ΤΟΜΠΑΚΟ ΚΟΝΣΠΙΡΑΣΙZ


Αυτές τις μέρες είμαι θύμα μιας πολύ ύποπτης συνωμοσίας. Εκτός από τα κλαριά που έχει μέσα ο καπνός μου (έλεος ρε μάγκες, ρίχτε και λίγο καπνό στο σακουλάκι) ανακάλυψα ότι αυξήθηκε σημαντικά ο αριθμός καπνομπαλακίων. Οκ, δεν ξέρω πώς αλλιώς να τα περιγράψω αλλά μοιάζουν με μικρά εύπλαστα μαύρα μπαλλάκια που άμα κάνεις τη μαλακία και τα στρίψεις μέσα στο τσιγάρο, θα σου βγουν τα μάτια όξω στο ρούφηγμα, θα σβήσει η αηδία και θα πέσει μια κάφτρα ΝΑ ανάμεσα στα βυζιά σου. Τρία σημάδια σήμερα. Τζιζ.

Ένιγουέι, η γιαγιά μου αποφάνθηκε. Δούλευε χρόνια στου Παπαστράτου (μιλάμε για το ‘50 δηλαδή) και μου είπε ότι είναι ποντικοκούραδα. Μπάστα ρε γιαγιά της λέω, τί είναι αυτά τώρα; Θα αφήνανε έτσι ξέμπαρκους τους πόντικες να χέζουν τον καπνουλάκο του κόσμου να πάθουμε και καμιά λεπτοσπει…σπι… εεε…πώς το λένε γμτ… μόλυνση; Κάθετη η γιαγιά. Τί μόλυνση ρε ζώον αφού του βάζεις φωτιά του καπνού, καίγονται τα κουραδάκια και ψοφάνε τα μικρόβια. Οι πόντικες λέει του καπνού αλωνίζουνε στα καπνεργοστάσια. Με τις σκούπες τους κυνηγάγαμε τότε στον Παπαστράτο.

Ο κολλητός είχε άλλη άποψη. Με κοίταξε μ΄αυτό το συνομωτικό βλέμα και μου λέει πάρτο και μύρισέ το. Δεν του είχα πει τη γνώμη της γιαγιάς και για να μη φανώ μη μου άπτου το πήρα το ζώον και το μύρισα. Τίποτα. Τί ρε; του λέω. Μαύρο είναι μου λέει. Το βάζουνε για να μας δένουνε και να μας κάνουνε πρεζάκια της μάρκας τους. Καλή φάση.

Μπας να μαζέψω τα ποντικοκούραδα και να τα στρίψω όλα μαζί να δω τί παίζει; Άμα μαστουρώσω θα έχει δίκιο ο κολλητός και άμα τα τινάξω θα είμαι η πρώτη ηλίθια που κάπνισε ποντικοκούραδα εξεπιτούτου.

Ξέρει κανείς τελικά τί είναι αυτά; Θα σκάσω άμα δε μάθω!