IN THE END…


Οφείλουμε λέει, να διαβάσουμε όλα τα πολιτικά προγράμματα και να επιλέξουμε βάσει επιχειρημάτων, οραμάτων και λογικής.

[Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια πολύ πολύ όμορφη βασιλοπούλα. Ουρά έκαναν οι πρίγκηπες να την παντρευτούν. Ο βασιλιάς όμως, καθότι προνοητικός αποφάσισε να επιθεωρήσει τις προίκες ώστε να διαλέξει τον πιο πλούσιο. Συνήθως στα παραμύθια παίζουν παραμυθένιοι έρωτες που δε κοιτάνε χρήματα, που περνάνε μύρια όσα αλλά στο τέλος θριαμβεύουν και ζουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Σ΄αυτό το παραμύθι όμως, η πριγκήπισσα δεν είχε γκομενάκι. Ούτε και πρόβλημα να της βρει ο daddy τον γαμπρό. Μια κανονική πριγκήπισσα δηλαδή. Διάβαζε, διάβαζε που λέτε ο γερο-βασιλιάς τους ατέλειωτους πάπυρους με τις προίκες και μετά από ψιλοεξωπαραμυθένιους λογιστικούς υπολογισμούς κατέληξε στον πιο πλούσιο. Του έδωσε την κόρη του και… δεν έζησαν αυτοί καλά. Βλέπετε, ο βασιλόπουλος είχε «φουσκώσει» την προίκα με ωραία λόγια και ψέμματα. Πουχου αντί να γράψει ένα βρωμομαντρί με δύο ψωροπρόβατα, έγραψε «βασιλική φάρμα με πρόβατα που παράγουν κασμίρι και μυρίζουν λεβάντα»]

Έτσι λοιπόν, ένα φυλλάδιο γεμάτο πολιτικές θέσεις, προγράμματα και σχεδιασμούς, λυπάμαι που σας το λέω έτσι χοντρά, μπορεί να περιέχει ψέμματα ή τέλος πάντων, πράγματα που δεν υπάρχει καμία περίπτωση να γίνουν. Είτε γιατί δεν είναι ρεαλιστικά είτε γιατί δεν υπήρχε ποτέ πρόθεση να γίνουν. Σοκαριστικό ε;

[Όταν λοιπόν ο γερο βασιλιάς πήγε μετά το γάμο στον γαμπρό και του ζήτησε το λόγο για τις ανακρίβειες που έγραφε στην προίκα, εκείνος είχε ένα σωρό επιχειρήματα: «μα πατέρα, ποιες ανακρίβειες; Εγώ φταίω που τα διακόσια πρόβατα αρρώστησαν και έμειναν μόνο δύο; Εγώ φταίω που η αρρώστια κατάστρεψε το μαλλί τους και τέλος πάντων, εμένα δεν μου μυρίζουν καθόλου προβατίλα. Εμένα μου μυρίζουν λεβάντα!» Ο βασιλιάς τουμπαρίστηκε ξανά και είπε να δώσει άλλη μια ευκαιρία στον τόσο άτυχο γαμπρό του. Άλλωστε η βασιλοπούλα θα ζούσε ευτυχισμένη με τα λεφτά του πατέρα της»]

Κι όταν αφού ψηφιστεί το εκάστοτε κόμμα, ζητήσεις εξηγήσεις, τότε αρχίζει ο φαύλος κύκλος των επιχειρημάτων: «ναι ξέρετε, το χρονικό διάστημα είναι πολύ μικρό για να τα πετύχουμε όλα αυτά. Ξαναψηφίστε μας και τα έχουμε στο τσεπάκι. Ή ναι ξέρετε, είχαμε όλη την καλή πρόθεση να τα κάνουμε αλλά οι προηγούμενοι τα ΄χαν σκατώσει πολύ περισσότερο απ΄ότι νομίζαμε και τώρα παλεύουμε με το Χάος για να τα καταφέρουμε. Αναμείνατε. Ψοφάμε στην κούραση. Αγγαρεία κάνουμε. Κουλουπου.

[Ο πρίγκηπας ζούσε στο παλάτι με την πριγκήπισσα τρισευτυχισμένος. Έτρωγε, έπινε, πήδαγε (oops, μάλλον αυτό δεν το κάνουν στα παραμύθια) και γενικά δεν είχε να ασχοληθεί με όλα αυτά που περνάνε συνήθως οι πρίγκηπες για την καρδιά της αγαπημένης τους (δράκοι, μονομαχίες, γρίφοι και ατέλειωτες πίστες χωρίς ammo και save). Κάποτε όμως, τα λεφτά λιγόστεψαν και έπρεπε να βρει γρήγορα λύσεις. Ο γερο βασιλιάς τον έπιασε και τον ρώτησε τι να κάνουν. Εκείνος, βούτηξε την βασιλική κορώνα, την φόρεσε και είπε στον βασιλιά: «πατέρα, μην ανησυχείς αναλαμβάνω εγώ. Θα βάλω το αρσενικό μου πρόβατο να πηδήξει το θηλυκό, θα κάνουν πολλά προβατάκια, θα τους δώσω και φάρμακο για την αρρώστια και θα τα πλύνω να μη βρωμάνε. Σε μια τετραετία θα έχω πάλι τα πλούτη μου και η κόρη σου θα ζήσει ευτυχισμένη]

Εν΄όψει εκλογών πιάνουν δράση τα μεγάλα μέσα. Δικηγόροι, οικονομολόγοι, επικοινωνιολόγοι βρίσκουν τον καλύτερο τρόπο να ειπωθούν τα πράγματα ώστε να πειστούν οι ψηφοφόροι. Ο γίγαντας όμως έχει πήλινα πόδια. Όλα βασίζονται σε υποσχέσεις. Όλα αφορούν την ωραιοποίηση μιας εντελώς άσχημης πραγματικότητας. Αν κάτσεις και ασχοληθείς σοβαρά με τα λεγόμενα πολιτικά προγράμματα, θα σκεφτείς δύο πράγματα: α. αφού πάμε για φούντο, με δουλεύουν; β. ψεύτικες υποσχέσεις. Γιατί κανείς δεν μπορεί να σε πείσει ότι πήρες αύξηση άμα δεν πήρες ή άμα τη δίνεις πίσω διπλή σε φόρους και κανείς δεν μπορεί να σου εγγυθεί ότι θα πραγματοποιήσει υποσχέσεις.

[Ο βασιλιάς τα πήρε κρανίο. Ποιος του εγγυώταν ότι τα τρία πρόβατα θα πηδιούνται νυχθημερών για να κάνουν ικανοποιητικά πολλά προβατάκια; Ότι το φάρμακο θα τα γιατρέψει στ΄αλήθεια αυτή τη φορά; Ότι άμα είσαι πρόβατο, μπορείς να διώξεις την προβατίλα με πλύσιμο; Ακόμα κι ότι ο γαμπρός του ήταν πλούσιος κάποτε, in the first place? Έτσι, άρχισε να συναντά κι άλλους υποψήφιους γαμπρούς – σ΄αυτό το παραμύθι παίζουν και διαζύγια και διατροφές, άσε που δεν πειράζει να μην είναι παρθένα η πριγκήπισσα (αφού δεν τις πηδάνε στα παραμύθια είπαμε). Άρχισε πάλι να διαβάζει πάπυρους με προίκες ο βασιλιάς. Τώρα ήταν πιο δύσπιστος. Ακόμη κι αν επιθεωρούσε επιτόπου τις προίκες, κανείς δεν μπορούσε να του εγγυηθεί πως ήταν στ΄αλήθεια δικά του όλα αυτά τα πλούτη. Έτσι, πήρε δραστικά μέτρα]

Η καλύτερη λύση θα ήταν ένα συμβόλαιο με τζίφρες και πολλές σφραγίδες (απ΄αυτές που ξεχειλάνε από τα χιλιάδες πιστοποιητικά που μας ζητάνε να τρέχουμε δεξιά αριστερά γαμώ τη γραφειοκρατεία τους γαμώ και που σημαίνουν ότι την έχεις πουλέψει για τα καλά άμα δεν τις έχεις αλλά άμα τις έχεις είσαι σίγουρος ότι το χαρτί σου είναι καραέγκυρο – ουφ κωλοδιάρροια) από το κάθε κόμμα. Κύριε, αφού λέτε ότι θα κάνετε αυτά κι αυτά κι αυτά, υπογράψτε τα. Άμα την επομένη των εκλογών δεν τα ψηφίσετε και δεν τα κάνετε πράξη, προκυρήσονται ξανά εκλογές και το κόμμα σας (και όσοι πολιτικοί σας απαρτίζουν) εξαφανίζεστε δια παντός από την πολιτική σκηνή. Να πάτε στην μπανανία να κάνετε καριέρα. Τελεία και παύλα.

[Έστειλε λοιπόν αυτόν τον τύπο με την ντουντούκα (πώς τον λένε, που τρέχει στα παραμύθια και μαζεύει τον κόσμο στις πλατείες) και του είπε να διαλαλήσει το εξής: «Αγαπητοί μας υπήκοοι, ο πολυχρονεμένος μας βασιλιάς βγάζει πάλι την πριγκήπισσα στο σφυρί. Ο πιο πλούσιος θα την παντρευτεί. Προσοχή όμως, όποιος γράψει έστω κι ένα τόσο δα ψεμματάκι για το ύψος της προίκας του, ακόμα κι αν παντρευτεί την πριγκήπισσα (ακόμα κι αν την έχει πηδήξει – χαλάλι) κατόπιν διαταγής του πολυχρονεμένου, θα αποκεφαλίζεται». Οκ, είχε κάποια κενάκια η απόφαση του βασιλιά αλλά προκειμένου να ζήσουν αυτοί καλά που είναι και ο σκοπός ενός παραμυθιού που σέβεται τις μαλακίες που λένε τα παραμύθια, ε ας την πηδάγανε και καμιά δεκαριά τη πριγκήπισα. In the end there will be only one ]

In the end there will be only one.

The End