ΜΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΑΝ


Η συγκέντρωση στη Βουλή, δεν έγινε ούτε για τις φωτιές, ούτε για το περιβάλλον, ούτε για τους πολιτικούς. Έγινε για μένα. Ναι, για μένα. Ο σκοπός ήταν να σηκωθώ οικειοθελώς από τον καναπέ μου, να μην κανονίσω βόλτα Κυριακή βράδι και να πάω στο ξεκάρφωτο να σταθώ για ένα δίωρο καλοκαιριάτικα μπροστά στην Βουλή πάνω στην λεωφόρο. Πόσο ηλίθιο είναι αυτό;

Για δύο ώρες, με έπεισαν να σταθώ εκεί ενώ περίπου τρεις χιλιάδες άνθρωποι με μούτζωναν, με έβριζαν, με λοιδωρούσαν. Αυτό γινόταν εναλλάξ σε όλους όσους πήγαμε εκεί. Έβρισα και μούτζωσα κι εγώ τους διπλανούς μου μέχρι που μετά από ώρες και χιλιάδες φάσκελα, αποφασίσαμε κόκκινοι από ντροπή να αλλάξουμε την ζωή μας.

Δεν ξέρω αν υπήρχε ευγενέστερος τρόπος να «ξυπνήσω» αλλά αυτή η ομαδική αυτοκατακραυγή λειτούργησε μέσα μου ως σημείο μηδέν.

Δεν θα ανεχτώ ξανά τέτοιο διασυρμό στο μέλλον. Θέλω την επόμενη φορά που θα με προσκαλέσουν σε ομαδική συγκέντρωση να μην με φασκελώσει κανείς. Θέλω να μοιράζουμε μπράβο ο ένας στον άλλον και το ραντεβού να είναι σε μια καταπράσινη Αθήνα.

Τουλάχιστον το κομμάτι που μου αναλογεί θα το κάνω παραδεισένιο.

[-Οι πολιτικοί; Το κράτος; Αυτοί δεν έχουν ευθύνες;
- Έλα τώρα, ποιος τους χέζει όλους αυτούς τους «καμμένους]