RE: ΤΡΙΑ ΣΕ ΕΝΑ…
Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Μάρτιος 13, 2007
…ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΜΕΝΑ
Στα πλαίσια της πετριάς που φάγαμε τελευταία με τα μπλογκοπαίχνιδα και επειδή έχω ήδη αρπάξει τρεις προσκλήσεις από τρία μπλογκοβαρεμένα, απαντώ και μισή ντροπή δική σας και άλλη μισή πάλι δική σας.
1. Ο μπλογκοχωριανός νούμερο ούνο, θέλει λέει 7 αγαπημένες μου ταινίες. Et voila:
1.Matrix (όλες, αλλά η πρώτη γαμάει).
2.Συνήθεις ύποπτοι
3.Seven
4.In da house
5.Legends of the Fall
6.The other sister
Πάει αυτός.
2. Ο άλλος μπλογκοχωριανός θέλει λέει, ένα κείμενο που να περιέχει τις λέξεις: θέσφατο, γκρεμός, χάδι, υπομονή, μοντέλο. Γαμώ την τύχη μου δηλαδή εδώ μέσα! Ας το προσπαθήσω.
ΚΟΤΟΝΕΙΡΑ
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοτόπουλο πολύ προβληματισμένο. Ο δάσκαλος στο κοτοπουλέγιο το είχε βάλει τιμωρία, γιατί δεν ήξερε τη λέξη «θέσφατο». Είχε γίνει ρεζίλι μπροστά στα μάτια της κοτοπουΛέλας του, άσε που έπρεπε να μείνει μισή ώρα στην γωνία και να στέκεται στο ένα πόδι, σα μαλάκας πελεκάνος. Γιατί, ως γνωστόν κοτόπουλα και πελεκάνοι έχουν τις χειρότερες των σχέσεων.
Το μόνο που ήθελε ήταν να εξαφανιστεί, να πάει να πέσει στον γκρεμό και τότε, πάνω στην στεναχώρια του, του ‘φυγαν δύο κουτσουλιές και τρία κακαρίσματα μέσα στην τάξη. Κοτοπανωλεθρία! Ο κοτοπουλοδάσκαλος πρέπει να το λυπήθηκε πολύ, γιατί πλησίασε και μετά από ένα γλυκό χάδι, του ψιθύρισε να κάνει υπομονή. Του είπε πως σύντομα το μαρτύριο θα τέλειωνε και πως το μόνο πράγμα που μετράει είναι να έχει στόχους και να σπουδάσει.
Έτσι, μετά από πολλά χρόνια, όταν θα είχε γίνει κοτοδικηγόρος και τρανός, κανείς δεν θα ‘ξερε για τις κουτσουλιές του, θα είχε όποια κότα γούσταρε και η κοτοΛέλα που τώρα κακάριζε σαν χαζή, το πιθανότερο θα κατέληγε σ’ένα βρώμικο κοτέτσι, να γεννάει, να κακαρίζει, να μοιράζεται έναν κόκορα με ένα τσούρμο κοκότες και να παρακαλάει τον μεγαλοκοτοδικηγόρο, να της βγάλει διαζύγιο με διατροφή. Κι εκείνος, ανάμεσα στα μοντέλα και τις κοτοΝαόμι, μεγάλος και τρανός, να της ζητάει ευθαρσώς, πενήντα φρέσκα αυγά ημέρας και ένα ολόκληρο πουπουλομμύριο, μπας και γλιτώσει τη χαζή.
Next ppplease….
3. Και η κυρία μπλογκοherinna, θέλει λέει, πάλι ένα κείμενο που να περιέχει τις λέξεις: σκιάχτρο, αρκούδα ή άρκτος, βάρκα, μετρό, λιμάνι. Μα πού τα βρίσκετε ήθελα να ‘ξερα… Έλα, εδώ σ’έχω:
ΜΠΑΤΣΟΜΠΛΟΓΚΙΝ
Μια στριφνή ξερακιανή κοκκάλω μανταμίτσα, σκιάχτρο σωστό, μας παλουκώθηκε στην καρέκλα. Δεν το κουνάει λέει, αν ο προϊστάμενος δεν της ζητήσει συγνώμη. Εκείνος, κρυμμένος πίσω από τη γραφειάρα του, τι κρυμμένος δηλαδή, πόσο μπορεί να κρυφτεί μια αρκούδα πίσω από μια ντάνα χαρτιά, κάνει τον απασχολημένο.
Μουλάρια κι οι δυο. Αφού λυσσάξανε στα μπινελίκια μόλις δέκα λεπτά πριν, τώρα το παίζουν κινέζοι, λες και δεν υπάρχει ο ένας για τον άλλον. Κι όλα αυτά, για μια μαλακία και μισή. Έχει πάρει η κυρία τη βάρκα της και την έχει στήσει μπροστά στο μαγαζί του γείτονα, τρεις μήνες τώρα. Ε, μια, δυο, τρεις, αφού δεν έπαιρνε από λόγια, της έκανε ο άνθρωπος μήνυση. Μόλις η κοκκάλω πήρε το χαρτί, μας κουβαλήθηκε στο τμήμα κι άρχισε να ουρλιάζει που δε σεβαστήκαμε τίποτα, που είναι από τζάκι, που ούτε λεωφορείο ούτε μετρό δεν έχει καταδεχτεί να πάρει στην ζωή της, που της μαγαρίσαμε το όνομα, που που που. Άει σιχτήρ μωρή!
Ε, της είπε ο προιστάμενος να πάει να τα πει στο δικαστήριο, αυτή το θεώρησε μεγίστη προσβολή, τον είπε ανάγωγο, της είπε ότι δεν είναι στο χέρι του, τον είπε ανύπαρκτο ανθρωπάριο, της είπε να φύγει, του είπε ότι θα τον αναφέρει, την είπε σπασαρχίδω, του είπε τέτοια ορολογία ούτε στο λιμάνι πανίβλαξ χιμπατζή, την είπε πατσαβούρα και με τα πολλά, της είπε να πάει να γαμηθεί. Και η αντίδραση; Μπαστακώθηκε η κοκκάλω και δεν φεύγει τώρα με τίποτα.
Πήγε τρεις, πήγε τέσσερις, αυτοί μουγκοί ακόμα. Και να μην μπορείς να φωνάξεις την αστυνομία να τη μαζέψει, αστυνομικό τμήμα είσαι σου λέει! Κι ο προϊστάμενος να κάνει τον ψόφιο κοριό, γιατί έχει χεσμένη τη φωλιά του ενώ αυτή ανένδοτη που μαγαρίστηκε το όνομά της, λέει. Και σχολάω όπου να ‘ναι.
Update: 5.00μ.μ. Βρίσκομαι ακόμα στο τμήμα και περιμένω τον ιατροδικαστή. Το καλό με το blogging είναι ότι θα ενημερωθείτε πριν τις εφημερίδες. Συνμπλόγκερς, αυτή είναι η πάσα αλήθεια:
Πριν είκοσι λεπτά κι ενώ οι δυο τους, πεισματικά περίμεναν ποιος θα λυγίσει, έτοιμοι να εκραγούν, φαίνεται από την συγκίνηση τον έπιασε κατούρημα τον προϊστάμενο και σηκώθηκε ξαφνικά να πάει τουαλέτα. Μόλις τον είδε η κοκάλω, νόμιζε ότι πήγε να το σκάσει, του όρμηξε τον βούτηξε απ΄τη μύτη κι άρχισε να κράζει σαν υστερικιά. Ε, της έσκασε μια μπουνιά ο προϊστάμενος, πάρτην κάτω. Τρέχουμε από πάνω της, σέκος η κοκκάλω. «Μια μπουνιά άνθρωπος ήταν, θεός σχωρέστην» είπε ένας που της έκλεισε τα μάτια. Στα γρήγορα, μας μάζεψε ο προϊστάμενος, μας είπε τι θα γράψουμε στην αναφορά, μας μοίρασε τρία σακιά μαύρο και υποσχέθηκε σε όλους προαγωγή… εκτός από μένα. Γιατί είμαι λέει, blogger. Αλλά δεν θα περάσει ο φασισμός σύντροφοι! I’ll keep you posted απ΄την ψειρού.
Φίουυυυυ… Αυτά.
Όποιος γουστάρει, ας συνεχίσει τα παιχνιδάκια γιατί τα μάτια μου κάνουν κοτοπουλάκια για να βρω ποιος δεν έχει πάρει μέρος. Όσοι πιστοί, βουρ.
Δημοσιεύθηκε στο METABLOGGING, SILLY | 28 σχόλια »





