DO

SIGN.

DEEP INSIDE


Αυτή η τρέλα με το εύκολο και γρήγορο αδυνάτισμα πρέπει κάποτε να εκλείψει. Το ξέρω ότι είναι σκατά φάση να πρέπει να χάσεις δυό ανθρώπους από πάνω σου για να καταφέρεις να μοιάζεις με τα εντελώς ηλίθια πρότυπα για να αρέσεις, αλλά φταίμε κι εμείς. Δέκα χρόνια φουρνάρισσα, κάτι αποκόμισα απ΄όλα αυτά. Έχω δει άπειρες περιπτώσεις και όοολες βιάζονταν. Τους έλεγα μπάστα ρε παιδιά, δεν πήρατε τόσα κιλά σε ένα μήνα, πώς θέλετε να σας τα βγάλω τόσο γρήγορα; Η διαφήμιση έτσι λέει, μου έλεγαν.

Ό,τι περίπτωση είχα, βιαζόταν του σκοτωμού. Κατά ένα 90% ο λόγος ήταν προφανής. Βιάζονταν τόσο, διότι μου τις έφερναν σηκωτές. Ναι, δεν έρχονταν ποτέ μόνες. Τρελαμένες μαμάδες που ήθελαν να παντρέψουν τις γεματούλες κόρες τους, αρραβωνιαστικοί που «δεν σε παντρεύομαι έτσι», σύζυγοι που «κοίτα πώς κατάντησες» και το ακόμα πιο συνηθισμένο, οι αόρατοι εραστές. Αυτοί που κατοικούσαν μόνο στο μυαλό τους καμιά δεκαετία, τις είχαν στοιχειώσει κυριολεκτικά και τις έβαζαν έμμεσα να κάνουν τα πιο απίθανα πράγματα.

Απ΄τις πιο χαρακτηριστικές φάσεις, όταν μέναμε μόνοι με τον εκάστοτε συνοδό και άρχιζαν οι επεξηγήσεις: «της μιλάω έτσι για να ξεκουνηθεί», «μη φοβάσαι, δεν πληγώνεται αυτή, είναι χοντρόπετση», «στο λέω, αν δεν αδυνατίσει θα την παρατήσω», «άμα συνεχίσει έτσι θα μας μείνει στο ράφι, κι όχι τίποτ΄άλλο αλλά δεν θα την χωράει κιόλας» και άλλα στοργικά. Όλες είχαν ένα deadline για να παραδώσουν τον νέο τους εαυτό και η διαφήμιση ερχόταν γάντι: εύκολα και γρήγορα.
Χθες βράδυ έβλεπα το όλο κύκλωμα πίσω από τις επεμβάσεις δακτυλίου και πόσο τα παίρνουν οι γιατροί και πόσο πληρώνουν το κεφάλι για να τους πας πελάτη και πόσο εμπόριο έχει γίνει όλο αυτό… και απογοητεύτηκα. Είδα και συγγενείς να εξιστορούν πώς πέθαναν κάποιες γυναίκες από αυτές τις επεμβάσεις. Τα ίδια και τα ίδια. Πριν λίγο μου έλεγε μία συνάδελφος πόσο τσαντίστηκε ο διαιτολόγος της που αρνήθηκε να πάρει τα χάπια που της πρότεινε. Μαλάκες πού πάμε;

Μερικές βδομάδες πριν, έκοψα πάλι τα μαλλιά μου πολύ κοντά (ως συνήθως). Άρχισαν πάλι τα σχόλια «σε αφήνει ο άντρας σου;», «έχασες τη θηλυκότητά σου, μα δεν το σκέφτηκες καθόλου», «καλά πώς τόλμησες κάτι τέτοιο;» κι έλεγα δε μπορεί, θα υπάρχει έστω ένας άνθρωπος που δεν τα παίρνει όλα αυτά τόσο πολύ σοβαρά. Αν ένα μάτσο τρίχες γίνεται μεσανατολικό για ένα ζευγάρι, φαντάζομαι τι θα είναι μερικά γραμμάρια λίπους.

Μαλλιά έβγαζε τότε η γλώσσα μου να ξεμοναχιάζω πελάτισσες και να προσπαθώ να καταλάβω αν οι ίδιες θέλουν ν΄αδυνατίσουν ή απλά έρχονται επειδή πιέστηκαν. Και δεν μιλάμε για παχύσαρκες που λες, πάει στο διάολο είναι θέμα υγείας, μιλάμε από πέντε μέχρι δέκα, άντε δεκαπέντε κιλά παραπάνω. Σε μερικές μάλιστα τους πήγαιναν τα κιλάκια αλλά θα έτρωγα γερό βρίσιμο απ΄τ΄αφεντικά αν ξεστόμιζα τίποτα τέτοιο. Τους έλεγα λοιπόν ότι αν δεν το πολυθέλουν οι ίδιες, τσάμπα κόμπος και ταλαιπωρία να φουσκώνουν και να ξεφουσκώνουν το σώμα τους όποτε καβλώσει στους γύρω να μοιράζουν deadlines. Χώρια που το σώμα τους είχε κρεμάσει απίστευτα από τα βάλε – βγάλε δεκάκιλα. Τίποτα αυτές. Είχαν πείσει τον εαυτό τους ότι ήταν δική τους η απόφαση. Και φυσικά, έχαναν ό,τι έχαναν (ή αν δεν, έριχναν το φταίξιμο σε εμάς) και μετά από ένα μήνα ξανά μανά.

Ε λοιπόν έχω φτάσει στο σημείο όταν βλέπω μια γυναίκα να ξέρω σχεδόν αμέσως τους λόγους που θέλει να αδυνατίσει και αν θα τα καταφέρει. Κι αυτό δεν είναι τίποτα πυρηνική φυσική, απλά πράγματα είναι. Αρκεί να παρατηρήσεις παραδίπλα τον σύζυγο. Δεν υπάρχει τίποτα που να εγκρίνει πάνω στη γυναίκα του. Τα κιλά, τα μαλλιά, τα ρούχα, τα λόγια. Τίποτα. Και λες, ρε μαλάκες γιατί τις παιδεύετε έτσι; Αφού δεν γουστάρετε, τι στο διάολο θα κερδίσετε αν τις στέλνετε από χασάπη σε χασάπη;

Και μετά βλέπεις και τις γυναίκες τους. Δεν υπάρχει τίποτα που να κάνουν και να μην ελπίζουν να τους κερδίσουν. Ακόμα και η παραμικρή ανάσα είναι μια προσπάθεια να πάρουν αποδοχή. Και λες, βρε χαζές τι το παιδεύετε; Ακόμα και μοντέλα να γίνετε, όλο και κάποια άλλη καλύτερη θα βρουν να σας συγκρίνουν. Αφού δεν γουστάρουν και κάνει μπαμ από χιλιόμετρα. Τι θα κερδίσετε αν παίζετε με την υγεία σας αντί να βρείτε έναν άνθρωπο που να νοιάζεται για εσάς;

Και μετά έχω στο γραφείο και το μαλακισμένο το καβλοράπανο που καταφέρνει κάθε μέρα να κάνει τα νεύρα είκοσι ανθρώπων μπριζόλες. Άπειρα τηλεφωνήματα με το ίδιο και απαράλλαχτο θέμα: γυμναστήρια, χαλάρωση στους προσαγωγούς, διαιτολόγοι, ινστιτούτα, σολάριουμ… και ένα κάρο κατεστραμμένες σχέσεις. Έτσι. Επειδή έχει νεύρα. Επειδή έχει νεύρα απ΄τη δίαιτα.

Λέω να πάρω κάνα παγωτοπεντόκιλο αυτό το μήνα. Έτσι. Για να της σπάσω τα νεύρα.