Η ΑΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ…

… να γεννηθούν στην εποχή της παγκοσμιοποίησης.

Άμα γαμώτο είσαι εθνικιστής, είναι πρόβλημα να έχεις γεννηθεί τη σήμερον (είδατε; μάνι μάνι γάμησα στεγνά ένα καθαρευουσιάνικο). Ξαφνικά ανοίγουν σύνορα, μπαίνει μέσα ο πάσα ένας, σου πηδάνε τη γλώσσα, φουντώνει το ίντερνετ από αντίθετες απόψεις, ο κόσμος ξερνάει με εκκλησίες και θρησκείες, καίνε πιο συχνά σημαίες, αγαπάνε και Τούρκους και Αλβανούς και Ιταλούς και Γερμανούς (και τέλος πάντων όποιους έχετε στην μπλακ λιστ εσείς και οι παππούδες σας και όλο σας το σόι= από τίποτα Δωριείς και δώθε δηλαδή, μην παρεξηγηθούμε κιόλας).

Άντε να υπερασπιστείς τα πάτρια μετά. Κάποιοι βέβαια είπαν να διαφοροποιηθούν λιγάκι. Δεν δέχονται τον όρο εθνικιστής, υποστηρίζοντας ότι αυτά που πιστεύουν δεν περιλαμβάνουν παπαδαριό και θρησκείες, παρά μόνο την αγάπη τους στην πατρίδα και τα συμφέροντά της. Μαλακία σας θα έλεγα και μην εκτίθεστε έτσι, γιατί αν στ΄αλήθεια δεν συμφωνείτε με τα χριστιανογκαγκά τότε ακυρώνετε μόνοι σας, όλα τα επιχειρήματα του σωστού φιλόπατρι περί Αδελφωμένου Έθνους (τουλάχιστον στα σίγουρα) μέχρι το 1821. Αλλά θα το δεχτώ ως κίνηση προοδευτισμού αν και μεταξύ μας, έχετε πολλά σακιά με πατάτες ακόμη, να ρίξετε απ΄την πλάτη σας.

Αυτό όμως που δεν πρόκειται ποτέ να ξεπεράσει ένας φιλόπατρις, είναι… η φιλοπατρία του. Και ΄μεις ρε φίλε αγαπήσαμε, αλλά δεν κάναμε κι έτσι. Γιατί τι είναι μια πατρίδα; Είναι ένα υποσύνολο ενός κόσμου. Εσύ εμμένεις στο υποσύνολο. Γιατί τι είναι μια πατρίδα; Είναι ένα υποσύνολο ανθρώπων. Εσύ εμμένεις στους «δικούς» σου. Ξεκόβεις εντελώς περίεργα ανθρώπους και κομμάτια γης απ΄την καρδιά σου, μόνο και μόνο επειδή εξυπηρέτησε παλιότερα μυαλά να κάτσουν να χωρίσουν τη γη σε κομμάτια (άσε που πέθαναν κι ένα σωρό άνθρωποι δηλαδή και μάλιστα συγγενείς σου).

Και πάμε τώρα στην παγκοσμιοποίηση….Τα νέα διαβολικά ήθη που λες, κινούνται προς τη φάση να τα κάνουν όλα πουτάνα. Κάτσε να σε βιδώσω λιγάκι : ούτε γλώσσες φιλαράκι, ούτε σημαίες, ούτε εθνικά συμφέροντα, ούτε εθνική θρησκεία, ούτε σύνορα (ειδικά απ΄αυτά που ορίζουν όνομα, επίθετο, θρησκεία, οικονομικές προδιαγραφές και ήθη). Τίποτα σου λέω!

Όλοι θα ΄μαστε τα ίδια άβουλα ρομποτάκια με κοινό συμφέρον, κοινές προσπάθειες, κοινούς εχθρούς, κοινές γνώσεις και αξίες. Θα πεινάει ένα ρομποτάκι τρεις ηπείρους παραπέρα; Πατριωτάκι θα λέμε, και θα βοηθάμε σα χαζά ρομποτάκια. Θα κάνει μαλακία ένα ρομποτάκι στη Σαχάρα; Μαλάκας θα λέμε και θα τρέχουμε να τον ισιώσουμε όλοι μαζί. Τέτοια κατάντια σου λέω!
Και ένα future hint*: Κόβω τον πούτσο σου ότι μέχρι και Ιταλούς θα δεις να ηγούνται της οικονομίας του κόσμου. Μέχρι και Τούρκους να ηγούνται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ανήκουστα πράγματα.

Εγώ προτείνω να μην λέγεσαι φιλόπατρις. Να το κάνεις πιο λιανά. Να λέγεσαι «αυτός- που- γεννήθηκε- εδώ- και- αυτό- είναι- το- πιο- σημαντικό- πράγμα- που- έχει- να- σκεφτεί- ο- εγκέφαλός- του- έκτοτε».

*Άσε που αν κατάλαβες την αγγλικούρα δεν το βλέπω καλά το πουλί σου από τώρα.

Επιρροές : Μια τσουτσούνα.