ROTTEN


Μαλλώναμε το πρωί αν είναι σήμερα Πέμπτη ή Παρασκευή και πόσες μέρες σαπίλας μας έμειναν. Κάθε πρωί χτυπάνε τα ξυπνητήρια γύρω στις οχτώ. Αρνούμαστε να τα απενεργοποιήσουμε. Είναι μεγάλη καύλα να έχεις τρία ρολόγια να βαράνε, να τα κλείνεις, να πηγαίνεις για κατούρημα, να ανοίγεις την τηλεόραση και να σαπίζεις πάλι στον ύπνο αφού καταπιείς τρία τέσσερα μελομακάρονα και αδειάσεις μισό μπουκάλι κόκα. Αν αυτή δεν είναι χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα τότε όλοι αυτοί που πουλάνε χριστουγεννιάτικες ατμόσφαιρες δεν ξέρουν την τύφλα τους.

Η υπόλοιπη μέρα (όση μείνει δηλαδή) ακόμα πιο καύλα. Πέντε έξι ταψιά έτοιμο φαγητό απ΄τις συμπεθέρες, ατέλειωτοι φραπέδες, παιχνίδια στους υπολογιστές και εθελοντικός εγκλωβισμός σε ένα τόσο δα δωματιάκι παύλα μπουρδελάκι. Το υπόλοιπο σπίτι το μαζέψαμε και αφήσαμε τη «σπηλιά» μας όπως ακριβώς την γουστάρουμε : προιστορικιά (αν κάτσεις και χρονολογήσεις τις αράχνες δηλαδή). Μέχρι και μαμούθ ζωγραφίσαμε στους τοίχους.

Με πολύ κόπο γράφω αυτό το κείμενο αν σκεφτείς ότι έχω να χτίσω κάνα δυό πόλεις και να κατακτήσω άλλη μία χωρίς τσιτάκι για να βγάλω την πουτάνα την μίσιον. Περαστική είμαι από τα μέρη σας. Έτσι, ίσα να πω ένα γεια και να γυρίσω πάλι στην χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρά μου. Απ΄αυτές που τα μελομακάρονα τα τρως και δεν τα στολίζεις, απ΄αυτές που στην άδειά σου κοιμάσαι και σαπίζεις και δεν τρέχεις δεξιά αριστερά να κυνηγάς τα χριστούγεννα. Απ΄αυτές που μπορείς να κλειστείς σε μια σπηλιά και γύρω γύρω να ΄ναι χριστούγεννα κι εσύ στη μέση ξεκούραστη.

A, και τελικά σήμερα είναι καρατσεκαρισμένα Πέμπτη.

Btw, o vague tourist γαμιέται. Καλά ρε φίλε, είναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος στο σύμπαν που να γελάει έτσι; Μας γάμησες τον ύπνο προχθές στο αφιέρωμα του mad. Καλά ρε μαλάκες, έτσι αβέρτα τον αφήνετε αυτόν να ξυπνάει τον κόσμο πρωινιάτικα; Μιλάμε, αν γελάγανε οι κατσαρίδες πιο πετυχημένα θα το έκαναν.