X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Αρχείο για Φεβρουάριος 15th, 2007

TALES (FROM THE CRYPT)

Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Φεβρουάριος 15, 2007

Μια μέρα πριν το σκάσει η Χιονάτη απ΄το παλάτι και λίγο πριν πλακωθεί άσχημα με την στρίγγλα την μητριά της, λίγες μέρες δηλαδή πριν αράξει στο σπιτάκι των νάνων, δεν ένοιωθε πολύ καλά. Πήγε μια βόλτα στον κήπο κι έκατσε να σκεφτεί σοβαρά το μέλλον της. Όλα πήγαιναν ανάποδα τελευταία και το πράγμα φαινόταν ότι θα σκάλωνε άσχημα όπου να ΄ναι. Από τότε που πέθανε ο πατέρας της, είχε αποθρασυνθεί η κάργια η βασίλισσα και της έκανε τη ζωή μαύρη. Έπρεπε να βρει σύντομα μια δουλειά.

Στο σχολείο, δεν έκαναν μαθήματα επαγγελματικού προσανατολισμού, αν και από μικρή ήθελε να γίνει δικηγόρος πράγμα που της το απαγόρεψε η κάργια και δεν το ξαναξεστόμισε. Τα μόνα μαθήματα που έκανε, ήταν κάτι άχρηστα όπως «Γαλαζοαίματη Χαζοπουλίαση», «Παλατική Οικονομία», «Πριγκηποπουλική Ψευτοπαρθενοσαγηνευτική» και «Έκτακτη Αίτηση Ασύλου Σε Σπίτια 7 Νάνων». Ούτε τη βάση δεν έπιανε.

Η κολλητή της, μια υπναρού πριγκήπισσα, κατάφερε να περάσει στην ανωτάτη «Κοιμωμένη Πριγκηπική» και εξασφάλισε το μέλλον της. Όσες πέρναγαν εκεί, τις έκλειναν σε έναν ψηλό πύργο, έβαζαν κάνα συνταξιούχο ξεδοντιάρη δράκο να φυλάει την είσοδο και έστελναν τελειόφοιτους τεχνίτες της Γλωσσοφιλικής (με μεταπτυχιακό στο «Αν Τη Σκαπουλάρεις Απ΄Τον Δράκο») για να πάρουν το πτυχίο (= γάμος με την υπναρού και ζήσαν αυτοί καλά και μπλα μπλα μπλα). Εξασφαλισμένη θέση στο Δημόσιο (=κάνα ξέμπαρκο παλάτι σε καινούργιο παραμύθι) και μπόλικα φράγκα (=θησαυροί, περιουσίες και απολύτως κανένα μέτρο στο χρυσάφι όπως συμβαίνει στα παραμύθια).

Η Χιονάτη όμως, δεν ήθελε τέτοιο μέλλον. Δηλαδή τί, να κοιμόταν στους πύργους μέχρι να εδεήσει να ΄ρθει ο αριστούχος ή να έψαχνε σπιτάκια νάνων για να δαγκώνει δηλητηριασμένα μήλα μέχρι να ταβλιαστεί και να τη σώσει ο απόφοιτος ή να βρωμίζουν τα μπούτια της από στάχτες μέχρι να έρθει η νεραιδονονά… κι ένα σωρό άλλα παραμύθια; Όχι. Ήθελε ντε και καλά να γίνει δικηγόρος. Θα το ΄σκαγε απ΄την κάργια και θα κυνηγούσε τ΄όνειρό της.

Σηκώθηκε την άλλη μέρα το πρωί, έριξε δυό τρία γαμωσταυρίδια για να προκαλέσει την κάργια, έγινε χοντρός καυγάς, το ΄σκασε απ΄το παλάτι και ξεκίνησε χαρούμενη το ταξίδι της για τη Νομική. Περπατούσε τρεις μέρες και τρεις νύχτες ώσπου ξεθεωμένη, στο βάθος του δάσους είδε ένα μικρό σπιτάκι.

Το σπιτάκι ήταν τόσο μικρό που ίσα χωρούσε να περάσει. Στο εσωτερικό του εφτά ίδια κρεββατάκια, εφτά πιατάκια στο τραπέζι, εφτά καρεκλάκια… όλα από εφτά. Κάτι της θύμιζαν όλα αυτά, αλλά μην τα ξαναλέμε, ούτε βάση δεν είχε πιάσει στο μάθημα των 7 νάνων. Όρμηξε στην κατσαρόλα, σωριάστηκε σε ένα κρεβατάκι κατάκοπη και όταν ξύπνησε… είχε ήδη αρχίσει το παραμύθι γαμώτο!

Ηθικό δίδαγμα: Όσοι δεν ξέρουν τα παραμύθια τους, είναι καταδικασμένοι να τα ξαναζήσουν. :D

Δημοσιεύθηκε στο PHILOSOPHY, SILLY | 28 σχόλια »