ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ:


Να μην διαφωνώ για πράγματα που δεν με πείθουν.

Αυτό που μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση με τον πολιτισμό μας, είναι το ότι έχουμε εφεύρει έννοιες, τις έχουμε αναλύσει, τις έχουμε παραδεχτεί, τις ακολουθούμε, ενώ δεν έχουμε την παραμικρή απόδειξη ότι υπάρχουν. Τίποτε (ή μάλλον τίποτε με βάση τη λογική) δεν οδηγεί σε αυτές, κι όμως είναι έννοιες για τις οποίες άλλοι πεθαίνουν, άλλοι αφιερώνουν την ζωή τους και άλλοι δυστυχούν.

Και δεν μιλάω μόνο για θεούς και θρησκευτικές ανησυχίες, αν και αυτές τείνω να καταλήξω ότι δεν μπορείς να τις αποσπάσεις εύκολα απ΄την ανθρώπινη φύση (όντας ή πιο εύκολη απάντηση στο συναίσθημα του φόβου). Μιλάω για σκέψεις που δεν θα ήταν απαραίτητο να τις σκεφτείς αν είχες γεννηθεί σε ένα απομακρυσμένο νησί. Ας πούμε, δεν θα σκεφτόσουν εύκολα ότι διαθέτεις «πνεύμα» με την έννοια ότι ξεκάρφωτα απ΄το σώμα σου υπάρχει αυτό το κάτιτίς που το κάνει να δουλεύει, να αισθάνεται μπλα μπλα μπλα.

Δεν θα σκεφτόσουν την έννοια «τύχη», αν παρατηρούσες σωστά το περιβάλλον σου (ίσως την καλύτερη διαβίωση κάποιων πλασμάτων να την ονόμαζες απλά: that’s life ή shit happens). Δεν θα σκεφτόσουν εύκολα την έννοια «μοίρα» γιατί στην εξαιρετικά απλή ζωή σου θα έβλεπες όλα τα γύρω πλάσματα να προσπαθούν να επιβιώσουν και θα έκανες το ίδιο είτε τα κατάφερνες είτε όχι. Δεν είναι «μοίρα», είναι απλά ανθρώπινη φύση.

Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι ακόμα κι αν τα σκεφτείς όλα αυτά ενώ βρίσκεσαι εκτός της σύγχρονης σκέψης, το σωστό θα ήταν, όσα περισσότερα μαθαίνεις, τόσα περισσότερα να απορρίπτεις. Ε, λοιπόν συμβαίνει το εντελώς αντίθετο. Όσα περισσότερα μαθαίνουμε τόσα περισσότερα σκατά φυτρώνουν τριγύρω που μπορείς να καταρρίψεις σε δυό λεπτάκια αλλά πραγματικά σε κάνουν να αναρρωτιέσαι για το πού ζουν όλοι αυτοί.

Υπάρχουν άνθρωποι που στ΄αλήθεια πιστεύουν ένα σωρό κουκουρούκου μανταλάκια. Θα ήταν εξαιρετικά απλό να τους πάρεις και να κάνεις μια συζήτηση μαζί τους γι΄αυτά που πιστεύουν και πόσο λαστ σέντσουρι είναι (και δεν μιλάω για μόδα). Αλλά δεν θέλουν. Γιατί το θέμα δεν είναι να τους πείσεις, το θέμα είναι ότι θέλουν να τα πιστεύουν. Και λες δεν πειράζει… Φτάνεις όμως στο σημείο να ξέρεις επακριβώς πώς δουλεύουν κάποια πράγματα αλλά να μην το λες. Για να μην κατηγορηθείς. Λες και έχεις όρεξη να κάθεσαι να εξηγείς τί έμαθες (γιατί αντίθετα με ότι θέλουν να πιστεύουν αυτοί οι ψυχάκηδες, δεν κάθεσαι να τα εξηγήσεις για να δείξεις ότι εσύ τα ξέρεις καλύτερα και ένα σωρό άλλα κομπλεξικά που φυσικά απορρέουν από την γενικότερη στάση ζωής τους).

Και το καλυτερότερο, για να μην σου πουν ότι δεν είσαι ανοιχτό μυαλό. Ναι, το άκουσα κι αυτό. Κι εκεί τρελλαίνεσαι στ΄αλήθεια. «Ανοιχτό μυαλό» πλέον, σημαίνει να δέχεσαι σαν σκατοσακούλα ότι μαλακία σου πουν, αρκεί να περιέχει μέσα την λέξη «τύχη», «ενόραση», «σύμπαν», «δυνάμεις», «κατάρα» και οτιδήποτε άλλο είτε άγνωστο, είτε παραμυθένιο. Και έτσι να εξηγείς την ζωή σου με μοναδική απόδειξη την ίδια ηλίθια απάντηση «το αισθάνομαι».

Σύμφωνα με το δικό μου λεξικό, «ανοιχτό μυαλό» θα ΄πρεπε να ήταν η εφαρμογή όλων των καινούργιων γνώσεων και το ξεσκαρτάρισμα των παλιών. Θα ΄πρεπε να ήταν η συναισθηματική αποδέσμευση από την κάθε θεωρία ώστε να είναι εύκολο να την τεστάρεις σε κάθε νέα γνώση και να την απορρίψεις αν χρειαστεί. Θα ΄πρεπε να ήταν η ενίσχυση της έρευνας και της τεχνολογίας και όχι ο φόβος και η δαιμονοποίησή της που με τον ίδιο ακριβώς τρόπο τα «ανοιχτά μυαλά» αποφάνθηκαν ότι καταστρέφει την ζωή τους.

Τα πήρα λιγάκι με κάτι κολλημένα, σιχαμένα αποβράσματα επειδή τα άκουσα χοντρά που πήγα να πω δυό λέξεις. Και τί είπα; Είπα απλά ότι δεν έχει αποδειχτεί τίποτα που να λέγεται «κατάρα»* εκτός από μερικές συμπτώσεις που οδηγούν κάποια εξαιρετικά ηλίθια μυαλά να συνομωσιολογούν. Μάλλον ήμουν αγενής. Άλλη φορά θα παραλείπω το «ηλίθια μυαλά». Θα λέω «ανοιχτά μυαλά».

*Κωλοαιγύπτιοι με τους γαμωφαραώ σας χάθηκε να τους θάψετε σε τίποτε τάφους της προκοπής να ησυχάσουμε μια και καλή γαμώ τη μεγαλομανία σας γαμώ!


[Μα γιατί ασχολούμαι πάλι με μαλάκες; Well, είναι Κυριακή βράδι, έχω φάει χοντρό κόλλημα σήμερα με Madrugada και ακούω όοοοολη μέρα Majesty... πάω να το ξανακούσω.]