BLOG ATTRACTION DAY


Πολλές φορές τα απλά και καθημερινά, αυτά που σου τρυπάνε το μυαλό απ΄το πρωί ως το βράδι αφήνοντας την καρδιά μισή, τα μάτια σχεδόν κλειστά από την κούραση και το άγχος, δεν δίνουν περιθώριο για τα μεγάλα. Απλά μεγενθύνουν τη θλίψη, καταστρέφουν την ελπίδα, τσακίζουν τα γόνατα αλλά δυστυχώς, έρχονται δεύτερα.

Η γενιά του καναπέ αποχαυνωμένη παρατηρεί και δέχεται παθητικά τις καταστροφές, λένε. Κανείς όμως δεν αναρρωτήθηκε γιατί λέγεται γενιά του καναπέ. Κανείς δεν σκέφτηκε ότι οι περισσότεροι σωριαζόμαστε σαν ξύλα στους καναπέδες γιατί δεν έχουμε κουράγιο ούτε τα ρούχα να βγάλουμε μπας και συρθούμε στο κρεβάτι να κοιμηθούμε μια φορά σαν άνθρωποι. Στον καναπέ. Εκεί προφταίνουμε να σωριαστούμε.

Ακόμα αντηχούν οι φωνές τους στ΄αφτιά: να τρέξεις, να σώσεις, να δράσεις… και οι δικαιολογίες σου, τους φαίνονται τόσο πολύ ποταπές. Γιατί πρέπει να πληρώσεις το ρεύμα, γιατί δεν έχεις αυτοκίνητο να τρέξεις, δεν έχεις το ενοίκιο, χρωστάς τόσα δάνεια, δεν μπορείς να πάρεις άδεια απ΄τη δουλειά. Ξεφτίλα. Σε κοιτούν περιφρονητικά και όλα αυτά που συνεχίζουν να σου τρυπάνε το κρανίο, όλα αυτά που καλείσαι να καλύψεις για να περισώσεις ό,τι μπορείς από την αξιοπρέπειά σου, ξαφνικά είναι τόσο πολύ φτηνά και άκομψα μπροστά στη σωτηρία του κόσμου. Αλλά είναι η αλήθεια. Η ηλίθια και πεζή αλήθεια σου.

Και γράφεις. Όσο μπορείς και όποτε μπορείς. Για να τα πεις, να καταγραφούν, να ξεσπαθώσεις. Να ξεκαθαρρίσεις ότι δεν θέλεις τέτοια ζωή, δεν θέλεις τόσα δεινά στον κόσμο, δεν τα διάλεξες γαμώ το κέρατό σου! Και πως δεν μπορείς να κάνεις τίποτε γι΄αυτά παρά μόνο ν΄αγοράσεις μια κωλογλάστρα ή να αλλάξεις τις λάμπες του σπιτιού με οικολογικές. Αυτό μόνο. Αυτό.

Και τώρα σου ζητούν μπανεράκια και καμπάνιες και ημέρες περιβάλλοντος και άλλα ανατρεπτικά. Κι εσύ ντρέπεσαι πιο πολύ που κάνανε την ανημπόρια σου κίνημα και επανάσταση. Έφτασε η εποχή, αυτοί που μπορούν στ΄αλήθεια να τρέξουν, να σε μιμούνται στην απραξία από μόδα. Έφτασαν να θεωρούνται δράση τα ντροπιαστικά που κάνεις επειδή δεν μπορείς τα παραπάνω. Έφτασε να φτάνει ένα μπάνερ για όλα. Κατά παραγγελία. Και θα σώσεις τον κόσμο, λένε. Ποιό κόσμο ρε μαλάκες; Εδώ που φτάσαμε είναι πολυτέλεια να καταφέρω να σώσω τον εαυτό μου.