Posted by Constantina Delimitrou στο Ιουλίου 11, 2005

Κοιμήθηκα πολύ αργά χθες το βράδι. Αλλά γούσταρα πολύ. Μετά από αρκετό καιρό έκανα μία ΑΛΗΘΙΝΗ συζήτηση. Κι αυτό με έναν άνθρωπο από αυτούς που λέμε «γνωστούς» ή τέλος πάντων καλό χαβαλέ. Αλλά ποτέ δεν εμβάθυνα. Κι αυτό, γιατί άκουγα τα επιφανειακά του κολλήματα, που δεν είχα μπει ποτέ στον κόπο να αντικρούσω.

Ας τα πάρω απ΄την αρχή. Είναι συνομήλικος και πριν λίγο καιρό, έγινε πατέρας. Έγινε η καθιερωμένη επισκεψούλα (το μωρό απλά τέλειο και μάλλον δεν με πολυγουστάρει γιατί με έκλασε) και χθες έντρομος μας πήρε τηλέφωνο. Ήθελε βοήθεια σε κάτι. Κλείσαμε νωρίς το μαγαζί και πήγαμε για μπυρίτσες.

Και έπεσα από τα σύννεφα. Έχει να κοιμηθεί πάνω από μήνα. Μας βομβάρδισε στις ερωτήσεις : «Τί είναι καλό και τί κακό;», «Δεν έχω κατασταλάξει για τίποτε, τί να του μάθω;», «Κι αν βγει μαλάκας-κλέφτης-πρεζάκιας-λαμόγιο;». Βέβαια,είναι διαφορετικό να τα γράφω και διαφορετικό να έχεις απέναντί σου έναν άνθρωπο απελπισμένο με κατακόκκινα μάτια που ξαφνικά βγήκε από έναν λήθαργο τόσο όμορφα αλλά και επίπονα.

Δεν καταφέραμε να τον καθησυχάσουμε και δεν είμαστε και οι κατάλληλοι να βοηθήσουμε, αλλά προσπαθούσαμε όλοι μαζί να βρούμε βήμα-βήμα αξίες που θα ΄πρεπε να μεταδοθούν. Τα πήραμε όλα σβάρνα. Θρησκεία, πολιτική, επιστήμη, ηθική, μέχρι και τον Τσε αναλύσαμε.

Υπέροχο να ανακαλύπτεις πως υπάρχουν σκεπτόμενοι άνθρωποι. Τον είχα διαγράψει από μέλλοντα «φίλο» μετά το ξέσπασμά του, όταν έμαθε ότι το παιδί θα είναι αγόρι. Ειδικά όταν είδα την απορημένη γυναίκα του. Θεώρησα καλό να μην πω κουβέντα. Ειδικά εγώ (μόλις είχα «χάσει» δίδυμα).

Χθες μου εξήγησε γιατί. Θεωρεί περισσότερη την ευθύνη του, απέναντι σε ένα αγόρι. Φοβάται ότι ένα αγόρι είναι απείρως πιο δύσκολο από ένα κορίτσι. Μ΄αρέσουν οι άνθρωποι που φοβούνται. Και οι άνθρωποι που δεν κοιμούνται. Μ΄άρεσαν τα κόκκινα μάτια του αλλά και η συζήτηση αυτή.

Δεν θα ξανακρίνω γρήγορα ανθρώπους. Το υπόσχομαι γραπτώς και δημοσίως.

Advertisements

4 Σχόλια to “ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΑΚΟΜΑ”

  1. i-fallos said

    Να ανησυχεί αλλά να μην το δείχνει!

    Να του φερθεί με σεβασμό και

    να απαιτεί να του φερθεί κι’ αυτό έτσι…

    Να του διδάξει αξιοπρέπεια!

    Αυτά φτάνουν.

    Ενας παλιότερος μπαμπάς

  2. nanakos said

    Εγώ μπαμπάς δεν είμαι αλλά αντικειμενικά είμαι ένας υπέροχος άνθρωπος.Το μόνο που έχουν να κάνουν δυο γονείς για να βγεί υπέροχο το παιδί τους είναι να αγαπιούνται μεταξύ τους. Αν με ρωτήσεις τι με έμαθαν οι γονείς μου ίσως να μην θυμάμαι λόγια. Είναι όμως 30 χρόνια ερωτευμένοι κι αυτό πάντα έφτανε και περίσσευε για το μεγάλωμα μου.

  3. COSTANTINA said

    Ifallos, ως προς τον σεβασμό, δεν κατασταλάξαμε. Ναι, να του φερθεί με σεβασμό, αλλά κάτι τέτοιο δεν μπορείς να το απαιτήσεις. Πρέπει να το εμπνέεις. Κι αν όχι, κάτι κάνεις λάθος.
    Nanakos, συμφωνούμε απόλυτα. Προέρχομαι και ΄γω από τρελλά ερωτευμένους γονείς και αν και συχνά με έφερνε σε δύσκολη θέση, ένοιωθα πάντα ασφαλής.
    Λοιπόν, οι αξίες που καταλήξαμε, πέρα από την αγάπη, είναι οι εξής:
    Δίψα για μάθηση – Φιλοδοξίες- Υγιής φόβος.

  4. Lili said

    «Δεν θα ξανακρίνω γρήγορα ανθρώπους.

    Το υπόσχομαι γραπτώς και δημοσίως.»

    kai poly kala tha kaneis 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: