X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Αρχείο για Οκτώβριος 10th, 2007

Z&D

Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Οκτώβριος 10, 2007

(βαρετή σεντονάρα μην κάνετε τον κόπο, απλά εντυπωσιάστηκα τόσο από κάτι ενεσούλες κριτικής σκέψης, που ήθελα μερικές από αυτές, να υπάρχουν και εδώ για να τις διαβάζω συνέχεια)

Το zoom και το downgrade είναι αγαπημένα πνευματικά εργαλεία. Σε όλα μα όλα απ΄όσα δεν καταλαβαίνω ή δεν μπορώ να εξηγήσω με δικά μου λόγια, παίρνω αυτά τα δύο εργαλειάκια και πιξελάκι πιξελάκι προσπαθώ να κάνω τα πάντα δικά μου. Κι όχι μόνο αυτό αλλά μου γκρεμίζουν και τρικλοποδιάζουν τα δύσκολα και σοβαρά πράγματα που φτιάχτηκαν εξεπιτούτου για δύσκολα αλλά δεν είναι και τόσο τελικά. Θέτε παραδείγματα; Χμμμ… ας σκεφτώ ένα δύσκολο για να σας το μεταφέρω καλύτερα:

Ηθική: Ένα σύνολο κανόνων και αξιών που αποφασίζει ο καθένας προσωπικά για την ζωή του. Πόσο απόφαση και πόσο προσωπική είναι τελικά η ηθική όμως;

Z&D: Διαφορετικούς κανόνες και αξίες έχει ο Έλληνας, ο χριστιανός, ο πολίτης ο βουδιστής, ο άστεγος, ο Αμερικανός, ο δικηγόρος, ο δημόσιος υπάλληλος, ο εφοπλιστής. Κάπου συναντώνται, κάπου όχι.

Αν το zoom γίνει πετυχημένα, έχω να παρατηρήσω πως κάποιοι άνθρωποι έχουν διπλές ιδιότητες που είναι τελείως ασύμβατες ως προς τις αξίες τους. Αν μια πανανθρώπινη αξία είναι ας πούμε, το άρθρο 5 της διακύρηξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: «Κανείς δεν επιτρέπεται να υποβάλλεται σε βασανιστήρια ούτε σε ποινή ή μεταχείριση σκληρή, απάνθρωπη ή ταπεινωτική», τότε οι μισοί μπάτσοι αυτού του κόσμου καταπατούν ασύστολα ένα από τα βασικότερα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σώωωωπα θα μου πείτε. Ναι, αλλά αν οι μπάτσοι είναι και χριστιανοί, αυτά τα δύο συγκρούονται. Αν επίσης είναι και Έλληνες που οι νόμοι αποτρέπουν τέτοια συμπεριφορά (έχουμε δηλαδή, τις τρεις ιδιότητες μπάτσος, χριστιανός, Έλληνας) ε τότε μιλάμε για το πιο αλλοπρόσαλο μίγμα αξιών που υπάρχει. Πάντα σε ηθικό επίπεδο φυσικά.
Θέλω να πω ότι έχουμε κάτσει κι έχουμε μπλέξει τους νόμους, τη θρησκεία, την κουλτούρα, τον πολιτισμό, το προσωπικό συμφέρον, τον πατριωτισμό ή όλα όσα κάνουμε για την επιβίωση, με την ηθική. Που τελικά δεν είναι καθόλου τα ίδια, όπως θα δείτε παρακάτω.

Διάβασα αυτές τις μέρες κάτι σκόρπια στο νετ (γι΄αυτό δεν μπόρεσα να βρω ξανά τα link) για την κριτική και αναλυτική σκέψη και θεώρησα καλό να τα παραθέσω εδώ μεταφρασμένα γιατί για πρώτη φορά βρήκα απλά και συμπυκνωμένα όλα αυτά που προσπαθώ εδώ και καιρό να αποτυπώσω ή να τεκμηριώσω αλλά δεν μπορούσα.

«- Δυστυχώς οι περισσότεροι άνθρωποι μπερδεύουν την ηθική με την συμπεριφορά που οφείλουν να έχουν στα πλαίσια της κοινωνίας, της θρησκείας και των νόμων. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βλέπουν την ηθική ως προσωπικό θέμα ή σαν σετ ιδεών και αρχών που μας οδηγούν στη συμπεριφορά που βοηθά ή βλάπτει τα υπόλοιπα όντα.

- Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν ότι η ηθική ορίζεται πανανθρώπινα όπως για παράδειγμα μέσω της διακύρηξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών (UN Declaration of Human Rights) και πως αυτή η ηθική είναι διαπολιτισμική και διαθρησκευτική.

- Οποτεδήποτε βασίζουμε τα ηθικά μας συμπεράσματα σε θρησκευτικά ή πολιτισμικά δεδομένα, διαχωρίζουμε τους εαυτούς μας από εκείνους που έχουν αντίθετες θρησκευτικές ή πολιτισμικές πεποιθήσεις. Είναι κρίσιμο επομένως, ότι χρησιμοποιούμε τις κοινές ηθικές έννοιες και τις αρχές ως οδηγούς στο συλλογισμό, μέσω των κοινών ηθικών ζητημάτων.

- Η ανάπτυξη των ηθικών δυνατοτήτων συλλογισμού κάποιου, είναι κρίσιμη επειδή υπάρχει στην ανθρώπινη φύση μια ισχυρή τάση προς τον εγωισμό, την προκατάληψη, προς την μονόπλευρη αιτιολόγηση και την αυτοεξαπάτηση.

- Τεράστια χρηματικά ποσά ξοδεύονται για να πειστούν οι άνθρωποι να δουν τα γεγονότα του κόσμου με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Επιπλέον, ανάλογα με την κοινωνία και τον πολιτισμό στους οποίους ανατρεφόμαστε, οι ίδιοι είμαστε έντονα προδιαθετημένοι για να δούμε μερικά πρόσωπα και έθνη στην πλευρά του καλού και άλλα, στην πλευρά του κακού. Το σημαντικότερο είναι πως σχεδόν όλοι οι άνθρωποι αυτοπροσδιορίζονται ως σύμμαχοι της πλευράς του καλού και των εχθρών τους στην πλευρά του κακού.

- Στον καθημερινό κόσμο, το ηθικό αντιμετωπίζεται μερικές φορές ως το πλέον προφανές και αυτονόητο ενώ θα έπρεπε να ήταν θέμα συζήτησης ή αντιθέτως, αντιμετωπίζεται ως θέμα συζήτησης όταν πρέπει να είναι προφανές και αυτονόητο».

Τελικό συμπέρασμα: Είμαστε όλοι Μπαμπούσκες. Άπειρα τα layers κολλημένα πάνω μας που αν πρώτα δεν αναγνωριστούν, δεν γίνεται να ανοιχτούν ώστε κάποτε να φτάσουμε στον πυρήνα των πραγμάτων.

p.s. Τι γαμάτο που είναι το νετ!!!

Δημοσιεύθηκε στο PHILOSOPHY | 29 σχόλια »