ΕΧΕΙ ΚΟΣΤΟΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Ο φίλος μου ο Τάσος με την κοπέλα του, περπατούσαν στα Εξάρχεια και συνάντησαν μπροστά τους, παρκαρισμένο ΠΑΝΩ στο πεζοδρόμιο ένα τζιπ.

Θα μπορούσαν να το παρακάμψουν και να συνεχίσουν. Θα μπορούσαν να το θεωρήσουν ακόμα και φυσικό. Θα μπορούσαν να μην ενοχληθούν καν.

Ο Τάσος όμως είπε ν΄αλλάξει τον κόσμο. Συνέχισε να περπατάει στην ευθεία, και άρχισε να περπατά πάνω στο τζιπ σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Σκέφτηκε ότι είναι άδικο να μην μπορεί να περάσει ένας ανάπηρος από εκείνο το πεζοδρόμιο. Ο οδηγός τον είδε και έγινε έξαλλος. Οι αστυνομικοί τον έκλεισαν στο κρατητήριο.

Τώρα αντιμετωπίζει κατηγορίες πέρα από την προφανή (πρόκληση – όποιας – ζημιάς), ενώ ο οδηγός του τζιπ δεν πήρε ούτε ΜΙΑ ΚΛΗΣΗ για παράνομο παρκάρισμα. Ο οδηγός του τζιπ είναι το θύμα σ΄αυτήν την υπόθεση.

Η συνέχεια είναι η αναμενόμενη… γιατί ο κόσμος δεν έχει αλλάξει και πόσο μάλλον οι μπάτσοι και αυτοί που έχουν τζιπ μυαλό.

Η συνέχεια εδώ.

ΤΑΣΟΥΛΗ, ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ.-

“ISTORIKI MNIMI…

…SIMAINEI KAT ARXIN “GLOSSA” K. YPOURGOS!”

“Ayti ti stigmi i nea genia,ektos elaxiston eksaireseon, ekdilonetai me enan oplismo tis takseos ton 1000 to poly lekseon,eno i diadiktyaki glossiki tous ekfrasi einai ta frixta ekeina «greaklish» pou tora diavazete.. ”

άντε ας το δεχτούμε αυτό…. πάμε όμως να δούμε το συμπέρασμα:

“Gi ayto oi neoi politikoi mas adynatoun na ftiaksoun ena syllogismo tis prokopis, kai anagazontai na diaxeirizontai ton petsino logo tis paroximenis politikis ekfrasis, eno ta syntaktika la8i tous kai oi miksobarbarismoi tous dinoune kai pairnoune stis tileoptikes tous «emfaniseis».”

Προφανώς οι παλιοί πολιτικοί μας που δεν αδυνατούν να φτιάξουν έναν συλλογισμό της προκοπής, διαχειρίζονται καλύτερα τον λόγο με αποτέλεσμα….:

“Κontologis, an den stiriksoume ti glossa mas stis neoteres genies, i istoriki mas mnimi 8a eksafanistei. Mazi, isos kai me o,ti allo simainei akoma, «ΕΛΛΑΔΑ».”

….να τιμούν δηλαδή την ιστορική μας μνήμη;;;;;;

Εντάξει κύριε Ιατρόπουλε, δεν σας αρέσει το μονοτονικό και τα greeklish, το σέβομαι. Αλλά οφείλετε να παραδεχτείτε ότι τα άψογα ελληνικά σας έχουν έλλειψη λογικής.

Φυσικά, μου επιβεβαιώνετε τις υποψίες μου πως αυτός ο ασύνδετος τρόπος σκέψης όντως σημαίνει ΕΛΛΑΔΑ.

Greeklish rulez.-

“ΖΗΤΩΩΩΩΩ”

Αυτοί που πανηγύριζαν για τον Μπους στην Αλβανία και εκείνοι που πανηγύριζαν για τον Καραμανλή στην Αυστραλία, δεν έβλεπαν μπροστά τους ούτε έναν «φονιά», ούτε έναν «νεοδημοκράτη».

Δεν έβλεπαν μπροστά τους ούτε εξωτερικές πολιτικές, ούτε αθώους που έχασαν τη ζωή τους, ούτε έναν εντελώς ανεπαρκή πρωθυπουργό. Αυτά τα βλέπεις μόνο αν έχεις την πολυτέλεια. Αλλιώς, βλέπεις αυτά που θέλεις να δεις, αυτά που σου έλειψαν, αυτά που θέλεις να ζήσεις.

Μπους σημαίνει ελευθερία, αγαθά, οικονομική ανάπτυξη, «πότε επιτέλους θα ζήσουμε κι εμείς σαν άνθρωποι» και Καραμανλής σημαίνει «πατρίδα», «Ελλάδα», «αχ πόσο μου έλειψε ο τόπος μου».

Ανθρώπινα πράγματα που δεν μας παίρνει να κρίνουμε αν δεν έχουμε ζήσει σε χειρότερες συνθήκες.

ΜΠΕΤΟΝ ΑΡΜΕ


Δεν ξέρω αν φταίει μόνο η ηλικία – που μάλλον έχει βάλει το χεράκι της, «πήζει το μυαλό σου», «φρονιμεύεις» και άλλα παρήγορα – όμως, οι σταθερές μου αρχίζουν και καταρρέουν η μια μετά την άλλη. Και λέγοντας σταθερές εννοώ όλα αυτά τα πράγματα που κάποτε πιάστηκες για να ξεκινήσεις. Για παράδειγμα, η θρησκεία είναι μια τέτοια σταθερά. Μπορεί για μένα να είναι παντελώς άχρηστη τώρα αλλά την θεωρώ ωραίο παραμυθάκι για ένα παιδί ώστε να φρενάρει λιγάκι μέχρι «να πήξει το μυαλό» του.

- ποιανού είναι αυτή η κούκλα παιδί μου;
- της Ελενίτσας.
- και γιατί την πήρες;
- έτσι.
- δώστη πίσω αμέσως γιατί είναι αμαρτία και ο θεούλης θα σε στείλει στην κόλαση.
- α, εντάξει.

Προφανώς αυτή η απομυθοποίηση συμβαίνει όταν πρέπει να πετάξεις τα βοηθητικά ροδάκια και να αρχίσεις να πατινάρεις μόνη σου. Που σε μερικούς ανθρώπους δεν συμβαίνει ποτέ, σε άλλους αργεί και άλλοι την ψιλλιάζονται από νωρίς. Ε, σε μένα άργησε. Όταν πρωτοξεκινάς να αντιλαμβάνεσαι το χάος, κάνεις μικρά μικρά βηματάκια αλλά και πάλι δεν είσαι σίγουρη.

- ποιανής είναι ο Νικολάκης;
- της Ελενίτσας.
- και γιατί τον πήρες;
- έτσι.
- δώστον πίσω αμέσως γιατί είναι αμαρτία και ο θεούλης θα σε στείλει στην κόλαση.
- όχι. θα παίξω λίγο, μετά θα ζητήσω συγχώρεση και βουαλά ο παράδεισος.
- ο θεούλης θα σε τιμωρήσει γιατί το ΄χεις σχεδιασμένο. Δώστον πίσω τώρα.
- α, εντάξει.

Στην πορεία, ανακαλύπτεις τη λογική και γεμίζει ξαφνικά η κεφάλα σου με επιχειρήματα τόσο πολύ προφανή αλλά και τόσο αντιφατικά με αυτά που ήξερες ως τώρα, που λες πρώτα να τα δοκιμάσεις για να δεις πού θα σε βγάλουν.

- από πού είναι ο Ιμπραήμ;
- από την Αίγυπτο.
- και ΔΕΝ είναι χριστιανός;
- όχι.
- αν δεν γίνει χριστιανός, είσαι αμαρτωλή και ο θεούλης θα σε στείλει στην κόλαση.
- μα θα αλλαξοπιστήσω εγώ, το ίδιο κάνει.
- κι αυτό είναι αμαρτία και ο θεούλης θα σε στείλει στην κόλαση.
- ο Αλλάχ όμως θα με βγάλει απ΄τα καζάνια, θα με στείλει στον δικό του παράδεισο και θα με ταίζει πιλάφια που είναι το αγαπημένο μου φαγητό.
- …

Και σιγά σιγά αρχίζει το μεγάλο Γλέντι Της Ζωής. Ο καμβάς που έβαψες πάνω του τον εαυτό σου εξαφανίζεται και στην προσπάθεια να μην εξαφανιστείς κι εσύ μαζί του, παίρνεις ένα μεγάλο πινέλο και ψάχνεις τοίχους να βαφτείς. Σύντομα όμως ανακαλύπτεις ότι δεν υπάρχουν τέτοιοι τοίχοι παρεκτός κι αν τους χτίσεις εσύ. Με δικά σου υλικά και μάλιστα πολύ πολύ ανθεκτικά. Λογικά υλικά.

- αυτός είναι ομοφυλόφιλος.
- μα αυτός είναι παπάς!
- και;

- αυτός είναι αρχικλέφταρος.
- μα αυτός είναι καθηγητής πανεπιστημίου
- και;

- αυτός είναι απατεώνας.
- μα αυτός είναι υπουργός!
- και;

- αυτός είναι τίμιος άνθρωπος.
- μα αυτός είναι Αλβανός!
- και;

- αυτός είναι ψεύτης.
- μα αυτός έχει δικιά του εκπομπή στην τηλεόραση.
- ίσα – ίσα.

Παραδόξως πάντως, κάποιες σταθερές παραμένουν ακόμα όσο κι αν πήξει το μυαλό σου. Αυτές είναι τα θεμέλια συνήθως.

- σ΄αγαπώ.
- πού με βάζεις;
- στα link μου.
- κι άμα πέσω απ΄τa link σου;
- θα συνεχίσεις να υπάρχεις στην ζωή μου βρε χαζό.